Efa vita pirinty
Boky

Nolavina tao amin’ny tanàna niaviany Izy

Tsy eken'ny tanànany izy, ka kely ny nataony teo. Maniraka ny Roa ambin'ny folo izy tsy mitondra na inona na inona. Herodesy, voafandrika tamin'ny fianianana teo amin'ny fanasana, dia manapaka ny lohan'i Jaona. Mamelona dimy arivo Jesosy ary mandeha eny ambonin'ny ranomasina, ary mbola tsy mazava amin'ny mpianany ihany.

Toko 6.

Dia niala teo Izy ka tonga tao amin’ny tanàna niaviany; ary nanaraka Azy ny mpianany. Nony sabata dia nanomboka nampianatra tao amin’ny synagoga Izy. Maro ny nandre ka gaga ary nanao hoe: «Aiza no nahazoan’ity lehilahy ity izao? Fahendrena manao ahoana moa izao nomena azy izao? Ary ahoana no ahatonga ireny asa mahagaga ireny hiseho amin’ny tànany? Tsy ity va ilay mpandrafitra, zanak’i Maria, rahalahin’i Jakoba sy Josesy sy Joda ary Simona? Tsy eto amintsika va ny rahavaviny?» Dia tafintohina taminy izy.

Hoy Jesosy taminy: «Ny mpaminany dia tsy hajaina afa-tsy ao an-tanàna niaviany sy any amin’ny havany ary ao an-tranony ihany.»

Tsy afaka nanao fahagagana tao Izy, afa-tsy nanisy tanana tamin’ny marary vitsivitsy ka nanasitrana azy ireo. Gaga Izy noho ny tsy finoan’ireo. Dia nitety ny vohitra nanodidina Izy ka nampianatra.

Nirahin’i Jesosy ny Roa Ambin’ny Folo

Dia niantso ny roa ambin’ny folo Izy ka nanomboka naniraka azy roa roa, ary nanome azy fahefana tamin’ny fanahy maloto. Nasainy nitondra tehina fotsiny hiaraka teny an-dalana izy, fa tsy mofo, na kitapo, na vola ao amin’ny fehin-kibony, fa hanao kapa ary tsy hitafy akanjo roa.

Ary hoy Izy taminy: «Na aiza na aiza no hidiranareo ao an-trano, dia mitoera ao mandra-pialanareo amin’izany toerana izany. Ary na aiza na aiza no tsy manaiky anareo na tsy mihaino anareo, dia rehefa miala any ianareo, ahintsano ny vovoka eny ambin’ny tongotrareo ho vavolombelona manameloka azy.» a a v11 Ny fanintsanana ny vovoka tamin’ny tongotra dia fihetsika fantatra ho famantarana fisaraham-be — famantarana masina fa nolavin’ny tanàna ny hafatra ary izy no hitondra ny andraikiny.

Dia niala izy ka nitory fa tokony hibebaka ny olona. Ary nandroaka demonia maro izy, ary nanosotra diloilo ireo marary maro ka nanasitrana azy.

Ny Nahafaty an’i Jaona Mpanao Batisa

Ary nandre izany ny mpanjaka Heroda, satria efa nalaza ny anaran’i Jesosy. Ny sasany nanao hoe: «Jaona Mpanao Batisa no efa natsangana tamin’ny maty; ary izany no mahatonga ireo fahefana mahagaga ireo miasa Aminy.» Fa ny sasany nanao hoe: «Ilia Izy.» Ary ny sasany nanao hoe: «Mpaminany Izy, tahaka ny anankiray amin’ireo mpaminany fahiny.» Fa nony nandre izany i Heroda dia nanao hoe: «Jaona, izay notapahiko ny lohany, no natsangana.» I Heroda dia efa naniraka ka nisambotra an’i Jaona ary namatotra azy tao am-ponja noho ny amin’i Herodiasy, vadin’i Filipo rahalahiny, izay nofoniny. Satria i Jaona dia niteny tsy an-kijanona tamin’i Heroda hoe: «Tsy araka ny lalàna ny manana ny vadin’ny rahalahinao.» Ary i Herodiasy dia nanana lolompo taminy ka nitady hamono azy, nefa tsy nahazo, fa natahotra an’i Jaona i Heroda, satria fantany fa olona marina sy masina izy, ka niaro azy. Rehefa nandre azy izy dia very hevitra indrindra, nefa nihaino azy tamim-pifaliana.

Dia tonga ny andro mety, dia ny andro nahaterahan’i Heroda, rehefa nanao fanasana ho an’ny lehibeny sy ny komandin’ny miaramila ary ny lehiben’i Galilea izy. Nony niditra ny zanakavavin’i Herodiasy ka nandihy, dia nahafaly an’i Heroda sy ireo niara-nisakafo taminy izy. Ary hoy ny mpanjaka tamin’ilay zazavavy: «Angataho amiko izay tianao, dia homeko anao.» Dia nianiana taminy izy hoe: «Na inona na inona angatahinao amiko dia homeko anao — hatramin’ny antsasaky ny fanjakako.»

