മർക്കോസ് 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹അവിടുന്ന് അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ട് തന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ വന്നു; അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരും അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. ²ശബ്ബത്തുനാളിൽ അവിടുന്ന് പള്ളിയിൽ ഉപദേശിക്കാൻ തുടങ്ങി. കേട്ടവരിൽ അനേകർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: “ഇവന് ഇതെല്ലാം എവിടെനിന്നു ലഭിച്ചു? ഇവന് നല്കപ്പെട്ട ഈ ജ്ഞാനം എന്ത്? ഇങ്ങനെയുള്ള അത്ഭുതങ്ങൾ ഇവന്റെ കൈകളാൽ എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? ³ഇവൻ ആ തച്ചനല്ലേ? മറിയയുടെ മകനും യാക്കോബ്, യോസെ, യൂദാ, ശിമോൻ എന്നിവരുടെ സഹോദരനുമല്ലേ? ഇവന്റെ സഹോദരിമാർ ഇവിടെ നമ്മോടുകൂടെ ഇല്ലയോ?” അവർ അവിടുത്തെ നിമിത്തം ഇടറിപ്പോയി.

⁴യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഒരു പ്രവാചകന് തന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലും ബന്ധുക്കളുടെ ഇടയിലും സ്വന്തം ഭവനത്തിലുമല്ലാതെ മറ്റെങ്ങും ബഹുമാനക്കുറവ് ഉണ്ടാകുന്നില്ല.”

⁵ഏതാനും രോഗികളുടെമേൽ കൈവച്ച് അവരെ സൗഖ്യമാക്കിയതൊഴികെ അവിടുത്തേക്ക് അവിടെ യാതൊരു അത്ഭുതവും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ⁶അവരുടെ അവിശ്വാസത്തിൽ അവിടുന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. പിന്നീട് അവിടുന്ന് ഗ്രാമങ്ങളിൽ ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ച് ഉപദേശിച്ചു.

യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയയ്ക്കുന്നു

⁷അവിടുന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരെ വിളിച്ച് അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അവർക്ക് അധികാരം നല്കി, അവരെ ഈരണ്ടായി അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ⁸വഴിക്ക് ഒരു വടിയല്ലാതെ—അപ്പമോ സഞ്ചിയോ അരപ്പട്ടയിൽ പണമോ—ഒന്നും എടുക്കരുതെന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു കല്പിച്ചു, ⁹ചെരിപ്പു ധരിക്കണമെന്നും രണ്ട് അങ്കി ധരിക്കരുതെന്നും കല്പിച്ചു.

¹⁰അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഏതു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചാലും ആ സ്ഥലം വിട്ടുപോകുന്നതുവരെ അവിടെ താമസിക്കുവിൻ. ¹¹ഏതു സ്ഥലം നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുകയോ നിങ്ങളുടെ വാക്കു കേൾക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നുവോ, അവിടെനിന്നു പുറപ്പെടുമ്പോൾ അവർക്കെതിരായ സാക്ഷ്യത്തിന് നിങ്ങളുടെ കാലിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുവിൻ.” ^a a v11 കാലിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുന്നത് വേർപിരിയലിന്റെ അറിയപ്പെട്ട ഒരു ആംഗ്യമായിരുന്നു—ഒരു പട്ടണം സന്ദേശം തിരസ്കരിച്ചുവെന്നും ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം സ്വയം വഹിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള ഗൗരവമായ അടയാളം.

¹²അതുകൊണ്ട് അവർ പുറപ്പെട്ട് മനുഷ്യർ മാനസാന്തരപ്പെടണമെന്ന് പ്രസംഗിച്ചു. ¹³അവർ അനേകം ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുകയും അനേകം രോഗികളെ എണ്ണതേച്ച് സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്തു.

സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ മരണം

¹⁴യേശുവിന്റെ നാമം പ്രസിദ്ധമായിത്തീർന്നിരുന്നതിനാൽ ഹെരോദാരാജാവ് ഇതിനെക്കുറിച്ചു കേട്ടു. “സ്നാപകയോഹന്നാൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ അത്ഭുതശക്തികൾ അവനിൽ വ്യാപരിക്കുന്നത്,” എന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁵എന്നാൽ മറ്റുചിലർ, “ഇവൻ ഏലിയാവാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. വേറെ ചിലർ, “പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവനെപ്പോലെ ഇവൻ ഒരു പ്രവാചകനാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁶എന്നാൽ ഹെരോദാവ് ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, “ഞാൻ ശിരച്ഛേദം ചെയ്ത യോഹന്നാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁷ഹെരോദാവ് താൻ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്ന, തന്റെ സഹോദരൻ ഫിലിപ്പോസിന്റെ ഭാര്യയായ ഹെരോദ്യ നിമിത്തം ആളയച്ച് യോഹന്നാനെ പിടിച്ച് തടവിൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ¹⁸“സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ സ്വന്തമാക്കുന്നത് നിനക്ക് വിഹിതമല്ല” എന്ന് യോഹന്നാൻ ഹെരോദാവിനോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁹ഹെരോദ്യ അവനോട് പക വച്ച് അവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; എങ്കിലും അവൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല, ²⁰യോഹന്നാൻ നീതിമാനും വിശുദ്ധനുമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് ഹെരോദാവ് അവനെ ഭയപ്പെട്ട് അവനെ സംരക്ഷിച്ചു. യോഹന്നാന്റെ വാക്കു കേൾക്കുന്നത് ഹെരോദാവിനെ ഏറെ പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു; എങ്കിലും അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ വാക്കു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

