மாற்கு 6

6 ¹அவர் அவ்விடம் விட்டுப் புறப்பட்டு, தம்முடைய சொந்த ஊருக்கு வந்தார்; அவருடைய சீஷர்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். ²ஓய்வுநாளில் அவர் ஜெபஆலயத்தில் போதிக்கத் தொடங்கினார். கேட்ட அநேகர் ஆச்சரியப்பட்டு, “இவனுக்கு இவை எங்கேயிருந்து வந்தன? இவனுக்கு அளிக்கப்பட்ட இந்த ஞானம் என்ன? இவனுடைய கைகளினால் இப்படிப்பட்ட அற்புதங்கள் எப்படி நடக்கின்றன? ³இவன் தச்சன் அல்லவா? மரியாளின் மகன், யாக்கோபு, யோசே, யூதா, சீமோன் என்பவர்களின் சகோதரன் அல்லவா? இவனுடைய சகோதரிகள் இங்கே நம்மோடு இல்லையா?” என்று சொல்லி, அவரைக்குறித்து இடறலடைந்தார்கள்.

⁴இயேசு அவர்களை நோக்கி, “ஒரு தீர்க்கதரிசிக்கு தம்முடைய சொந்த ஊரிலும், தம்முடைய உறவினரிடத்திலும், தம்முடைய சொந்த வீட்டிலும் மட்டுமே கனம் இல்லை” என்றார்.

⁵சில நோயாளிகள்மேல் கைகளை வைத்து அவர்களைக் குணமாக்கினதைத் தவிர, அங்கே அவர் வேறே எந்த அற்புதத்தையும் செய்யக்கூடாதிருந்தார். ⁶அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தைக்குறித்து அவர் ஆச்சரியப்பட்டார். பின்பு அவர் சுற்றியிருந்த கிராமங்களில் போதித்துக்கொண்டு சுற்றித்திரிந்தார்.

இயேசு பன்னிருவரையும் அனுப்புதல்

⁷அவர் பன்னிருவரையும் அழைத்து, அவர்களை இரண்டிரண்டு பேராக அனுப்பத்தொடங்கி, அசுத்த ஆவிகளின்மேல் அவர்களுக்கு அதிகாரம் கொடுத்தார். ⁸வழிக்காக ஒரு கோலைத்தவிர—அப்பமில்லை, பையில்லை, தங்கள் கச்சைகளில் பணமில்லை—வேறொன்றையும் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டாம் என்று அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். ⁹ஆனால் மிதியடிகளைத் தரித்துக்கொள்ளவும், இரண்டு அங்கிகளை அணிந்துகொள்ளாதிருக்கவும் சொன்னார்.

¹⁰மேலும் அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் எந்த வீட்டில் பிரவேசிக்கிறீர்களோ, அந்த இடத்தைவிட்டு நீங்கள் புறப்படும்வரைக்கும் அங்கேயே தங்கியிருங்கள். ¹¹எந்த இடம் உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாமலும் உங்களுக்குச் செவிகொடாமலும் இருக்கிறதோ, அங்கேயிருந்து புறப்படும்போது, அவர்களுக்கு விரோதமான சாட்சியாக உங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியை உதறிப்போடுங்கள்” என்றார். ^a a v11 கால்களில் படிந்த தூசியை உதறிப்போடுவது பிரிவினையைக் குறிக்கும் அறியப்பட்ட செயலாயிருந்தது — ஒரு ஊர் செய்தியைப் புறக்கணித்துவிட்டதென்றும், இப்பொழுது தன் சொந்தப் பொறுப்பைத் தானே சுமக்கிறதென்றும் காட்டும் ஒரு கம்பீரமான அடையாளம்.

¹²அப்படியே அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், மக்கள் மனந்திரும்பவேண்டுமென்று பிரசங்கித்தார்கள். ¹³அநேகம் பிசாசுகளைத் துரத்தி, அநேக நோயாளிகளை எண்ணெயால் அபிஷேகம்பண்ணி, அவர்களைக் குணமாக்கினார்கள்.

