മർക്കോസ് 10 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 10.

10 ¹അവിടുന്ന് അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെട്ട് യൂദയാ ദേശത്തേക്കും യോർദ്ദാനക്കരേക്കും പോയി; ജനക്കൂട്ടം വീണ്ടും അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നുകൂടി, പതിവുപോലെ അവിടുന്ന് അവരെ വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചു.

²ചില പരീശന്മാർ അവിടുത്തെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ വന്ന്, “ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ന്യായമോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³അവിടുന്ന് അവരോട്, “മോശ നിങ്ങളോട് എന്തു കല്പിച്ചു?” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

⁴അവർ, “ഉപേക്ഷണപത്രം എഴുതിക്കൊടുത്ത് അവളെ അയച്ചുകളയുവാൻ മോശ അനുവദിച്ചു” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵യേശു അവരോട്, “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യംനിമിത്തമാണ് അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് ഈ കല്പന എഴുതിയത്. ⁶എന്നാൽ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽത്തന്നെ നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ ആണും പെണ്ണുമായി സൃഷ്ടിച്ചു. ⁷‘ഇതുനിമിത്തം ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് തന്റെ ഭാര്യയോട് ചേരും, ⁸ഇരുവരും ഒരു ശരീരമായിത്തീരും.’ അതിനാൽ അവർ ഇനി രണ്ടല്ല, ഒരു ശരീരമത്രേ. ⁹അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവ് യോജിപ്പിച്ചതിനെ ആരും വേർപെടുത്താതിരിക്കട്ടെ.”

¹⁰വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ഇതിനെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും അവിടുത്തോട് ചോദിച്ചു.

¹¹അവിടുന്ന് അവരോട്, “ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ അവൾക്കെതിരേ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു, ¹²ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുവനെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ അവളും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

പിതാവ് കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു

¹³അവിടുന്ന് തൊടേണ്ടതിന് ആളുകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ അവരെ ശാസിച്ചു.

¹⁴ഇതു കണ്ടപ്പോൾ യേശു കോപിച്ച് പറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞുങ്ങളെ എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ അനുവദിക്കുവിൻ; അവരെ തടയരുത്; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഇങ്ങനെയുള്ളവരുടേതാകുന്നു. ¹⁵ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തെ കൈക്കൊള്ളാത്തവൻ അതിൽ ഒരിക്കലും പ്രവേശിക്കുകയില്ല.”

¹⁶അവിടുന്ന് അവരെ കൈകളിൽ എടുത്ത് അവരുടെമേൽ കൈവെച്ച് അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

ഏറെ സ്വന്തമായിട്ടും ഒന്നു കുറവായിരുന്ന മനുഷ്യൻ

¹⁷അവിടുന്ന് യാത്ര പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരുവൻ ഓടിവന്ന് അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി, “നല്ല ഗുരോ, അനശ്വരജീവൻ അവകാശമാക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” എന്നു ചോദിച്ചു.

¹⁸യേശു അവനോട് ചോദിച്ചു: “എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നതെന്ത്? നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരുവനല്ലാതെ ആരും നല്ലവനല്ല. ¹⁹കല്പനകൾ നീ അറിയുന്നുവല്ലോ: ‘കൊല ചെയ്യരുത്, വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്, മോഷ്ടിക്കരുത്, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയരുത്; ചതിക്കരുത്; നിന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും ബഹുമാനിക്ക.’”

²⁰അവൻ അവിടുത്തോട്, “ഗുരോ, ഇവയെല്ലാം എന്റെ ബാല്യംമുതൽ ഞാൻ പ്രമാണിച്ചിട്ടുണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു.

²¹യേശു അവനെ നോക്കി സ്നേഹിച്ചു. “നിനക്ക് ഒന്നു കുറവുണ്ട്: പോയി നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്ക—അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും—പിന്നെ വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്ക” എന്നു പറഞ്ഞു.

²²ഈ വാക്കു കേട്ട് അവന്റെ മുഖം വാടി; വളരെ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവൻ ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ട് പോയി.

²³യേശു ചുറ്റും നോക്കി തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട്, “സമ്പന്നർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് എത്ര പ്രയാസം!” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁴അവിടുത്തെ വാക്കുകളിൽ ശിഷ്യന്മാർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. യേശു വീണ്ടും അവരോട് പറഞ്ഞു: “മക്കളേ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് എത്ര പ്രയാസം! ²⁵ധനവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കാൾ എളുപ്പം ഒട്ടകം സൂചിക്കുഴയിലൂടെ കടക്കുന്നതാകുന്നു.”

²⁶അവർ അത്യധികം വിസ്മയിച്ച്, “എന്നാൽ ആർക്കു രക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ കഴിയും?” എന്നു തമ്മിൽത്തമ്മിൽ പറഞ്ഞു.

²⁷യേശു അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യർക്ക് ഇത് അസാധ്യം; എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന് അങ്ങനെയല്ല; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന് സകലവും സാധ്യമാകുന്നു.”

²⁸പത്രോസ് അവിടുത്തോട്, “ഇതാ, ഞങ്ങൾ സകലവും ഉപേക്ഷിച്ച് അങ്ങയെ അനുഗമിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

²⁹യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എനിക്കും സുവിശേഷത്തിനുംവേണ്ടി വീടോ സഹോദരന്മാരെയോ സഹോദരിമാരെയോ അമ്മയെയോ അപ്പനെയോ മക്കളെയോ നിലങ്ങളെയോ ഉപേക്ഷിച്ച ആരും,

³⁰“ഈ കാലത്ത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ നൂറുമടങ്ങ്—വീടുകൾ, സഹോദരന്മാർ, സഹോദരിമാർ, അമ്മമാർ, മക്കൾ, നിലങ്ങൾ, ഉപദ്രവങ്ങളോടുംകൂടി—പ്രാപിക്കാതെയും, വരുവാനുള്ള യുഗത്തിൽ അനശ്വരജീവൻ ലഭിക്കാതെയും ഇരിക്കയില്ല. ³¹എന്നാൽ മുമ്പന്മാരായ പലരും പിമ്പന്മാരും, പിമ്പന്മാർ മുമ്പന്മാരും ആകും.”

