માર્ક 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ત્યાંથી નીકળીને તેઓ પોતાના વતનમાં આવ્યા, અને તેમના શિષ્યો તેમની પાછળ ગયા. ²વિશ્રામવારે તેમણે સભાસ્થાનમાં શિક્ષણ આપવા માંડ્યું. સાંભળનારા ઘણા લોકો આશ્ચર્યચકિત થઈને બોલ્યા, “આ માણસને આ બધું ક્યાંથી મળ્યું? તેને આ કેવી જ્ઞાન આપવામાં આવ્યું છે? તેના હાથથી આવા ચમત્કારો કેવી રીતે થાય છે? ³શું આ પેલો સુથાર, મરિયમનો દીકરો અને યાકૂબ, યોસેસ, યહૂદા તથા સિમોનનો ભાઈ નથી? શું તેની બહેનો અહીં આપણી સાથે નથી?” આમ તેઓ તેમનાથી ઠોકર ખાઈને નારાજ થયા.

⁴ઈસુએ તેમને કહ્યું, “પ્રબોધકને પોતાના વતનમાં, પોતાનાં સગાંઓમાં અને પોતાના ઘરમાં જ માન મળતું નથી.”

⁵થોડા માંદાઓ પર હાથ મૂકીને તેમને સાજા કરવા સિવાય તેઓ ત્યાં કોઈ ચમત્કાર કરી શક્યા નહિ. ⁶લોકોના અવિશ્વાસથી તેઓ આશ્ચર્ય પામ્યા. પછી તેઓ આસપાસનાં ગામોમાં ફરીને શિક્ષણ આપવા લાગ્યા.

ઈસુ બાર શિષ્યોને મોકલે છે

⁷તેમણે બાર શિષ્યોને બોલાવ્યા, અને તેમને અશુદ્ધ આત્માઓ પર અધિકાર આપીને બબ્બે કરીને મોકલવા માંડ્યા. ⁸તેમણે તેમને આજ્ઞા આપી કે રસ્તા માટે લાકડી સિવાય બીજું કંઈ ન લેવું—રોટલી નહિ, થેલી નહિ, કમરબંધમાં પૈસા નહિ, ⁹પણ પગરખાં પહેરવાં અને બે અંગરખાં ન પહેરવાં.

¹⁰વળી તેમણે તેમને કહ્યું, “જ્યાં પણ તમે કોઈ ઘરમાં જાઓ, ત્યાં જ એ જગ્યા છોડો ત્યાં સુધી રહેજો. ¹¹જે જગ્યા તમારો આવકાર કરવાની કે તમારું સાંભળવાની ના પાડે, ત્યાંથી નીકળતાં, તમારા પગની ધૂળ ખંખેરી નાખજો, જે તેમની વિરુદ્ધ સાક્ષી થશે.” ^a a v11 પગની ધૂળ ખંખેરવી એ અલગ થવાની જાણીતી ચેષ્ટા હતી—ગંભીર નિશાની કે શહેરે સંદેશો નકારી કાઢ્યો છે અને હવે પોતાની જવાબદારી પોતે ઉઠાવે છે.

¹²તેથી તેઓ નીકળીને લોકોને પસ્તાવો કરવા જણાવવા લાગ્યા. ¹³અને તેમણે ઘણા દુષ્ટાત્માઓ કાઢ્યા, અને ઘણા માંદાઓને તેલ ચોળીને સાજા કર્યા.

યોહાન બાપ્તિસ્તનું મૃત્યુ

¹⁴રાજા હેરોદે આ વિશે સાંભળ્યું, કારણ ઈસુનું નામ પ્રખ્યાત થઈ ગયું હતું. કેટલાક કહેતા હતા, “યોહાન બાપ્તિસ્ત મૂએલાંમાંથી ઊઠ્યો છે; એટલે જ એનામાં આ ચમત્કારિક પરાક્રમો કામ કરે છે.” ¹⁵પણ બીજા કહેતા હતા, “એ તો એલિયા છે.” વળી બીજા કહેતા હતા, “એ તો જૂના જમાનાના પ્રબોધકોમાંના એક જેવો પ્રબોધક છે.” ¹⁶પણ હેરોદે આ સાંભળ્યું ત્યારે તેણે કહ્યું, “જે યોહાનનું મેં માથું કાપી નાખ્યું હતું, તે જ ઊઠ્યો છે.” ¹⁷હેરોદે પોતે માણસો મોકલીને યોહાનને પકડાવ્યો હતો, અને પોતાના ભાઈ ફિલિપની પત્ની હેરોદિયાને તેણે પરણી હતી તેને લીધે યોહાનને બાંધીને કેદમાં પૂર્યો હતો. ¹⁸કારણ યોહાન હેરોદને વારંવાર કહેતો, “તારા ભાઈની પત્નીને રાખવી તને ઉચિત નથી.” ¹⁹આથી હેરોદિયા તેની વિરુદ્ધ દ્વેષ રાખતી અને તેને મારી નાખવા ઇચ્છતી, પણ તે તેમ કરી શકતી નહિ, ²⁰કેમ કે હેરોદ યોહાનને નેક અને પવિત્ર માણસ જાણીને તેનાથી બીતો અને તેનું રક્ષણ કરતો. યોહાનનું સાંભળીને હેરોદ ખૂબ મૂંઝાતો, છતાં તે તેને ખુશીથી સાંભળતો.