யோவான்ஸ்நானனின் மரணம்

¹⁴இயேசுவின் நாமம் பிரசித்தமானதினால், ஏரோதுராஜா அதைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டான். சிலர், “யோவான்ஸ்நானன் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருக்கிறான்; அதினால்தான் இந்த அற்புத வல்லமைகள் அவனில் விளங்குகின்றன” என்றார்கள். ¹⁵ஆனால் மற்றவர்கள், “இவன் எலியா” என்றார்கள். வேறு சிலர், “இவன் பூர்வகாலத்துத் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவனைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசி” என்றார்கள். ¹⁶ஏரோது அதைக் கேள்விப்பட்டபோது, “நான் சிரச்சேதம்பண்ணின யோவான் எழுந்திருக்கிறான்” என்றான். ¹⁷ஏரோது, தன் சகோதரனாகிய பிலிப்புவின் மனைவியான ஏரோதியாளை தான் விவாகம்பண்ணியிருந்ததினிமித்தம், ஆட்களை அனுப்பி யோவானைப் பிடித்து, அவனைச் சிறையிலே கட்டிவைத்திருந்தான். ¹⁸ஏனெனில் யோவான், “உன் சகோதரனுடைய மனைவியை நீ வைத்துக்கொள்வது நியாயமல்ல” என்று ஏரோதுக்குச் சொல்லிக்கொண்டேயிருந்தான். ¹⁹அதினால் ஏரோதியாள் அவன்மேல் பகைகொண்டு, அவனைக் கொல்லவேண்டுமென்று விரும்பினாள்; ஆனால் அவளால் அப்படிச் செய்யக்கூடாதிருந்தது, ²⁰ஏரோது யோவானை நீதிமானாகவும் பரிசுத்தவானாகவும் அறிந்து, அவனுக்குப் பயந்து, அவனைக் காப்பாற்றினான். யோவானுக்குச் செவிகொடுத்தபோது ஏரோது மிகவும் கலக்கமடைந்தான், ஆனாலும் அவனுக்கு விருப்பமாய்ச் செவிகொடுத்தான்.

²¹பின்பு தகுந்த ஒரு நாள் வந்தது: ஏரோது தன் பிறந்தநாளில், தன் பிரபுக்களுக்கும், சேனாதிபதிகளுக்கும், கலிலேயாவின் பிரதான மனிதர்களுக்கும் ஒரு விருந்துபண்ணினான். ²²ஏரோதியாளின் மகள் உள்ளே வந்து நடனமாடி, ஏரோதையும் அவனோடே பந்தியிருந்தவர்களையும் மகிழ்வித்தாள். அப்பொழுது ராஜா அந்தப் பெண்ணை நோக்கி, “உனக்கு வேண்டியதை என்னிடத்தில் கேள், நான் உனக்குத் தருவேன்” என்றான். ²³மேலும் அவன், “நீ என்னிடத்தில் எதைக் கேட்டாலும், என் ராஜ்யத்தில் பாதிவரைக்கும் உனக்குத் தருவேன்” என்று அவளுக்கு ஆணையிட்டான்.

²⁴அவள் வெளியே போய், தன் தாயை நோக்கி, “நான் எதைக் கேட்பேன்?” என்றாள். அதற்கு அவள், “யோவான்ஸ்நானனுடைய தலையைக் கேள்” என்றாள்.

²⁵உடனே அவள் தீவிரமாய் ராஜாவினிடத்தில் உள்ளே ஓடிவந்து, “நீர் இந்நேரமே யோவான்ஸ்நானனுடைய தலையை ஒரு தட்டிலே எனக்குத் தரவேண்டும்” என்று கேட்டாள்.

²⁶ராஜா மிகவும் துக்கமடைந்தான்; ஆனாலும் தான் இட்ட ஆணைகளினிமித்தமும், பந்தியிருந்தவர்களினிமித்தமும், அவளுக்கு மறுக்கமனதில்லாதிருந்தான். ²⁷உடனே ராஜா ஒரு காவலாளியை அனுப்பி, அவனுடைய தலையைக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டான். அவன் போய், சிறையிலே அவனைச் சிரச்சேதம்பண்ணி, ²⁸அவனுடைய தலையை ஒரு தட்டிலே கொண்டுவந்து, அதை அந்தப் பெண்ணுக்குக் கொடுத்தான்; அந்தப் பெண் அதைத் தன் தாயினிடத்தில் கொடுத்தாள்.

²⁹யோவானுடைய சீஷர்கள் அதைக் கேள்விப்பட்டபோது, அவர்கள் வந்து, அவனுடைய சரீரத்தை எடுத்து, ஒரு கல்லறையில் வைத்தார்கள்.

இயேசு ஐயாயிரம்பேருக்கு உணவளித்தல்

³⁰அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவினிடத்தில் கூடிவந்து, தாங்கள் செய்த எல்லாவற்றையும், போதித்த எல்லாவற்றையும் அவருக்கு அறிவித்தார்கள்.

³¹அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் தனித்து ஒரு அமைதியான இடத்திற்கு வந்து, கொஞ்சம் இளைப்பாறுங்கள்” என்றார். ஏனெனில் அநேகர் வந்துபோய்க்கொண்டிருந்தபடியால், அவர்களுக்குப் புசிக்கவும் நேரமில்லாதிருந்தது.

³²அப்படியே அவர்கள் தனித்து ஒரு படகில் ஏறி, வனாந்தரமான ஓரிடத்திற்குப் புறப்பட்டுப்போனார்கள். ³³அவர்கள் போகிறதை அநேகர் கண்டு, அவர்களை அறிந்துகொண்டு, எல்லா ஊர்களிலுமிருந்து கால்நடையாய் ஓடிவந்து, அவர்களுக்குமுன் அங்கே சேர்ந்தார்கள். ³⁴அவர் கரையிறங்கினபோது, திரளான ஜனங்களைக் கண்டு, அவர்கள் மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப்போல் இருந்தபடியால், அவர்கள்மேல் மனதுருகி, அவர்களுக்கு அநேகக் காரியங்களைப் போதிக்கத்தொடங்கினார். ³⁵ஏற்கனவே பொழுதுபோனபோது, அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் வந்து, “இது தனிமையான இடம், ஏற்கனவே பொழுதுபோய்விட்டது. ³⁶இந்த ஜனங்கள் சுற்றியிருக்கிற கிராமங்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் போய், தங்களுக்குப் புசிக்க ஏதாகிலும் வாங்கிக்கொள்ளும்படி இவர்களை அனுப்பிவிடும்” என்றார்கள்.

³⁷அதற்கு அவர், “நீங்களே அவர்களுக்குப் புசிக்கக் கொடுங்கள்” என்றார். அவர்கள், “நாங்கள்போய், இருநூறு பணத்திற்கு அப்பம் வாங்கி, அவர்களுக்குப் புசிக்கக் கொடுக்கவேண்டுமோ?” என்றார்கள்.

³⁸அவர் அவர்களை நோக்கி, “உங்களிடத்தில் எத்தனை அப்பங்கள் இருக்கின்றன? போய்ப் பாருங்கள்” என்றார். அவர்கள் அறிந்துகொண்டு, “ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் உண்டு” என்றார்கள்.

