માર્ક 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹તે દિવસોમાં, ફરીથી એક મોટો લોકસમુદાય એકઠો થયો, જેમની પાસે ખાવાનું કંઈ નહોતું. ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને બોલાવીને કહ્યું,

²“મને આ લોકસમુદાય પર દયા આવે છે—તેઓ ત્રણ દિવસથી મારી સાથે છે અને તેમની પાસે ખાવાનું કંઈ નથી. ³જો હું તેમને ભૂખ્યા ઘરે મોકલું, તો તેઓ માર્ગમાં જ બેભાન થઈ જશે—કેટલાક તો દૂરથી આવ્યા છે.”

⁴ત્યારે તેમના શિષ્યોએ તેમને જવાબ આપ્યો, “આ વેરાન પ્રદેશમાં આટલા લોકોને રોટલીથી કોણ તૃપ્ત કરી શકે?”

⁵ઈસુએ તેમને પૂછ્યું, “તમારી પાસે કેટલી રોટલી છે?” તેમણે કહ્યું, “સાત.”

⁶તેમણે લોકસમુદાયને જમીન પર બેસવા કહ્યું, સાત રોટલી લઈને, આભાર માનીને, ભાંગીને, લોકોને પીરસવા માટે પોતાના શિષ્યોને આપી; અને તેમણે લોકસમુદાયને પીરસી. ⁷તેમની પાસે થોડી નાની માછલીઓ પણ હતી; તેમને આશીર્વાદ આપીને, ઈસુએ શિષ્યોને એ પણ લોકોને પીરસવા કહ્યું. ⁸અને તેમણે ખાધું ને તૃપ્ત થયા. અને તેમણે વધેલા ટુકડાની સાત ટોપલી ભેગી કરી. ⁹ત્યાં આશરે ૪,૦૦૦ લોકો હતા. અને તેમણે તેમને વિદાય કર્યા.

¹⁰પછી તરત જ તેઓ પોતાના શિષ્યો સાથે હોડીમાં બેસીને દલ્મનૂથાના પ્રદેશમાં ગયા.

ચિહ્ન માગનારી પેઢી

¹¹ફરોશીઓ આવ્યા અને તેમની સાથે વાદવિવાદ કરવા લાગ્યા, આકાશમાંથી ચિહ્ન માગીને તેમની કસોટી કરવા લાગ્યા.

¹²પોતાના આત્મામાં ઊંડો નિસાસો નાખીને તેમણે કહ્યું, “આ પેઢી ચિહ્ન કેમ માગે છે? હું તમને સાચે જ કહું છું, આ પેઢીને કોઈ ચિહ્ન આપવામાં નહિ આવે.”

¹³અને તેમને મૂકીને, ફરીથી હોડીમાં બેસીને, તેઓ સામે કાંઠે ગયા.

ફરોશીઓના ખમીરથી સાવધ રહો

¹⁴તેઓ રોટલી લાવવાનું ભૂલી ગયા હતા—હોડીમાં તેમની પાસે ફક્ત એક જ રોટલી હતી.

¹⁵અને તેમણે તેમને ચેતવણી આપી, “સાવધ રહો—ફરોશીઓના ખમીરથી અને હેરોદના ખમીરથી સાવચેત રહો.”

¹⁶અને તેમની પાસે રોટલી નથી એ વિશે તેઓ એકબીજા સાથે ચર્ચા કરવા લાગ્યા.

¹⁷આ જાણીને ઈસુએ પૂછ્યું, “રોટલી ન હોવા વિશે કેમ ચર્ચા કરો છો? શું હજી પણ તમે જોતા કે સમજતા નથી? શું તમારાં હૃદય કઠોર થઈ ગયાં છે? ¹⁸આંખો હોવા છતાં શું તમે જોતા નથી? કાન હોવા છતાં શું તમે સાંભળતા નથી? અને શું તમને યાદ નથી? ¹⁹જ્યારે મેં ૫,૦૦૦ માટે પાંચ રોટલી ભાંગી, ત્યારે તમે ટુકડાથી ભરેલી કેટલી ટોપલી ભેગી કરી?” તેમણે કહ્યું, “બાર.”

²⁰“અને જ્યારે મેં ૪,૦૦૦ માટે સાત ભાંગી, ત્યારે તમે ભાંગેલા ટુકડાની કેટલી ટોપલી ભેગી કરી?” તેમણે કહ્યું, “સાત.”

