Markus 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Hy het daarvandaan weggegaan en na sy tuisdorp toe gekom, en sy dissipels het hom gevolg. ²Op die sabbat het hy in die sinagoge begin leer. Baie wat dit gehoor het, was verbaas: “Waar het hierdie man dit vandaan gekry? Watter wysheid is dit wat aan hom gegee is? Hoe gebeur sulke wonderwerke deur sy hande? ³Is dit nie die timmerman, die seun van Maria, die broer van Jakobus, Joses, Judas en Simon nie? Is sy susters nie hier by ons nie?” Hulle het aanstoot aan hom geneem.

⁴Jesus het vir hulle gesê: “’n Profeet word net in sy tuisdorp, onder sy familie en in sy eie huis nie geëer nie.”

⁵Hy kon daar geen wonderwerk doen nie, behalwe om die hande op ’n paar siekes te lê en hulle gesond te maak. ⁶Hy was verbaas oor hulle gebrek aan geloof. Daarna het hy in die dorpe rondgegaan en geleer.

Jesus stuur die twaalf uit

⁷Hy het die twaalf geroep en hulle twee-twee begin uitstuur, en het hulle gesag oor onrein geeste gegee. ⁸Hy het hulle beveel om net ’n kierie vir die pad saam te neem—geen brood, geen reissak, geen geld in hulle gordels nie, ⁹maar om sandale te dra en nie twee kledingstukke aan te trek nie.

¹⁰En hy het vir hulle gesê: “Waar julle ook al in ’n huis ingaan, bly daar totdat julle daardie plek verlaat. ¹¹Enige plek wat weier om julle te verwelkom of na julle te luister—as julle daar weggaan, skud die stof van julle voete af as getuienis teen hulle.” ^a a v11 Om die stof van die voete af te skud was ’n bekende gebaar van skeiding — ’n plegtige teken dat ’n dorp die boodskap verwerp het en nou sy eie verantwoordelikheid gedra het.

¹²Hulle het toe uitgegaan en verkondig dat die mense hulle moet bekeer. ¹³En hulle het baie demone uitgedryf en baie siek mense met olie gesalf en hulle gesond gemaak.

Die dood van Johannes die Doper

¹⁴Koning Herodes het daarvan gehoor, want Jesus se naam het bekend geword. Sommige het gesê: “Johannes die Doper is uit die dood opgewek; dit is waarom hierdie wonderkragte in hom werk.” ¹⁵Maar ander het gesê: “Hy is Elia.” Ander het gesê: “Hy is ’n profeet, soos een van die profete van ouds.” ¹⁶Maar toe Herodes dit hoor, het hy gesê: “Johannes, wat ek onthoof het, is opgewek.” ¹⁷Herodes het self gestuur en Johannes laat vang en hom in die tronk laat boei ter wille van Herodias, die vrou van sy broer Filippus, met wie hy getrou het. ¹⁸want Johannes het gedurig vir Herodes gesê: “Dit is nie vir jou geoorloof om jou broer se vrou te hê nie.” ¹⁹En Herodias het ’n wrok teen hom gekoester en wou hom doodmaak, maar sy kon nie, ²⁰Herodes was bang vir Johannes, want hy het geweet dat hy ’n regverdige en heilige man is, en hy het hom beskerm. Wanneer hy na Johannes geluister het, was Herodes diep verward, en tog het hy graag na hom geluister.

²¹Toe het ’n gunstige dag aangebreek: Herodes se verjaardag, toe hy ’n feesmaal gegee het vir sy edelmanne, sy weermagbevelvoerders en die vernaamste manne van Galilea. ²²Toe die dogter van Herodias ingekom en gedans het, het sy Herodes en sy gaste by die ete verbly. Die koning het vir die meisie gesê: “Vra my net wat jy wil hê, en ek sal dit vir jou gee.” ²³Hy het vir haar gesweer: “Wat jy my ook al vra, sal ek vir jou gee—tot die helfte van my koninkryk toe.”

²⁴Sy het uitgegaan en vir haar moeder gesê: “Wat moet ek vra?” Sy het gesê: “Die kop van Johannes die Doper.”

²⁵Sy het dadelik haastig na die koning toe ingegaan en gevra: “Ek wil hê dat u my op die daad die kop van Johannes die Doper op ’n skottel gee.”