³⁹அப்பொழுது அவர், எல்லாரையும் பசும்புல்லின்மேல் பந்திபந்தியாக உட்காரும்படி கட்டளையிட்டார். ⁴⁰அப்படியே அவர்கள் நூறுநூறு பேராகவும், ஐம்பதைம்பது பேராகவும் பந்திபந்தியாக உட்கார்ந்தார்கள். ⁴¹அவர் அந்த ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அப்பங்களைப் பிட்டு, ஜனங்களுக்கு முன் வைக்கும்படி சீஷர்களிடத்தில் கொடுத்தார்; அந்த இரண்டு மீன்களையும் அவர்கள் எல்லாருக்கும் பங்கிட்டார். ⁴²அவர்கள் எல்லாரும் புசித்துத் திருப்தியடைந்தார்கள். ⁴³பிட்ட துண்டுகளாலும் மீன்களாலும் நிறைந்த பன்னிரண்டு கூடைகளை அவர்கள் எடுத்தார்கள். ⁴⁴அந்த அப்பங்களைப் புசித்த புருஷர்கள் ஐயாயிரம் பேராயிருந்தார்கள்.

இயேசு தண்ணீரின்மேல் நடத்தல்

⁴⁵உடனே அவர், ஜனங்களை அனுப்பிவிடுகிற வரையில், தம்முடைய சீஷர்களைப் படகில் ஏறி, மறுகரையிலிருக்கிற பெத்சாயிதாவுக்கு முன்னாகப் போகும்படி செய்தார். ⁴⁶அவர்களை அனுப்பிவிட்டபின்பு, அவர் ஜெபம்பண்ணும்படி மலையின்மேல் ஏறினார்.

⁴⁷சாயங்காலமானபோது, படகு கடலின் நடுவிலிருந்தது; அவரோ தனியே கரையிலிருந்தார். ⁴⁸காற்று அவர்களுக்கு எதிராயிருந்தபடியால், அவர்கள் தண்டுவலிக்கப் பிரயாசப்படுகிறதை அவர் கண்டார். விடியற்காலம் ஏறக்குறைய மூன்றுமணியளவில், அவர் கடலின்மேல் நடந்து, அவர்களிடத்தில் வந்து, அவர்களைக் கடந்துபோகவேண்டுமென்றிருந்தார். ⁴⁹அவர் கடலின்மேல் நடக்கிறதை அவர்கள் கண்டபோது, அது ஒரு பிசாசென்று நினைத்துக் கூக்குரலிட்டார்கள்;

⁵⁰ஏனெனில் எல்லாரும் அவரைக் கண்டு பயந்தார்கள். உடனே அவர் அவர்களோடே பேசி, “திடன்கொள்ளுங்கள்; நான்தான், பயப்படாதேயுங்கள்” என்றார்.

⁵¹அவர் அவர்களிடத்தில் படகில் ஏறினார், காற்று அமர்ந்தது; அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டு பிரமித்தார்கள், ⁵²ஏனெனில் அப்பங்களைக்குறித்து அவர்கள் உணராதிருந்தார்கள்; அவர்களுடைய இருதயம் கடினப்பட்டிருந்தது.

⁵³அவர்கள் கடலைக் கடந்துபோய், கெனேசரேத் நாட்டிற்கு வந்து, கரையிலே படகைத் தரித்தார்கள். ⁵⁴அவர்கள் படகிலிருந்து இறங்கினவுடனே, ஜனங்கள் அவரை அறிந்துகொண்டார்கள். ⁵⁵அவர்கள் அந்தச் சுற்றுப்புறமெங்கும் ஓடித்திரிந்து, அவர் இருக்கிறாரென்று கேள்விப்பட்ட இடங்களுக்கெல்லாம் நோயாளிகளைப் படுக்கைகளில் சுமந்துகொண்டுவரத் தொடங்கினார்கள். ⁵⁶கிராமங்களானாலும், ஊர்களானாலும், நாட்டுப்புறங்களானாலும், அவர் எங்கே போனாரோ அங்கே ஜனங்கள் நோயாளிகளை சந்தைவெளிகளில் வைத்து, அவருடைய வஸ்திரத்தின் ஓரத்தையாகிலும் தொடும்படி அவரை வேண்டிக்கொண்டார்கள். அதைத் தொட்ட யாவரும் சொஸ்தமாக்கப்பட்டார்கள்.