Markus 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Para wong Farisi lan sawetara ahli Toret kang teka saka Yerusalem padha ngumpul ing sakubenge Gusti Yesus, ²sarta padha weruh yen ana sawetara sakabate kang padha mangan roti nganggo tangan kang najis, yaiku tangan kang durung diwisuhi. ³(Awit para wong Farisi lan wong Yahudi kabeh ora padha mangan yen durung wisuh miturut adate, netepi adat tata carane para pinituwa. ⁴Samangsa teka saka pasar, ora padha mangan yen durung wisuh. Uga padha netepi akeh adat tata cara liyane kang wis ditampa, yaiku ngwisuhi tuwung, kendhi, lan prabot tembaga.). ⁵Banjur para wong Farisi lan para ahli Toret padha munjuk pitakon marang Panjenengane: “Punapa sababipun para sakabat Panjenengan boten netepi adat tata caranipun para pinituwa, nanging sami nedha roti kanthi tangan ingkang najis?”

⁶Paring wangsulane Gusti Yesus: “Nabi Yesaya wis meca kanthi bener bab kowe kabeh wong lamis, kaya kang wis katulis: ‘Bangsa iki ngurmati Aku nganggo lambene, nanging atine adoh saka Aku.’ ⁷‘Anggone padha ngibadah marang Aku iku tanpa guna, mulang pepakon-pepakoning manungsa minangka piwulang.’

⁸Kowe padha ninggal pepakone Rama kita, lan ngugemi adat tata carane manungsa.” ⁹Pangandikane maneh marang wong-wong mau: “Becik temen anggonmu padha nyingkur pepakone Rama kita, supaya bisa netepi adat tata caramu dhewe!” ¹⁰Awit Nabi Musa wis dhawuh: “Ngajenana bapak lan ibumu,” sarta “Sapa kang ngipat-ipati bapak utawa ibune, kudu diukum pati.” ¹¹Nanging kowe padha ngandhakake: yen ana wong kang kandha marang bapak utawa ibune: “Apa kang samesthine koktampa saka aku iku Korban,” (yaiku pisungsung kang kacadhangake kagem Rama kita), ^a a v11 Korban iku sawijining nadar kang ngaturake dhuwit utawa barang darbe marang Padaleman Suci, satemah ora kena dienggo kanggo kaperluan liya — malah kanggo ngopeni wong tuwane dhewe. ¹²banjur kowe ora ngolehake maneh wong mau nindakake apa-apa kanggo bapak utawa ibune. ¹³“Dadi kowe padha mbatalake pangandikane Rama kita srana adat tata cara kang kokwarisake turun-temurun iku. Lan akeh prakara liyane kang kaya mangkono kang padha koktindakake.”

¹⁴Gusti Yesus banjur nimbali wong akeh mau maneh lan ngandika: “Kowe kabeh padha ngrungokna Aku lan mangertia: ¹⁵Ora ana samubarang saka njaba kang mlebu marang wong, kang bisa najisake wong iku; nanging apa kang metu saka wong iku, yaiku kang najisake dheweke.” ^b b v15 Naskah-naskah kang paling tuwa ora ngemot ayat 16 ing kene; salinan kang luwih anyar nambahake: “Sapa kang duwe kuping kanggo ngrungu, ngrungokna.”

¹⁷Bareng Gusti Yesus wis nilar wong akeh mau lan lumebu ing sawijining omah, para sakabate padha nyuwun pirsa marang Panjenengane bab pasemon mau.

¹⁸Pangandikane marang para sakabat: “Apa kowe iya padha bodho mangkono? Apa kowe padha ora mangerti, yen samubarang saka njaba kang mlebu marang wong iku ora bisa najisake dheweke, ¹⁹awit ora mlebu ing atine, nanging ing wetenge, banjur metu menyang pakiwan?” (Srana ngandika mangkono, Panjenengane netepake yen sakabehing pangan iku resik.). ²⁰Pangandikane maneh: “Apa kang metu saka wong iku — yaiku kang najisake dheweke. ²¹Awit saka jero, yaiku saka atine manungsa, metune pikiran-pikiran ala — laku cabul, nyolong, memateni, ²²laku jina, srakah, piala, cidra, hawa nepsu, drengki, pitenah, gumunggung, lan kabodhoan. ²³Sakehing piala iku kabeh metune saka jero, lan najisake wong.”

Pracayane Wong Wadon Bangsa Liya kang Teguh

²⁴Gusti Yesus banjur tindak saka kono menyang wewengkon Tirus. Panjenengane lumebu ing sawijining omah, karsane supaya aja nganti ana wong kang ngerti, nanging ora bisa ndhelik. ²⁵Malah ana sawijining wong wadon kang anake wadon cilik kapanjingan roh reged, sanalika krungu bab Panjenengane, banjur teka lan sumungkem ing ngarsane. ²⁶Wong wadon mau bangsa Yunani, lair ing tanah Siro-Fenisia. Dheweke tansah nyuwun marang Panjenengane, supaya setan iku didhawuhi metu saka anake wadon.

²⁷Pangandikane Gusti Yesus marang wong wadon mau: “Kareben bocah-bocah mangan dhisik, awit ora pantes njupuk rotine bocah-bocah banjur diuncalake marang asu.”

²⁸Nanging wong wadon mau mangsuli: “Gusti, sanadyan segawon ing sangandhaping meja inggih sami nedha remah-remahing tetedhanipun lare-lare.”

²⁹Pangandikane Gusti Yesus: “Marga saka wangsulanmu iku, lungaa — setan iku wis metu saka anakmu wadon.”

³⁰Wong wadon mau banjur mulih, lan nemoni anake nggluntung ing paturon, sarta setane wis lunga.

Gusti Yesus Mbukak Kupinge Wong Budheg

³¹Gusti Yesus banjur tindak saka wewengkon Tirus, liwat Sidon tumuju menyang Sagara Galilea, mlebu ing wewengkon Dekapolis. ^c c v31 Dekapolis iku sawijining wewengkon kang kedadeyan saka sepuluh kutha Yunani ing sisih wetan lan kidule Sagara Galilea. ³²Banjur ana wong budheg kang angel guneman digawa menyang ngarsane, lan wong-wong mau padha nyuwun supaya Panjenengane karsa numpangake astane marang wong mau. ³³Gusti Yesus banjur misahake wong mau saka wong akeh, nuli nglebokake racikaning astane ing kupinge wong iku, banjur ngidu lan ndemek ilate.

³⁴Banjur Panjenengane tumenga marang langit, nggresah njero, lan ngandika marang wong mau: “Efata!” (tegese: “Mengaa!”).

³⁵Sanalika kupinge wong mau kabukak, ilate uga ucul, banjur wiwit bisa guneman kanthi cetha. ³⁶Gusti Yesus banjur dhawuh supaya aja ngandhakake bab iku marang sapa wae; nanging saya dilarang, wong-wong mau malah saya ngabarake. ³⁷Wong-wong mau padha kaeraman banget, pangucape: “Samubarang kabeh ditindakake kanthi becik — wong budheg digawe bisa krungu, lan wong bisu digawe bisa guneman.”