માર્ક 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹વહેલી સવારે મુખ્ય યાજકોએ, વડીલોએ, શાસ્ત્રીઓએ તથા આખી મહાસભાએ મળીને મસલત કરી, અને ઈસુને બાંધીને દૂર લઈ જઈને પિલાતને સોંપ્યા.

²પિલાતે તેમને પૂછ્યું, “શું તું યહૂદીઓનો રાજા છે?” ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તું પોતે એમ કહે છે.”

³મુખ્ય યાજકો તેમના પર ઘણી બાબતોના આરોપ મૂકતા રહ્યા. ⁴તેથી પિલાતે તેમને ફરીથી પૂછ્યું, “શું તું કશો જવાબ નહિ આપે? જો, તારા પર તેઓ કેટલા બધા આરોપ મૂકે છે.”

⁵પણ ઈસુએ એથી વધારે કશું કહ્યું નહિ, અને પિલાત આશ્ચર્ય પામ્યો.

⁶હવે તહેવાર પ્રસંગે લોકો જેને માગે, તેવા એક કેદીને પિલાત તેમને માટે છોડી દેતો. ⁷બળવા દરમ્યાન ખૂન કરનારા બંડખોરોની સાથે બરાબ્બા નામનો એક માણસ કેદમાં હતો. ⁸લોકોનું ટોળું ઉપર આવ્યું અને પિલાત જે હંમેશાં કરતો, તે તેમને માટે કરવા તેને વિનંતી કરવા લાગ્યું. ⁹પિલાતે જવાબ આપ્યો, “શું હું તમારે માટે યહૂદીઓના રાજાને છોડી દઉં એમ તમે ઇચ્છો છો?” ¹⁰કારણ, તે જાણતો હતો કે મુખ્ય યાજકોએ ઈર્ષ્યાથી જ તેમને સોંપ્યા હતા. ¹¹પણ મુખ્ય યાજકોએ લોકોના ટોળાને ઉશ્કેર્યું કે તેના બદલે તે તેમને માટે બરાબ્બાને છોડી દે. ¹²પિલાતે તેઓને ફરીથી પૂછ્યું, “તો તમે જેને યહૂદીઓનો રાજા કહો છો, તેનું હું શું કરું એમ તમે ઇચ્છો છો?”

¹³તેઓએ પાછા બૂમ પાડી, “તેને વધસ્તંભે જડો!”

¹⁴પિલાતે પૂછ્યું, “શા માટે? તેણે શું દુષ્ટતા કરી છે?” પણ તેઓએ વધારે જોરથી બૂમ પાડી, “તેને વધસ્તંભે જડો!”

¹⁵ટોળાને રાજી કરવા સારુ પિલાતે તેઓને માટે બરાબ્બાને છોડી દીધો. અને ઈસુને કોરડા મરાવીને વધસ્તંભે જડવા માટે સોંપી દીધા.

સૈનિકો રાજાની મશ્કરી કરે છે

¹⁶સૈનિકો તેમને મહેલમાં (હાકેમના મુખ્ય મથકમાં) લઈ ગયા અને આખી સૈનિકોની ટુકડીને એકઠી કરી. ¹⁷તેઓએ તેમને જાંબુડિયા રંગનાં વસ્ત્રો પહેરાવ્યાં, અને કાંટાનો મુગટ ગૂંથીને તેમના પર મૂક્યો. ¹⁸અને તેઓ તેમને સલામ કરવા લાગ્યા, “હે યહૂદીઓના રાજા, જય હો!” ¹⁹તેઓ સોટી મારીને તેમના માથા પર પ્રહાર કરતા રહ્યા, તેમના પર થૂંક્યા, અને મશ્કરીમાં તેમને ઘૂંટણે પડીને નમન કરતા રહ્યા. ²⁰તેમની મશ્કરી કર્યા પછી, તેઓએ જાંબુડિયાં વસ્ત્રો ઉતારી લઈને તેમને પોતાનાં જ વસ્ત્રો પહેરાવ્યાં, પછી તેમને વધસ્તંભે જડવા સારુ બહાર લઈ ગયા.

પુત્રને વધસ્તંભે જડવામાં આવે છે

²¹ગામડેથી આવતા એક વટેમાર્ગુ—આલેકસાંદ્રના તથા રૂફસના પિતા, કુરેનીના સિમોનને—તેઓએ બળજબરીથી તેમનો વધસ્તંભ ઊંચકવા લગાડ્યો. ²²તેઓ ઈસુને ગલગથા (જેનો અર્થ ખોપરીની જગ્યા થાય છે) નામની જગ્યાએ લાવ્યા. ²³તેઓએ તેમને બોળ ભેળવેલો દ્રાક્ષારસ આપ્યો, પણ તેમણે તે લીધો નહિ.

