Al'ada a Kan Maganar Uba
Farisiyawa suka yi ƙorafi a kan hannayen da ba a wanke ba; Yesu ya ce al'adarsu tana soke umarnin Ubanmu, kuma abin da yake ƙazantar da mutum daga zuciya yake fitowa. Wata mace Basuriya-Fonisiya ta amsa kalmarsa mai tsanani game da ƙanƙara, aka 'yantar da 'yarta. Wani kurma ya ji.
7 1Farisiyawa da waɗansu malaman Attaura da suka zo daga Urushalima suka taru kewaye da Yesu, 2suka kuma ga waɗansu daga cikin almajiransa suna cin abinci da hannuwa marasa tsabta—wato, hannuwan da ba a wanke ba. 3(Gama Farisiyawa da dukan Yahudawa ba sa cin abinci sai sun wanke hannuwansu bisa ga al'ada, suna kiyaye al'adar dattawa. 4Sa'ad da suka dawo daga kasuwa, ba sa cin abinci sai sun yi wanka. Suna kuma kiyaye waɗansu al'adu masu yawa da suka gāda—wanke kofuna, da butoci, da kwanonin tagulla.). 5Sai Farisiyawa da malaman Attaura suka tambaye shi, “Me ya sa almajiranka ba sa bin al'adar dattawa, suna kuwa cin abinci da hannuwa marasa tsabta?”
6Ya amsa ya ce, “Ishaya ya yi annabci daidai game da ku munafukai, kamar yadda aka rubuta, ‘Mutanen nan suna girmama ni da leɓunansu, amma zuciyarsu tana nesa da ni.’ 7‘Suna yi mini sujada a banza, suna koyar da dokokin mutane a matsayin koyarwa.’
8Kun yashe umarnin Ubanmu, kuna riƙe da al'adar mutane.” 9Ya ce musu, “Ƙwarai da gaske kun iya kawar da umarnin Ubanmu domin ku kiyaye al'adarku!” 10Gama Musa ya ce, ‘Ka girmama mahaifinka da mahaifiyarka,’ da kuma, ‘Duk wanda ya zagi mahaifinsa ko mahaifiyarsa dole ne a kashe shi.’ 11“Amma ku kuna cewa, idan wani ya ce wa mahaifinsa ko mahaifiyarsa, ‘Duk abin da ya kamata ka amfana daga wurina Kurban ne’ (wato, baiko da aka keɓe wa Ubanmu), a a v11 Kurban wata rantsuwa ce ta keɓe kuɗi ko dukiya ga haikali, har ta sa ba a iya amfani da su ga wani dalili dabam—har ma wajen kula da iyayen mutum. 12to, ba kwa ƙara barinsa yă yi wani abu domin mahaifinsa ko mahaifiyarsa. 13Ta haka kuke sōke maganar Ubanmu ta wurin al'adarku da kuka gāda. Kuna kuma yin abubuwa da yawa irin wannan.”
14Ya sāke kiran taron, ya ce musu, “Ku saurare ni, dukanku, ku kuma gāne, 15Babu wani abu daga waje da yake shiga mutum da zai iya ƙazantar da shi; a maimakon haka, abin da yake fitowa daga mutum shi ne yake ƙazantar da shi.” b b v15 Rubuce-rubucen farko ba su da aya ta 16 a nan; kwafe-kwafe na baya sun ƙara da, “Duk mai kunnuwan ji, yă ji.”
17Da ya bar taron ya shiga gida, sai almajiransa suka tambaye shi game da misalin.
18Ya ce musu, “Ko ku ma har yanzu ba ku da fahimta? Ba ku gāne cewa babu abin da yake shiga cikin mutum daga waje da zai iya ƙazantar da shi ba, 19domin ba ya shiga zuciyarsa ba, sai dai cikinsa, sa'an nan yă fita zuwa salga?” (Da ya faɗi haka, ya shaida cewa dukan abinci mai tsabta ne.). 20Ya ce, “Abin da yake fitowa daga mutum—shi ne yake ƙazantar da shi. 21Gama daga ciki, daga zuciyar mutum, mugayen tunani suke fitowa—fasikanci, sata, kisankai, 22zina, kwaɗayi, mugunta, yaudara, lalata, hassada, ɓata suna, girman kai, da wauta. 23Dukan waɗannan mugayen abubuwa daga ciki suke fitowa, suna kuma ƙazantar da mutum.”
Nacin Bangaskiyar Wata Mace Ba-Al'umma
24Yesu ya bar wurin ya tafi yankin Taya. Ya shiga wani gida, yana so kada kowa yă sani, amma bai iya ɓoyuwa ba. 25Sai dai wata mace, wadda ƙaramar 'yarta take da ƙazamin ruhu, ta ji labarinsa nan da nan, ta zo, ta faɗi a ƙafafunsa. 26Macen nan Baheleniya ce, Bafinikiya ta Suriya ta wurin haihuwa. Ta dinga roƙonsa yă fitar da aljani daga cikin 'yarta.
27Ya ce mata, “Bari yara su ci tukuna, gama bai dace a ɗauki abincinsu a jefa wa karnuka ba.”
28Amma ta amsa masa ta ce, “Maigida, ko karnuka da suke ƙarƙashin tebur suna cin burbushin abincin yara.”
29Ya ce mata, “Saboda wannan amsa, ki tafi—aljanin ya fita daga 'yarki.”
30Sai ta tafi gida, ta tarar da yarinya kwance a kan gado, aljanin kuwa ya riga ya fita.
Yesu Ya Buɗe Kunnuwan Kurma
31Sa'an nan Yesu ya bar yankin Taya, ya ratsa ta Sidon zuwa Tekun Galili, cikin yankin Dekafolis. c c v31 Dekafolis wani yanki ne na birane goma na Hellenawa, a gabas da kudu da Tekun Galili. 32Sai suka kawo masa wani kurma wanda da ƙyar yake iya magana, suna roƙonsa yă ɗora hannunsa a kansa. 33Yesu ya kai shi gefe shi kaɗai, nesa da taron, ya sa yatsotsinsa cikin kunnuwan mutumin, ya tofa miyau, ya taɓa harshensa.
34Sa'an nan ya ɗaga kai sama, ya yi ajiyar zuciya mai zurfi, ya ce masa, “Effata!” (wato, “A buɗe!”).
35Nan da nan kuwa kunnuwansa suka buɗe, harshensa kuma ya kunce, sai ya fara magana sosai. 36Yesu ya umarce su kada su gaya wa kowa; amma duk iyakar yadda yake umartarsu, haka suke ƙara yaɗa labarin. 37Suka yi matuƙar mamaki, suna cewa, “Ya yi kome da kyau—yana sa kurame su ji, bebaye kuma su yi magana.”