Dia nivoaka izy ka niteny tamin-dreniny hoe: «Inona no angatahiko?» Ary hoy izy: «Ny lohan’i Jaona Mpanao Batisa.»

Dia niditra faingana tany amin’ny mpanjaka izy tamin’izay ka nangataka hoe: «Tiako ianao hanome ahy ankehitriny ihany ny lohan’i Jaona Mpanao Batisa eo ambony lovia.»

Nalahelo indrindra ny mpanjaka, nefa tsy nety nandà azy, noho ny fianianany sy ireo vahiny. Dia naniraka mpanapaka lohany avy hatrany ny mpanjaka ka nandidy hentitra ny hitondra ny lohan’i Jaona. Ary nandeha izy ka nanapaka ny lohany tao am-ponja, ary nitondra ny lohany teo ambony lovia ka nanome izany ny zazavavy, ary ny zazavavy nanome izany ny reniny.

Nony nandre izany ny mpianatr’i Jaona dia tonga izy ka nitondra ny fatiny ary nandevina azy tao amin’ny fasana.

Nahavoky Olona Dimy Arivo i Jesosy

Dia nivory tamin’i Jesosy ny apostoly ka nilaza Taminy ny zavatra rehetra nataony sy nampianariny.

Hoy Izy taminy: «Andeha ianareo irery any amin’ny tany mangina ka mitsahara kely.» Fa maro no nandeha sy nivoaka, ka tsy nahita andro hihinana akory izy.

Dia lasa tao anaty sambo izy ho any amin’ny tany foana irery. Maro no nahita azy nandeha ka nahalala azy; dia nihazakazaka an-tongotra avy tamin’ny tanàna rehetra izy ka tonga talohan’izy ireo teo. Nony nidina teny an-tanety Izy dia nahita vahoaka betsaka ka nangoraka azy, fa tahaka ny ondry tsy manana mpiandry izy; dia nanomboka nampianatra azy tamin’ny zavatra maro Izy. Nony efa hariva dia nanatona Azy ny mpianany ka nanao hoe: «Tany foana ity, ary efa hariva. Alefaso hankany amin’ny tanimbary sy ny vohitra manodidina izy mba hividy sakafo ho azy.»

Namaly azy ireo Izy hoe: «Omeo sakafo ianareo.» Ary hoy izy: «Handeha hividy mofo denaria roanjato va izahay ka hanome azy hohanina?»

Hoy Izy taminy: «Mofo firy no anareo? Andeha hizaha.» Rehefa fantany dia nanao hoe izy: «Dimy, sy hazandrano roa.»

Dia nandidy azy rehetra Izy mba hipetraka vondrona vondrona eo ambony ahitra maitso. Dia nipetraka vondrona izy, ny sasany zato zato ary ny sasany dimampolo dimampolo. Nandray ny mofo dimy sy ny hazandrano roa Izy, dia nandrandra ny lanitra, nisaotra ary nanapaka ny mofo, nanome azy ireo ho an’ny mpianatra hapetrany eo anoloan’ny olona, ary nizara ny hazandrano roa ho an’izy rehetra. Dia nihinana izy rehetra ka voky. Ary nanangona sombintsombiny mofo sy hazandrano feno harona roa ambin’ny folo izy. Ary ireo nihinana ny mofo dia lehilahy dimy arivo.

Nandeha teo ambonin’ny Rano i Jesosy

Avy hatrany dia nampiakatra ny mpianany tao amin’ny sambo Izy ka nandroso nankany an-kafa, mankany Betsaida, raha nampandehaniny ny vahoaka. Ary rehefa nandao azy Izy, dia niakatra tany an-tendrombohitra mba hivavaka.

Nony hariva dia teny afovoan-dranomasina ny sambo, ary Izy irery teny an-tanety. Hitany fa sahirana nandoso izy, satria nanohitra azy ny rivotra. Tokony ho tamin’ny telo maraina dia nanatona azy Izy, nandeha teo ambonin’ny ranomasina. Tiany hihoatra azy, fa nony nahita Azy nandeha teo ambonin’ny ranomasina izy, dia nihevitra fa matoatoa ka niantsoantso,

satria hitan’izy rehetra Izy ka natahotra; fa avy hatrany dia niteny taminy Izy hoe: «Matokisa; Izaho ity. Aza matahotra.»

Dia niakatra tao amin’ny sambo niaraka taminy Izy, ary nitsahatra ny rivotra; gaga indrindra izy ireo, satria tsy takatr’izy ny amin’ny mofo, fa nohamafisina ny fony.

Rehefa niampita izy dia tonga tany Genesareta ka nametraka sambo teny amoron-dranomasina. Ary nony nivoaka ny sambo izy, dia nahalala Azy avy hatrany ny olona. Nihazakazaka nanerana ilay faritra rehetra izy ka nanomboka nitondra ny marary teo ambony kitrely ho any amin’izay renony fa misy Azy. Na aiza na aiza nankanesany — vohitra, tanàna, tanim-pambolena — dia napetrak’izy ireo teny an-tsena ny marary ka nangataka mba hikasika fotsiny ny sisin’ny lambany. Izay rehetra nikasika izany dia sitrana.