Kevneşopî li ser Peyva Bav

Fêrisî li ser destên neşûştî gazin dikin; Îsa dibêje ku kevneşopiya wan emrê Bavê me betal dike, û ku tiştê ku gemar dike ji dil tê. Jineke Suryofînîkî bersiva gotina wî ya dijwar a li ser hûrikan dide û keça wê tê azadkirin. Mirovekî ker dibihîze.

Beş 7.

Fêrisî û hinek ji nivîskarên ku ji Orşelîmê hatibûn li dora Îsa kom bûn, û wan dît ku hinek ji şagirtên wî bi destên gemar, yanî neşûştî, nan dixwarin. (Çimkî Fêrisî û hemû Cihû heta ku destên xwe li gorî kevneşopiyê neşon, naxwin û kevneşopiya rihspiyan diparêzin. Gava ji bazarê tên, heta ku xwe neşon, naxwin. Gelek kevneşopiyên din jî yên ku wergirtine diparêzin — şûştina kasikan, cizdanan û firaxên ji sifir.). Paşê Fêrisî û nivîskaran jê pirsî: “Çima şagirtên te li gorî kevneşopiya rihspiyan tevnagerin, lê bi destên gemar nan dixwin?”

Wî bersiv da: “Îşaya li ser we yên durû bi rastî pêxemberî kir, wekî ku hatiye nivîsandin: ‘Ev gel bi lêvên xwe min birûmet dikin, lê dilê wan ji min dûr e.’ ‘Ew bi pûçî ji min re diperizin, emrên mirovan wekî fêrkirin hîn dikin.’

Hûn emrê Bavê me berdidin û kevneşopiya mirovan diparêzin.” Wî ji wan re got: “Hûn baş karekî dikin ku emrê Bavê me didin aliyekî, da ku hûn kevneşopiya xwe biparêzin!” Çimkî Mûsa got: ‘Rûmetê bide bav û diya xwe,’ û ‘Kesê ku li bav an diya xwe nifiran bike, divê were kuştin.’ “Lê hûn dibêjin: heke kesek ji bav an diya xwe re bibêje, ‘Tiştê ku te yê ji min bistanda Qorban e’ (diyariyeke ji bo Bavê me, ^a hûn êdî nahêlin ku ew ji bav an diya xwe re tiştekî bike. Wusa hûn peyva Bavê me bi kevneşopiya ku hatiye dayîn, betal dikin. Hûn gelek tiştên wekî vî dikin.”

Wî dîsa elalet gazî kir û ji wan re got: “Hemû, guhdariya min bikin û fêm bikin: Tu tiştê ku ji derve ketibe nav mirovekî, nikare wî gemar bike; lê tiştê ku ji mirovekî derdikeve, ew e ku wî gemar dike.” ^b

Gava ku ew ji elaletê veqetiya û ket malê, şagirtên wî li ser vê meselê jê pirsîn.

Wî ji wan re got: “Ma hûn jî ewqas tênegihîştî ne? Ma hûn fêm nakin ku tiştê ku ji derve ketibe nav mirovekî, nikare wî gemar bike, ji ber ku ew naçe nav dilê wî, lê diçe zikê wî, û paşê derdikeve nav kanalîzasyonê?” (Bi gotina vê, wî hemû xwarin paqij ragihand.). Wî got: “Tiştê ku ji mirovekî derdikeve — ew wî gemar dike. Çimkî ji hundir, ji dilê mirov, fikrên xirab derdikevin — gunehê cinsî, diziyê, mêrkujiyê, zînayê, çavbirçîtiyê, xerabiyê, xapandinê, berdêriyê, çavnebariyê, buxtanê, pozbilindiyê û bêaqiliyê. Hemû van xirabiyan ji hundir derdikevin û mirovekî gemar dikin.”

Baweriya Bîhnfireh ya Jineke Biyanî

Îsa ji wir çû herêma Sûrê. Ew ket malekê, dixwest ku tu kes pê nizanibe, lê nikaribû veşartî bimîne. Berevajî, jineke ku keçika wê ya biçûk ruhekî gemar hebû, di cih de li ser wî bihîst, hat û li ber lingên wî ket. Ew jin Yewnanî bû, bi eslê xwe Sûrofenîkî bû. Wê ji wî lava dikir ku cinê ji keçika wê derxe.

Wî ji wê re got: “Bila pêşî zarok têr bixwin, çimkî ne rast e ku mirov nanê wan bistîne û bavêje ber kûçikan.”

Lê wê bersiv da wî: “Ezbenî, tewra kûçikên bin maseyê jî hûrikên zarokan dixwin.”

Wî ji wê re got: “Ji ber vê bersivê, here — cin ji keçika te derket.”

Û ew çû malê û zarok dît ku li ser nivînan dirêj bûbû û cin derketibû.

Îsa Guhên Kerr Vedike

Paşê Îsa ji herêma Sûrê derket, di nav Saydayê re çû Deryaya Celîlê, nav herêma Dekapolîsê. ^c Mirovekî kerr ê ku bi zehmetî dişiya biaxive anîn ba wî, jê lava kirin ku destê xwe li ser wî deyne. Îsa ew bi dûrî ji elaletê bi tenê bir, tiliyên xwe xistin nav guhên mêr, tif kir û zimanê wî destê.

Paşê, çavên xwe berbi ezmanan rakir, kûr axîn kişand û jê re got: “Efata!” (yanî “Vebe!”).

Û di cih de guhên wî vebûn, zimanê wî fir bû û ew dest bi axaftineke eşkere kir. Îsa emir li wan kir ku ji tu kesî re nebêjin; lê çiqas wî emir dikir, ewqas zêdetir wan ew belav dikir. Ew bi temamî heyirî man: “Wî her tişt baş kir — ew dike ku kerr bibihîzin û lal biaxivin.”