مرقوس 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹سحر وختى مشرانو اماموؤ، مشرانو، عالِمانو او ټولې مجلس شورىٰ سره مشوره وکړه، عيسىٰ يې وتاړو او بوتلو او پيلاطوس ته يې وسپارلو.

²پيلاطوس هغۀ نه پوښتنه وکړه، ”آيا تۀ د يهوديانو بادشاه يې؟“ عيسىٰ جواب ورکړو، ”تۀ خپله داسې وائې.“

³مشرانو اماموؤ په هغۀ باندې د ډېرو خبرو اِلزامونه لګول. ⁴نو پيلاطوس بيا ترې پوښتنه وکړه، ”آيا تۀ هيڅ جواب نۀ ورکوې؟ ګوره چې دا په تا باندې څومره اِلزامونه لګوى.“

⁵خو عيسىٰ نور هيڅ ونۀ وئيل، او پيلاطوس حېران شو.

⁶اوس د اختر په موقع پيلاطوس به دوئ له يو بندى خوشې کولو، هر هغه څوک چې دوئ يې غوښتل. ⁷يو سړے چې برابا نومېدو، هغه د هغه سرکشانو سره په قيد کښې وو چې د بلوې په وخت کښې يې خون کړے وو. ⁸خلق راغلل او پيلاطوس ته يې عرض شروع کړو چې څۀ به هر وخت دوئ دپاره کول، هم هغه دې وکړى. ⁹پيلاطوس جواب ورکړو، ”آيا تاسو غواړئ چې زۀ تاسو له د يهوديانو بادشاه خوشې کړم؟“ ¹⁰ځکه چې هغۀ ته پته وه چې مشرانو اماموؤ هغه د کينې له کبله حوالې کړے وو. ¹¹خو مشرانو اماموؤ خلق وپاروَل چې دا يې پرې خوشې نۀ کوى، بلکې برابا دې دوئ له خوشې کړى. ¹²پيلاطوس بيا ترې پوښتنه وکړه، ”نو زۀ د هغۀ سره څۀ وکړم، چا له چې تاسو د يهوديانو بادشاه وائئ؟“

¹³دوئ بيا نارې کړې، ”په سولۍ يې کړه!“

¹⁴پيلاطوس ووئيل، ”ولې؟ هغۀ څۀ بدى کړې ده؟“ خو دوئ لا نورې هم زورورې نارې کړې، ”په سولۍ يې کړه!“

¹⁵د خلقو د خوشحالۍ دپاره پيلاطوس دوئ له برابا خوشې کړو. هغۀ عيسىٰ قمچۍ ووهلو او د سولۍ کولو دپاره يې حوالې کړو.

سپاهيان په بادشاه پورې ملنډې وهى

¹⁶سپاهيانو هغه د محل (د حاکم مرکزى دفتر) دننه بوتلو او د سپاهيانو ټوله ټولۍ يې راغونډه کړه. ¹⁷دوئ هغۀ له سُور جامې واغوستلې، د اغزو تاج يې واوربللو او پر سر يې کښېښودلو. ¹⁸او دوئ ورته سلام ورکول شروع کړل، ”اے د يهوديانو بادشاه، سلامتى دې وى!“ ¹⁹دوئ د هغۀ سر په لښتى سره وهلو، تُف يې پرې کول او په ملنډو يې مخې ته ګونډې وهلې چې ګنې عِزت ورته کوى. ²⁰کله چې دوئ پرې ملنډې ووهلې، نو سُور جامې يې ترې وويستلې او د هغۀ خپلې جامې يې ورواغوستلې، بيا يې د سولۍ کولو دپاره دباندې بوتلو.

زوئ په سولۍ کښې ودرولے شى

²¹دوئ يو تېرېدونکے سړے چې د کلى نه راتلو، يعنې د کورينى شمعون چې د اِسکندر او روفُس پلار وو، په زور مجبور کړو چې د هغۀ سولۍ يې پورته کړه. ²²دوئ عيسىٰ هغه ځائ ته راوستلو چې ګلګتا نومېدو، (چې مطلب يې د کوپړۍ ځائ دے). ²³دوئ هغۀ له د مُر سره ګډه کړے شراب ورکړل، خو هغۀ ونۀ څښل.

