येशू पिलातसकहाँ सुम्पिइनुभयो

पिलातसलाई थाहा छ कि यो डाहको कारण हो, तैपनि भीडले बरब्बालाई रोजेपछि ऊ हार मान्छ। सिपाहीहरूले उहाँलाई राजा भनी गिल्ला गर्छन्। उहाँ बिहान नौ बजे क्रूसमा टाँगिनुहुन्छ, परमेश्वरले मलाई त्याग्नुभयो भनी चिच्याउनुहुन्छ, र अन्धकारमा प्राण त्याग्नुहुन्छ। एक कप्तान र हेरिरहेका स्त्रीहरू मात्र बाँकी रहन्छन्।

अध्याय 15।

बिहान सबेरै मुख्य पुजारीहरू, धर्मगुरुहरू, शास्त्रीहरू र सारा महासभाले आपसमा सल्लाह गरे, अनि येशूलाई बाँधेर लगे र पिलातसको हातमा सुम्पिदिए।

पिलातसले उहाँलाई सोधे, “के तिमी यहूदीहरूका राजा हौ?” येशूले जवाफ दिनुभयो, “तिमी आफैले भन्यौ।”

मुख्य पुजारीहरूले उहाँमाथि धेरै कुराको दोष लगाइरहे। त्यसैले पिलातसले उहाँलाई फेरि सोधे, “के तिमी केही जवाफ दिँदैनौ? हेर, तिनीहरूले तिम्रो विरुद्ध कति धेरै आरोप लगाइरहेका छन्।”

तर येशूले अब केही पनि भन्नुभएन, र पिलातस छक्क परे।

चाडको समयमा, तिनीहरूले मागेको जुनसुकै एक जना कैदीलाई पिलातसले छोडिदिने गर्थे। बारब्बा नाम गरेका एक जना मानिस विद्रोहको बेला हत्या गर्ने विद्रोहीहरूसँगै झ्यालखानामा थिए। भीड माथि आयो, र आफूहरूका निम्ति उनले सधैं गर्ने गरेझैं गरिदिन पिलातससँग माग्न थाल्यो। “के तिमीहरूका निम्ति मैले यहूदीहरूका राजालाई छोडिदेऊँ भन्ने तिमीहरू चाहन्छौ?” पिलातसले जवाफ दिए, किनकि मुख्य पुजारीहरूले डाहले गर्दा नै उहाँलाई सुम्पेका थिए भन्ने उनलाई थाहा थियो। तर मुख्य पुजारीहरूले साटोमा बारब्बालाई छोडिदिनुपर्छ भनेर भीडलाई उक्साए। “तब तिमीहरूले यहूदीहरूका राजा भन्ने मानिसलाई मैले के गरूँ भन्ने तिमीहरू चाहन्छौ?” पिलातसले तिनीहरूलाई फेरि सोधे।

“उहाँलाई क्रूसमा टाँग्नुहोस्!” तिनीहरूले फेरि कराए।

“किन? उहाँले के खराबी गर्नुभएको छ?” पिलातसले सोधे। तर तिनीहरू झन् चर्को स्वरले कराए, “उहाँलाई क्रूसमा टाँग्नुहोस्!”

भीडलाई खुसी पार्न पिलातसले तिनीहरूका निम्ति बारब्बालाई छोडिदिए। अनि उनले येशूलाई कोर्रा हन्काएर क्रूसमा टाँग्नलाई सुम्पिदिए।

सिपाहीहरूले राजाको गिल्ला गर्छन्

सिपाहीहरूले उहाँलाई दरबार (हाकिमको निवासस्थान) भित्र लगे र सिपाहीहरूको सारा पल्टनलाई एकसाथ बोलाए। तिनीहरूले उहाँलाई बैजनी वस्त्र पहिराए, काँडाको मुकुट गाँसेर उहाँको शिरमा राखे। अनि तिनीहरूले उहाँलाई अभिवादन गर्न थाले, “यहूदीहरूका राजालाई जय होस्!” तिनीहरूले लौरोले उहाँको शिरमा बारम्बार हिर्काए, उहाँमाथि थुके, र घुँडा टेकेर उहाँलाई झूटो आदर देखाए। उहाँको गिल्ला गरिसकेपछि, तिनीहरूले बैजनी वस्त्र फुकालेर उहाँको आफ्नै लुगा पहिराए, अनि क्रूसमा टाँग्नलाई उहाँलाई बाहिर लगे।

पुत्र क्रूसमा टाँगिनुहुन्छ

गाउँबाट आइरहेका एक जना बटुवा—अलेक्जेन्डर र रूफसका बुबा, कुरेनीका सिमोन—लाई तिनीहरूले उहाँको क्रूस बोक्न कर लगाए। तिनीहरूले येशूलाई गलगथा भन्ने ठाउँमा ल्याए (जसको अर्थ खप्परको ठाउँ हो)। तिनीहरूले उहाँलाई मूर्र मिसाइएको दाखमद्य दिए, तर उहाँले त्यो लिनुभएन।