²¹પછી એક અનુકૂળ દિવસ આવ્યો: હેરોદના જન્મદિવસે તેણે પોતાના અમીરો, સેનાપતિઓ અને ગાલીલના આગેવાનોને ઉજાણી આપી. ²²જ્યારે હેરોદિયાની દીકરી અંદર આવીને નાચી, ત્યારે તેણે હેરોદને તથા તેના મહેમાનોને ખુશ કર્યા. રાજાએ તે છોકરીને કહ્યું, “તું ચાહે તે મારી પાસે માગ, ને હું તને આપીશ.” ²³તેણે તેને સોગંદ ખાઈને કહ્યું, “તું જે કંઈ મારી પાસે માગે, તે હું તને આપીશ—મારા અડધા રાજ સુધી.”

²⁴તે બહાર જઈને પોતાની માને કહ્યું, “હું શું માગું?” તેણે કહ્યું, “યોહાન બાપ્તિસ્તનું માથું.”

²⁵તે તરત જ ઉતાવળથી રાજા પાસે અંદર જઈને માગ્યું, “મારી ઇચ્છા છે કે તમે આ ઘડીએ જ યોહાન બાપ્તિસ્તનું માથું થાળમાં મને આપો.”

²⁶રાજા ખૂબ દુઃખી થયો, છતાં પોતાના સોગંદ અને મહેમાનોને લીધે તેની ના પાડવા ઇચ્છતો નહોતો. ²⁷રાજાએ તરત જ એક જલ્લાદ મોકલીને યોહાનનું માથું લાવવાની આજ્ઞા આપી. તે જઈને કેદમાં તેનું માથું કાપી નાખ્યું, ²⁸અને તેનું માથું થાળમાં લાવીને તે છોકરીને આપ્યું, અને છોકરીએ પોતાની માને આપ્યું.

²⁹યોહાનના શિષ્યોએ આ સાંભળ્યું ત્યારે તેઓ આવ્યા, તેના શબને લઈ જઈને કબરમાં મૂક્યું.

ઈસુ પાંચ હજારને જમાડે છે

³⁰પ્રેરિતો ઈસુની પાસે ભેગા થયા, અને તેમણે જે બધું કર્યું તથા શીખવ્યું હતું, તે સર્વ તેમને કહી બતાવ્યું.

³¹તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે એકાંતમાં કોઈ શાંત જગ્યાએ આવીને થોડો વિસામો લો.” કારણ ઘણા લોકો આવ-જા કરતા હતા, અને તેમને જમવાનીય ફુરસદ નહોતી.

³²તેથી તેઓ હોડીમાં બેસીને એકાંતમાં એક ઉજ્જડ જગ્યાએ ગયા. ³³ઘણા લોકોએ તેમને જતા જોઈને ઓળખી કાઢ્યા; તેઓ બધાં શહેરોમાંથી પગે ચાલીને દોડ્યા અને તેમની પહેલાં ત્યાં પહોંચી ગયા. ³⁴કિનારે ઊતરીને તેમણે મોટી ભીડ જોઈ, અને તેમના પર તેમને દયા આવી, કારણ તેઓ પાળક વગરનાં ઘેટાં જેવા હતા, અને તેમણે તેમને ઘણી વાતો શીખવવા માંડી. ³⁵જ્યારે સારી પેઠે મોડું થયું, ત્યારે તેમના શિષ્યો તેમની પાસે આવીને બોલ્યા, “આ એક ઉજ્જડ જગ્યા છે, ને હવે મોડું થઈ ગયું છે. ³⁶એમને વિદાય કરો કે તેઓ આસપાસના પ્રદેશમાં ને ગામોમાં જઈને પોતાને માટે કંઈક ખાવાનું વેચાતું લે.”

