മർക്കോസ് 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹പരീശന്മാരും യെരുശലേമിൽനിന്നു വന്ന ചില ശാസ്ത്രിമാരും യേശുവിന്റെ ചുറ്റും കൂടി, ²അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ചിലർ അശുദ്ധമായ, അതായത് കഴുകാത്ത, കൈകളാൽ ആഹാരം കഴിക്കുന്നതു അവർ കണ്ടു. ³(പരീശന്മാരും യഹൂദന്മാർ എല്ലാവരും പൂർവികരുടെ പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് കൈകൾ ആചാരപ്രകാരം കഴുകിയല്ലാതെ ആഹാരം കഴിക്കുകയില്ല. ⁴ചന്തയിൽനിന്നു വരുമ്പോൾ കഴുകാതെ അവർ ആഹാരം കഴിക്കുകയില്ല. പാനപാത്രങ്ങൾ, ഭരണികൾ, ചെമ്പുപാത്രങ്ങൾ എന്നിവ കഴുകുന്നതുപോലെ അവർ പ്രാപിച്ച മറ്റു പല പാരമ്പര്യങ്ങളും അവർ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു.). ⁵അപ്പോൾ പരീശന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാർ പൂർവികരുടെ പാരമ്പര്യം അനുസരിക്കാതെ അശുദ്ധമായ കൈകളാൽ ആഹാരം കഴിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?”

⁶അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “കപടഭക്തരായ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് യെശയ്യാവ് സത്യമായി പ്രവചിച്ചു; എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ: ‘ഈ ജനം അധരങ്ങളാൽ എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം എന്നിൽനിന്നു ദൂരെയാകുന്നു.’ ⁷‘അവർ വ്യർഥമായി എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, മനുഷ്യരുടെ കല്പനകളെ ഉപദേശങ്ങളായി പഠിപ്പിക്കുന്നു.’

⁸നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കല്പന ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യരുടെ പാരമ്പര്യം നിങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു.” ⁹അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം പാരമ്പര്യം പാലിക്കേണ്ടതിന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കല്പന മാറ്റിവയ്ക്കുന്നതിൽ നിങ്ങൾ നല്ല സാമർഥ്യം കാട്ടുന്നു!” ¹⁰എന്തെന്നാൽ മോശ പറഞ്ഞു: ‘നിന്റെ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ബഹുമാനിക്കുക,’ എന്നും ‘പിതാവിനെയോ മാതാവിനെയോ ശപിക്കുന്നവൻ കൊല്ലപ്പെടണം’ എന്നും. ¹¹“എന്നാൽ നിങ്ങൾ പറയുന്നു: ഒരുവൻ തന്റെ പിതാവിനോടോ മാതാവിനോടോ, ‘എന്നിൽനിന്നു നിനക്കു ലഭിക്കുമായിരുന്നതെന്തും കൊർബാൻ ആകുന്നു’ (നമ്മുടെ പിതാവിനു സമർപ്പിച്ച വഴിപാട്) എന്നു പറഞ്ഞാൽ, ^a a v11 കൊർബാൻ എന്നത് പണമോ സ്വത്തോ ദൈവാലയത്തിനു സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു നേർച്ചയായിരുന്നു; അതു മറ്റൊരു ആവശ്യത്തിനും — സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ പരിപാലിക്കുന്നതിനുപോലും — ഉപയോഗിക്കാനാകാത്തവിധം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു. ¹²പിന്നെ തന്റെ പിതാവിനോ മാതാവിനോ വേണ്ടി യാതൊന്നും ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ അവനെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ¹³അങ്ങനെ പകർന്നുകിട്ടിയ നിങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യംകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനത്തെ നിങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നു. ഇതുപോലുള്ള പലതും നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.”

¹⁴അവിടുന്ന് പുരുഷാരത്തെ വീണ്ടും വിളിച്ച് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്റെ വാക്കു കേട്ടു ഗ്രഹിക്കുവിൻ: ¹⁵മനുഷ്യനു പുറത്തുനിന്ന് അവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന യാതൊന്നിനും അവനെ അശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയുകയില്ല; എന്നാൽ മനുഷ്യനിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നതാണ് അവനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്.” ^b b v15 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 16-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാലത്തെ പകർപ്പുകൾ ഇതു ചേർക്കുന്നു: “കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”

¹⁷അവിടുന്ന് പുരുഷാരത്തെ വിട്ടു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാർ ആ ഉപമയെക്കുറിച്ച് അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു.

