مرقوس 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹په هغو ورځو کښې، بيا يوه لويه ګڼه راغونډه شوه او د خوراک دپاره ورسره هيڅ نۀ وُو. عيسىٰ خپل مريدان راوبلل او وفرمائيل چې،

²”ما ته د دې خلقو په حال رحم راځى، ځکه چې درې ورځې کيږى زما سره دى او د خوراک دپاره ورسره هيڅ نشته. ³کۀ زۀ دوئ وږى کور ته واستوم، نو په لاره کښې به بې حاله شى، ځکه چې ځنې يې د لرې نه راغلى دى.“

⁴د هغۀ مريدانو ورته جواب ورکړو چې، ”دلته په بيابان کښې دا خلق څوک له دومره ډوډۍ راوړلے شى چې مړۀ يې کړى؟“

⁵هغۀ ترې تپوس وکړو چې، ”تاسو سره څومره ډوډۍ شته؟“ دوئ ووئيل چې، ”اووه.“

⁶هغۀ ګڼې ته حُکم وکړو چې په زمکه کښيني، او اووه ډوډۍ يې راواخستې، شُکر يې وکړو، مات يې کړلې او خپلو مريدانو ته يې ورکړلې چې خلقو ته يې وويشى، نو هغوئ ګڼې ته ووېشلې. ⁷دوئ سره څو وړې کبان هم وُو، نو هغۀ په هغو باندې برکت وکړو او مريدانو ته يې حُکم وکړو چې دا هم خلقو ته وويشى. ⁸دوئ وخوړل او مړۀ شول. او د پاتې ټوټو نه يې اووه ټوکرۍ راغونډې کړې. ⁹هلته نژدې څلور زره کسان وُو. او هغۀ هغوئ روانه کړل.

¹⁰بيا هغه سمدستى د خپلو مريدانو سره کشتۍ کښې کښيناستو او د دلمنوتها علاقې ته لاړو.

هغه نسل چې نښانې غواړى

¹¹فريسيان راغلل او د هغۀ سره يې بحث کول شروع کړل، او د هغۀ ازمائيلو دپاره يې د آسمان نه نښانه وغوښته.

¹²هغۀ په خپل روح کښې ژوره سا واخسته او وفرمائيل چې، ”دا نسل ولې نښانه غواړى؟ زۀ تاسو ته رښتيا وايم، دې نسل ته به هيڅ نښانه ورنۀ کړے شى.“

¹³او هغه ترې جُدا شو، بيا کشتۍ کښې کښيناستو او بلې غاړې ته لاړو.

د فريسيانو د خمير نه خبردار اوسئ

¹⁴دوئ هير کړى وُو چې ډوډۍ راوړى، يواځې يوه ډوډۍ ورسره په کشتۍ کښې وه.

¹⁵هغۀ دوئ ته خبردارے ورکړو چې، ”خبردار اوسئ، د فريسيانو د خمير او د هيروديس د خمير نه ځان بچ کوئ.“

¹⁶دوئ په خپلو کښې خبرې کول شروع کړې چې زمونږ سره ډوډۍ نشته.

¹⁷عيسىٰ دا معلوم کړل او وفرمائيل چې، ”ولې په دې خبرې کوئ چې ډوډۍ نشته؟ آيا تاسو لا تر اوسه نۀ وينئ او نۀ پوهيږئ؟ آيا ستاسو زړونه سخت شوى دى؟ ¹⁸سترګې لرئ خو نۀ وينئ؟ غوږونه لرئ خو نۀ اورئ؟ او څۀ هير کړى دى؟ ¹⁹کله چې ما پينځه ډوډۍ د پينځۀ زرو دپاره ماتې کړې، نو تاسو د ټوټو څومره ډکې ټوکرۍ راغونډې کړې؟“ دوئ ووئيل چې، ”دولس.“

²⁰”او کله چې ما اووه ډوډۍ د څلورو زرو دپاره ماتې کړې، نو تاسو د ماتو ټوټو څومره ډکې ټوکرۍ راغونډې کړې؟“ دوئ ووئيل چې، ”اووه.“

²¹هغۀ دوئ ته وفرمائيل چې، ”آيا تاسو لا تر اوسه نۀ پوهيږئ؟“

يو ړوند سړے بينا کيږى

²²دوئ بيت صيدا ته راغلل، چرته چې خلقو يو ړوند سړے هغۀ له راوستو او عيسىٰ ته يې زارى وکړه چې هغۀ ته لاس ورتېر کړى.

