ਮਰਕੁਸ 15

15 ¹ਸਵੇਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮਹਾਸਭਾ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

²ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ?” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਆਖਦਾ ਹੈਂ।”

³ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ⁴ਸੋ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਫੇਰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ? ਵੇਖ, ਓਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।”

⁵ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।

⁶ਹੁਣ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੈਦੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਓਹ ਮੰਗਦੇ ਸਨ। ⁷ਬਰੱਬਾਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਨਾਲ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੌਰਾਨ ਖ਼ੂਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ⁸ਭੀੜ ਨੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਤੋਂ ਮੰਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਓਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰੇ ਜਿਵੇਂ ਓਹ ਸਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ⁹ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ?” ¹⁰ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਈਰਖਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ¹¹ਪਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ¹²ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੇਰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?”

¹³ਓਹ ਫੇਰ ਚੀਕ ਕੇ ਬੋਲੇ, “ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਹ!”

¹⁴ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਉਂ? ਇਸ ਨੇ ਕੀ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ?” ਪਰ ਓਹ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਚੀਕੇ, “ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਹ!”

¹⁵ਭੀੜ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕੋਰੜੇ ਮਰਵਾ ਕੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸਿਪਾਹੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ

¹⁶ਸਿਪਾਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ (ਅਰਥਾਤ ਹਾਕਮ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ) ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਪਲਟਣ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ¹⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਂਗਣੀ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਗੁੰਦ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ¹⁸ਅਤੇ ਓਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੈ ਹੋਵੇ!” ¹⁹ਓਹ ਇੱਕ ਕਾਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਥੁੱਕਦੇ, ਅਤੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਮਖੌਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੇ ਰਹੇ। ²⁰ਉਸ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਣ ਪਿੱਛੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੈਂਗਣੀ ਬਸਤਰ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਾਏ, ਫੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਏ।

ਪੁੱਤਰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

²¹ਸ਼ਮਊਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁਰੇਨੀ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਿਕੰਦਰ ਅਤੇ ਰੂਫ਼ੁਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਪਿੰਡੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਦੀ ਸਲੀਬ ਚੁਕਾਈ। ²²ਓਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਆਏ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਲਗਥਾ ਆਖਦੇ ਹਨ (ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਖੋਪੜੀ ਦਾ ਸਥਾਨ)। ²³ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਧਰਸ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮੈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾ ਲਈ।

²⁴ਫੇਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਏ, ਅਤੇ ਗੁਣੇ ਪਾਏ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲੇ। ²⁵ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨੌਂ ਵਜੇ ਸਨ। ²⁶ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾਏ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਤਖ਼ਤੀ ਇਉਂ ਸੀ: ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ। ²⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਵਿਦ੍ਰੋਹੀ ਵੀ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ। ^a a v27 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਤ 28 ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ: “ਅਤੇ ਉਹ ਲਿਖਤ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘ਉਹ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨਾਲ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ।’”

²⁹ਉੱਥੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਆਖਦੇ, “ਵਾਹ! ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਕਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ³⁰ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ!”

³¹ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਇਸ ਨੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ³²ਮਸੀਹ, ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੇਖੀਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੀਏ।” ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਓਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ

³³ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ।

³⁴ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਯਿਸੂ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ, “ਏਲੋਈ, ਏਲੋਈ, ਲਮਾ ਸਬਕਥਾਨੀ?” ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, “ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ?”

³⁵ਜਿਹੜੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਸੁਣੋ, ਇਹ ਏਲੀਯਾਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।”

³⁶ਤਦ ਇੱਕ ਜਣਾ ਦੌੜਿਆ, ਅਤੇ ਸਪੰਜ ਨੂੰ ਸਿਰਕੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਕਾਨੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਵੇਖੀਏ ਭਲਾ ਏਲੀਯਾਹ ਇਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਾਹੁਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ।”

³⁷ਫੇਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ। ³⁸ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਦਾ ਪਰਦਾ ਉੱਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਟ ਗਿਆ। ³⁹ਜਿਹੜਾ ਸੂਬੇਦਾਰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।”

⁴⁰ਕੁਝ ਤੀਵੀਆਂ ਵੀ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਯੋਸੇਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਮਰਿਯਮ, ਅਤੇ ਸਲੋਮੀ ਸਨ। ⁴¹ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਵੀਆਂ ਨੇ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਆਈਆਂ ਸਨ।

ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ

⁴²ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਸਬਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ, ⁴³ਤਾਂ ਅਰਿਮਥੈਆ ਦਾ ਯੂਸੁਫ਼, ਜੋ ਮਹਾਸਭਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਤਵੰਤਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੌਸਲਾ ਕਰ ਕੇ ਪਿਲਾਤੁਸ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲੋਥ ਮੰਗੀ। ⁴⁴ਪਿਲਾਤੁਸ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਮਰ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਰਿਆਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ⁴⁵ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲੋਥ ਯੂਸੁਫ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ⁴⁶ਯੂਸੁਫ਼ ਨੇ ਮਲਮਲ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਮੁੱਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਲੋਥ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਵਲ੍ਹੇਟਿਆ, ਅਤੇ ਚਟਾਨ ਵਿੱਚ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਫੇਰ ਉਸ ਨੇ ਕਬਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਰੇੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ⁴⁷ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ ਅਤੇ ਯੋਸੇਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਮਰਿਯਮ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।