مرقوس 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹د فسح او بې‌خمير ډوډۍ د اختر نه دوه ورځې مخکښې، مشرانو کاهنانو او عالِمانو داسې لاره لټوله چې عيسىٰ په چل سره ونيسى او قتل يې کړى. ²ځکه هغوئ ووئيل چې، ”د اختر په ورځو کښې نه، کۀ نه نو خلق به فساد وکړى.“

³کله چې هغه په بيت عنياه کښې د جُذامى شمعون په کور کښې وو، او په دسترخوان ناست وو، نو يوه ښځه د سنګ مرمر په يوه شيشه کښې خالص نردين عطر راوړو چې ډېر قيمتى وو. هغې شيشه مات کړه او په سر يې ورباندې توئ کړو. ⁴ځنو کسانو په خپلو کښې په غصه ووئيل چې، ”دا عطر ولې داسې برباد کړے شو؟ ⁵ځکه دا عطر د درے سوو دينارو نه زيات قيمت ته پلورلے شوے وو او غريبانو ته ورکړے شوے وو.“ او هغوئ هغه ملامته کړه.

⁶خو عيسىٰ وفرمائيل چې، ”هغه پرېږدئ. ولې يې تنګوئ؟ هغې زما دپاره ښۀ کار کړے دے. ⁷ځکه غريبان به تل ستاسو سره وى، او کله چې مو خوښه وى هغوئ سره نيکى کولے شئ، خو زۀ به تل ستاسو سره نۀ يم. ⁸څۀ چې هغې کولے شول هغه يې وکړل، هغې زما بدن د دفن دپاره مخکښې نه تيار کړو. ⁹زۀ تاسو ته رښتيا وايم، په ټوله دُنيا کښې چرته چې انجيل اعلان شى، نو څۀ چې هغې کړى دى د هغې د يادګار دپاره به ووئيلے شى.“

¹⁰بيا يهوداه اِسکريوتى، چې د دولسو نه يو وو، مشرانو کاهنانو ته لاړو چې عيسىٰ هغوئ ته تسليم کړى. ¹¹دا خبره يې چې واورېده نو خوشحاله شول او د روپو وعده يې ورسره وکړه. نو هغه د داسې موقع لټون کولو چې عيسىٰ تسليم کړى.

مريدان د فسح تيارى کوى

¹²د بې‌خمير ډوډۍ په اول ورځ، چې کله به يې د فسح ګډ قربانى کولو، نو د هغۀ مريدانو ترې پوښتنه وکړه چې، ”تۀ غواړې چې مونږ چرته لاړ شُو او ستا دپاره د فسح د خوراک تيارى وکړُو؟“

¹³هغۀ د خپلو مريدانو نه دوه ولېږل چې، ”ښار ته لاړ شئ، او يو سړے چې د اوبو مَټ يې اوچت کړے وى په تاسو به مخامخ شى. د هغۀ پسې لاړ شئ، ¹⁴او چرته چې هغه ننوځى، نو د هغه کور خاوند ته ووايئ چې، ’اُستاذ وائى چې، زما د مېلمنو کوټه چرته ده، چرته چې زۀ د خپلو مريدانو سره د فسح خوراک وکړم؟‘ ¹⁵او هغه به تاسو ته يوه لويه بالاخانه وښايى چې سمبال او تياره به وى، هلته زمونږ دپاره تيارى وکړئ.“

¹⁶مريدان لاړل، ښار ته ورسېدل، او هر څۀ يې هغه شان وموندل څنګه چې هغۀ ورته وئيلى وُو، او د فسح تيارى يې وکړه.

¹⁷او کله چې ماښام شو، نو عيسىٰ د دولسو سره راغلو.