യേശു തന്റെ മരണം മൂന്നാമതും മുൻകൂട്ടി പറയുന്നു

³²യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ യേശു അവർക്കു മുമ്പായി നടന്നു. അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു; പിന്നാലെ വന്നവർ ഭയപ്പെട്ടു. പന്ത്രണ്ടുപേരെ വീണ്ടും വേറിട്ടുകൂട്ടി തനിക്കു സംഭവിക്കുവാനിരിക്കുന്നത് അവരോട് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി:

³³“ഇതാ, നാം യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നു. മനുഷ്യപുത്രൻ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രിമാരുടെയും കൈയിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടും; അവർ അവനെ മരണത്തിനു വിധിച്ച് ജാതികൾക്ക് ഏല്പിക്കും. ³⁴അവർ അവനെ പരിഹസിച്ച്, അവന്റെമേൽ തുപ്പി, അവനെ ചമ്മട്ടികൊണ്ടടിച്ച് കൊല്ലും; മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും.”

ശുശ്രൂഷയിലൂടെ മഹത്ത്വം

³⁵സെബെദിയുടെ മക്കളായ യാക്കോബും യോഹന്നാനും അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന്, “ഗുരോ, ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നതെന്തും ഞങ്ങൾക്കായി ചെയ്തുതരണമെന്ന് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁶അവിടുന്ന് അവരോട്, “ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ് നിങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കുന്നത്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³⁷അവർ അവിടുത്തോട്, “അങ്ങയുടെ മഹത്ത്വത്തിൽ, ഒരുവൻ അങ്ങയുടെ വലത്തും ഒരുവൻ അങ്ങയുടെ ഇടത്തും ഇരിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അനുവദിക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁸യേശു അവരോട്, “നിങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നത് എന്തെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ കുടിക്കുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കുവാനോ ഞാൻ ഏല്ക്കുന്ന സ്നാനം ഏല്ക്കുവാനോ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³⁹“ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. യേശു അവരോട്, “ഞാൻ കുടിക്കുന്ന പാനപാത്രം നിങ്ങൾ കുടിക്കും; ഞാൻ ഏല്ക്കുന്ന സ്നാനം നിങ്ങൾ ഏല്ക്കും, ⁴⁰എന്നാൽ എന്റെ വലത്തോ ഇടത്തോ ഇരിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുന്നത് എന്റേതല്ല - അത് ആർക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നുവോ അവർക്കുള്ളതാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴¹ഇതു കേട്ടപ്പോൾ പത്തുപേർ യാക്കോബിനോടും യോഹന്നാനോടും നീരസപ്പെട്ടു.

⁴²യേശു അവരെ അടുക്കൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: “ജാതികളുടെ അധിപതികളായി എണ്ണപ്പെടുന്നവർ അവരുടെമേൽ കർത്തൃത്വം നടത്തുന്നുവെന്നും അവരുടെ മഹാന്മാർ അവരുടെമേൽ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾ അറിയുന്നു. ⁴³എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെയല്ല. നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വലിയവനാകുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷകനായിരിക്കണം, ⁴⁴നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒന്നാമനാകുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ എല്ലാവരുടെയും ദാസനായിരിക്കണം. ⁴⁵എന്തെന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രനും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യിക്കുവാനല്ല, ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുവാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവനെ മറുവിലയായി കൊടുക്കുവാനുമത്രേ വന്നത്.”

ബർത്തിമായിക്ക് കാഴ്ച ലഭിക്കുന്നു

⁴⁶അവർ യെരീഹോവിൽ എത്തി. യേശുവും ശിഷ്യന്മാരും വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തോടുകൂടി അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോൾ, തിമായിയുടെ മകൻ ബർത്തിമായി എന്ന കുരുടൻ വഴിയരികിൽ ഭിക്ഷ യാചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁴⁷നസറെത്തിലെ യേശുവാണെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവൻ, “യേശുവേ, ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണതോന്നണമേ!” എന്നു നിലവിളിച്ചുതുടങ്ങി. ⁴⁸മിണ്ടാതിരിക്കുവാൻ പലരും അവനെ ശാസിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ, “ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണതോന്നണമേ!” എന്ന് കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

⁴⁹യേശു നിന്ന്, “അവനെ വിളിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ ആ കുരുടനെ വിളിച്ച്, “ധൈര്യപ്പെടുക! എഴുന്നേല്ക്കുക—അവിടുന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵⁰അവൻ തന്റെ പുതപ്പ് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.

⁵¹യേശു അവനോട്, “ഞാൻ നിനക്കായി എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ് നീ ഇച്ഛിക്കുന്നത്?” എന്നു ചോദിച്ചു. ആ കുരുടൻ അവിടുത്തോട്, “റബ്ബൂനീ, എനിക്കു വീണ്ടും കാഴ്ച ലഭിക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു. ^a a v51 “റബ്ബൂനീ” എന്നത് യേശുവിനെ സംബോധന ചെയ്യുന്ന ഹൃദയംഗമവും വ്യക്തിപരവുമായ ഒരു രീതിയാണ്—ആഴമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ‘എന്റെ ഗുരോ’ എന്നർഥം.

⁵²യേശു അവനോട്, “പോകുക; നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ സൗഖ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടനെ അവനു കാഴ്ച ലഭിച്ചു; അവൻ വഴിയിൽ യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു.