ማርቆስ 6

6 ¹ከዚያም ወጥቶ ወደ ትውልድ አገሩ መጣ፤ ደቀ መዛሙርቱም ተከተሉት። ²በሰንበትም ቀን በምኵራብ ማስተማር ጀመረ፤ የሰሙትም ብዙዎች ተደንቀው እንዲህ አሉ፤ “ይህ ሰው ይህን ከወዴት አገኘው? ይህ የተሰጠው ጥበብ ምንድን ነው? እንዲህ ያሉ ተአምራትስ በእጆቹ እንዴት ይደረጋሉ? ³ይህ ያ ጠራቢ፣ የማርያም ልጅ፣ የያዕቆብ፣ የዮሳ፣ የይሁዳና የስምዖን ወንድም አይደለምን? እኅቶቹስ በዚህ ከእኛ ጋራ የሉምን?” ተሰናከሉበትም።

⁴ኢየሱስም፣ “ነቢይ በትውልድ አገሩ፣ በዘመዶቹ ዘንድና በገዛ ቤቱ ብቻ ነው የማይከበረው” አላቸው።

⁵በዚያም ጥቂት በሽተኞች ላይ እጁን ጭኖ ከመፈወስ በቀር ምንም ተአምር ሊያደርግ አልቻለም። ⁶በእምነት ማጣታቸውም ተደነቀ። ከዚያም በመንደሮቹ እየዞረ አስተማረ።

ኢየሱስ ዐሥራ ሁለቱን ላከ

⁷ዐሥራ ሁለቱንም ጠርቶ ሁለት ሁለት እያደረገ ይልካቸው ጀመር፤ በርኩሳን መናፍስትም ላይ ሥልጣን ሰጣቸው። ⁸ለመንገድም ከበትር በቀር ምንም እንዳይዙ፣ እንጀራ፣ ከረጢት በመታጠቂያቸውም ገንዘብ እንዳይይዙ አዘዛቸው፤ ⁹ነገር ግን ጫማ እንዲያደርጉ፣ ሁለት እጀ ጠባብም እንዳይለብሱ አዘዛቸው።

¹⁰እንዲህም አላቸው፤ “በማናቸውም ቤት ስትገቡ፣ ከዚያ ቦታ እስክትወጡ ድረስ በዚያው ተቀመጡ። ¹¹የማይቀበላችሁ ወይም የማይሰማችሁ ማናቸውም ስፍራ ቢኖር፣ ከዚያ ስትወጡ በእነርሱ ላይ ምስክር እንዲሆን ከእግራችሁ ትቢያውን አራግፉ።” ^a a v11 ከእግር ላይ ትቢያን ማራገፍ የታወቀ የመለያየት ምልክት ነበር፤ አንዲት ከተማ መልእክቱን እንደናቀችና አሁንም የራሷን ኀላፊነት እንደምትሸከም የሚያሳይ የተከበረ ምልክት ነበር።

¹²ወጥተውም ሰዎች ንስሐ እንዲገቡ ሰበኩ። ¹³ብዙ አጋንንትንም አወጡ፤ ብዙ በሽተኞችንም ዘይት ቀብተው ፈወሱ።

የመጥምቁ ዮሐንስ ሞት

¹⁴የኢየሱስ ስም ታውቆ ነበርና ንጉሥ ሄሮድስ ይህን ሰማ። አንዳንዶችም፣ “መጥምቁ ዮሐንስ ከሙታን ተነሥቷል፤ ስለዚህ እነዚህ የተአምራት ኀይሎች በእርሱ ይሠራሉ” ይሉ ነበር። ¹⁵ሌሎች ግን፣ “ኤልያስ ነው” አሉ። ሌሎችም፣ “እንደ ቀደሙት ነቢያት እንደ አንዱ ነቢይ ነው” አሉ። ¹⁶ሄሮድስ ግን ይህን በሰማ ጊዜ፣ “ይህ እኔ ራሱን ያስቈረጥሁት ዮሐንስ ተነሥቷል” አለ። ¹⁷ሄሮድስ የወንድሙን የፊልጶስን ሚስት ሄሮድያዳን አግብቷት ነበርና፣ ስለ እርሷም ሰው ልኮ ዮሐንስን አስይዞ በእስር ቤት አሳሰረው። ¹⁸ዮሐንስ ሄሮድስን፣ “የወንድምህን ሚስት ማግባት አይገባህም” ይለው ነበርና። ¹⁹ሄሮድያዳም ትቀየመውና ልትገድለው ትፈልግ ነበር፤ ነገር ግን አልቻለችም፤ ²⁰ሄሮድስ ዮሐንስን ጻድቅና ቅዱስ ሰው እንደ ሆነ ዐውቆ ይፈራው፣ ይጠብቀውም ነበር። ዮሐንስን በሰማ ጊዜ እጅግ ይደናገር ነበር፤ ሆኖም በደስታ ይሰማው ነበር።

²¹አመቺ ቀንም መጣ፤ ሄሮድስ በተወለደበት ቀን ለመኳንንቱ፣ ለጦር አለቆቹና ለገሊላ መሪዎች ግብዣ ባደረገ ጊዜ ነበር። ²²የሄሮድያዳ ልጅ ገብታ በጨፈረች ጊዜ፣ ሄሮድስንና ከእርሱ ጋራ የተቀመጡትን እንግዶች ደስ አሰኘቻቸው። ንጉሡም ልጂቱን፣ “የፈለግሽውን ሁሉ ለምኚኝ፤ እሰጥሻለሁ” አላት። ²³እንዲህም ብሎ ማለላት፤ “የለመንሽኝን ሁሉ፣ እስከ መንግሥቴ እኩሌታ ድረስ እሰጥሻለሁ።”

²⁴ወጥታም እናቷን፣ “ምን ልለምን?” አለቻት። እርሷም፣ “የመጥምቁ ዮሐንስን ራስ” አለች።

²⁵ወዲያውም በፍጥነት ወደ ንጉሡ ገብታ፣ “የመጥምቁ ዮሐንስን ራስ አሁኑኑ በወጭት አድርገህ እንድትሰጠኝ እፈልጋለሁ” ብላ ለመነች።

²⁶ንጉሡም እጅግ አዘነ፤ ነገር ግን ስለ መሐላውና ከእርሱ ጋራ ስለ ተቀመጡት እንግዶች እምቢ ሊላት አልወደደም። ²⁷ንጉሡም ወዲያውኑ ገዳይ ልኮ የዮሐንስን ራስ እንዲያመጣ አዘዘው። እርሱም ሄዶ በእስር ቤቱ ውስጥ ራሱን ቈረጠው፤ ²⁸ራሱንም በወጭት አምጥቶ ለልጂቱ ሰጣት፤ ልጂቱም ለእናቷ ሰጠቻት።

²⁹የዮሐንስ ደቀ መዛሙርት በሰሙ ጊዜ መጥተው ሬሳውን ወስደው በመቃብር አኖሩት።

ኢየሱስ አምስት ሺ ሰዎችን መገበ

³⁰ሐዋርያትም ወደ ኢየሱስ ተሰብስበው ያደረጉትንና ያስተማሩትን ሁሉ ነገሩት።

³¹እርሱም፣ “እናንተ ብቻችሁን ወደ ጭር ያለ ስፍራ ኑና ጥቂት ዕረፉ” አላቸው፤ የሚመጡና የሚሄዱ ብዙዎች ስለ ነበሩ ለመብላት እንኳ ጊዜ አልነበራቸውም።

³²ብቻቸውንም በጀልባ ወደ ምድረ በዳ ሄዱ። ³³ብዙዎችም ሲሄዱ አይተው ዐወቋቸው፤ ከከተሞች ሁሉ በእግር ሮጠው ቀድመዋቸው ደረሱ። ³⁴ከጀልባውም ወርዶ ብዙ ሕዝብ አየ፤ እረኛ እንደ ሌላቸው በጎችም ስለ ነበሩ ራራላቸው፤ ብዙ ነገርም ያስተምራቸው ጀመር። ³⁵ጊዜውም አምሽቶ ሳለ፣ ደቀ መዛሙርቱ ወደ እርሱ መጥተው፣ “ይህ ምድረ በዳ ስፍራ ነው፤ ጊዜውም አምሽቷል። ³⁶ሕዝቡን አሰናብታቸው፤ በአካባቢው ወዳሉ ገጠሮችና መንደሮች ሄደው ለራሳቸው የሚበሉትን ይግዙ” አሉት።

