ಮಾರ್ಕ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ಆತನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಬಂದರು; ಆತನ ಶಿಷ್ಯರು ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ²ಸಬ್ಬತ್ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಆತನು ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕೇಳಿದ ಅನೇಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು, “ಈ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಇವನಿಗೆ ದೊರೆತ ಈ ಜ್ಞಾನ ಎಂಥದ್ದು? ಇವನ ಕೈಗಳಿಂದ ಇಂಥ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ? ³ಈತನು ಬಡಗಿಯಲ್ಲವೇ? ಮರಿಯಳ ಮಗ, ಯಾಕೋಬ, ಯೋಸೆ, ಯೂದ ಹಾಗೂ ಸೀಮೋನರ ಸಹೋದರನಲ್ಲವೇ? ಇವನ ಸಹೋದರಿಯರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ?” ಹೀಗೆ ಅವರು ಆತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಕ್ಷೇಪಪಟ್ಟರು.

⁴ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ಪ್ರವಾದಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗೌರವವಿಲ್ಲ,” ಎಂದರು.

⁵ಆತನು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರೋಗಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಸ್ವಸ್ಥಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ⁶ಆತನು ಅವರ ಅವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅನಂತರ ಆತನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಬೋಧಿಸಿದರು.

ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ

⁷ಆತನು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕರೆದು, ಅವರಿಗೆ ದುರಾತ್ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ⁸ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೋಲಿನ ಹೊರತು—ರೊಟ್ಟಿಯಾಗಲಿ, ಚೀಲವಾಗಲಿ, ನಡುಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಣವಾಗಲಿ—ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು, ⁹ಆದರೆ ಕೆರಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಎರಡು ಅಂಗಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದರು.

¹⁰ಆತನು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀರೋ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ತನಕ ಅಲ್ಲೇ ಇರಿ. ¹¹ಯಾವ ಸ್ಥಳವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು, ಅವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಬಿಡಿ,” ಎಂದರು. ^a a v11 ಕಾಲಿನ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸುವುದು ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆಯ ಪರಿಚಿತ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು—ಒಂದು ಊರು ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತೆಂದೂ ಈಗ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತೆಂದೂ ಸೂಚಿಸುವ ಗಂಭೀರವಾದ ಗುರುತು.

¹²ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ಜನರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಬೇಕೆಂದು ಸಾರಿದರು. ¹³ಅವರು ಅನೇಕ ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಅನೇಕ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಸ್ವಸ್ಥಮಾಡಿದರು.

ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ಮರಣ

¹⁴ಯೇಸುವಿನ ಹೆಸರು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ್ದರಿಂದ ಅರಸನಾದ ಹೆರೋದನು ಇದರ ವಿಷಯ ಕೇಳಿದನು. ಕೆಲವರು, “ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ಅದ್ಭುತಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ,” ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ¹⁵ಆದರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲವರು, “ಇವನು ಎಲೀಯನು,” ಎಂದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, “ಇವನು ಪುರಾತನ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಂತೆ ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿ,” ಎಂದರು. ¹⁶ಆದರೆ ಹೆರೋದನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, “ನಾನು ತಲೆ ಕಡಿಸಿದ ಯೋಹಾನನೇ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು. ¹⁷ಹೆರೋದನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನಾದ ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಹೆರೋದ್ಯಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದನು; ಆಕೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನು ಆಳುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಯೋಹಾನನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದನು. ¹⁸ಏಕೆಂದರೆ ಯೋಹಾನನು ಹೆರೋದನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿನಗೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ¹⁹ಹೆರೋದ್ಯಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಳು, ಆದರೆ ಆಕೆಗೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ; ²⁰ಹೆರೋದನು ಯೋಹಾನನನ್ನು ನೀತಿವಂತನೂ ಪರಿಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಯೋಹಾನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೆರೋದನು ಬಹಳ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೂ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

²¹ಅನಂತರ ಅನುಕೂಲವಾದ ಒಂದು ದಿನ ಬಂತು: ಹೆರೋದನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದಂದು ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖರಿಗೂ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೂ ಗಲಿಲಾಯದ ಗಣ್ಯರಿಗೂ ಔತಣವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು. ²²ಹೆರೋದ್ಯಳ ಮಗಳು ಒಳಗೆ ಬಂದು ನರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಆಕೆ ಹೆರೋದನನ್ನೂ ಅವನ ಔತಣದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು. ಆಗ ಅರಸನು ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ, “ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದೇನಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳು, ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು. ²³ಅವನು ಆಕೆಗೆ, “ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಏನು ಕೇಳಿದರೂ—ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಅರ್ಧದ ತನಕ—ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಆಣೆಯಿಟ್ಟನು.

²⁴ಆಕೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ, “ನಾನು ಏನು ಕೇಳಲಿ?” ಎಂದಳು. ಆಕೆಯ ತಾಯಿ, “ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ತಲೆಯನ್ನು,” ಎಂದಳು.

