Κατά Μάρκον 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Οι Φαρισαίοι και μερικοί από τους γραμματείς που είχαν έρθει από τα Ιεροσόλυμα συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Ιησού, ²και είδαν ότι μερικοί από τους μαθητές του έτρωγαν ψωμί με ακάθαρτα χέρια, δηλαδή άπλυτα. ³(Γιατί οι Φαρισαίοι και όλοι οι Ιουδαίοι δεν τρώνε αν δεν πλύνουν τελετουργικά τα χέρια τους, τηρώντας την παράδοση των πρεσβυτέρων. ⁴Όταν γυρίζουν από την αγορά, δεν τρώνε αν δεν πλυθούν. Τηρούν επίσης πολλές άλλες παραδόσεις που έχουν παραλάβει — το πλύσιμο ποτηριών, κανατιών και χάλκινων σκευών.). ⁵Τότε οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς τον ρώτησαν: «Γιατί οι μαθητές σου δεν ακολουθούν την παράδοση των πρεσβυτέρων, αλλά τρώνε ψωμί με ακάθαρτα χέρια;»

⁶Εκείνος απάντησε: «Σωστά προφήτεψε ο Ησαΐας για σας τους υποκριτές, όπως είναι γραμμένο: “Αυτός ο λαός με τιμά με τα χείλη του, μα η καρδιά του είναι μακριά από μένα”. ⁷“Μάταια με λατρεύουν, διδάσκοντας σαν δόγματα εντολές ανθρώπων”.

⁸Εγκαταλείπετε την εντολή του Πατέρα μας και κρατάτε την παράδοση των ανθρώπων». ⁹Τους είπε: «Πολύ ωραία παραμερίζετε την εντολή του Πατέρα μας, για να κρατήσετε τη δική σας παράδοση!» ¹⁰Γιατί ο Μωυσής είπε: “Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου”, και “Όποιος καταριέται τον πατέρα ή τη μητέρα του πρέπει να θανατώνεται”. ¹¹«Εσείς όμως λέτε: αν κάποιος πει στον πατέρα ή τη μητέρα του: “Ό,τι θα κέρδιζες από μένα είναι Κορβάν” (δώρο αφιερωμένο στον Πατέρα μας), ^a a v11 Το Κορβάν ήταν ένας όρκος που αφιέρωνε χρήματα ή περιουσία στον ναό, θέτοντάς τα εκτός χρήσης για οποιονδήποτε άλλο σκοπό — ακόμα και για τη φροντίδα των ίδιων των γονιών κάποιου. ¹²τότε δεν τον αφήνετε πια να κάνει τίποτα για τον πατέρα ή τη μητέρα του. ¹³Έτσι ακυρώνετε τον λόγο του Πατέρα μας με την παράδοση που παραδίδετε. Κάνετε πολλά παρόμοια».

¹⁴Κάλεσε πάλι το πλήθος και τους είπε: «Ακούστε με όλοι σας και καταλάβετε: ¹⁵Τίποτα απ’ έξω από τον άνθρωπο, που μπαίνει μέσα του, δεν μπορεί να τον κάνει ακάθαρτο· αντίθετα, αυτό που βγαίνει από τον άνθρωπο είναι που τον κάνει ακάθαρτο». ^b b v15 Τα αρχαιότερα χειρόγραφα δεν έχουν εδώ στίχο 16· μεταγενέστερα αντίγραφα προσθέτουν: «Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει».

¹⁷Όταν άφησε το πλήθος και μπήκε στο σπίτι, οι μαθητές του τον ρώτησαν για την παραβολή.