²¹പിന്നീട് അനുയോജ്യമായ ഒരു ദിവസം വന്നു: ഹെരോദാവിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ അവൻ തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർക്കും സേനാനായകന്മാർക്കും ഗലീലയിലെ പ്രമുഖന്മാർക്കും ഒരു വിരുന്ന് ഒരുക്കി. ²²ഹെരോദ്യയുടെ മകൾ അകത്തുവന്ന് നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ ഹെരോദാവിനെയും അവന്റെ വിരുന്നുകാരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. രാജാവ് ആ പെൺകുട്ടിയോട്, “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും എന്നോടു ചോദിക്കുക; ഞാൻ നിനക്ക് തരാം” എന്നു പറഞ്ഞു. ²³അവൻ അവളോട്, “നീ എന്നോടു ചോദിക്കുന്നതെന്തും—എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതിവരെ—ഞാൻ നിനക്ക് തരാം” എന്ന് ആണയിട്ടു പറഞ്ഞു.

²⁴അവൾ പുറത്തുചെന്ന് തന്റെ അമ്മയോട്, “ഞാൻ എന്തു ചോദിക്കണം?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവൾ, “സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ തല” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁵അവൾ ഉടനെ തിടുക്കത്തോടെ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ അകത്തുചെന്ന്, “സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ തല ഒരു തളികയിൽ ഈ നിമിഷംതന്നെ എനിക്കു തരണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നു ചോദിച്ചു.

²⁶രാജാവ് ഏറ്റവും ദുഃഖിതനായെങ്കിലും തന്റെ ആണകൾ നിമിത്തവും വിരുന്നുകാർ നിമിത്തവും അവളെ നിരസിക്കാൻ മനസ്സില്ലാതിരുന്നു. ²⁷രാജാവ് ഉടനെ ഒരു ആരാച്ചാരെ അയച്ച് യോഹന്നാന്റെ തല കൊണ്ടുവരാൻ കല്പിച്ചു. അവൻ ചെന്ന് തടവിൽവച്ച് അവനെ ശിരച്ഛേദം ചെയ്ത്, ²⁸അവന്റെ തല ഒരു തളികയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് ആ പെൺകുട്ടിക്കു കൊടുത്തു; പെൺകുട്ടി അതു തന്റെ അമ്മയ്ക്കു കൊടുത്തു.

²⁹യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവർ വന്ന് അവന്റെ ശരീരം എടുത്ത് ഒരു കല്ലറയിൽ വച്ചു.

യേശു അയ്യായിരം പേരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു

³⁰അപ്പൊസ്തലന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി, തങ്ങൾ ചെയ്തതും ഉപദേശിച്ചതുമെല്ലാം അവിടുത്തോടു അറിയിച്ചു.

³¹അവിടുന്ന് അവരോട്, “നിങ്ങൾ മാത്രമായി ഒരു ഏകാന്തസ്ഥലത്തേക്കു വന്ന് അല്പം വിശ്രമിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. അനേകർ വന്നും പോയുമിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻപോലും സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.