³⁷તેમણે જવાબ આપ્યો, “તમે જ એમને ખાવાનું આપો.” તેમણે કહ્યું, “શું અમે જઈને બસો દીનારની રોટલી વેચાતી લઈને એમને ખાવા આપીએ?”

³⁸તેમણે તેમને પૂછ્યું, “તમારી પાસે કેટલી રોટલી છે? જઈને જુઓ.” તેમણે તપાસ કરીને કહ્યું, “પાંચ, ને બે માછલી.”

³⁹પછી તેમણે તેમને સર્વને લીલા ઘાસ પર ટોળાં-ટોળાંમાં બેસાડવાની આજ્ઞા આપી. ⁴⁰તેથી તેઓ સો-સો ને પચાસ-પચાસની ટોળીઓમાં બેઠા. ⁴¹તેમણે પાંચ રોટલી ને બે માછલી લઈને આકાશ તરફ જોઈને આભાર માન્યો ને રોટલી ભાંગી, અને લોકોની આગળ મૂકવા શિષ્યોને આપી, ને બે માછલી પણ તે સર્વને વહેંચી આપી. ⁴²અને તેઓ બધા જમ્યા ને તૃપ્ત થયા. ⁴³અને તેમણે રોટલીના તથા માછલીના વધેલા ટુકડાથી ભરેલી બાર ટોપલીઓ ઉઠાવી. ⁴⁴અને રોટલી ખાનારા પુરુષો પાંચ હજાર હતા.

ઈસુ પાણી પર ચાલે છે

⁴⁵તરત જ તેમણે પોતાના શિષ્યોને હોડીમાં બેસાડીને, પોતે ભીડને વિદાય કરે ત્યાં સુધી, પહેલાં સામે કાંઠે બેથસૈદા તરફ જવાની ફરજ પાડી. ⁴⁶અને તેમને વિદાય કર્યા પછી, તેઓ પ્રાર્થના કરવા ડુંગર પર ગયા.

⁴⁷સાંજ પડી ત્યારે હોડી સમુદ્રમાં દૂર હતી, અને તેઓ એકલા જમીન પર હતા. ⁴⁸તેમણે જોયું કે તેઓ પવન સામે હોવાથી હલેસાં મારવામાં તકલીફ પામી રહ્યા હતા. વહેલી સવારે આશરે ત્રણ વાગ્યે તેઓ સમુદ્ર પર ચાલતા તેમની પાસે આવ્યા. તેઓ તેમની પાસેથી પસાર થવા ઇચ્છતા હતા, ⁴⁹પણ તેમને સમુદ્ર પર ચાલતા જોઈને તેમણે ધાર્યું કે એ કોઈ ભૂત છે, ને તેઓ બૂમ પાડી ઊઠ્યા,

⁵⁰કારણ બધાએ તેમને જોયા ને ગભરાઈ ગયા; પણ તરત જ તેમણે તેમની સાથે વાત કરીને કહ્યું, “હિંમત રાખો; એ તો હું છું. બીશો નહિ.”

⁵¹તેઓ તેમની સાથે હોડીમાં ચઢ્યા, ને પવન બંધ પડી ગયો; તેઓ અંદરોઅંદર અત્યંત આશ્ચર્ય પામ્યા, ⁵²કારણ રોટલી વિશે તેઓ સમજ્યા નહોતા, પણ તેમનાં હૃદય કઠોર થયાં હતાં.

⁵³સમુદ્ર પાર કરીને તેઓ ગન્નેસરેત દેશમાં જમીને આવ્યા ને કિનારે હોડી બાંધી. ⁵⁴અને જ્યારે તેઓ હોડીમાંથી ઊતર્યા, ત્યારે લોકોએ તરત જ તેમને ઓળખી કાઢ્યા. ⁵⁵તેઓ તે આખા પ્રદેશમાં દોડી વળ્યા, અને જ્યાં તેઓ હોવાનું સાંભળ્યું ત્યાં માંદાઓને ખાટલા પર ઊંચકી લાવવા લાગ્યા. ⁵⁶જ્યાં પણ તેઓ જતા—ગામો, શહેરો, ગામડાંઓ—ત્યાં લોકો માંદાઓને બજારોમાં મૂકતા, ને ઈસુના વસ્ત્રની કોર જ અડકવા વિનંતી કરતા. અને જેટલાએ તેને અડક્યા તે સર્વ સાજા થયા.