मार्क 15

15 ¹ पहाटेच मुख्य याजक, वडीलजन, नियमशास्त्राचे शिक्षक आणि सर्व न्यायसभेने एकत्र विचारविनिमय केला; त्यांनी येशूला बांधले, नेले आणि पिलाताच्या हवाली केले.

² पिलाताने त्याला विचारले, “तू यहूद्यांचा राजा आहेस का?” येशूने उत्तर दिले, “तू म्हणतोस तसेच.”

³ मुख्य याजक त्याच्यावर अनेक गोष्टींचा आरोप ठेवत राहिले. ⁴ म्हणून पिलाताने त्याला पुन्हा विचारले, “तू काहीच उत्तर देत नाहीस का? पाहा, ते तुझ्यावर किती आरोप ठेवत आहेत.”

⁵ पण येशू आणखी काहीच बोलला नाही, आणि पिलाताला आश्चर्य वाटले.

⁶ आता सणाच्या वेळी, ते मागतील त्या एका कैद्याला पिलात त्यांच्यासाठी सोडत असे. ⁷ बंडाच्या वेळी खून केलेल्या बंडखोरांसोबत बरब्बा नावाचा एक माणूस तुरुंगात होता. ⁸ जमाव वर आला आणि तो नेहमी करत असे तसेच त्यांच्यासाठी करावे म्हणून पिलाताला विनवू लागला. ⁹ पिलाताने उत्तर दिले, “मी तुमच्यासाठी यहूद्यांच्या राजाला सोडावे अशी तुमची इच्छा आहे का?” ¹⁰ कारण मुख्य याजकांनी हेव्यामुळेच त्याला हवाली केले होते हे त्याला ठाऊक होते. ¹¹ पण त्याऐवजी त्याने बरब्बाला त्यांच्यासाठी सोडावे म्हणून मुख्य याजकांनी जमावाला चिथावले. ¹² पिलाताने त्यांना पुन्हा विचारले, “ज्याला तुम्ही यहूद्यांचा राजा म्हणता त्याचे मी काय करावे अशी तुमची इच्छा आहे?”

¹³ ते ओरडून म्हणाले, “त्याला वधस्तंभावर खिळा!”

¹⁴ पिलाताने विचारले, “का? त्याने कोणते वाईट कृत्य केले आहे?” पण ते आणखी मोठ्याने ओरडले, “त्याला वधस्तंभावर खिळा!”

¹⁵ जमावाला संतुष्ट करण्यासाठी पिलाताने बरब्बाला त्यांच्यासाठी सोडले, येशूला फटके मारले आणि वधस्तंभावर खिळण्यासाठी त्याला हवाली केले.

शिपाई राजाची थट्टा करतात

¹⁶ शिपायांनी त्याला राजवाड्यात (सुभेदाराच्या मुख्यालयात) नेले आणि शिपायांची सगळी तुकडी एकत्र बोलावली. ¹⁷ त्यांनी त्याला जांभळे वस्त्र घातले, काट्यांचा मुकुट गुंफून त्याच्यावर ठेवला. ¹⁸ आणि ते त्याला वंदन करू लागले, “यहूद्यांच्या राजा, जय हो!” ¹⁹ ते काठीने त्याच्या डोक्यावर मारत राहिले, त्याच्यावर थुंकले आणि थट्टेने गुडघे टेकून त्याला नमन केले. ²⁰ त्याची थट्टा केल्यावर त्यांनी जांभळे वस्त्र काढून त्याचीच वस्त्रे त्याला घातली, मग त्याला वधस्तंभावर खिळण्यासाठी बाहेर नेले.

पुत्राला वधस्तंभावर खिळले जाते

²¹ गावाकडून येणाऱ्या एका वाटसरूला—अलेक्सांद्र व रूफ यांचे वडील, कुरेनेकर शिमोन—त्याचा वधस्तंभ वाहण्यास त्यांनी भाग पाडले. ²² त्यांनी येशूला गुलगुथा नावाच्या ठिकाणी आणले (ज्याचा अर्थ कवटीचे ठिकाण). ²³ त्यांनी त्याला गंधरसमिश्रित द्राक्षारस दिला, पण त्याने तो घेतला नाही.

