மாற்கு 7

7 ¹எருசலேமிலிருந்து வந்த பரிசேயரும் வேதபாரகரில் சிலரும் இயேசுவைச் சுற்றிக் கூடிவந்தார்கள், ²அவருடைய சீஷரில் சிலர் தீட்டான கைகளால், அதாவது கழுவாத கைகளால், அப்பம் சாப்பிடுகிறதைக் கண்டார்கள். ³(ஏனெனில் பரிசேயரும் யூதர் அனைவரும் மூப்பரின் பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொண்டு, சம்பிரதாயப்படி கைகளைக் கழுவாவிட்டால் சாப்பிடமாட்டார்கள். ⁴சந்தையிலிருந்து வரும்போது, அவர்கள் கழுவாமல் சாப்பிடமாட்டார்கள். இன்னும் தாங்கள் பெற்றுக்கொண்ட வேறு பல பாரம்பரியங்களையும் கைக்கொள்கிறார்கள்—கிண்ணங்களையும், குடங்களையும், செம்புப் பாத்திரங்களையும் கழுவுதல்.). ⁵அப்பொழுது பரிசேயரும் வேதபாரகரும் அவரை நோக்கி, “உம்முடைய சீஷர்கள் மூப்பரின் பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொள்ளாமல், தீட்டான கைகளால் அப்பம் சாப்பிடுகிறது ஏன்?” என்று கேட்டார்கள்.

⁶அதற்கு அவர், “மாயக்காரராகிய உங்களைக்குறித்து ஏசாயா உண்மையாய்த் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னான்; எழுதியிருக்கிறபடி: ‘இந்த ஜனங்கள் தங்கள் உதடுகளால் என்னைக் கனம்பண்ணுகிறார்கள், அவர்களுடைய இருதயமோ எனக்குத் தூரமாய் இருக்கிறது.’ ⁷‘விருதாவாய் என்னை ஆராதிக்கிறார்கள், மனுஷருடைய கட்டளைகளை உபதேசங்களாகப் போதிக்கிறார்கள்.’

⁸எங்கள் பிதாவின் கட்டளையை நீங்கள் விட்டுவிட்டு, மனுஷருடைய பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொள்கிறீர்கள்.” ⁹பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி, “உங்கள் சொந்தப் பாரம்பரியத்தைக் கைக்கொள்ளும்படி எங்கள் பிதாவின் கட்டளையைத் தள்ளிவிடுகிறதில் நீங்கள் நன்றாய்த் திறமை காட்டுகிறீர்கள்!” என்றார். ¹⁰ஏனெனில் மோசே, ‘உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக,’ என்றும், ‘தகப்பனையாவது தாயையாவது சபிக்கிறவன் கொல்லப்படக்கடவன்,’ என்றும் சொன்னான். ¹¹நீங்களோ, ஒருவன் தன் தகப்பனையாவது தாயையாவது நோக்கி, ‘உனக்கு நான் செய்யத்தக்க உதவி கொர்பான் ஆகும்’ (அதாவது, எங்கள் பிதாவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட காணிக்கை) என்று சொன்னால் போதும் என்கிறீர்கள்; ^a a v11 கொர்பான் என்பது பணத்தையோ சொத்தையோ ஆலயத்திற்கு அர்ப்பணிக்கும் ஒரு பொருத்தனையாகும்; அது வேறெந்த நோக்கத்திற்கும்—தன் சொந்தப் பெற்றோரைப் பராமரிப்பதற்குக்கூட—பயன்படுத்த முடியாதபடி ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டது. ¹²அப்பொழுது அவன் தன் தகப்பனுக்காவது தாய்க்காவது ஒன்றும் செய்ய நீங்கள் இனி இடங்கொடுக்கிறதில்லை. ¹³இப்படியாக நீங்கள் கைமாற்றிப் பெற்ற உங்கள் பாரம்பரியத்தினால் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையை அவமாக்குகிறீர்கள். இதுபோன்ற காரியங்கள் அநேகம் செய்கிறீர்கள்.”

¹⁴பின்பு அவர் ஜனங்களையெல்லாம் தம்மிடத்தில் திரும்ப அழைத்து, அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் எல்லாரும் எனக்குச் செவிகொடுத்து உணருங்கள்: ¹⁵மனுஷனுக்குப் புறம்பேயிருந்து அவனுக்குள் பிரவேசிக்கிற எதுவும் அவனைத் தீட்டுப்படுத்தமாட்டாது; மாறாக, மனுஷனிலிருந்து புறப்படுகிறதே அவனைத் தீட்டுப்படுத்தும்.” ^b b v15 மிகப் பழமையான கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 16-ஆம் வசனம் இல்லை; பிற்காலப் பிரதிகள் இதைச் சேர்க்கின்றன: “கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்.”

¹⁷அவர் ஜனங்களை விட்டு வீட்டிற்குள் பிரவேசித்தபோது, அவருடைய சீஷர்கள் அந்த உவமையைக்குறித்து அவரிடம் விசாரித்தார்கள்.

