மாற்கு 8

அதிகாரம் 8.

8 ¹அந்நாட்களில், மறுபடியும் ஒரு பெருங்கூட்டம் கூடிவந்தது, அவர்களுக்கு உண்பதற்கு ஒன்றுமில்லாதிருந்தது. இயேசு தம்முடைய சீஷர்களை அழைத்து அவர்களை நோக்கி,

²“இந்தக் கூட்டத்தின்மேல் எனக்கு இரக்கமாயிருக்கிறது—இவர்கள் இப்போது மூன்று நாளாய் என்னோடிருக்கிறார்கள், இவர்களுக்கு உண்பதற்கு ஒன்றுமில்லை. ³இவர்களைப் பசியோடே வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டால், வழியிலே சோர்ந்துபோவார்கள்—இவர்களில் சிலர் தூரத்திலிருந்து வந்திருக்கிறார்கள்” என்றார்.

⁴அதற்கு அவருடைய சீஷர்கள்: “இந்த வனாந்தரத்தில் இத்தனை பேருக்கு எவனாவது எங்கேயிருந்து அப்பம் கொடுத்துத் திருப்தியாக்கக்கூடும்?” என்றார்கள்.

⁵அவர் அவர்களை நோக்கி, “உங்களிடம் எத்தனை அப்பங்கள் இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். அவர்கள், “ஏழு” என்றார்கள்.

⁶அப்பொழுது அவர் கூட்டத்தை தரையில் உட்காரும்படி சொல்லி, அந்த ஏழு அப்பங்களையும் எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அவைகளைப் பிட்டு, மக்களுக்குப் பரிமாறும்படி தம்முடைய சீஷர்களிடம் கொடுத்தார்; அவர்கள் கூட்டத்துக்குப் பரிமாறினார்கள். ⁷அவர்களிடம் சில சிறிய மீன்களும் இருந்தன; அவைகளையும் ஆசீர்வதித்து, அவைகளையும் மக்களுக்குப் பரிமாறும்படி சீஷர்களுக்குச் சொன்னார். ⁸அவர்கள் புசித்துத் திருப்தியடைந்தார்கள். மீதியான துண்டுகளை ஏழு கூடைநிறைய எடுத்தார்கள். ⁹அங்கே ஏறக்குறைய நாலாயிரம்பேர் இருந்தார்கள். பின்பு அவர் அவர்களை அனுப்பிவிட்டார்.

¹⁰உடனே அவர் தம்முடைய சீஷர்களோடே படவில் ஏறி, தல்மனூத்தா என்னும் திசைப்பகுதிக்குப் போனார்.

அடையாளங்களைக் கேட்கும் சந்ததி

¹¹பரிசேயர் வந்து, அவரைச் சோதிக்கும்படி வானத்திலிருந்து ஒரு அடையாளத்தைக் கேட்டு, அவரோடே வாக்குவாதம்பண்ணத் தொடங்கினார்கள்.

¹²அவர் தம்முடைய ஆவியில் பெருமூச்சுவிட்டு, “இந்தச் சந்ததி ஏன் அடையாளத்தைக் கேட்கிறது? மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், இந்தச் சந்ததிக்கு ஒரு அடையாளமும் கொடுக்கப்படுவதில்லை” என்றார்.

¹³பின்பு அவர் அவர்களைவிட்டு, மறுபடியும் படவில் ஏறி, அக்கரைக்குப் போனார்.

பரிசேயரின் புளித்தமாவுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்

¹⁴அப்பம் கொண்டுவர அவர்கள் மறந்துபோனார்கள்—படவில் அவர்களிடம் ஒரே ஒரு அப்பம்மட்டுமே இருந்தது.

¹⁵அவர் அவர்களை நோக்கி, “எச்சரிக்கையாயிருங்கள்—பரிசேயரின் புளித்தமாவுக்கும் ஏரோதின் புளித்தமாவுக்கும் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்” என்று எச்சரித்தார்.

¹⁶அப்பொழுது, தங்களிடம் அப்பம் இல்லையே என்று அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்.

¹⁷இயேசு அதை அறிந்து, “அப்பம் இல்லையென்று ஏன் பேசிக்கொள்ளுகிறீர்கள்? நீங்கள் இன்னும் உணராமலும் விளங்கிக்கொள்ளாமலும் இருக்கிறீர்களா? உங்கள் இருதயம் கடினமாயிருக்கிறதா? ¹⁸கண்களிருந்தும் காணாமலிருக்கிறீர்களா? காதுகளிருந்தும் கேளாமலிருக்கிறீர்களா? உங்களுக்கு நினைவில்லையா? ¹⁹நான் ஐந்து அப்பங்களை ஐயாயிரம்பேருக்குப் பிட்டபோது, மீதியான துண்டுகளை எத்தனை கூடைநிறைய எடுத்தீர்கள்?” என்றார். அவர்கள், “பன்னிரண்டு” என்றார்கள்.