²⁶Die koning was diep bedroef, maar tog wou hy haar nie weier nie, ter wille van sy ede en sy gaste. ²⁷Die koning het dadelik ’n laksman gestuur en beveel dat Johannes se kop gebring word. Hy het gegaan en hom in die tronk onthoof, ²⁸en sy kop op ’n skottel gebring en dit vir die meisie gegee, en die meisie het dit vir haar moeder gegee.

²⁹Toe Johannes se dissipels dit hoor, het hulle gekom en sy liggaam geneem en dit in ’n graf gelê.

Jesus voed vyfduisend

³⁰Die apostels het by Jesus bymekaargekom en hom alles vertel wat hulle gedoen en geleer het.

³¹Hy het vir hulle gesê: “Kom julle alleen saam na ’n stil plek toe en rus ’n rukkie.” Want baie mense het gekom en gegaan, en hulle het nie tyd gehad om te eet nie.

³²En hulle het met die boot alleen na ’n verlate plek toe weggegaan. ³³Baie het hulle sien weggaan en hulle herken; hulle het te voet uit al die dorpe gehardloop en voor hulle daar aangekom. ³⁴Toe hy aan land stap, het hy ’n groot menigte gesien en medelye met hulle gehad, want hulle was soos skape sonder ’n herder, en hy het hulle baie dinge begin leer. ³⁵Toe dit al laat was, het sy dissipels na hom toe gekom en gesê: “Hierdie is ’n afgeleë plek, en dit is al laat. ³⁶Stuur hulle weg om na die omliggende platteland en dorpe te gaan en vir hulleself iets te ete te koop.”

³⁷Hy het geantwoord: “Gee julle vir hulle iets om te eet.” Hulle het gesê: “Moet ons gaan en vir 200 denarii brood koop en dit vir hulle gee om te eet?”

³⁸Hy het hulle gevra: “Hoeveel brode het julle? Gaan kyk.” Hulle het dit uitgevind en gesê: “Vyf, en twee visse.”

³⁹Toe het hy hulle almal beveel om in groepe op die groen gras te gaan sit. ⁴⁰Hulle het toe in groepe gaan sit, in honderde en in vyftigtalle. ⁴¹Hy het die vyf brode en twee visse geneem, na die hemel opgekyk, gedank en die brode gebreek, en dit vir die dissipels gegee om dit aan die mense voor te sit, en die twee visse onder hulle almal verdeel. ⁴²En hulle het almal geëet en versadig geword. ⁴³En hulle het twaalf mandjies vol gebreekte stukke en van die visse opgetel. ⁴⁴En dié wat die brode geëet het, was 5 000 mans.

Jesus loop op die water

⁴⁵Dadelik het hy sy dissipels op die boot laat klim en vooruit na die oorkant toe laat vaar, na Betsaida toe, terwyl hy die menigte weggestuur het. ⁴⁶En nadat hy van hulle afskeid geneem het, het hy teen die berg opgegaan om te bid.

⁴⁷Toe die aand kom, was die boot op die see, en hy was alleen op die land. ⁴⁸Hy het gesien hoe hulle swoeg met die roeispane, want die wind was teen hulle. Omtrent drie-uur in die oggend het hy na hulle toe gekom, al loop op die see. Hy wou by hulle verbygaan, ⁴⁹maar toe hulle hom op die see sien loop, het hulle gedink dit is ’n spook en het hulle uitgeroep,

⁵⁰want almal het hom gesien en was verskrik; maar dadelik het hy met hulle gepraat en gesê: “Hou moed; dit is ek. Moenie bang wees nie.”

⁵¹Hy het by hulle in die boot geklim, en die wind het gaan lê; hulle was onder mekaar heeltemal verbaas, ⁵²want hulle het nie die saak van die brode verstaan nie, maar hulle harte was verhard.

⁵³Toe hulle oorgevaar het, het hulle by Gennesaret aan land gekom en by die wal vasgemeer. ⁵⁴En toe hulle uit die boot klim, het die mense hom dadelik herken. ⁵⁵Hulle het deur daardie hele streek gehardloop en die siekes op draagbare begin dra na waar hulle ook al gehoor het dat hy is. ⁵⁶Waar hy ook al gegaan het—dorpe, stede, platteland—het hulle die siekes op die markplekke neergelê en gesmeek om net die soom van sy kleed te mag aanraak. Almal wat dit aangeraak het, het gesond geword.