तिनीहरूले उहाँलाई क्रूसमा टाँगे। कसले के पाउने भनी चिट्ठा हालेर तिनीहरूले उहाँका लुगा आपसमा बाँडे। तिनीहरूले उहाँलाई क्रूसमा टाँग्दा बिहानको नौ बजेको थियो। उहाँको विरुद्धको दोष लेखिएको सूचनामा यस्तो लेखिएको थियो: यहूदीहरूका राजा। तिनीहरूले उहाँसँगै दुई जना विद्रोहीलाई क्रूसमा टाँगे, एक जना उहाँको दायाँतिर र एक जना उहाँको बायाँतिर। ^a

बाटो भएर जानेहरूले आफ्ना टाउका हल्लाउँदै उहाँको अपमान गरे, र भने, “ए! मन्दिर भत्काएर तीन दिनमा बनाउने हौ, आफैलाई बचाऊ, र क्रूसबाट तल ओर्ली आऊ!”

त्यसै गरी मुख्य पुजारीहरू र शास्त्रीहरूले पनि आपसमा उहाँको गिल्ला गरे, “उहाँले अरूलाई बचाउनुभयो; आफैलाई चाहिँ बचाउन सक्नुहुन्न। इस्राएलका राजा, ख्रीष्ट अहिले क्रूसबाट तल ओर्लिआऊन्, ताकि हामी देखेर विश्वास गर्न सकौं।” उहाँसँगै क्रूसमा टाँगिएकाहरूले पनि उहाँको अपमान गरे।

पिताका पुत्रले प्राण त्याग्नुहुन्छ

मध्यदिनमा, सारा देशमा अन्धकार छायो र दिउँसो तीन बजेसम्म रह्यो।

दिउँसो तीन बजे येशूले ठूलो स्वरले कराएर भन्नुभयो, “एलोई, एलोई, लमा सबखथनी?” जसको अर्थ हो, “हे मेरा परमेश्वर, हे मेरा परमेश्वर, तपाईंले मलाई किन त्याग्नुभयो?”

नजिकै उभिएकाहरूमध्ये कतिले यो सुनेर भने, “सुन, उहाँले एलियालाई पुकार्दै हुनुहुन्छ।”

एक जना दौडेर गयो, स्पन्जमा अमिलो दाखमद्य भरेर नर्कटमा राख्यो, र उहाँलाई पिउन दियो। उसले भन्यो, “पर्खौं, एलिया उहाँलाई तल झार्न आउँछन् कि हेरौं।”

येशूले ठूलो सोरले कराएर प्राण त्याग्नुभयो। अनि मन्दिरको पर्दा माथिदेखि तलसम्म दुई चिरा भयो। येशूको सामुन्ने उभिएका सेनापतिले उहाँले कसरी प्राण त्याग्नुभयो भन्ने देखेर भने, “साँच्चै यी मानिस त परमेश्वरका पुत्र हुनुहुँदोरहेछ।”

केही स्त्रीहरू पनि टाढैबाट हेरिरहेका थिए, जसमध्ये मरियम मग्दलिनी, सानो याकूब र योसेसकी आमा मरियम, र सलोमी थिए। यी स्त्रीहरूले गालीलमा उहाँको अनुसरण गरेका र उहाँको सेवा गरेका थिए; उहाँसँगै यरूशलेमसम्म आएका अरू धेरै पनि त्यहाँ थिए।

चिहानमा राखिनुभयो

साँझ परिसकेको थियो, र त्यो दिन तयारीको दिन थियो—अर्थात् शबाथको अघिल्लो दिन। हाम्रा पिताको राज्यको प्रतीक्षा गरिरहेका महासभाका प्रतिष्ठित सदस्य, अरिमाथियाका योसेफ साहस गरेर पिलातसकहाँ गए र येशूको शरीर मागे। उहाँ यति चाँडै मर्नुभएकोमा पिलातस छक्क परे; सेनापतिलाई बोलाएर उनले येशू मर्नुभएको धेरै भयो कि भनी सोधे। सेनापतिबाट त्यो कुरा साँचो हो भन्ने थाहा पाएपछि, उनले योसेफलाई शरीर दिए। योसेफले मलमलको कपडा किनेर शरीरलाई तल झारे, त्यस कपडामा बेह्रे, र चट्टान खोपेर बनाइएको चिहानमा राखे। त्यसपछि उनले चिहानको मुखमा एउटा ढुंगा गुडाएर थुनिदिए। मरियम मग्दलिनी र योसेसकी आमा मरियमले उहाँलाई कहाँ राखिएको थियो भनी देखे।