પિતાના શબ્દ કરતાં પરંપરા
ફરોશીઓ ધોયા વગરના હાથ સામે વાંધો લે છે; ઈસુ કહે છે કે તેમની પરંપરા આપણા પિતાની આજ્ઞાને રદ કરે છે, અને જે અશુદ્ધ કરે છે તે હૃદયમાંથી નીકળે છે. એક સિરિયા-ફિનીકિયાની સ્ત્રી ટુકડાઓ વિશેની તેમની કઠોર વાતનો જવાબ આપે છે અને તેની દીકરી મુક્ત થાય છે. એક બહેરો માણસ સાંભળે છે.
7 1ફરોશીઓ તથા યરુશાલેમથી આવેલા કેટલાક શાસ્ત્રીઓ ઈસુની આસપાસ એકઠા થયા, 2અને તેમણે જોયું કે તેમના કેટલાક શિષ્યો અશુદ્ધ હાથે, એટલે ધોયા વગરના હાથે, રોટલી ખાતા હતા. 3(કારણ, ફરોશીઓ તથા સર્વ યહૂદીઓ વડીલોની પરંપરા પાળીને, વિધિ પ્રમાણે હાથ ધોયા વગર ખાતા નથી. 4જ્યારે તેઓ બજારથી આવે, ત્યારે ધોયા વગર ખાતા નથી. એવી બીજી ઘણી પરંપરાઓ પણ તેઓ વળગી રહે છે, જે તેમણે પ્રાપ્ત કરી છે—પ્યાલા, ઘડા તથા તાંબાનાં વાસણો ધોવાં.). 5પછી ફરોશીઓ તથા શાસ્ત્રીઓએ તેમને પૂછ્યું, “તમારા શિષ્યો વડીલોની પરંપરા પ્રમાણે કેમ ચાલતા નથી, પણ અશુદ્ધ હાથે રોટલી ખાય છે?”
6તેમણે જવાબ આપ્યો, “તમ ઢોંગીઓ વિશે યશાયાએ સાચેસાચ ભવિષ્યવાણી કરી, જેમ લખ્યું છે: ‘આ લોકો હોઠોથી મને માન આપે છે, પણ તેમનું હૃદય મારાથી દૂર છે.’ 7‘તેઓ વ્યર્થ મારી ભક્તિ કરે છે, માણસોની આજ્ઞાઓને સિદ્ધાંતો તરીકે શીખવે છે.’
8તમે આપણા પિતાની આજ્ઞાને છોડી દઈને માણસોની પરંપરાને વળગી રહો છો.” 9તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે તમારી પોતાની પરંપરા પાળવા માટે આપણા પિતાની આજ્ઞાને સરસ રીતે બાજુએ મૂકી દો છો!” 10કારણ, મૂસાએ કહ્યું, ‘તારા પિતાને તથા તારી માતાને માન આપ,’ અને ‘જે કોઈ પિતાને કે માતાને શાપ આપે, તેને મારી નાખવો.’ 11“પણ તમે કહો છો: જો કોઈ પોતાના પિતાને કે માતાને કહે, ‘મારાથી જે કંઈ તમને મળત તે કુરબાન છે’ (આપણા પિતાને અર્પણ કરેલી ભેટ), a a v11 કુરબાન એ એક વ્રત હતું, જેમાં પૈસા કે મિલકત મંદિરને સમર્પિત કરાતાં, જેથી તે બીજા કોઈ પણ હેતુ માટે—પોતાનાં માબાપની સંભાળ માટે પણ—ઉપયોગ બહાર જતાં. 12ત્યારે તમે તેને તેના પિતા કે માતા માટે કંઈ કરવા દેતા નથી. 13એમ તમે તમારી સોંપાયેલી પરંપરાથી આપણા પિતાના શબ્દને રદ કરો છો. આવું ઘણું તમે કરો છો.”
14તેમણે ફરી ટોળાંને બોલાવીને તેઓને કહ્યું, “તમે સૌ મારું સાંભળો અને સમજો: 15માણસની બહારથી તેની અંદર જતું કશું તેને અશુદ્ધ કરી શકતું નથી; ઊલટું, માણસમાંથી જે બહાર આવે છે તે જ તેને અશુદ્ધ કરે છે.” b b v15 સૌથી પ્રાચીન હસ્તપ્રતોમાં અહીં કલમ ૧૬ નથી; પાછળની નકલોમાં ઉમેરાયું છે: “જો કોઈને સાંભળવાના કાન હોય, તો તે સાંભળે.”
17જ્યારે તેઓ ટોળાં પાસેથી નીકળીને ઘરમાં ગયા, ત્યારે તેમના શિષ્યોએ તેમને તે દૃષ્ટાંત વિશે પૂછ્યું.
