Ewangelia Marka 15

15 ¹O świcie arcykapłani, starsi i uczeni w Piśmie wraz z całą Radą naradzili się wspólnie, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.

²Piłat zapytał go: „Czy ty jesteś Królem Żydów?” „Ty to mówisz” — odpowiedział Jezus.

³A arcykapłani oskarżali go o wiele rzeczy. ⁴Piłat więc znowu go zapytał: „Nic nie odpowiadasz? Patrz, jak wiele zarzutów przeciwko tobie podnoszą.”

⁵Ale Jezus już nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

⁶A na święto zwykł im uwalniać jednego więźnia, o którego prosili. ⁷A był w więzieniu człowiek zwany Barabaszem, razem z buntownikami, którzy podczas powstania popełnili zabójstwo. ⁸Tłum przyszedł i zaczął prosić Piłata, aby uczynił dla nich to, co zawsze robił. ⁹„Czy chcecie, abym wam uwolnił Króla Żydów?” — odpowiedział Piłat, ¹⁰bo wiedział, że arcykapłani wydali go z zawiści. ¹¹Ale arcykapłani podburzyli tłum, aby raczej uwolnił im Barabasza. ¹²„Co więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie Królem Żydów?” — zapytał ich znowu Piłat.

¹³„Ukrzyżuj go!” — krzyczeli w odpowiedzi.

¹⁴„Dlaczego? Cóż złego uczynił?” — zapytał Piłat. Ale oni krzyczeli jeszcze głośniej: „Ukrzyżuj go!”

¹⁵Chcąc zadowolić tłum, Piłat uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.

Żołnierze szydzą z Króla

¹⁶Żołnierze zaprowadzili go do pałacu (czyli do siedziby namiestnika) i zwołali cały oddział. ¹⁷Ubrali go w purpurę, upletli koronę z cierni i włożyli mu ją na głowę. ¹⁸I zaczęli go pozdrawiać: „Witaj, Królu Żydów!” ¹⁹Bili go trzciną po głowie, pluli na niego i klękając, oddawali mu szyderczy pokłon. ²⁰Gdy się z niego naszydzili, zdjęli z niego purpurę i ubrali go w jego własne szaty, a potem wyprowadzili go, aby go ukrzyżować.

Syn zostaje ukrzyżowany

²¹Przechodzącego obok człowieka, który wracał z pola — Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa — przymusili, aby niósł jego krzyż. ²²I przyprowadzili Jezusa na miejsce zwane Golgotą (co znaczy: Miejsce Czaszki). ²³Dawali mu wino zmieszane z mirrą, ale go nie przyjął.

²⁴I ukrzyżowali go. A szaty jego rozdzielili między siebie, rzucając losy o to, co kto ma wziąć. ²⁵A była dziewiąta rano, gdy go ukrzyżowali. ²⁶A napis z oskarżeniem przeciwko niemu brzmiał: KRÓL ŻYDÓW. ²⁷Razem z nim ukrzyżowali dwóch buntowników, jednego po jego prawej, a drugiego po lewej stronie. ^a a v27 Najstarsze rękopisy nie mają tu wersetu 28; późniejsze odpisy dodają: „I wypełniło się Pismo, które mówi: «Zaliczono go do przestępców»”.

²⁹Przechodnie urągali mu, kiwając głowami i mówiąc: „Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz, ³⁰wybaw samego siebie i zejdź z krzyża!”

³¹Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie szydzili między sobą: „Innych wybawiał, a samego siebie wybawić nie może. ³²Niech Chrystus, Król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli.” Także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani, urągali mu.

Syn Ojca oddaje ostatnie tchnienie

³³A w południe ciemność ogarnęła całą ziemię aż do trzeciej po południu.

³⁴O trzeciej po południu Jezus zawołał donośnym głosem: „Eloi, Eloi, lema sabachthani?”, co znaczy: „Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?”

³⁵A niektórzy z tych, co stali w pobliżu, usłyszawszy to, mówili: „Słuchajcie, woła Eliasza.”

³⁶A ktoś pobiegł, napełnił gąbkę kwaśnym winem, nałożył ją na trzcinę i dał mu pić. „Zostawcie go” — powiedział — „zobaczmy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.”

³⁷A Jezus, zawoławszy donośnym głosem, oddał ostatnie tchnienie. ³⁸I zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry aż do dołu. ³⁹A setnik, który stał naprzeciw Jezusa i widział, jak oddał ostatnie tchnienie, powiedział: „Naprawdę ten człowiek był Synem Bożym.”

⁴⁰Były też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Młodszego i Jozesa, oraz Salome. ⁴¹One to, gdy był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu; było też wiele innych, które razem z nim przyszły do Jerozolimy.

Złożony w grobie

⁴²A gdy nastał już wieczór, a był to Dzień Przygotowania, czyli dzień przed szabatem, ⁴³Józef z Arymatei, dostojny członek Rady, który sam również oczekiwał Królestwa naszego Ojca, odważył się pójść do Piłata i poprosić o ciało Jezusa. ⁴⁴A Piłat zdziwił się, że już umarł, i wezwawszy setnika, zapytał go, czy Jezus już dawno umarł. ⁴⁵A dowiedziawszy się o tym od setnika, wydał ciało Józefowi. ⁴⁶Józef kupił płótno, zdjął ciało, owinął je w to płótno i złożył w grobie, który był wykuty w skale. Potem przytoczył kamień do wejścia grobu. ⁴⁷A Maria Magdalena i Maria, matka Jozesa, przypatrywały się, gdzie go złożono.