د پلار د کلام نه رواجونه مخکښې

فریسیان پر ناوینځل شوو لاسونو اعتراض کوي. عيسىٰ وايي چې د هغوی دود زموږ د پلار حکم باطلوي، او هغه څه چې انسان ناپاکوي له زړه راوځي. یوه سوریه‌فینیقی ښځه د مړوندو په اړه د هغه سختې خبرې ته ځواب ورکوي او لور یې آزادېږي. یو کوڼ سړی اوري.

څپرکی 7.

فريسيان او څۀ شرعى عالِمان چې د يروشلم نه راغلى وُو، د عيسىٰ چاپېره راجمع شول، او هغوئ وليدل چې د هغۀ څۀ مريدان په ناپاکو يعنې نا مينځلو لاسونو ډوډۍ خورى. (ځکه چې فريسيان او ټول يهوديان د مشرانو د رواج په ساتلو کښې، ترڅو چې خپل لاسونه په خاص طريقه ونۀ مينځى، ډوډۍ نۀ خورى. کله چې هغوئ د بازار نه راځى، نو تر مينځلو بغېر ډوډۍ نۀ خورى. او نور ډېر داسې رواجونه هم شته چې هغوئ يې ساتى - لکه د پيالو، جګونو او د مسو لوښو مينځل.). نو فريسيانو او شرعى عالِمانو ترې پوښتنه وکړه، ”ستا مريدان د مشرانو د رواج پيروى ولې نۀ کوى او په ناپاکو لاسونو ډوډۍ خورى؟“

هغۀ جواب ورکړو، ”يسعياه ستاسو د منافقانو په حقله رښتيا وړاندوينه کړې وه، لکه چې ليکلى دى: ’دا خلق په خپلو شونډو زما عزت کوى، خو د دوئ زړۀ زما نه لرې دے.‘ ’دوئ بې فائدې زما عبادت کوى، د اِنسانانو حُکمونه د دينى تعليماتو په توګه ښايى.‘

تاسو د زمونږ پلار حُکم پرېږدئ او د اِنسانانو رواج ټينګ نيسئ.“ هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”تاسو ښۀ کار کوئ چې د خپل رواج د ساتلو دپاره د زمونږ پلار حُکم پرېږدئ!“ ځکه چې موسىٰ ووئيل، ’د خپل پلار او د خپلې مور عزت کوه،‘ او ’څوک چې پلار يا مور ته کنځل کوى، هغه دې مړ کړے شى.‘ ”خو تاسو وايئ: کۀ څوک خپل پلار يا مور ته ووائى، ’څۀ چې تا به زما نه ګټلى وُو، هغه قربان دى‘ (يعنې د زمونږ پلار دپاره وقف شوې نذرانه)، ^a نو بيا تاسو هغۀ ته اجازت نۀ ورکوئ چې د خپل پلار يا مور دپاره څۀ وکړى. نو داسې تاسو د خپل لاس په لاس راغلى رواج په ذريعه د زمونږ پلار کلام باطل کوئ. او تاسو داسې ډېر کارونه کوئ.“

هغۀ بيا ګڼه ګوڼه راوبلله او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”تاسو ټول ما ته غوږ ونيسئ او پوهه شئ: د اِنسان نه د باندې هيڅ شے چې هغۀ ته ننوځى، هغه يې ناپاکولے نۀ شى؛ بلکې څۀ چې د اِنسان نه راوځى، هم هغه يې ناپاکوى.“ ^b

کله چې هغه د خلقو نه جُدا شو او کور ته ننوتو، نو د هغۀ مريدانو د دې مثال په حقله ترې پوښتنه وکړه.

هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”آيا تاسو هم دومره بې عقله يئ؟ آيا تاسو نۀ پوهېږئ چې د باندې نه چې کوم شے اِنسان ته ننوځى، هغه يې ناپاکولے نۀ شى، ځکه چې هغه د هغۀ زړۀ ته نۀ، بلکې خېټې ته ننوځى او بيا د بدرفت نالۍ ته وځى؟“ (دا په وئيلو سره، هغۀ ټول خوراکونه پاک اعلان کړل.). هغۀ وفرمائيل، ”څۀ چې د اِنسان نه راوځى - هم هغه يې ناپاکوى. ځکه چې د دننه نه، د اِنسان د زړۀ نه، بد خيالونه راوځى - بدکارى، غلا، قتل، زنا، لالچ، بدخواهى، دوکه، شهوت پرستى، حسد، غيبت، تکبر او بې وقوفى. دا ټولې بدۍ د دننه نه راوځى او اِنسان ناپاکوى.“

د يوې غېر يهودى ښځې کلک ايمان

عيسىٰ له هغه ځائ نه د صور علاقې ته لاړو. هغه يو کور ته ننوتو، او نۀ يې غوښتل چې څوک پرې خبر شى، خو پټ پاتې نۀ شو. بلکې يوه ښځه چې د هغې وړې لور کښې ناپاک روح وو، د هغۀ په حقله يې سمدستى واورېدل، نو راغله او د هغۀ په پښو کښې راوغورځېده. دا ښځه يونانى وه، د پېدائش په اعتبار سورو فينيکى وه. هغې بار بار هغۀ ته منت کولو چې د هغې د لور نه بدروح وباسى.

هغۀ ورته وفرمائيل، ”اول پرېږده چې بچى موړ شى، ځکه چې دا ښۀ نۀ ده چې د بچو ډوډۍ واخستے شى او سپيو ته وغورځولے شى.“

خو هغې ورته جواب ورکړو، ”اے مالِکه، د مېز لاندې سپى هم د بچو د ډوډۍ ماتې خورى.“

هغۀ ورته وفرمائيل، ”د دې جواب په وجه، لاړه شه - بدروح ستا د لور نه ووتو.“

نو هغه خپل کور ته لاړه او هغې وليدل چې بچه په کټ باندې پرته ده او بدروح وتلے دے.

عيسىٰ د کوڼ سړى غوږونه خلاصوى

بيا عيسىٰ د صور علاقه پرېښوده، د صيدا نه تېر شو او د ګليل سمندر ته راغلو، د دِکاپُلِس علاقې ته. ^c هغوئ يو کوڼ سړے چې په مشکله خبرې کولې، هغۀ ته راوستو او منت يې وکړو چې په هغۀ باندې خپل لاس کېږدى. عيسىٰ هغه د خلقو نه جُدا، يو طرف ته بوتلو، د سړى په غوږونو کښې يې خپلې ګوتې کېښودلې، تُو يې وکړو او د هغۀ ژبې ته يې لاس وروړو.

بيا هغۀ آسمان ته وکتل، يو ژور سوړ يې وکړو او هغۀ ته يې وفرمائيل، ”اِفتح!“ (يعنې ”خلاص شه!“).

او سمدستى د هغۀ غوږونه خلاص شول، د هغۀ ژبه خلاصه شوه او هغۀ صفا خبرې کول شروع کړل. عيسىٰ هغوئ ته حُکم وکړو چې چا ته دا مۀ وايئ؛ خو هغۀ چومره نه چومره منع کول، هغوئ هومره زيات اعلان کولو. هغوئ بېخى حېران شول او وې وئيل، ”هغۀ هر څۀ ښۀ کړى دى - هغه کوڼ خلق اوروى او ګُنګان په خبرو راولى.“