¹⁸அதற்கு அவர், “நீங்களும் இப்படி உணர்வில்லாதவர்களாய் இருக்கிறீர்களா? புறம்பேயிருந்து மனுஷனுக்குள் பிரவேசிக்கிற எதுவும் அவனைத் தீட்டுப்படுத்தமாட்டாது என்பதை நீங்கள் அறியாதிருக்கிறீர்களா? ¹⁹அது அவனுடைய இருதயத்தில் அல்ல, வயிற்றிலே பிரவேசித்து, பின்பு கழிப்பிடத்திற்குப் போய்விடுகிறதே?” (இப்படிச் சொல்லி, எல்லா உணவுகளும் சுத்தமானவை என்று அவர் அறிவித்தார்.). ²⁰பின்னும் அவர், “மனுஷனிலிருந்து புறப்படுகிறதே அவனைத் தீட்டுப்படுத்தும். ²¹ஏனெனில் உள்ளத்திலிருந்து, அதாவது மனுஷருடைய இருதயத்திலிருந்து, பொல்லாத சிந்தனைகள் புறப்படுகின்றன—வேசித்தனம், களவு, கொலை, ²²விபசாரம், பொருளாசை, துர்க்குணம், கபடு, காமவிகாரம், பொறாமை, அவதூறு, அகந்தை, மதிகேடு. ²³இந்தத் தீமைகளெல்லாம் உள்ளத்திலிருந்து புறப்பட்டு மனுஷனைத் தீட்டுப்படுத்தும்.”

ஒரு புறஜாதி ஸ்திரீயின் உறுதியான விசுவாசம்

²⁴இயேசு அவ்விடம் விட்டுப் புறப்பட்டு, தீரு பட்டணத்தின் எல்லைகளுக்குப் போனார். அவர் ஒரு வீட்டிற்குள் பிரவேசித்து, ஒருவரும் அறியாதிருக்க விரும்பினார்; ஆனாலும் மறைந்திருக்க அவரால் முடியவில்லை. ²⁵மாறாக, தன் சிறு மகளுக்கு அசுத்த ஆவி பிடித்திருந்த ஒரு ஸ்திரீ, அவரைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டவுடனே வந்து, அவருடைய பாதத்தில் விழுந்தாள். ²⁶அந்த ஸ்திரீ கிரேக்க தேசத்தாள், ஜாதியிலே சீரோபேனிக்கியாள். தன் மகளிலிருந்து பிசாசைத் துரத்திவிடும்படி அவள் அவரை வேண்டிக்கொண்டேயிருந்தாள்.

²⁷இயேசு அவளை நோக்கி, “முதலாவது பிள்ளைகள் சாப்பிடட்டும்; பிள்ளைகளின் அப்பத்தை எடுத்து நாய்களுக்குப் போடுகிறது நல்லதல்ல” என்றார்.

²⁸அதற்கு அவள், “ஆண்டவரே, மேஜையின் கீழிருக்கிற நாய்களும் பிள்ளைகளின் துணிக்கைகளைத் தின்னுமே” என்று பதிலளித்தாள்.

²⁹அவர் அவளை நோக்கி, “நீ சொன்ன இந்த வார்த்தையினிமித்தம், போ; பிசாசு உன் மகளை விட்டுப் போய்விட்டது” என்றார்.

³⁰அவள் தன் வீட்டிற்குப் போய், பிசாசு விட்டுப்போனதையும், பிள்ளை கட்டிலின்மேல் படுத்திருப்பதையும் கண்டாள்.

இயேசு செவிடர்களின் காதுகளைத் திறக்கிறார்

³¹பின்பு இயேசு தீரு பட்டணத்தின் எல்லைகளை விட்டுப் புறப்பட்டு, சீதோன் வழியாய், தெக்கப்போலி நாட்டின் எல்லைகள் வழியாய், கலிலேயாக் கடலினிடத்திற்கு வந்தார். ^c c v31 தெக்கப்போலி என்பது கலிலேயாக் கடலுக்குக் கிழக்கிலும் தெற்கிலும் அமைந்திருந்த பத்து கிரேக்க நகரங்களைக் கொண்ட ஒரு பிராந்தியமாகும். ³²செவிடனும் திக்குவாயனுமாயிருந்த ஒருவனை அவர்கள் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவன்மேல் கையை வைக்கும்படி அவரை வேண்டிக்கொண்டார்கள். ³³அவர் அவனை ஜனக்கூட்டத்தை விட்டுத் தனியே அழைத்துக்கொண்டுபோய், தம்முடைய விரல்களை அவனுடைய காதுகளில் வைத்து, துப்பி, அவனுடைய நாக்கைத் தொட்டார்.

³⁴பின்பு அவர் வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து, பெருமூச்சுவிட்டு, அவனை நோக்கி, “எப்பத்தா!” என்றார்; அதற்கு “திறக்கப்படு!” என்று அர்த்தம்.

³⁵உடனே அவனுடைய காதுகள் திறக்கப்பட்டன, அவனுடைய நாவின் கட்டு அவிழ்ந்தது, அவன் தெளிவாய்ப் பேசத் தொடங்கினான். ³⁶இதை ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்று இயேசு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்; ஆனாலும் அவர் எவ்வளவாய்க் கட்டளையிட்டாரோ, அவ்வளவாய் அவர்கள் அதைப் பிரசித்தப்படுத்தினார்கள். ³⁷அவர்கள் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டு, “அவர் எல்லாவற்றையும் நன்றாய்ச் செய்தார்; செவிடர் கேட்கவும், ஊமையர் பேசவும்பண்ணுகிறார்” என்றார்கள்.