मर्कूस 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹यरूशलेमबाट आएका फरिसीहरू र केही शास्त्रीहरू येशूको वरिपरि भेला भए, ²अनि तिनीहरूले उहाँका केही चेलाहरूलाई अशुद्ध अर्थात् नधोइएका हातले रोटी खाइरहेका देखे। ³(किनभने फरिसीहरू र सबै यहूदीहरूले पुर्खाहरूको परम्परा पालन गर्दै विधिपूर्वक हात नधोईकन खाँदैनन्। ⁴बजारबाट आएपछि तिनीहरू नधोईकन खाँदैनन्। कचौरा, गाग्री र तामाका भाँडा धुने जस्ता अरू धेरै परम्परा पनि तिनीहरूले पाएका छन् र मान्दछन्।)। ⁵तब फरिसीहरू र शास्त्रीहरूले उहाँलाई सोधे, “तपाईंका चेलाहरू किन पुर्खाहरूको परम्परा पालन गर्दैनन्, तर अशुद्ध हातले रोटी खान्छन्?”

⁶उहाँले जवाफ दिनुभयो, “तिमीहरू कपटीहरूको विषयमा यशैयाले ठीकै अगमवाणी गरे, जसरी लेखिएको छ: ‘यी मानिसहरूले आफ्ना ओठले मेरो आदर गर्छन्, तर तिनीहरूको मन मबाट टाढा छ।’ ⁷‘तिनीहरूले व्यर्थमा मेरो आराधना गर्छन्, मानिसहरूका आज्ञालाई सिद्धान्तको रूपमा सिकाउँछन्।’

⁸तिमीहरू हाम्रा पिताको आज्ञा त्याग्छौ र मानिसहरूको परम्परा पक्रन्छौ।” ⁹उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूले आफ्नो परम्परा मान्न हाम्रा पिताको आज्ञालाई कति राम्ररी एकातिर पन्छाउँछौ!” ¹⁰किनकि मोशाले भने, ‘आफ्ना बाबु र आमाको आदर गर।’ अनि ‘जसले बाबु वा आमालाई सराप्छ, त्यसलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।’ ¹¹“तर तिमीहरू भन्छौ: कसैले आफ्ना बाबु वा आमालाई ‘मबाट तपाईंले पाउनुहुने जे पनि कोर्बान हो’ (अर्थात् हाम्रा पितालाई अर्पण गरिएको भेटी) भन्छ भने, ^a a v11 कोर्बान भनेको पैसा वा सम्पत्ति मन्दिरलाई अर्पण गर्ने भाकल थियो, जसले त्यसलाई अरू कुनै पनि कामका निम्ति—आफ्नै आमाबाबुको हेरचाहका निम्ति समेत—प्रयोग गर्न नसकिने बनाउँथ्यो। ¹²तब तिमीहरूले त्यसलाई आफ्ना बाबु वा आमाका निम्ति केही गर्न दिँदैनौ। ¹³यसरी तिमीहरूले आफ्नो हस्तान्तरित परम्पराले हाम्रा पिताको वचनलाई रद्द गर्छौ। तिमीहरू यस्ता धेरै कुरा गर्छौ।”

¹⁴उहाँले भीडलाई फेरि बोलाउनुभयो र तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू सबै जना, मेरो कुरा सुन र बुझ: ¹⁵मानिसको बाहिरबाट भित्र पस्ने कुनै पनि कुराले त्यसलाई अशुद्ध पार्न सक्दैन; बरु मानिसभित्रबाट निस्कने कुराले नै त्यसलाई अशुद्ध पार्छ।” ^b b v15 सबैभन्दा पुराना पाण्डुलिपिहरूमा यहाँ पद 16 छैन; पछिल्ला प्रतिलिपिहरूले थप्छन्: “सुन्ने कान जसको छ, त्यसले सुनोस्।”

¹⁷उहाँ भीडलाई छोडेर घरभित्र पस्नुभएपछि, उहाँका चेलाहरूले उहाँलाई त्यस दृष्टान्तको विषयमा सोधे।

