మార్కు 6

6 ¹ఆయన అక్కడనుండి బయలుదేరి తన స్వగ్రామానికి వచ్చాడు; ఆయన శిష్యులు ఆయనను వెంబడించారు. ²విశ్రాంతిదినాన ఆయన సమాజమందిరంలో బోధించడం ఆరంభించాడు. విన్నవారిలో అనేకులు ఆశ్చర్యపడి, "ఇతనికి ఇవన్నీ ఎక్కడనుండి వచ్చాయి? ఇతనికి ఇవ్వబడిన ఈ జ్ఞానమేమిటి? ఇలాంటి అద్భుతాలు ఇతని చేతులద్వారా ఎలా జరుగుతున్నాయి? ³ఇతడు మరియ కుమారుడు, యాకోబు, యోసే, యూదా, సీమోనుల సహోదరుడు, ఆ వడ్రంగి కాదా? ఇతని సహోదరీలు ఇక్కడ మనతో లేరా?" అని చెప్పుకొని ఆయన విషయమై అభ్యంతరపడ్డారు.

⁴యేసు వారితో, "ప్రవక్తకు తన స్వగ్రామంలోను, తన బంధువులలోను, తన సొంత ఇంటిలోను తప్ప మరెక్కడా ఘనత లేదు" అన్నాడు.

⁵కొద్దిమంది రోగులమీద చేతులుంచి వారిని స్వస్థపరచడం తప్ప, ఆయన అక్కడ ఏ అద్భుతమూ చేయలేకపోయాడు. ⁶వారి అవిశ్వాసానికి ఆయన ఆశ్చర్యపడ్డాడు. అటుపిమ్మట ఆయన చుట్టుపక్కల గ్రామాలలో సంచరిస్తూ బోధించాడు.

యేసు పన్నెండుమందిని పంపుట

⁷ఆయన పన్నెండుమందిని పిలిచి, వారికి అపవిత్రాత్మలమీద అధికారమిచ్చి, వారిని ఇద్దరిద్దరిగా పంపడం ఆరంభించాడు. ⁸"మార్గానికి ఒక చేతికఱ్ఱ తప్ప మరేమీ తీసుకోవద్దు—రొట్టెగాని, సంచిగాని, నడికట్టులో డబ్బుగాని వద్దు, ⁹అయితే చెప్పులు తొడుక్కోండి, రెండు అంగీలు వేసుకోవద్దు" అని వారికి ఆజ్ఞాపించాడు.

¹⁰ఇంకా ఆయన వారితో, "మీరు ఏ ఇంట్లో ప్రవేశిస్తారో, ఆ స్థలం విడిచిపోయేవరకు అక్కడనే ఉండండి. ¹¹ఏ స్థలమైనా మిమ్మల్ని స్వాగతించడానికిగాని, మీ మాట వినడానికిగాని నిరాకరిస్తే, అక్కడనుండి బయలుదేరుతూ, వారికి విరోధంగా సాక్ష్యంగా మీ కాళ్ళ దుమ్మును దులిపివేయండి" అన్నాడు. ^a a v11 కాళ్ళ దుమ్మును దులిపివేయడం అనేది వేరుపడే ప్రసిద్ధమైన సంజ్ఞ—ఒక ఊరు సందేశాన్ని తిరస్కరించి, ఇక తన బాధ్యతను తానే భరిస్తున్నదని సూచించే గంభీరమైన గురుతు.

¹²కాబట్టి వారు బయలుదేరి, ప్రజలు మారుమనస్సు పొందాలని ప్రకటించారు. ¹³అనేక దయ్యాలను వెళ్ళగొట్టి, అనేకమంది రోగులకు నూనె రాసి వారిని స్వస్థపరచారు.

బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను మరణం

¹⁴యేసు నామం ప్రసిద్ధమైనందున హేరోదు రాజు దీని గూర్చి విన్నాడు. కొందరు, "బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను మృతులలోనుండి లేపబడ్డాడు; అందుకే ఈ అద్భుతశక్తులు ఇతనిలో పనిచేస్తున్నాయి" అని చెప్పుకుంటున్నారు. ¹⁵అయితే ఇతరులు, "ఇతడు ఏలీయా" అన్నారు. మరికొందరు, "ఇతడు పూర్వకాలపు ప్రవక్తలలో ఒకనివంటి ప్రవక్త" అన్నారు. ¹⁶అయితే హేరోదు దీని గూర్చి విని, "నేను తల నరికించిన యోహానే లేపబడ్డాడు" అన్నాడు. ¹⁷హేరోదు తన సహోదరుడైన ఫిలిప్పు భార్య హేరోదియను వివాహం చేసుకున్నందున, ఆమె నిమిత్తం అతడు యోహానును పట్టుకొని బంధించి చెరసాలలో వేయించి ఉన్నాడు. ¹⁸"నీ సహోదరుని భార్యను చేపట్టుకోవడం నీకు న్యాయం కాదు" అని యోహాను హేరోదుతో పదేపదే చెబుతూ ఉన్నాడు. ¹⁹కాబట్టి హేరోదియ అతనిమీద పగబట్టి, అతనిని చంపాలని కోరింది, కాని ఆమెకు సాధ్యం కాలేదు. ²⁰యోహాను నీతిమంతుడు, పరిశుద్ధుడు అని తెలిసి హేరోదు అతనికి భయపడి, అతనిని కాపాడాడు. యోహాను మాటలు వినడం హేరోదును ఎంతో సందిగ్ధంలో పడవేసినా, అతడు యోహాను చెప్పేది ఇష్టంగా వినేవాడు.

²¹అటుపిమ్మట తగిన దినం వచ్చింది: హేరోదు తన జన్మదినాన తన ప్రధానులకు, సైన్యాధిపతులకు, గలిలయ ప్రముఖులకు విందు చేసిన రోజు. ²²హేరోదియ కుమార్తె లోపలికి వచ్చి నాట్యం చేసి, హేరోదును, అతని విందు అతిథులను సంతోషపెట్టింది. రాజు ఆ చిన్నదానితో, "నీకు కావలసినది ఏదైనా అడుగు, నేను నీకిస్తాను" అన్నాడు. ²³"నీవు ఏమి అడిగినా, నా రాజ్యంలో సగం వరకు నీకిస్తాను" అని ఆమెతో ఒట్టుపెట్టుకున్నాడు.

²⁴ఆమె బయటకు వెళ్ళి తన తల్లితో, "నేను ఏమి అడగాలి?" అంది. ఆమె, "బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను తల" అంది.

²⁵వెంటనే ఆమె త్వరపడి రాజు దగ్గరకు లోపలికి వచ్చి, "బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను తలను ఈ క్షణమే ఒక పళ్ళెంలో నాకు ఇవ్వాలని కోరుతున్నాను" అని అడిగింది.

²⁶రాజు ఎంతో దుఃఖపడినా, తన ఒట్ల నిమిత్తం, తన అతిథుల నిమిత్తం ఆమెను నిరాకరించలేకపోయాడు. ²⁷రాజు తక్షణమే ఒక తలారిని పంపి, యోహాను తలను తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు. అతడు వెళ్ళి చెరసాలలో యోహాను తల నరికి, ²⁸అతని తలను పళ్ళెంలో తెచ్చి ఆ చిన్నదానికి ఇచ్చాడు; ఆ చిన్నది దానిని తన తల్లికి ఇచ్చింది.

²⁹యోహాను శిష్యులు ఇది విని వచ్చి, అతని శవాన్ని తీసుకొని ఒక సమాధిలో ఉంచారు.

యేసు ఐదువేలమందికి భోజనం పెట్టుట

³⁰అపొస్తలులు యేసు దగ్గర కూడుకొని, తాము చేసినవన్నీ, బోధించినవన్నీ ఆయనకు తెలియజేశారు.

³¹ఆయన వారితో, "మీరు ఏకాంతంగా ఒక నిర్జన స్థలానికి వచ్చి కొంచెంసేపు విశ్రాంతి తీసుకోండి" అన్నాడు. అనేకులు వస్తూ పోతూ ఉన్నందున వారికి భోజనం చేయడానికి కూడా సమయం లేకపోయింది.

³²కాబట్టి వారు ఏకాంతంగా పడవలో ఒక నిర్జన స్థలానికి వెళ్ళారు. ³³అనేకులు వారు వెళ్ళడం చూసి, వారిని గుర్తుపట్టి, ప్రతి ఊరినుండి కాలినడకన పరుగెత్తి వారికంటే ముందుగా అక్కడికి చేరారు. ³⁴ఆయన ఒడ్డుకు దిగినప్పుడు, గొప్ప జనసమూహాన్ని చూసి, వారు కాపరి లేని గొఱ్ఱెలవలె ఉన్నందున వారిమీద కనికరము పొంది, వారికి అనేక సంగతులు బోధించడం ఆరంభించాడు. ³⁵అప్పటికే ప్రొద్దుపోయినందున, ఆయన శిష్యులు ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, "ఇది నిర్జన స్థలం, అప్పటికే ప్రొద్దుపోయింది. ³⁶వీరిని పంపివేయుము; వీరు చుట్టుపక్కల పల్లెలకు, గ్రామాలకు వెళ్ళి తమకు తినడానికి ఏమైనా కొనుక్కుంటారు" అన్నారు.