¹⁸کله چې هغوئ ناست وُو او ډوډۍ يې خوړله، نو عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، په تاسو کښې به يو ما تسليم کړى، هغه چې ما سره ډوډۍ خورى.“

¹⁹هغوئ غمژن شول او يو يو ترې پوښتنه کوله چې، ”آيا دا زۀ يم؟“

²⁰هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”په دولسو کښې يو، هغه چې ما سره په تشت کښې ډوډۍ لمدوى. ²¹اِبن آدم خو هغه شان ځى څنګه چې د هغۀ په حقله په صحيفو کښې ليکلى دى، خو افسوس دے په هغه سړى باندې چې اِبن آدم تسليموى، ښۀ به دا وى چې هغه سړے هيچرې پېدا شوے نۀ وے.“

²²کله چې هغوئ ډوډۍ خوړله، نو هغۀ ډوډۍ راواخسته، برکت يې ورکړو، مات يې کړه، هغوئ ته يې ورکړه او وفرمائيل چې، ”واخلئ، دا زما بدن دے.“

²³بيا هغۀ پياله راواخسته، شکر يې ادا کړو، هغوئ ته يې ورکړه، او هغوئ ټولو ترې وڅکل.

²⁴هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”دا زما د لوظ وينه ده، چې د ډېرو دپاره تويېږى. ²⁵زۀ تاسو ته رښتيا وايم، زۀ به بيا شراب نۀ څکم ترڅو چې هغه ورځ راشى چې کله زۀ د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې نوى شراب وڅکم.“ ^a a v25 هغه بادشاهى چې عيسىٰ يې د راوړلو دپاره راغلے وو د زمونږ پلار خپله بادشاهى ده — هغه کورنى کور چې هغه يې د خپلو بچو دپاره تياروى.

²⁶او کله چې هغوئ يو حمد ووئيلو، نو د زيتون غر ته ووتل.

عيسىٰ د پطروس د اِنکار خبر مخکښې ورکوى

²⁷عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو ټول به وښوئيږئ، ځکه ليکلى دى چې، ’زۀ به شپون ووهم، او ګډې به تيتې پرکې شى.‘ ²⁸خو زۀ چې بيا ژوندے شم، نو ستاسو نه مخکښې به ګليل ته لاړ شم.“

²⁹پطروس هغۀ ته ووئيل چې، ”کۀ ټول هم وښوئيږى، خو زۀ به ونۀ ښوئيږم.“

³⁰عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”زۀ درته رښتيا وايم، نن، په دې شپه، مخکښې له دې چې چرګ دوه ځله بانګ ووهى، تۀ به درے ځله زما نه اِنکار وکړې.“

³¹خو هغۀ په زور سره ووئيل چې، ”کۀ ما له ستا سره مرګ هم په کار وى، خو زۀ به هيچرې ستا نه اِنکار ونۀ کړم.“ او ټولو همدا شان ووئيل.

زوئ ځان پلار ته سپارى

³²هغوئ يو ځائ ته ورسېدل چې جتسمنى نومېدو، او هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې، ”دلته کښېنئ ترڅو چې زۀ دُعا وکړم.“

³³هغۀ پطروس، يعقوب او يوحنا ځان سره بوتلل، او ډېر پرېشان او بې‌قراره کېدل يې شروع کړل.

³⁴هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”زما روح د غم نه داسې ماتوى، لکه د مرګ نه. دلته پاتې شئ او بيدار اوسئ.“

³⁵لږ مخکښې لاړو، په زمکه راوغورزېدو، او دُعا يې وکړه چې کۀ ممکن وى، نو دا ساعت ترې تېر شى.

³⁶هغۀ ووئيل چې، ”ابا، پلاره، ستا دپاره هر څۀ ممکن دى. دا پياله ما نه لرې کړه، خو هغه دې وى چې ستا رضا وى، نه چې زما.“ ^b b v36 ”ابا“ هغه نژدے، د بچى د اعتماد نوم دے چې عيسىٰ به زمونږ پلار ته استعمالولو. پولوس مونږ ته وائى چې زمونږ پلار دا هم هغه د روح چغه هر بحال شوى بچى ته ورکوى (روميان ٨:١٥؛ غلتيان ٤:٦).