²⁴તેઓએ તેમને વધસ્તંભે જડ્યા. અને દરેકને શું મળે, તે માટે ચિઠ્ઠીઓ નાખીને તેઓએ તેમનાં વસ્ત્રો પોતાની વચ્ચે વહેંચી લીધાં. ²⁵જ્યારે તેઓએ તેમને વધસ્તંભે જડ્યા, ત્યારે સવારના નવ વાગ્યા હતા. ²⁶તેમના પરના આરોપની લખેલી નોંધ આ પ્રમાણે હતી: યહૂદીઓનો રાજા. ²⁷તેઓએ તેમની સાથે બે બંડખોરોને વધસ્તંભે જડ્યા, એકને તેમની જમણી બાજુ અને બીજાને તેમની ડાબી બાજુ. ^a a v27 સૌથી જૂની હસ્તપ્રતોમાં અહીં કલમ ૨૮ નથી; પાછળથીની નકલોમાં ઉમેરવામાં આવ્યું છે: “અને શાસ્ત્રવચન પૂર્ણ થયું જે કહે છે, ‘તેમને અપરાધીઓની સાથે ગણવામાં આવ્યા.’”

²⁹પાસે થઈને જનારાઓ પોતાનાં માથાં હલાવીને તેમનું અપમાન કરીને કહેતા, “અરે! મંદિરને તોડી પાડીને ત્રણ દિવસમાં બાંધનાર, ³⁰વધસ્તંભ પરથી ઊતરી આવ અને પોતાને બચાવ!”

³¹એ જ રીતે મુખ્ય યાજકોએ તથા શાસ્ત્રીઓએ પોતાની વચ્ચે તેમની મશ્કરી કરી, “તેણે બીજાઓને બચાવ્યા; પોતાને તે બચાવી શકતો નથી. ³²ઇઝરાયલના રાજા ખ્રિસ્ત હમણાં વધસ્તંભ પરથી ઊતરી આવે, જેથી અમે જોઈને વિશ્વાસ કરીએ.” અને તેમની સાથે વધસ્તંભે જડાયેલા પણ તેમનું અપમાન કરવા લાગ્યા.

પિતાના પુત્ર છેલ્લો શ્વાસ લે છે

³³બપોરે આખા દેશ પર અંધકાર છવાઈ ગયો જે બપોરના ત્રણ વાગ્યા સુધી રહ્યો.

³⁴બપોરના ત્રણ વાગ્યે ઈસુએ મોટે અવાજે બૂમ પાડી, “એલોઈ, એલોઈ, લમા સબખ્થાની?” એટલે, “મારા ઈશ્વર, મારા ઈશ્વર, તમે મને કેમ તજી દીધો છે?”

³⁵પાસે ઊભેલાઓમાંના કેટલાકે આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, “સાંભળો, તે એલિયાને બોલાવે છે.”

³⁶એક જણ દોડ્યો, અને વાદળીને ખાટા દ્રાક્ષારસમાં ભીની કરીને સરકટ પર મૂકીને તેમને પીવા આપ્યું. તેણે કહ્યું, “તેને રહેવા દો; જોઈએ કે એલિયા તેને ઉતારવા આવે છે કે નહિ.”

³⁷ઈસુએ મોટે અવાજે બૂમ પાડીને છેલ્લો શ્વાસ લીધો. ³⁸અને મંદિરનો પડદો ઉપરથી નીચે સુધી ફાટીને બે ભાગ થઈ ગયો. ³⁹ઈસુની સામે ઊભેલા સૂબેદારે જોયું કે તેમણે કેવી રીતે છેલ્લો શ્વાસ લીધો, ત્યારે તેણે કહ્યું, “ખરેખર આ માણસ ઈશ્વરપુત્ર હતા.”

⁴⁰કેટલીક સ્ત્રીઓ પણ દૂરથી જોતી હતી, જેમાં મગ્દલાની મરિયમ, નાના યાકૂબ તથા યોસેની મા મરિયમ, અને સાલોમી હતી. ⁴¹આ સ્ત્રીઓ ગાલીલમાં તેમની પાછળ ચાલતી અને તેમની સેવા કરતી; તેમની સાથે યરુશાલેમ આવેલી બીજી ઘણી સ્ત્રીઓ પણ ત્યાં હતી.

કબરમાં દફનાવવામાં આવ્યા

⁴²સાંજ પડી ગઈ હતી, અને તે તૈયારીનો દિવસ હતો—એટલે વિશ્રામવારની આગલો દિવસ. ⁴³અરિમથાઈનો યૂસફ, જે મહાસભાનો પ્રતિષ્ઠિત સભ્ય હતો અને જે પોતે આપણા પિતાના રાજની રાહ જોતો હતો, હિંમત કરીને પિલાત પાસે ગયો અને ઈસુનું શબ માગ્યું. ⁴⁴ઈસુ એટલા જલદી મરણ પામ્યા તેથી પિલાતને આશ્ચર્ય થયું; અને સૂબેદારને બોલાવીને તેણે પૂછ્યું કે શું ઈસુને મરણ પામ્યે ઘણો વખત થયો છે. ⁴⁵જ્યારે સૂબેદાર પાસેથી તેને ખબર પડી કે એમ જ છે, ત્યારે તેણે શબ યૂસફને આપ્યું. ⁴⁶યૂસફે શણનું વસ્ત્ર વેચાતું લીધું, અને શબને ઉતારીને તે વસ્ત્રમાં વીંટાળીને ખડકમાં ખોદેલી એક કબરમાં મૂક્યું. પછી તેણે કબરના પ્રવેશદ્વાર પર એક પથ્થર ગબડાવી દીધો. ⁴⁷મગ્દલાની મરિયમે તથા યોસેની મા મરિયમે જોયું કે તેમને ક્યાં મૂકવામાં આવ્યા.