²⁴دوئ هغه په سولۍ کړو. د هغۀ جامې يې په خپلو کښې ووېشلې او پچې يې واچولې چې چا له به څۀ ورسيږى. ²⁵کله چې دوئ هغه په سولۍ کړو، سحر نهه بجې وې. ²⁶د هغۀ پر ضد ليکلے اِلزام داسې وو، د يهوديانو بادشاه. ²⁷دوئ د هغۀ سره دوه سرکشان هم په سولۍ کړل، يو يې ښى لاس ته او بل يې ګس لاس ته. ^a a v27 په تر ټولو زړو نسخو کښې دلته آيت 28 نشته؛ وروستو نقلونه دا زياتوى، ”او هغه ليک پوره شو چې وائى، ’هغه د ګناهګارانو په قطار کښې وشمېرلے شو.‘“

²⁹تېرېدونکو خلقو هغۀ ته سپکې خبرې کولې او سرونه يې ښورول او ويل يې، ”هو! اے هغه چا چې عبادت خانه راوړوى او په درېو ورځو کښې يې جوړوى، ³⁰خپل ځان خو خلاص کړه او د سولۍ نه راکوز شه!“

³¹هم په همدې شان مشرانو اماموؤ او عالِمانو په خپلو کښې پرې ملنډې وهلې، ”هغۀ نور خلاص کړل، خو خپل ځان نۀ شى خلاصولے. ³²مسيح، د اِسرائيل بادشاه دې اوس د سولۍ نه راکوز شى، چې مونږ ويني او ايمان راوړو.“ هغه کسانو هم چې د هغۀ سره په سولۍ شوى وو، سپکې خبرې ورته کولې.

د پلار زوئ وروستئ سا اخلى

³³د غرمې په وخت ټوله مُلک باندې تيارۀ خوره شوه چې تر درېو بجو پورې وه.

³⁴درې بجې عيسىٰ په زوره نارې کړې، ”ايلواهى، ايلواهى، لما شبقتنى؟“ چې مطلب يې دا دے، ”اے زما خُدايه، اے زما خُدايه، تا زۀ ولې پرېښودم؟“

³⁵کله چې هلته ولاړو ځنو کسانو دا واورېدل، نو هغوئ ووئيل، ”واورئ، هغه اِلياس رابولى.“

³⁶يو کس منډه کړه، سپنج يې په تروو شرابو ډک کړو، په يو نى يې کښېښودلو او هغۀ ته يې د څښلو دپاره ورکړو. هغۀ ووئيل، ”پرېږدئ يې، راځئ وګورو چې آيا اِلياس يې د راکوزولو دپاره راځى.“

³⁷عيسىٰ په زوره نارې کړې او وروستئ سا يې واخسته. ³⁸او د عبادت خانې پرده له پاسه تر ښکته دوه ټوټې شوه. ³⁹کوم صوبېدار چې د عيسىٰ مخې ته ولاړ وو، کله چې هغۀ وليدل چې هغه څنګه وروستئ سا اخلى، نو ويې وئيل، ”رښتيا دا سړے د خُدائ پاک زوئ وو.“

⁴⁰څۀ ښځو هم د ليرې نه ننداره کوله، چې په هغوئ کښې مريم مګدلينى، او مريم، چې د وړوکى يعقوب او د يوسيس مور وه، او سلومى وې. ⁴¹دغه ښځو د ګليل په علاقه کښې د هغۀ پيروى کړے وه او خدمت يې کولو؛ هلته نورې ډېرې ښځې هم وې چې د هغۀ سره يروشلم ته راغلې وې.

په قبر کښې ايښودل کېدل

⁴²ماښام شوے وو، او ځکه چې هغه د تيارۍ ورځ وه، يعنې د آرام د ورځې نه مخکښې ورځ وه. ⁴³د ارمتياه يوسف، چې د مجلس شورىٰ يو عِزتمند غړے وو او چې خپله د زمونږ پلار د بادشاهۍ انتظار کوو، زړۀ ورتيا يې وکړه چې پيلاطوس ته لاړو او د عيسىٰ لاش يې وغوښتلو. ⁴⁴پيلاطوس حېران شو چې هغه خو دمخه مړ شوے وو؛ نو هغۀ صوبېدار راوغوښتلو او ترې پوښتنه يې وکړه چې آيا عيسىٰ ته ډېر وخت مړ شوے دے. ⁴⁵کله چې هغۀ د صوبېدار نه پته ولګوله چې داسې ده، نو لاش يې يوسف ته ورکړو. ⁴⁶يوسف کتان واخستلو، لاش يې راکوز کړو، په کتان کښې يې ونغښتلو او په يو قبر کښې يې کښېښودلو چې په ګټه کښې يې تراشلے وو. بيا يې يو تيږه د قبر پر دروازه کوزه کړه. ⁴⁷مريم مګدلينى او مريم چې د يوسيس مور وه، وليدل چې هغه چرته کښېښودلے شو.