³⁷هغه بيرته راغلو، هغوئ يې ويده وموندل، او پطروس ته يې وفرمائيل چې، ”شمعونه، آيا تۀ ويده يې؟ آيا تۀ يو ساعت هم بيدار پاتې نۀ شوے؟ ³⁸بيدار اوسئ او دُعا کوئ، چې په آزمېښت کښې ونۀ غورزېږئ. روح خو تيار دے، خو بدن کمزورے دے.“

³⁹بيا هغه لاړو او دُعا يې وکړه، او هم هغه خبرې يې وکړې. ⁴⁰بيا هغۀ هغوئ ويده وموندل، سترګې يې درنې وې، او هغوئ نۀ پوهېدل چې هغۀ ته څۀ جواب ورکړى.

⁴¹هغه درېم ځل راغلو او وفرمائيل يې چې، ”آيا تاسو لا تر اوسه ويده يئ او آرام کوئ؟ بس دے، وخت راغلو. ګورئ، اِبن آدم د ګناهګارانو لاسونو ته تسليمېږى. ⁴²پاڅئ، چې لاړ شُو، ګورئ، زما تسليمونکے راغلے دے.“

عيسىٰ ګناهګارانو ته سپارلے شى

⁴³هغه لا دا خبرې کولې چې يهوداه، چې د دولسو نه يو وو، راغلو، او د هغۀ سره د مشرانو کاهنانو، عالِمانو او مشرانو له طرفه يوه ګڼه د تورو او لښتو سره وه. ⁴⁴د هغۀ تسليمونکى هغوئ ته يوه نښه ورکړے وه چې، ”چا ته چې زۀ ښکُل ورکړم هغه دے، هغه ونيسئ او په حفاظت سره يې بوزئ.“ ⁴⁵هغه سمدستى عيسىٰ ته ورنژدے شو، ووئيل يې چې، ”ربى!“ او ښکُل يې ورکړو. ⁴⁶او هغوئ لاسونه پرې کېښودل او ونيولو يې. ⁴⁷په نژدے ولاړو کسانو کښې يو خپله توره راوکښله، د مشر کاهن نوکر يې ووهلو، او غوږ يې ورپرېکړو.

⁴⁸عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”آيا تاسو د تورو او لښتو سره راغلى يئ چې ما داسې ونيسئ لکه يو ډاکو؟ ⁴⁹هره ورځ به زۀ ستاسو سره په بيت‌المُقدس کښې وم او تعليم به مې ورکولو، خو تاسو زۀ ونۀ نيولم. خو دې دپاره چې صحيفې پوره شى.“

⁵⁰او هغوئ ټولو هغه پرېښودو او وتښتېدل. ⁵¹او يو زلمے د هغۀ پسې روان شو چې يواځې يې د کتان يوه ټوټه اغوستې وه. او هغوئ هغه زلمے ونيولو، ⁵²خو هغه د کتان ټوټه پرېښوده او بربنډ وتښتېدو.

عيسىٰ د لوئې مجلس په مخکښې

⁵³هغوئ عيسىٰ مشر کاهن ته بوتلو، او ټول مشران کاهنان، مشران او عالِمان راغونډ شول. ⁵⁴پطروس له لرې نه د هغۀ پسې روان وو، تر دې چې د مشر کاهن حويلى ته ورسېدو، او د پهرېدارانو سره کښېناستو، او د اور په مخکښې يې ځان ګرمولو. ⁵⁵مشرانو کاهنانو او ټولې مجلس د عيسىٰ خلاف داسې شهادت لټولو چې هغه قتل کړى، خو هيڅ يې ونۀ موندلو. ⁵⁶ځکه ډېرو د هغۀ خلاف دروغجن شهادت ورکولو، خو د هغوئ شهادت يو شان نۀ وو. ⁵⁷او ځنو پاڅېدل او د هغۀ خلاف يې دروغجن شهادت ورکړو چې، ⁵⁸”مونږ هغه واورېدو چې ويل يې، زۀ به دا بيت‌المُقدس چې په لاسونو جوړ شوے دے ونړوم، او په درو ورځو کښې به بل جوړ کړم چې په لاسونو به جوړ شوے نۀ وى.“ ⁵⁹خو د دې په حقله هم د هغوئ شهادت يو شان نۀ وو.