³²അങ്ങനെ അവർ തോണിയിൽ കയറി തങ്ങൾ മാത്രമായി ഒരു വിജനസ്ഥലത്തേക്കു പോയി. ³³അവർ പോകുന്നത് അനേകർ കണ്ട് അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിൽനിന്നും അവർ കാൽനടയായി ഓടി അവർക്കുമുമ്പേ അവിടെ എത്തി. ³⁴കരയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടുന്ന് ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ട്, അവർ ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നതിനാൽ അവരോട് കരുണതോന്നി, അവരെ പലതും ഉപദേശിക്കാൻ തുടങ്ങി. ³⁵നേരം ഏറെ വൈകിയപ്പോൾ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന്, “ഇതൊരു വിജനസ്ഥലമാണ്; നേരവും ഏറെ വൈകി. ³⁶ചുറ്റുമുള്ള നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെന്ന് തങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങുവാൻ ഇവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁷അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കുവിൻ.” അവർ, “ഞങ്ങൾ ചെന്ന് ഇരുനൂറു ദിനാറിന്റെ അപ്പം വാങ്ങി അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ കൊടുക്കണമോ?” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁸അവിടുന്ന് അവരോട്, “നിങ്ങളുടെ പക്കൽ എത്ര അപ്പം ഉണ്ട്? ചെന്നു നോക്കുവിൻ” എന്നു ചോദിച്ചു. അവർ അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞ്, “അഞ്ച്, രണ്ടു മീനും” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁹പിന്നീട് എല്ലാവരെയും പച്ചപ്പുല്ലിന്മേൽ കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഇരുത്താൻ അവിടുന്ന് അവരോടു കല്പിച്ചു. ⁴⁰അങ്ങനെ അവർ നൂറുനൂറായും അമ്പതമ്പതായും കൂട്ടംകൂട്ടമായി ഇരുന്നു. ⁴¹അവിടുന്ന് ആ അഞ്ച് അപ്പവും രണ്ടു മീനും എടുത്ത് സ്വർഗത്തേക്കു നോക്കി സ്തോത്രംചെയ്ത് അപ്പം നുറുക്കി, ജനങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വിളമ്പാൻ ശിഷ്യന്മാർക്കു കൊടുത്തു; ആ രണ്ടു മീനും എല്ലാവർക്കുമായി വിഭജിച്ചു. ⁴²എല്ലാവരും ഭക്ഷിച്ച് തൃപ്തരായി. ⁴³നുറുക്കുകളും മീനും ശേഷിച്ചത് അവർ പന്ത്രണ്ടു കുട്ട നിറയെ ശേഖരിച്ചെടുത്തു. ⁴⁴അപ്പം ഭക്ഷിച്ചവർ അയ്യായിരം പുരുഷന്മാർ ആയിരുന്നു.

യേശു വെള്ളത്തിന്മേൽ നടക്കുന്നു

⁴⁵ഉടനെ അവിടുന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ തോണിയിൽ കയറ്റി ബേത്ത്സയിദയ്ക്കുനേരേ അക്കരയ്ക്കു മുന്നോട്ടു പോകാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ⁴⁶അവരോടു വിടവാങ്ങിയശേഷം അവിടുന്ന് പ്രാർഥിക്കാൻ മലയിലേക്കു കയറിപ്പോയി.

⁴⁷സന്ധ്യയായപ്പോൾ തോണി കടലിന്റെ നടുവിൽ ആയിരുന്നു; അവിടുന്ന് ഏകനായി കരയിൽ ആയിരുന്നു. ⁴⁸കാറ്റ് അവർക്ക് പ്രതികൂലമായിരുന്നതിനാൽ അവർ തുഴഞ്ഞു വിഷമിക്കുന്നത് അവിടുന്ന് കണ്ടു. പുലർച്ചെ ഏകദേശം മൂന്നുമണിയോടെ അവിടുന്ന് കടലിന്മേൽ നടന്ന് അവരുടെ അടുക്കൽ വന്നു. അവരെ കടന്നുപോകാൻ അവിടുന്ന് ഭാവിച്ചു, ⁴⁹എന്നാൽ അവിടുന്ന് കടലിന്മേൽ നടക്കുന്നതു കണ്ട് അതൊരു ഭൂതമാണെന്നു കരുതി അവർ നിലവിളിച്ചു,

⁵⁰എല്ലാവരും അവിടുത്തെ കണ്ട് ഭയവിഹ്വലരായി; എന്നാൽ അവിടുന്ന് ഉടനെ അവരോടു സംസാരിച്ച്, “ധൈര്യപ്പെടുവിൻ; ഇതു ഞാനാകുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ട” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵¹അവിടുന്ന് അവരോടൊപ്പം തോണിയിൽ കയറി; കാറ്റ് അടങ്ങി; അവർ തങ്ങളിൽത്തന്നെ ഏറ്റവും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ⁵²എന്തെന്നാൽ അപ്പത്തിന്റെ കാര്യം അവർ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല; അവരുടെ ഹൃദയം കഠിനപ്പെട്ടിരുന്നു.

⁵³അവർ അക്കരെ കടന്നശേഷം ഗെന്നേസരെത്ത് ദേശത്ത് എത്തി കരയ്ക്ക് തോണിയടുപ്പിച്ചു. ⁵⁴അവർ തോണിയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ ജനങ്ങൾ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ⁵⁵അവർ ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ ഓടിനടന്ന്, അവിടുന്ന് എവിടെയുണ്ടെന്നു കേട്ടുവോ അവിടേക്ക് രോഗികളെ കിടക്കയിൽ ചുമന്നുകൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങി. ⁵⁶അവിടുന്ന് ഏതു സ്ഥലത്തു ചെന്നാലും—ഗ്രാമങ്ങളിലോ പട്ടണങ്ങളിലോ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലോ—അവർ രോഗികളെ ചന്തസ്ഥലങ്ങളിൽ കിടത്തി, അവിടുത്തെ വസ്ത്രത്തിന്റെ വിളുമ്പിൽ മാത്രമെങ്കിലും തൊടാൻ അനുവാദം യാചിച്ചു. അതിൽ തൊട്ടവരെല്ലാം സൗഖ്യമായി.