²⁵ಆಕೆ ಕೂಡಲೆ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, “ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ತಲೆಯನ್ನು ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷಣವೇ ನೀನು ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

²⁶ಅರಸನು ಬಹಳವಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟರೂ, ತನ್ನ ಆಣೆಗಳ ನಿಮಿತ್ತವೂ ಅತಿಥಿಗಳ ನಿಮಿತ್ತವೂ ಆಕೆಗೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾರದೆ ಹೋದನು. ²⁷ಅರಸನು ಕೂಡಲೆ ಒಬ್ಬ ಕೊಲೆಗಾರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಯೋಹಾನನ ತಲೆಯನ್ನು ತರುವಂತೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಹೋಗಿ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ತಲೆ ಕಡಿದು, ²⁸ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಂದು ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಆ ಹುಡುಗಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು.

²⁹ಯೋಹಾನನ ಶಿಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಂದು ಅವನ ಶವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು.

ಯೇಸು ಐದು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡುತ್ತಾರೆ

³⁰ಅಪೊಸ್ತಲರು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಕೂಡಿಬಂದು, ತಾವು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ಬೋಧಿಸಿದ್ದನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.

³¹ಆತನು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ,” ಎಂದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅನೇಕರು ಬಂದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲೂ ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

³²ಅವರು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟು ತಾವೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ³³ಅವರು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಅನೇಕರು ಕಂಡು ಗುರುತಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲಾ ಊರುಗಳಿಂದ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋಗಿ ಅವರಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದರು. ³⁴ಆತನು ದಡಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಕುರುಬನಿಲ್ಲದ ಕುರಿಗಳಂತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರಪಟ್ಟು, ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ³⁵ಆಗಲೇ ಹೊತ್ತು ಮೀರಿದಾಗ, ಆತನ ಶಿಷ್ಯರು ಆತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಇದು ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳ, ಈಗಾಗಲೇ ಹೊತ್ತು ಮೀರಿದೆ. ³⁶ಈ ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಿ; ಅವರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಪಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಮಗಾಗಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿ,” ಎಂದರು.

³⁷ಆತನು, “ನೀವೇ ಅವರಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಿ,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಾವು ಹೋಗಿ 200 ದಿನಾರಿಗಳ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕೇ?” ಎಂದರು.

³⁸ಆತನು ಅವರಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ರೊಟ್ಟಿಗಳಿವೆ? ಹೋಗಿ ನೋಡಿ,” ಎಂದರು. ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, “ಐದು, ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳು,” ಎಂದರು.

³⁹ಆಗ ಆತನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸುವಂತೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು. ⁴⁰ಹೀಗೆ ಅವರು ನೂರು ನೂರಾಗಿ, ಐವತ್ತು ಐವತ್ತಾಗಿ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ⁴¹ಆತನು ಆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪರಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ, ಸ್ತೋತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿ ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಜನರ ಮುಂದೆ ಇಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು; ಆ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಿದರು. ⁴²ಎಲ್ಲರೂ ಊಟಮಾಡಿ ತೃಪ್ತರಾದರು. ⁴³ಮುರಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನೂ ಮೀನನ್ನೂ ಹನ್ನೆರಡು ಪುಟ್ಟಿ ತುಂಬ ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು. ⁴⁴ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತಿಂದ ಗಂಡಸರು 5,000 ಮಂದಿ ಇದ್ದರು.

ಯೇಸು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ

⁴⁵ಆತನು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಕೂಡಲೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ದೋಣಿ ಹತ್ತಿಸಿ ತಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ, ಬೇತ್ಸಾಯಿದದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ⁴⁶ಆತನು ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

⁴⁷ಸಂಜೆಯಾದಾಗ, ದೋಣಿ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿತ್ತು, ಆತನು ಒಬ್ಬರೇ ನೆಲದ ಮೇಲಿದ್ದರು. ⁴⁸ಗಾಳಿ ಅವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರು ಹುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಆತನು ಕಂಡರು. ನಸುಕಿನ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಆತನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಆತನು ಅವರನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು, ⁴⁹ಆದರೆ ಆತನು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಅದೊಂದು ಭೂತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕೂಗಿಕೊಂಡರು;

⁵⁰ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಆತನನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಭ್ರಾಂತರಾದರು. ಆದರೆ ಆತನು ಕೂಡಲೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ; ನಾನೇ. ಹೆದರಬೇಡಿ,” ಎಂದರು.

⁵¹ಆತನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ದೋಣಿ ಹತ್ತಿದಾಗ, ಗಾಳಿ ನಿಂತುಹೋಯಿತು; ಅವರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು, ⁵²ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ರೊಟ್ಟಿಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು.

⁵³ಅವರು ದಾಟಿ ಆಚೆ ಹೋಗಿ, ಗೆನೆಜರೇತ್ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ದೋಣಿಯನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದರು. ⁵⁴ಅವರು ದೋಣಿಯಿಂದ ಇಳಿದ ಕೂಡಲೆ, ಜನರು ಆತನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ⁵⁵ಅವರು ಆ ಇಡೀ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಓಡಾಡಿ, ಆತನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿಬಂದ ಕಡೆಗೆ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ⁵⁶ಆತನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೋದರೋ—ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ, ಗ್ರಾಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಸಂತೆಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ, ಆತನ ಉಡುಪಿನ ಅಂಚನ್ನಾದರೂ ಮುಟ್ಟಗೊಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಮುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಸ್ಥರಾದರು.