18તેમણે તેઓને કહ્યું, “શું તમે પણ આટલા મંદબુદ્ધિ છો? શું તમે સમજતા નથી કે બહારથી માણસની અંદર જતું કશું તેને અશુદ્ધ કરી શકતું નથી, 19કેમ કે તે તેના હૃદયમાં નહિ, પણ પેટમાં જાય છે, અને પછી ખાળમાં નીકળી જાય છે?” (આમ કહીને, તેમણે સર્વ ખોરાકને શુદ્ધ ઠરાવ્યા.). 20તેમણે કહ્યું, “માણસમાંથી જે બહાર આવે છે—તે જ તેને અશુદ્ધ કરે છે. 21કારણ, અંદરથી, માણસના હૃદયમાંથી, ભૂંડા વિચારો નીકળે છે—જાતીય પાપ, ચોરી, ખૂન, 22વ્યભિચાર, લોભ, દુષ્ટતા, કપટ, વિષયવાસના, ઈર્ષ્યા, નિંદા, અભિમાન તથા મૂર્ખતા. 23આ સર્વ ભૂંડાઈઓ અંદરથી આવે છે અને માણસને અશુદ્ધ કરે છે.”
એક વિદેશી સ્ત્રીનો દૃઢ વિશ્વાસ
24ઈસુ ત્યાંથી નીકળીને તૂરના પ્રદેશમાં ગયા. તેઓ એક ઘરમાં ગયા, અને ઇચ્છતા હતા કે કોઈ જાણે નહિ, પણ ગુપ્ત રહી શક્યા નહિ. 25ઊલટું, જે સ્ત્રીની નાની દીકરીને અશુદ્ધ આત્મા વળગેલો હતો, તેણે તરત જ તેમના વિશે સાંભળ્યું, આવીને તેમના પગે પડી. 26તે સ્ત્રી ગ્રીક હતી, જન્મે સૂરોફેનીકી. તે તેમને વિનંતી કરતી રહી કે તેની દીકરીમાંથી ભૂતને કાઢો.
27તેમણે તેને કહ્યું, “પહેલાં છોકરાંને ખાવા દે, કારણ, છોકરાંની રોટલી લઈને કૂતરાંને નાખવી યોગ્ય નથી.”
28પણ તેણે તેમને જવાબ આપ્યો, “પ્રભુ, મેજ નીચેનાં કૂતરાં પણ છોકરાંનો ભૂકો ખાય છે.”
29તેમણે તેને કહ્યું, “આ જવાબને લીધે, જા—ભૂત તારી દીકરીમાંથી નીકળી ગયું છે.”
30અને તે ઘેર ગઈ, અને તેણે બાળકને પથારીમાં સૂતેલું જોયું, અને ભૂત નીકળી ગયેલું હતું.
ઈસુ બહેરા કાન ઉઘાડે છે
31પછી ઈસુ તૂરના પ્રદેશમાંથી નીકળીને, સિદોન થઈને, ગાલીલના સરોવર પાસે, દસનગરના પ્રદેશમાં ગયા. c c v31 દસનગર એ ગાલીલના સરોવરની પૂર્વ તથા દક્ષિણે આવેલાં દસ ગ્રીક નગરોનો પ્રદેશ હતો. 32તેઓ તેમની પાસે એક બહેરા માણસને લાવ્યા, જે માંડ બોલી શકતો હતો, અને તેમને વિનંતી કરી કે તેના પર તમારો હાથ મૂકો. 33ઈસુ તેને ટોળાંથી દૂર, એકાંતમાં લઈ ગયા, પોતાની આંગળીઓ તે માણસના કાનમાં નાખી, થૂંકીને, તેની જીભને સ્પર્શ કર્યો.
34પછી, આકાશ તરફ ઊંચું જોઈને, તેમણે ઊંડો નિસાસો નાખીને તેને કહ્યું, “એફ્ફાથા!” (એટલે, “ઊઘડી જા!”).
35અને તરત જ તેના કાન ઊઘડી ગયા, તેની જીભ છૂટી થઈ, અને તે સ્પષ્ટ બોલવા લાગ્યો. 36ઈસુએ તેઓને આજ્ઞા કરી કે કોઈને કહેશો નહિ; પણ જેમ જેમ તેઓ આજ્ઞા કરતા ગયા, તેમ તેમ તેઓ વધારે જાહેર કરતા ગયા. 37તેઓ ભારે આશ્ચર્ય પામ્યા: “તેમણે સઘળું સારી રીતે કર્યું છે—તેઓ બહેરાને સાંભળતા અને મૂંગાને બોલતા કરે છે.”