¹⁸Τους είπε: «Τόσο ανόητοι είστε κι εσείς; Δεν καταλαβαίνετε πως τίποτα που μπαίνει στον άνθρωπο απ’ έξω δεν μπορεί να τον κάνει ακάθαρτο, ¹⁹αφού δεν μπαίνει στην καρδιά του αλλά στο στομάχι του, κι έπειτα βγαίνει στον υπόνομο;» (Λέγοντας αυτό, κήρυξε καθαρές όλες τις τροφές.). ²⁰Έλεγε: «Αυτό που βγαίνει από τον άνθρωπο, αυτό τον κάνει ακάθαρτο. ²¹Γιατί από μέσα, από την καρδιά του ανθρώπου, βγαίνουν οι κακοί λογισμοί — πορνεία, κλοπές, φόνοι, ²²μοιχείες, πλεονεξίες, κακίες, δόλος, ασέλγεια, φθόνος, συκοφαντία, υπερηφάνεια και αφροσύνη. ²³Όλα αυτά τα κακά βγαίνουν από μέσα και κάνουν τον άνθρωπο ακάθαρτο».

Η επίμονη πίστη μιας εθνικής γυναίκας

²⁴Ο Ιησούς έφυγε από εκεί για την περιοχή της Τύρου. Μπήκε σε ένα σπίτι, μη θέλοντας να το μάθει κανείς, μα δεν μπόρεσε να μείνει κρυφός. ²⁵Αντίθετα, μια γυναίκα που η μικρή της κόρη είχε ακάθαρτο πνεύμα, μόλις άκουσε γι’ αυτόν, ήρθε αμέσως κι έπεσε στα πόδια του. ²⁶Η γυναίκα ήταν Ελληνίδα, Συροφοινίκισσα στην καταγωγή. Τον παρακαλούσε να διώξει το δαιμόνιο από την κόρη της.

²⁷Εκείνος της είπε: «Άσε πρώτα να φάνε τα παιδιά, γιατί δεν είναι σωστό να πάρεις το ψωμί των παιδιών και να το πετάξεις στα σκυλιά».

²⁸Εκείνη όμως του απάντησε: «Κύριε, ακόμα και τα σκυλιά κάτω από το τραπέζι τρώνε τα ψίχουλα των παιδιών».

²⁹Της είπε: «Γι’ αυτή την απάντηση, πήγαινε — το δαιμόνιο έφυγε από την κόρη σου».

³⁰Κι εκείνη πήγε στο σπίτι της και βρήκε το παιδί ξαπλωμένο στο κρεβάτι, και το δαιμόνιο να έχει φύγει.

Ο Ιησούς ανοίγει κουφά αυτιά

³¹Έπειτα ο Ιησούς έφυγε από την περιοχή της Τύρου, πέρασε μέσα από τη Σιδώνα και έφτασε στη λίμνη της Γαλιλαίας, στην περιοχή της Δεκάπολης. ^c c v31 Η Δεκάπολη ήταν μια περιοχή με δέκα ελληνικές πόλεις ανατολικά και νότια της λίμνης της Γαλιλαίας. ³²Του έφεραν έναν κωφό που με δυσκολία μιλούσε, και τον παρακαλούσαν να βάλει το χέρι του πάνω του. ³³Ο Ιησούς τον πήρε ιδιαιτέρως, μακριά από το πλήθος, έβαλε τα δάχτυλά του στα αυτιά του ανθρώπου, έφτυσε κι άγγιξε τη γλώσσα του.

³⁴Έπειτα, σηκώνοντας τα μάτια του στον ουρανό, αναστέναξε βαθιά και του είπε: «Εφφαθά!» (δηλαδή «Άνοιξε!»).

³⁵Κι αμέσως άνοιξαν τα αυτιά του, λύθηκε η γλώσσα του κι άρχισε να μιλάει καθαρά. ³⁶Ο Ιησούς τους πρόσταξε να μην το πουν σε κανέναν· όσο όμως τους το πρόσταζε, τόσο περισσότερο το διακήρυχναν. ³⁷Έμειναν εντελώς κατάπληκτοι: «Όλα τα έκανε καλά — κάνει τους κωφούς να ακούν και τους μουγκούς να μιλούν».