⁶⁰مشر کاهن په مينځ کښې پاڅېدو او د عيسىٰ نه يې پوښتنه وکړه چې، ”آيا تۀ هيڅ جواب نۀ ورکوې؟ دا کسان ستا خلاف څۀ شهادت ورکوى؟“ ⁶¹خو هغه چپ پاتې شو، هيڅ جواب يې ورنۀ کړو. مشر کاهن بيا ترې پوښتنه وکړه چې، ”آيا تۀ مسيح يې، د برکت‌والا زوئ؟“ ^c c v61 ”برکت‌والا“ د يهوديانو يوه د احترام طريقه ده چې ”خُدائ پاک“ ووائى پغير له دې چې د هغۀ پاک نوم په مستقيم ډول ووائى.

⁶²عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ يم، او تاسو به اِبن آدم ووينئ چې د قدرت‌والا ښى لاس ته ناست دے او د آسمان د ورېځو سره راځى.“ ^d d v62 عيسىٰ مشر کاهن ته د هغه پاک نوم سره جواب ورکوى چې زمونږ پلار موسىٰ ته د لګېدلى بوټى په سر ورکړے وو — ’زۀ يم‘ (خروج ٣:١٤). صدر مجلس دا دعوىٰ سمدستى وپېژندله او د کُفر په تور يې هغه ملامته کړو (آيت ٦٤).

⁶³او مشر کاهن خپلې جامې وشلولې او ووئيل يې چې، ”مونږ ته نور څۀ ګواهان په کار دى؟ ⁶⁴تاسو د هغۀ کُفر واورېدلو. ستاسو څۀ فيصله ده؟“ او هغوئ ټولو هغه د مرګ لائق ملامت کړو. ⁶⁵ځنو په هغۀ باندې تُو کول، مخ يې ورپټولو، او سوک به يې ورته وهلو، او ويل به يې چې، ”نبوت وکړه!“ بيا پهرېدارانو هغۀ ته څپېړې ورکړې.

پطروس د زوئ نه اِنکار کوى

⁶⁶کله چې پطروس ښکته په حويلۍ کښې وو، نو د مشر کاهن د نوکرانو نه يوه راغله، ⁶⁷او کله چې هغې پطروس وليدو چې ځان ګرموى، نو ورته وکتل يې او ووئيل يې چې، ”تۀ هم د ناصرى عيسىٰ سره وې.“

⁶⁸خو هغۀ اِنکار وکړو چې، ”زۀ نۀ پوهېږم او نۀ خبر يم چې تۀ څۀ وايې.“ بيا هغه دروازې ته ووتو، او چرګ بانګ ووهلو. ^e e v68 ځنو لرغونو مسوداتو کښې ”او چرګ بانګ ووهلو“ نشته. يواځې مرقس د دوه ځله بانګ وهلو خبره ليکى (١٤:٣٠)، نو دا جمله دې ته اهميت لرى چې دا کِسه څنګه تعقيبيږى.

⁶⁹هغې نوکرانۍ هغه وليدو او بيا يې نژدے ولاړو کسانو ته ووئيل چې، ”دا سړے د هغوئ نه يو دے.“ ⁷⁰خو هغۀ بيا اِنکار وکړو. لږ وروستو نژدے ولاړو کسانو بيا پطروس ته ووئيل چې، ”تۀ خامخا د هغوئ نه يو يې، ځکه چې تۀ ګليلى يې.“ ⁷¹هغۀ په خپل ځان باندې لعنتونه او قسمونه کول شروع کړل چې، ”زۀ دا سړے نۀ پېژنم چې تاسو يې خبرې کوئ.“ ⁷²سمدستى چرګ دوېم ځل بانګ ووهلو. پطروس ته د عيسىٰ خبره ياده شوه چې، ”مخکښې له دې چې چرګ دوه ځله بانګ ووهى، تۀ به درے ځله زما نه اِنکار وکړې.“ هغه وچاودو او وژړل يې.