³⁷እርሱም መልሶ፣ “እናንተ የሚበሉትን ስጧቸው” አላቸው። እነርሱም፣ “ሄደን በሁለት መቶ ዲናር እንጀራ ገዝተን ልንሰጣቸው ነውን?” አሉት።

³⁸እርሱም፣ “ስንት እንጀራ አላችሁ? ሄዳችሁ እዩ” አላቸው። ዐውቀውም፣ “አምስት እንጀራና ሁለት ዓሣ” አሉ።

³⁹ከዚያም ሁሉም በለመለመ ሣር ላይ በየክፍሉ እንዲቀመጡ አዘዛቸው። ⁴⁰በመቶ በመቶና በኀምሳ በኀምሳ እየተከፋፈሉ ተቀመጡ። ⁴¹አምስቱን እንጀራና ሁለቱን ዓሣ ይዞ ወደ ሰማይ ተመለከተ፤ አመስግኖም እንጀራውን ቈረሰ፤ በሕዝቡም ፊት እንዲያኖሩ ለደቀ መዛሙርቱ ሰጣቸው፤ ሁለቱንም ዓሣ ለሁሉም አከፋፈለ። ⁴²ሁሉም በልተው ጠገቡ። ⁴³ከቍርስራሹና ከዓሣው ዐሥራ ሁለት ቅርጫት ሙሉ አነሡ። ⁴⁴እንጀራውንም የበሉ ወንዶች አምስት ሺ ነበሩ።

ኢየሱስ በውሃ ላይ ተራመደ

⁴⁵ወዲያውም ሕዝቡን ሲያሰናብት፣ ደቀ መዛሙርቱ በጀልባ ገብተው ወደ ማዶ፣ ወደ ቤተ ሳይዳ አስቀድመው እንዲሄዱ አደረጋቸው። ⁴⁶ካሰናበታቸውም በኋላ ሊጸልይ ወደ ተራራ ወጣ።

⁴⁷በመሸም ጊዜ ጀልባዋ በባሕር መካከል ነበረች፤ እርሱም ብቻውን በምድር ላይ ነበር። ⁴⁸ነፋሱ ፊት ለፊት ይቃወማቸው ስለ ነበር፣ ቀዛፊዎቹ ሲለፉ አያቸው። ከሌሊቱም ዘጠኝ ሰዓት ገደማ በባሕር ላይ እየተራመደ ወደ እነርሱ መጣ፤ ሊያልፋቸውም ፈልጎ ነበር። ⁴⁹እነርሱ ግን በባሕር ላይ ሲራመድ ባዩት ጊዜ፣ ምትሐት መሰላቸውና ጮኹ፤

⁵⁰ሁሉም አይተውት ደንግጠው ነበርና። እርሱ ግን ወዲያው አነጋገራቸው፤ “አይዟችሁ፤ እኔ ነኝ፤ አትፍሩ” አላቸው።

⁵¹ወደ እነርሱም ጀልባ ገባ፤ ነፋሱም ጸጥ አለ፤ እነርሱም እጅግ በጣም በመካከላቸው ተደነቁ፤ ⁵²ልባቸው ደንድኖ ነበርና ስለ እንጀራው አላስተዋሉም ነበር።

⁵³ተሻግረውም ወደ ጌንሴሬጥ ምድር ደረሱ፤ ጀልባይቱንም በወደቡ አሰሩ። ⁵⁴ከጀልባይቱም በወጡ ጊዜ ሰዎቹ ወዲያው ዐወቁት። ⁵⁵በዚያም አገር ሁሉ ሮጠው፣ ባለበት ስፍራ እንዳለ በሰሙበት ቦታ ሁሉ በሽተኞችን በአልጋ ተሸክመው ያመጡ ጀመር። ⁵⁶ወደ መንደር፣ ወደ ከተማ ወይም ወደ ገጠር በገባ ቦታ ሁሉ፣ በሽተኞችን በገበያ ስፍራ ያኖሩ ነበር፤ የልብሱንም ጫፍ ብቻ እንዲዳስሱ ይለምኑት ነበር፤ የዳሰሱትም ሁሉ ዳኑ።