¹⁸അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളും ഇത്ര ബുദ്ധിമന്ദതയുള്ളവരോ? പുറത്തുനിന്ന് മനുഷ്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന യാതൊന്നിനും അവനെ അശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയുകയില്ലെന്നു നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, ¹⁹അതു അവന്റെ ഹൃദയത്തിലല്ല, ഉദരത്തിലത്രേ പ്രവേശിക്കുന്നത്, പിന്നെ അതു ഓടയിലേക്കു പുറത്തുപോകുന്നു?” (ഇതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് സകല ഭക്ഷണങ്ങളും ശുദ്ധമെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു.). ²⁰അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യനിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നതു — അതാണ് അവനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്. ²¹എന്തെന്നാൽ ഉള്ളിൽനിന്ന്, മനുഷ്യഹൃദയത്തിൽനിന്ന്, ദുഷ്ടചിന്തകൾ പുറപ്പെടുന്നു — ലൈംഗികപാപം, മോഷണം, കൊലപാതകം, ²²വ്യഭിചാരം, അത്യാഗ്രഹം, ദുഷ്ടത, വഞ്ചന, കാമാസക്തി, അസൂയ, പരദൂഷണം, അഹങ്കാരം, മൂഢത എന്നിവ. ²³ഈ ദുഷ്ടതകളെല്ലാം ഉള്ളിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു മനുഷ്യനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നു.”

ഒരു വിജാതീയ സ്ത്രീയുടെ സ്ഥിരോത്സാഹമുള്ള വിശ്വാസം

²⁴യേശു അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ടു സോരിന്റെ പ്രദേശത്തേക്കു പോയി. ആരും അറിയരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഒരു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു, എങ്കിലും മറഞ്ഞിരിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ²⁵നേരെമറിച്ച്, അശുദ്ധാത്മാവു ബാധിച്ച ഒരു ചെറിയ മകളുള്ള ഒരു സ്ത്രീ ഉടനെ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ട് വന്ന് അവിടുത്തെ കാല്ക്കൽ വീണു. ²⁶ആ സ്ത്രീ ഒരു ഗ്രീക്കുകാരിയായിരുന്നു, ജനനത്താൽ സുറൊഫൊയ്നീക്യക്കാരി. തന്റെ മകളിൽനിന്നു ഭൂതത്തെ പുറത്താക്കണമെന്ന് അവൾ അവിടുത്തോടു നിരന്തരം അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

²⁷അവിടുന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “ആദ്യം മക്കൾ തിന്നട്ടെ; മക്കളുടെ അപ്പം എടുത്തു നായ്ക്കൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നതു ശരിയല്ലല്ലോ.”

²⁸എന്നാൽ അവൾ അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, മേശയ്ക്കു കീഴെയുള്ള നായ്ക്കൾപോലും മക്കളുടെ അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നുന്നുവല്ലോ.”

²⁹അവിടുന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “ഈ ഉത്തരം നിമിത്തം പൊയ്ക്കൊൾക — ഭൂതം നിന്റെ മകളെ വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു.”

³⁰അവൾ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കുട്ടി കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നതും ഭൂതം വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.

യേശു ബധിരകർണങ്ങൾ തുറക്കുന്നു

³¹പിന്നീട് യേശു സോരിന്റെ അതിർത്തി വിട്ട് സീദോൻവഴി ഗലീലക്കടലിലേക്ക്, ദെക്കപ്പൊലിപ്രദേശത്തേക്കു പോയി. ^c c v31 ഗലീലക്കടലിന്റെ കിഴക്കും തെക്കും ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പത്തു ഗ്രീക്കു നഗരങ്ങളുടെ ഒരു പ്രദേശമായിരുന്നു ദെക്കപ്പൊലി. ³²സംസാരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ബധിരനെ അവർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന്, അവന്റെമേൽ കൈ വയ്ക്കണമെന്ന് അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. ³³യേശു അവനെ പുരുഷാരത്തിൽനിന്നു മാറ്റി തനിച്ചു കൊണ്ടുപോയി, തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ ചെവികളിൽ ഇട്ടു, തുപ്പി, അവന്റെ നാവിൽ തൊട്ടു.

³⁴പിന്നെ അവിടുന്ന് സ്വർഗത്തേക്കു നോക്കി ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ച് അവനോടു പറഞ്ഞു: “എഫഥാ!” (അതായത്, “തുറന്നുവരിക!”).

³⁵ഉടനെ അവന്റെ ചെവികൾ തുറന്നു, നാവിന്റെ കെട്ടഴിഞ്ഞു, അവൻ തെളിവായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ³⁶ആരോടും പറയരുതെന്ന് യേശു അവരോടു കല്പിച്ചു; എന്നാൽ അവിടുന്ന് എത്രയധികം കല്പിച്ചുവോ അത്രയധികം അവർ അതു ഘോഷിച്ചു. ³⁷അവർ അത്യധികം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു: “അവിടുന്ന് സകലവും നന്നായി ചെയ്തിരിക്കുന്നു — ബധിരരെ അവിടുന്ന് കേൾക്കുമാറാക്കുന്നു, ഊമരെ സംസാരിക്കുമാറാക്കുന്നു.”