²⁰“நான் ஏழு அப்பங்களை நாலாயிரம்பேருக்குப் பிட்டபோது, மீதியான துண்டுகளை எத்தனை கூடைநிறைய எடுத்தீர்கள்?” என்றார். அவர்கள், “ஏழு” என்றார்கள்.

²¹அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் இன்னும் உணராமலிருக்கிறீர்களா?” என்றார்.

ஒரு குருடன் பார்வையடைதல்

²²அவர்கள் பெத்சாயிதாவுக்கு வந்தார்கள்; அங்கே மக்கள் ஒரு குருடனை அவரிடம் கொண்டுவந்து, அவனைத் தொடும்படி இயேசுவை வேண்டிக்கொண்டார்கள்.

²³அவர் அந்தக் குருடனுடைய கையைப் பிடித்து, அவனை ஊருக்கு வெளியே அழைத்துக்கொண்டுபோய், அவன் கண்களில் உமிழ்ந்து, அவன்மேல் கைகளை வைத்து, “உனக்கு ஏதாகிலும் தெரிகிறதா?” என்று கேட்டார்.

²⁴அவன் நிமிர்ந்துபார்த்து, “நடந்துகொண்டிருக்கிற மரங்களைப்போல மனிதரைக் காண்கிறேன்” என்றான்.

²⁵பின்பு இயேசு மறுபடியும் அவன் கண்களின்மேல் தம்முடைய கைகளை வைத்தார்; அவன் உற்றுப்பார்த்து, சவுக்கியமடைந்து, எல்லாவற்றையும் தெளிவாய்க் கண்டான்.

²⁶அவர் அவனை நோக்கி, “ஊருக்குள்ளாகவும் போகவேண்டாம்” என்று சொல்லி, அவனை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார்.

நான் யார் என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள்?

²⁷இயேசுவும் அவருடைய சீஷர்களும் செசரியா பிலிப்பியின் கிராமங்களுக்குப் போனார்கள். வழியிலே அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி, “நான் யார் என்று மக்கள் சொல்லுகிறார்கள்?” என்று கேட்டார்.

²⁸அவர்கள் அவரை நோக்கி, “சிலர் யோவான்ஸ்நானன் என்றும், சிலர் எலியா என்றும், வேறுசிலர் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவர் என்றும் சொல்லுகிறார்கள்” என்றார்கள்.

²⁹அப்பொழுது அவர், “ஆனால் நான் யார் என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள்?” என்று அவர்களைக் கேட்டார். பேதுரு அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “நீரே கிறிஸ்து” என்றான்.

³⁰அப்பொழுது அவர், தம்மைக்குறித்து ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்று அவர்களைக் கண்டிப்பாய் எச்சரித்தார்.

மனுஷகுமாரன் பாடுபடவேண்டும்

³¹மனுஷகுமாரன் அநேகம் பாடுகள்பட்டு, மூப்பராலும் பிரதான ஆசாரியராலும் வேதபாரகராலும் ஆகாதவனென்று தள்ளப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, மூன்று நாட்களுக்குப்பின் உயிர்த்தெழவேண்டும் என்று அவர்களுக்குப் போதிக்கத் தொடங்கினார். ³²அவர் இதை வெளிப்படையாய்ச் சொன்னார். அப்பொழுது பேதுரு அவரைத் தனியே அழைத்துக்கொண்டுபோய், அவரைக் கடிந்துகொள்ளத் தொடங்கினான்.

³³ஆனால் அவர் திரும்பி, தம்முடைய சீஷர்களைப் பார்த்து, பேதுருவைக் கடிந்துகொண்டு, “என்னைவிட்டு விலகிப்போ, சாத்தானே! ஏனெனில் நீ எங்கள் பிதாவின் காரியங்களைச் சிந்தியாமல், மனிதருடைய காரியங்களையே சிந்திக்கிறாய்” என்றார்.

³⁴பின்பு அவர் கூட்டத்தையும் தம்முடைய சீஷர்களையும் அழைத்து, அவர்களை நோக்கி, “ஒருவன் என்னைப் பின்பற்றிவர விரும்பினால், அவன் தன்னைத்தானே வெறுத்து, தன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு, என்னைப் பின்பற்றக்கடவன். ³⁵தன் ஜீவனை இரட்சிக்க விரும்புகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தமும் நற்செய்தியினிமித்தமும் தன் ஜீவனை இழக்கிறவன் அதை இரட்சித்துக்கொள்ளுவான். ³⁶ஒரு மனிதன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன் ஆத்துமாவை இழந்துபோனால், அவனுக்கு லாபம் என்ன? ³⁷அல்லது, ஒரு மனிதன் தன் ஆத்துமாவுக்குப் பதிலாக என்னத்தைக் கொடுப்பான்? ³⁸விபசாரமும் பாவமுமுள்ள இந்தச் சந்ததியில் என்னைக்குறித்தும் என் வார்த்தைகளைக்குறித்தும் எவன் வெட்கப்படுகிறானோ, அவனைக்குறித்து மனுஷகுமாரனும் தம்முடைய பிதாவின் மகிமையோடே பரிசுத்த தூதர்களுடனே வரும்போது வெட்கப்படுவார்.”