Otaning Soʻzidan ustun qoʻyilgan udum
Farziylar yuvilmagan qoʻllarga eʼtiroz bildiradilar; Iso ularning anʼanasi Otamizning amrini bekor qilishini va odamni harom qiladigan narsa qalbdan chiqishini aytadi. Suriya-Finikiyalik ayol Uning ushoqlar haqidagi qattiq soʻziga javob beradi va qizi ozod boʻladi. Kar odam eshitadi.
7 1Farziylar va Quddusdan kelgan baʼzi ulamolar Isoning atrofiga toʻplanishdi, 2ular Uning baʼzi shogirdlari nopok qoʻllar bilan — yaʼni yuvilmagan qoʻllar bilan — non yeyayotganlarini koʻrdilar. 3(Chunki farziylar va barcha yahudiylar ota-bobolarning udumiga rioya qilib, qoʻllarini yuvmaguncha ovqat yemaydilar. 4Bozordan qaytganlarida ham yuvinmasdan ovqatlanmaydilar. Ular yana oʻzlariga meros boʻlib oʻtgan koʻplab boshqa udumlarga — piyola, koʻza va mis idishlarni yuvishga ham amal qiladilar.) 5Shunda farziylar va ulamolar Undan soʻradilar: “Nega shogirdlaringiz ota-bobolarning udumiga amal qilmay, nopok qoʻllar bilan non yeydilar?”
6Iso ularga javob berdi: “Ishayo paygʻambar sizlar — ikkiyuzlamachilar haqida toʻgʻri bashorat qilgan ekan. Yozilganidek: «Bu xalq Meni til uchida ulugʻlaydi, lekin qalbi Mendan yiroqdir.» 7«Ular Menga behuda sajda qiladilar, insonlarning amrlarini aqida deb oʻrgatadilar.»
8Sizlar Otamizning amrini tark etib, insonlarning udumiga yopishib olasizlar.” 9Iso ularga dedi: “Oʻz udumingizni saqlash uchun Otamizning amrini chetga surib qoʻyishni juda yaxshi eplaysizlar!” 10Chunki Muso: “Ota-onangni hurmat qil”, shuningdek: “Otasini yoki onasini qargʻagan kishi albatta oʻlimga mahkum etilsin”, degan edi. 11“Lekin sizlar shunday deysizlar: agar kimdir otasiga yoki onasiga: «Mendan olajagingiz nimaiki boʻlsa, u Qurbondir» desa (bu — Otamizga atalgan hadya), a a v11 Qurbon — pul yoki mulkni maʼbadga bagʻishlaydigan qasam edi; bu narsa endi boshqa hech qanday maqsadga, hatto insonning oʻz ota-onasiga gʻamxoʻrlik qilishga ham ishlatib boʻlmaydigan boʻlib qolardi. 12unda sizlar uni otasi yoki onasi uchun endi hech narsa qilishga qoʻymaysizlar. 13Shunday qilib, sizlar oʻzingizga meros boʻlib oʻtgan udum bilan Otamizning soʻzini bekor qilasizlar. Bunga oʻxshash koʻp ishlarni qilasizlar.”
14Iso yana olomonni chaqirib, ularga dedi: “Hammangiz Meni tinglanglar va tushunib olinglar: 15Odamning tashqarisidan uning ichiga kiradigan hech bir narsa uni nopok qila olmaydi; aksincha, odamdan chiqadigan narsa uni nopok qiladi.” b b v15 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 16-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda esa: “Eshitadigan qulogʻi boʻlgan eshitsin”, degan soʻzlar qoʻshilgan.
17Iso olomondan ayrilib uyga kirgach, shogirdlari Undan bu masalning maʼnosini soʻradilar.
18Iso ularga dedi: “Sizlar ham shunchalik fahmsizmisizlar? Nahotki tashqaridan odamning ichiga kiradigan narsa uni nopok qila olmasligini tushunmasangiz — 19axir u uning qalbiga emas, balki oshqozoniga kiradi, soʻngra esa chiqindixonaga chiqib ketadi?” (Shu soʻzlari bilan Iso barcha taomlarni pok deb eʼlon qildi.) 20Iso dedi: “Insondan chiqadigan narsa — aynan oʻsha uni nopok qiladi. 21Chunki ichdan, insonning qalbidan yovuz oʻylar chiqadi — jinsiy buzuqlik, oʻgʻirlik, qotillik, 22zino, ochkoʻzlik, yovuzlik, hiyla-nayrang, shahvoniylik, hasad, tuhmat, takabburlik va aqlsizlik. 23Bu yovuzliklarning hammasi ichdan chiqadi va insonni nopok qiladi.”
Gʻayriyahudiy ayolning sabotli imoni
24Iso u yerdan chiqib, Tir atrofidagi oʻlkaga ketdi. U bir uyga kirib, buni hech kim bilishini istamadi, lekin yashirinib qola olmadi. 25Aksincha, kichkina qizi yovuz ruh changalida boʻlgan bir ayol Iso haqida eshitishi bilanoq kelib, Uning oyogʻiga yiqildi. 26Bu ayol yunon boʻlib, asli Suriya-Finikiyalik edi. U qizidan jinni quvib chiqarishini soʻrab, Isoga qayta-qayta yolvorardi.
27Iso unga dedi: “Avval bolalar toʻyib ovqatlansin, chunki bolalarning nonini olib, itlarga tashlab berish toʻgʻri emas.”
28Lekin ayol Unga javob berdi: “Hazratim, dasturxon tagidagi itlar ham bolalarning ushoqlaridan yeydi-ku.”
29Iso unga dedi: “Shu javobingiz uchun boring — jin qizingizdan chiqib ketdi.”
30Ayol uyiga borib, qizchasini toʻshakda yotgan, jin esa undan chiqib ketgan holda topdi.
Iso kar quloqlarni ochadi
31Shundan soʻng Iso Tir hududini tark etib, Sidon orqali Galiley koʻliga, Dekapolis oʻlkasiga bordi. c c v31 Dekapolis — Galiley koʻlining sharqi va janubida joylashgan oʻnta yunon shahridan iborat oʻlka edi. 32Odamlar Uning oldiga kar va tili ogʻir bir kishini olib kelib, uning ustiga qoʻlini qoʻyishini yolvorib soʻradilar. 33Iso uni olomondan chetga, xilvatga olib chiqib, barmoqlarini uning quloqlariga suqdi, tupurib, tiliga tegdi.
34Soʻngra osmonga nazar solib, chuqur xoʻrsindi-da, unga: “Effata!” dedi (bu “Ochil!” degani).
35Shu zahoti uning quloqlari ochildi, tilining bogʻi yechildi va u ravon gapira boshladi. 36Iso ularga bu haqda hech kimga aytmaslikni buyurdi; lekin U qancha buyursa, ular shuncha koʻp yoyardilar. 37Odamlar behad hayratlanib: “U hamma ishni yaxshi qildi — karlarning qulogʻini ochadi, soqovlarni gapirtiradi”, deyishdi.