²⁴ त्यांनी त्याला वधस्तंभावर खिळले, मग कोणाला काय मिळावे यासाठी चिठ्ठ्या टाकून त्याची वस्त्रे वाटून घेतली. ²⁵ त्यांनी त्याला वधस्तंभावर खिळले तेव्हा सकाळचे नऊ वाजले होते. ²⁶ त्याच्यावरील आरोपाची लिखित पाटी अशी होती: यहूद्यांचा राजा. ²⁷ त्यांनी त्याच्यासोबत दोन बंडखोरांना वधस्तंभावर खिळले, एक त्याच्या उजवीकडे व एक डावीकडे. ^{28 a} a v28 हे वचन सर्वांत प्राचीन हस्तलिखितांत नाही; नंतरच्या प्रतींत भर घातली आहे: “आणि, ‘त्याची गणना अपराध्यांमध्ये झाली,’ असे सांगणारे शास्त्रवचन पूर्ण झाले.”

²⁹ जवळून जाणारे लोक डोकी हलवत त्याचा अपमान करून म्हणाले, “अरे! मंदिर पाडून तीन दिवसांत बांधणाऱ्या, ³⁰ स्वतःला वाचव आणि वधस्तंभावरून खाली ये!”

³¹ त्याचप्रमाणे मुख्य याजक व नियमशास्त्राचे शिक्षक आपसात त्याची थट्टा करत म्हणाले, “त्याने इतरांना वाचवले; स्वतःला मात्र वाचवू शकत नाही.” ³² इस्राएलाचा राजा ख्रिस्त, आता वधस्तंभावरून खाली येवो, म्हणजे आम्ही पाहून विश्वास ठेवू.” त्याच्यासोबत खिळलेल्यांनीही त्याचा अपमान केला.

पित्याचा पुत्र प्राण सोडतो

³³ दुपारी बारा वाजता सर्व भूमीवर अंधार पसरला आणि दुपारी तीन वाजेपर्यंत राहिला.

³⁴ दुपारी तीन वाजता येशू मोठ्याने ओरडून म्हणाला, “एलोई, एलोई, लमा सबखथनी?” म्हणजे, “माझ्या देवा, माझ्या देवा, तू माझा त्याग का केलास?”

³⁵ जवळ उभे असलेल्यांपैकी काहींनी हे ऐकले तेव्हा ते म्हणाले, “ऐका, तो एलियाला हाक मारत आहे.”

³⁶ एकाने धावत जाऊन स्पंज आंबट द्राक्षारसाने भरला, बोरूवर ठेवून त्याला पिण्यास दिला. तो म्हणाला, “त्याला राहू द्या; एलिया त्याला खाली उतरवायला येतो का ते पाहू या.”

³⁷ मोठ्याने ओरडून येशूने प्राण सोडला. ³⁸ आणि मंदिराचा पडदा वरपासून खालपर्यंत फाटून दुभागला. ³⁹ येशूसमोर उभा असलेल्या शताधिपतीने तो कसा प्राण सोडतो हे पाहिले आणि म्हणाला, “खरोखर हा मनुष्य देवाचा पुत्र होता.”

⁴⁰ काही स्त्रियाही दुरून पाहत होत्या; त्यांत मरिया मग्दालीया, धाकटा याकोब व योसे यांची आई मरिया, आणि सलोमी होत्या. ⁴¹ या स्त्रिया गालीलात त्याच्यामागे जात व त्याची सेवा करत असत; त्याच्यासोबत यरुशलेमेस आलेल्या इतर अनेकजणीही तेथे होत्या.

कबरेत ठेवले

⁴² संध्याकाळ झाली होती, आणि तो तयारीचा दिवस—म्हणजे शब्बाथाच्या आदला दिवस—असल्यामुळे ⁴³ —अरिमथाईकर योसेफ, जो न्यायसभेचा एक प्रतिष्ठित सदस्य होता आणि स्वतः आमच्या पित्याच्या राज्याची वाट पाहत होता, त्याने धैर्याने पिलाताकडे जाऊन येशूचा देह मागितला. ⁴⁴ येशू इतक्यात मेला याचे पिलाताला आश्चर्य वाटले; शताधिपतीला बोलावून त्याने विचारले की येशू मरून बराच वेळ झाला का. ⁴⁵ शताधिपतीकडून तसे कळल्यावर त्याने तो देह योसेफाला दिला. ⁴⁶ योसेफाने तागाचे वस्त्र विकत घेतले, देह खाली उतरवला, त्या वस्त्रात गुंडाळला आणि खडकात खोदलेल्या कबरेत ठेवला. मग त्याने कबरेच्या तोंडावर एक धोंड लोटली. ⁴⁷ मरिया मग्दालीया व योसेची आई मरिया यांनी तो कोठे ठेवला हे पाहिले.