³⁷అందుకు ఆయన, "మీరే వారికి తినడానికి ఏమైనా ఇవ్వండి" అన్నాడు. వారు, "మేము వెళ్ళి రెండువందల దేనారముల రొట్టెలు కొని వారికి తినడానికి ఇవ్వాలా?" అన్నారు.

³⁸ఆయన వారితో, "మీ దగ్గర ఎన్ని రొట్టెలున్నాయి? వెళ్ళి చూడండి" అన్నాడు. వారు తెలుసుకొని, "ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలు" అన్నారు.

³⁹అప్పుడు ఆయన అందరినీ పచ్చికమీద గుంపులు గుంపులుగా కూర్చోబెట్టమని ఆజ్ఞాపించాడు. ⁴⁰కాబట్టి వారు వందల చొప్పున, ఏబది చొప్పున గుంపులుగా కూర్చున్నారు. ⁴¹ఆయన ఆ ఐదు రొట్టెలను, రెండు చేపలను తీసుకొని, పరలోకంవైపు చూసి, కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి, రొట్టెలు విరిచి, ప్రజలకు వడ్డించడానికి శిష్యులకు ఇచ్చాడు; ఆ రెండు చేపలను కూడా అందరికీ పంచాడు. ⁴²వారందరూ తిని తృప్తిపొందారు. ⁴³మిగిలిన రొట్టెముక్కలను, చేపలను పండ్రెండు గంపల నిండా ఎత్తారు. ⁴⁴ఆ రొట్టెలు తిన్నవారు ఐదువేలమంది పురుషులు.

యేసు నీటిమీద నడుచుట

⁴⁵వెంటనే ఆయన జనసమూహాన్ని పంపివేస్తూ, తన శిష్యులను పడవ ఎక్కించి, తనకంటే ముందుగా అవతలివైపునకు బేత్సయిదా దిక్కుగా వెళ్ళమని పంపాడు. ⁴⁶వారిని వీడ్కొలిపిన తరువాత, ఆయన ప్రార్థన చేయడానికి కొండమీదికి వెళ్ళాడు.

⁴⁷సాయంకాలమైనప్పుడు, పడవ సముద్రం మధ్యలో ఉంది, ఆయన మాత్రం ఒంటరిగా భూమిమీద ఉన్నాడు. ⁴⁸గాలి వారికి ఎదురుగా ఉన్నందున, వారు తెడ్లు వేయడానికి ప్రయాసపడడం ఆయన చూశాడు. తెల్లవారుజామున సుమారు మూడు గంటలకు ఆయన సముద్రంమీద నడుస్తూ వారి దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆయన వారిని దాటిపోబోతున్నాడు, ⁴⁹అయితే ఆయన సముద్రంమీద నడవడం చూసి, వారు అది భూతమనుకొని కేకలు వేశారు,

⁵⁰ఎందుకంటే అందరూ ఆయనను చూసి భయభ్రాంతులయ్యారు; కాని వెంటనే ఆయన వారితో మాట్లాడుతూ, "ధైర్యం తెచ్చుకోండి; నేనే; భయపడకండి" అన్నాడు.

⁵¹ఆయన వారితోకూడ పడవ ఎక్కగా, గాలి ఆగిపోయింది; వారు తమలోతాము మిక్కిలి ఆశ్చర్యపడ్డారు, ⁵²ఎందుకంటే రొట్టెల విషయం వారు గ్రహించలేదు, వారి హృదయాలు కఠినమైపోయాయి.

⁵³వారు అవతలికి దాటి, గెన్నేసరెతు దగ్గర ఒడ్డుకు చేరి, తీరాన పడవ కట్టివేశారు. ⁵⁴వారు పడవ దిగగానే, ప్రజలు వెంటనే ఆయనను గుర్తుపట్టారు. ⁵⁵ఆ ప్రాంతమంతటా పరుగెత్తి, ఆయన ఎక్కడ ఉన్నాడని విన్నారో అక్కడికి రోగులను మంచాలమీద మోసుకురావడం ఆరంభించారు. ⁵⁶ఆయన ఎక్కడికి వెళ్ళినా—గ్రామాలలో, పట్టణాలలో, పల్లెప్రాంతాలలో—వారు రోగులను సంతలలో ఉంచి, ఆయన వస్త్రపు అంచునైనా ముట్టుకోనివ్వమని బతిమాలుకున్నారు. దానిని ముట్టుకున్నవారందరూ స్వస్థత పొందారు.