²³هغۀ د ړوند سړى لاس ونيولو، د کلى نه يې بهر بوتلو، د هغۀ په سترګو يې تُوکل، لاسونه يې پرې کښيښودل او تپوس يې وکړو چې، ”آيا څۀ وينې؟“

²⁴هغۀ پورته وکتل او ووئيل چې، ”زۀ خلق وينم، خو داسې ښکارى لکه ونې چې روان وى.“

²⁵بيا عيسىٰ د سړى په سترګو باندې خپل لاسونه بيا کښيښودل، نو هغۀ په غور وکتل، روغ شو او هر څۀ يې صفا وليدل.

²⁶او هغۀ هغه خپل کور ته واستولو او وفرمائيل چې، ”کلى ته هم مۀ ننوځه.“

تاسو وايئ چې زۀ څوک يم؟

²⁷عيسىٰ او د هغۀ مريدان د قيصريه فيلپى کليو ته لاړل. په لاره کښې يې د هغوئ نه تپوس وکړو چې، ”خلق وائى چې زۀ څوک يم؟“

²⁸دوئ ورته ووئيل چې، ”يوحنا بپتسمه ورکوونکے، او ځنې وائى چې الياس، او ځنې چې د نبيانو نه يو.“

²⁹بيا هغۀ د دوئ نه تپوس وکړو چې، ”خو تاسو وايئ چې زۀ څوک يم؟“ پطروس جواب ورکړو چې، ”تۀ مسيح يې.“

³⁰او هغۀ دوئ ته سخت خبردارے ورکړو چې د هغۀ په حقله چا ته هيڅ ونۀ وائى.

اِبن آدم ته بايد تکليف ورسيږى

³¹هغۀ دوئ ته ښودل شروع کړل چې اِبن آدم ته بايد ډېر تکليف ورسيږى، د مشرانو، د مشرانو کاهنانو او د شرعى عالمانو له لاسه رد کړے شى، ووژلے شى او د درې ورځو نه پس بيا راژوندے شى. ³²هغۀ دا خبره صفا صفا وفرمائيل. نو پطروس هغه يو طرف ته بوتلو او هغۀ له ملامتول يې شروع کړل.

³³خو هغۀ وګرځېدو، خپلو مريدانو ته يې وکتل او پطروس يې ملامت کړو چې، ”زما د مخې نه لرې شه، اے شيطانه! ځکه چې تۀ د زمونږ پلار په خبرو فکر نۀ کوې، بلکې د اِنسان په خبرو.“

³⁴هغۀ ګڼه او خپل مريدان راوبلل او دوئ ته يې وفرمائيل چې، ”کۀ څوک زما پسې راتلل غواړى، نو هغه دې ځان نټه کړى، خپل سولۍ دې راواخلى او زما پسې دې راشى. ³⁵څوک چې خپل ژوند بچ کول غواړى، هغه به يې له لاسه ورکړى، او څوک چې زما او د زيرى دپاره خپل ژوند له لاسه ورکړى، هغه به يې بچ کړى. ³⁶اِنسان ته څۀ فائده رسيږى کۀ هغه ټوله دُنيا ګټى خو خپل روح له لاسه ورکړى؟ ³⁷ځکه چې اِنسان د خپل روح په بدل کښې څۀ ورکولے شى؟ ³⁸ځکه چې څوک چې په دې زناکار او ګناهګار نسل کښې زما او زما د خبرو نه شرميږى، نو اِبن آدم به هم د هغۀ نه شرميږى، کله چې هغه د خپل پلار په لوئى کښې د پاکو فرښتو سره راځى.“