ମାର୍କ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ଫାରୂଶୀମାନେ ଓ ଯିରୂଶାଲମରୁ ଆସିଥିବା କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ²ପୁଣି, ତାହାଙ୍କ କେତେକ ଶିଷ୍ୟ ଅଶୁଚି ଅର୍ଥାତ୍ ଅଧୋତ ହସ୍ତରେ ରୁଟି ଖାଉଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସେମାନେ ଦେଖିଲେ। ³(କାରଣ ଫାରୂଶୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଯିହୂଦୀ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ପାଳନ କରି, ବିଧିମତେ ହସ୍ତ ନ ଧୋଇଲେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ⁴ପୁଣି, ବଜାରରୁ ଆସିଲେ ସେମାନେ ସ୍ନାନ ନ କରି ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଆଉ ପାନପାତ୍ର, କଳସ ଓ ପିତ୍ତଳ ପାତ୍ର ଧୋଇବା ପରି ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପରମ୍ପରା ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରି ପାଳନ କରନ୍ତି।) ⁵ସେଥିରେ ଫାରୂଶୀ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ କାହିଁକି ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଆଚରଣ ନ କରି ଅଶୁଚି ହସ୍ତରେ ରୁଟି ଖାଆନ୍ତି?”

⁶ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯିଶାଇୟ ତୁମ୍ଭ କପଟୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବବାଣୀ କହିଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, ‘ଏହି ଲୋକମାନେ ଓଷ୍ଠରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ମୋʼଠାରୁ ଦୂରରେ ଥାଏ।’ ⁷‘ସେମାନେ ବୃଥାରେ ମୋହର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ରୂପେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି।’

⁸ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଧରି ରଖୁଅଛ।” ⁹ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବେଶ୍ ସୁନ୍ଦର ରୂପେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରୁଅଛ!” ¹⁰କାରଣ ମୋଶା କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତା ଓ ଆପଣା ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର,’ ପୁଣି, ‘ଯେ ପିତା କିମ୍ବା ମାତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଏ, ସେ ଅବଶ୍ୟ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବ।’ ¹¹“କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ଯଦି କେହି ଆପଣା ପିତା କିମ୍ବା ମାତାକୁ କହେ, ‘ମୋʼଠାରୁ ତୁମ୍ଭର ଯାହା ଲାଭ ହୋଇଥାଆନ୍ତା, ତାହା କର୍ବନ୍,’ ଅର୍ଥାତ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଦାନ, ^a a v11 କର୍ବନ୍ ଏକ ବ୍ରତ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଅର୍ଥ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତି ମନ୍ଦିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଥିଲା, ଆଉ ତାହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ — ଏପରିକି ଆପଣା ପିତାମାତାଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବା ନିମନ୍ତେ ସୁଦ୍ଧା — ବ୍ୟବହାର କରିବା ଅସମ୍ଭବ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ¹²ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାକୁ ଆପଣା ପିତା କିମ୍ବା ମାତା ନିମନ୍ତେ ଆଉ କିଛି କରିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ¹³ଏହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ ପରମ୍ପରା ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ କରୁଅଛ। ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିପରି ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛ।”

¹⁴ସେ ପୁନର୍ବାର ଲୋକସମୂହକୁ ନିକଟକୁ ଡାକି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ମୋʼ କଥା ଶୁଣ ଓ ବୁଝ। ¹⁵ମନୁଷ୍ୟର ବାହାରର କୌଣସି ବସ୍ତୁ ତାହା ଭିତରକୁ ଯାଇ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରିପାରେ ନାହିଁ; ବରଂ ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ଯାହା ବାହାରି ଆସେ, ତାହା ହିଁ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରେ।” ^b b v15 ପ୍ରାଚୀନତମ ହସ୍ତଲିଖିତ ପୁସ୍ତକରେ ଏଠାରେ ୧୬ ପଦ ନାହିଁ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ନକଲରେ ଯୋଗ କରାଯାଇଛି: “ଯାହାର ଶୁଣିବା ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ।”

¹⁷ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ଛାଡ଼ି ଗୃହ ଭିତରକୁ ଯିବା ପରେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ସେହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ବିଷୟ ପଚାରିଲେ।