²¹અને તેમણે તેમને કહ્યું, “શું હજી પણ તમે સમજતા નથી?”

એક અંધ માણસને દૃષ્ટિ મળે છે

²²તેઓ બેથસૈદા આવ્યા, જ્યાં લોકોએ તેમની પાસે એક અંધ માણસને આણ્યો અને ઈસુને તેને સ્પર્શ કરવા વિનંતી કરી.

²³તેમણે અંધ માણસનો હાથ પકડીને તેને ગામની બહાર દોરી ગયા, તેની આંખો પર થૂંકીને, તેના પર હાથ મૂકીને પૂછ્યું, “શું તને કંઈ દેખાય છે?”

²⁴તેણે ઊંચું જોઈને કહ્યું, “મને માણસો દેખાય છે, પણ તેઓ ચાલતાં ઝાડ જેવા દેખાય છે.”

²⁵પછી ઈસુએ ફરીથી તે માણસની આંખો પર પોતાના હાથ મૂક્યા; તેણે એકધ્યાને જોયું, તે સાજો થયો અને તેને બધું સ્પષ્ટ દેખાયું.

²⁶અને તેમણે તેને ઘરે મોકલતાં કહ્યું, “ગામમાં પણ ન જતો.”

તમે મને કોણ કહો છો?

²⁷ઈસુ અને તેમના શિષ્યો કાઈસારિયા ફિલિપ્પીનાં ગામોમાં ગયા. માર્ગમાં તેમણે તેમને પૂછ્યું, “લોકો મને કોણ કહે છે?”

²⁸તેમણે તેમને કહ્યું, “યોહાન બાપ્તિસ્મી; અને બીજા કેટલાક એલિયા કહે છે; અને બીજા, પ્રબોધકોમાંના કોઈ એક.”

²⁹પછી તેમણે તેમને પૂછ્યું, “પણ તમે મને કોણ કહો છો?” પિતરે જવાબ આપ્યો, “તમે ખ્રિસ્ત છો.”

³⁰અને તેમણે તેમને સખત ચેતવણી આપી કે મારા વિશે કોઈને ન કહેશો.

માનવપુત્રે સહન કરવું પડશે

³¹તેમણે તેમને શીખવવા માંડ્યું કે માનવપુત્રે ઘણું સહન કરવું પડશે, વડીલો, મુખ્ય યાજકો અને શાસ્ત્રીઓથી નકારવામાં આવવું પડશે, મારી નંખાવું પડશે અને ત્રણ દિવસ પછી પાછા ઊઠવું પડશે. ³²તેમણે આ વાત સ્પષ્ટપણે કહી. ત્યારે પિતર તેમને એક બાજુ લઈ જઈને તેમને ઠપકો આપવા લાગ્યો.

³³પણ ફરીને, પોતાના શિષ્યો સામે જોઈને, તેમણે પિતરને ઠપકો આપ્યો: “મારી પાછળ જા, શેતાન! કારણ, તું આપણા પિતાની વાતો પર નહિ, પણ માણસની વાતો પર તારું મન લગાડે છે.”

³⁴તેમણે લોકસમુદાય અને પોતાના શિષ્યોને બોલાવીને તેમને કહ્યું, “જે કોઈ મારી પાછળ આવવા ચાહે, તેણે પોતાનો નકાર કરવો, પોતાનો વધસ્તંભ ઊંચકવો અને મારી પાછળ ચાલવું. ³⁵જે કોઈ પોતાનો જીવ બચાવવા ચાહશે, તે તેને ગુમાવશે; પણ જે કોઈ મારે લીધે તથા સુવાર્તાને લીધે પોતાનો જીવ ગુમાવશે, તે તેને બચાવશે. ³⁶જો માણસ આખી દુનિયા મેળવે અને પોતાનો આત્મા ખોઈ બેસે, તો તેને શો લાભ? ³⁷કારણ, માણસ પોતાના આત્માના બદલામાં શું આપી શકે? ³⁸કારણ, આ વ્યભિચારી, પાપી પેઢીમાં જે કોઈ મારી અને મારી વાતોની શરમ રાખશે—માનવપુત્ર પણ, જ્યારે તે પોતાના પિતાના મહિમામાં પવિત્ર દૂતો સાથે આવશે, ત્યારે તેની શરમ રાખશે.”