¹⁸उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “के तिमीहरू पनि यति मूढ छौ? के तिमीहरू बुझ्दैनौ, बाहिरबाट मानिसभित्र पस्ने कुनै पनि कुराले त्यसलाई अशुद्ध पार्न सक्दैन, ¹⁹किनभने त्यो त्यसको मनमा होइन, तर पेटमा पस्छ, अनि ढलमा निस्केर जान्छ?” (यसो भन्नुभएर उहाँले सबै खानेकुरा शुद्ध घोषणा गर्नुभयो।)। ²⁰उहाँले भन्नुभयो, “मानिसबाट जे निस्कन्छ—त्यसैले त्यसलाई अशुद्ध पार्छ। ²¹किनकि भित्रबाट, मानिसको मनबाट, खराब विचारहरू निस्कन्छन्—यौन पाप, चोरी, हत्या, ²²व्यभिचार, लोभ, द्वेष, छल, कामुकता, डाह, निन्दा, अहङ्कार र मूर्खता। ²³यी सबै दुष्टता भित्रबाट आउँछन् र मानिसलाई अशुद्ध पार्छन्।”

एक गैरयहूदी स्त्रीको दृढ विश्वास

²⁴येशू त्यहाँबाट टुरोसको क्षेत्रतिर जानुभयो। कसैले थाहा नपाओस् भन्ने चाहनुहुँदै उहाँ एउटा घरभित्र पस्नुभयो, तर लुकेर रहन सक्नुभएन। ²⁵बरु, जसकी सानी छोरीलाई अशुद्ध आत्मा लागेको थियो, त्यस्ती एक स्त्रीले उहाँको विषयमा तुरुन्तै सुनिन्, आइन् र उहाँको पाउमा घोप्टो परिन्। ²⁶ती स्त्री ग्रीक थिइन्, जन्मले सिरियाफोनिकी। तिनले आफ्नी छोरीबाट भूत धपाइदिनुहोस् भनी उहाँलाई बारम्बार बिन्ती गरिरहिन्।

²⁷उहाँले तिनलाई भन्नुभयो, “पहिले छोराछोरीलाई खान देऊ, किनकि तिनीहरूको रोटी लिएर कुकुरहरूलाई फालिदिनु ठीक होइन।”

²⁸तर तिनले उहाँलाई जवाफ दिइन्, “प्रभु, टेबलमुनिका कुकुरहरूले पनि त छोराछोरीका टुक्राटाक्री खान्छन्।”

²⁹उहाँले तिनलाई भन्नुभयो, “यस जवाफको कारण, जाऊ—भूत तिम्री छोरीबाट निस्केर गइसक्यो।”

³⁰अनि तिनी घर गइन् र त्यस बालिकालाई ओछ्यानमा सुतिरहेकी, र भूत गइसकेको भेट्टाइन्।

येशूले बहिरा कान खोल्नुहुन्छ

³¹त्यसपछि येशू टुरोसको क्षेत्र छोडेर, सीदोन हुँदै गालील समुद्रतिर, डेकापोलिस क्षेत्रभित्र जानुभयो। ^c c v31 डेकापोलिस गालील समुद्रको पूर्व र दक्षिणमा रहेका दसवटा ग्रीक सहरहरूको क्षेत्र थियो। ³²तिनीहरूले मुस्किलले बोल्न सक्ने एक बहिरो मानिसलाई उहाँकहाँ ल्याए, र त्यसमाथि हात राखिदिनुहोस् भनी उहाँसँग बिन्ती गरे। ³³येशूले त्यसलाई भीडबाट अलग गरेर एकान्तमा लानुभयो, त्यस मानिसका कानमा आफ्ना औँला हाल्नुभयो, थुक्नुभयो र त्यसको जिब्रो छुनुभयो।

³⁴त्यसपछि, स्वर्गतिर हेर्दै, उहाँले गहिरो सुस्केरा हाल्नुभयो र त्यसलाई भन्नुभयो, “एफ्फाता!” (अर्थात्, “खुलिजाओस्!”)।

³⁵अनि तुरुन्तै त्यसका कान खुले, त्यसको जिब्रो खुकुलो भयो, र त्यसले स्पष्ट बोल्न थाल्यो। ³⁶येशूले तिनीहरूलाई कसैलाई नभन्नू भनी आज्ञा गर्नुभयो; तर उहाँले जति आज्ञा गर्नुभयो, तिनीहरूले झन् बढी प्रचार गरे। ³⁷तिनीहरू पूर्ण रूपमा चकित भए: “उहाँले सबै कुरा राम्ररी गर्नुभएको छ—उहाँले बहिरालाई सुन्ने र गुँगालाई बोल्ने बनाउनुहुन्छ।”