¹⁸ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ କʼଣ ଏତେ ନିର୍ବୋଧ? ବାହାରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଭିତରକୁ ଯାଉଥିବା କୌଣସି ବସ୍ତୁ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରିପାରେ ନାହିଁ ବୋଲି କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଝ ନାହିଁ, ¹⁹କାରଣ ତାହା ତାହାର ହୃଦୟ ଭିତରକୁ ନ ଯାଇ ଉଦର ଭିତରକୁ ଯାଏ, ପୁଣି ପରେ ପାୟଖାନାକୁ ବାହାରିଯାଏ?” (ଏହା କହି ସେ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ।) ²⁰ସେ କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ଯାହା ବାହାରି ଆସେ, ତାହା ହିଁ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି କରେ। ²¹କାରଣ ଭିତରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟରୁ, ମନ୍ଦ ଚିନ୍ତା — ବ୍ୟଭିଚାର, ଚୋରି, ନରହତ୍ୟା, ²²ପରଦାରଗମନ, ଲୋଭ, ଦୁଷ୍ଟତା, ଛଳନା, କାମୁକତା, ଈର୍ଷା, ନିନ୍ଦା, ଅହଙ୍କାର ଓ ମୂର୍ଖତା ବାହାରି ଆସେ। ²³ଏହିସବୁ ମନ୍ଦ ବିଷୟ ଭିତରୁ ବାହାରି ଆସେ ଓ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅଶୁଚି କରେ।”

ଜଣେ ବିଜାତୀୟ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକର ଅବିଚଳ ବିଶ୍ଵାସ

²⁴ଯୀଶୁ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ସୋର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ। ସେ କେହି ଯେପରି ନ ଜାଣେ, ଏହା ଇଚ୍ଛା କରି ଗୋଟିଏ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଗୁପ୍ତ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ²⁵ବରଂ ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକର ଗୋଟିଏ ସାନ ଝିଅଠାରେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା ଥିଲା, ସେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ଆସି ତାହାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ିଲା। ²⁶ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଜଣେ ଗ୍ରୀକ୍, ଜନ୍ମରେ ସୁରଫୈନୀକୀୟା ଥିଲା। ସେ ଆପଣା ଝିଅଠାରୁ ଭୂତ ବାହାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ବିନତି କଲା।

²⁷ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଥମେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅ, କାରଣ ପିଲାମାନଙ୍କ ରୁଟି ନେଇ କୁକୁରମାନଙ୍କ ଆଗକୁ ଫିଙ୍ଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”

²⁸କିନ୍ତୁ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମେଜ ତଳେ ଥିବା କୁକୁରମାନେ ସୁଦ୍ଧା ପିଲାମାନଙ୍କ ଅଇଣ୍ଠା ଖାଆନ୍ତି।”

²⁹ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଏହି ଉତ୍ତର ହେତୁ ଯାଅ; ଭୂତ ତୁମ୍ଭ ଝିଅଠାରୁ ବାହାରିଗଲାଣି।”

³⁰ତହୁଁ ସେ ଗୃହକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲା ଯେ ଶିଶୁଟି ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଅଛି ଓ ଭୂତ ବାହାରିଯାଇଅଛି।

ଯୀଶୁ ବଧିରର କର୍ଣ୍ଣ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି

³¹ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ସୋର ଅଞ୍ଚଳ ତ୍ୟାଗ କରି ସୀଦୋନ ଦେଇ ଦେକାପଲି ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ର ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ^c c v31 ଦେକାପଲି ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ରର ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା ଦଶଟି ଗ୍ରୀକ୍ ନଗରର ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା। ³²ଲୋକମାନେ ଜଣେ ବଧିର ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, ଯେ ଠିକ୍ ଭାବରେ କଥା କହିପାରୁ ନ ଥିଲା, ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ତାହା ଉପରେ ହସ୍ତ ଥୋଇବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ। ³³ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଲୋକସମୂହଠାରୁ ଅଲଗା ଗୋପନରେ ନେଇଯାଇ ତାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଭିତରେ ଆପଣା ଅଙ୍ଗୁଳି ଦେଲେ, ପୁଣି ଛେପ ପକାଇ ତାହାର ଜିହ୍ଵା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।

³⁴ତତ୍ପରେ ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁ ଗଭୀର ନିଃଶ୍ଵାସ ଛାଡ଼ି ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଇପ୍ଫଥ!” ଅର୍ଥାତ୍ “ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୁଅ!”

³⁵ସେହିକ୍ଷଣି ତାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା ଓ ତାହାର ଜିହ୍ଵାର ବନ୍ଧନ ଫିଟିଗଲା, ଆଉ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲା। ³⁶ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା କାହାକୁ ନ କହିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ଯେତେ ଅଧିକ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ସେମାନେ ସେତେ ଅଧିକ ତାହା ପ୍ରଚାର କଲେ। ³⁷ସେମାନେ ନିତାନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହୋଇ କହିଲେ, “ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତମ ରୂପେ କରିଅଛନ୍ତି; ସେ ବଧିରମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାନ୍ତି ଓ ମୂକମାନଙ୍କୁ କଥା କହାନ୍ତି।”