ଯୀଶୁ ପୀଲାତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ

ପୀଲାତ ଜାଣନ୍ତି ଏହା ଈର୍ଷା, ତଥାପି ଭିଡ଼ ବାରବ୍ବାକୁ ବାଛିବାରୁ ସେ ହାର ମାନନ୍ତି। ସୈନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ରାଜା ବୋଲି ପରିହାସ କରନ୍ତି। ସକାଳ ନଅଟାରେ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଦିଆଯାଏ, ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ଜଣେ ଶତସେନାପତି ଓ ଚାହିଁ ରହିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ହିଁ ବାକି ରହନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 15।

ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ, ପ୍ରାଚୀନ, ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସମସ୍ତ ମହାସଭା ଏକତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଘେନିଯାଇ ପୀଲାତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ।

ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା?” ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ତ କହୁଅଛ।”

ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ବିଷୟ ଅଭିଯୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେଥିରେ ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି କିଛି ଉତ୍ତର ଦେବ ନାହିଁ? ଦେଖ, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ କେତେ ଅଭିଯୋଗ କରୁଅଛନ୍ତି।”

କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଆଉ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ପୀଲାତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।

ପର୍ବ ସମୟରେ ପୀଲାତ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ବନ୍ଦୀକୁ, ସେମାନେ ଯାହାକୁ ମାଗୁଥିଲେ, ତାହାକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଉଥିଲେ। ଯେଉଁ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ଦଙ୍ଗା ସମୟରେ ନରହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବାରବ୍ବା ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ କାରାଗାରରେ ଥିଲା। ଲୋକସମୂହ ଆସି, ପୀଲାତ ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯାହା କରୁଥିଲେ, ତାହା କରିବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ ମାଗିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚାହୁଁଅଛ?” କାରଣ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଯେ ଈର୍ଷା ହେତୁ ତାହାଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି, ଏହା ସେ ଜାଣିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ, ତା ବଦଳେ ବାରବ୍ବାକୁ ଯେପରି ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ଲୋକସମୂହକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲେ। ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ, “ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା ବୋଲି କହୁଅଛ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଁ କଅଣ କରିବା ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?”

ସେମାନେ ପୁଣି ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ!”

ପୀଲାତ ପଚାରିଲେ, “କାହିଁକି? ସେ କି ମନ୍ଦ କର୍ମ କରିଅଛି?” କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆହୁରି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ!”

ଲୋକସମୂହକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାରବ୍ବାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ପୁଣି ଯୀଶୁଙ୍କୁ କୋରଡ଼ା ପ୍ରହାର କରାଇ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇବା ନିମନ୍ତେ ସମର୍ପଣ କଲେ।

ସୈନ୍ୟମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ପରିହାସ କଲେ

ସୈନ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାସାଦ ଭିତରକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶାସନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ଘେନିଯାଇ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ଏକତ୍ର ଡାକିଲେ। ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ କଣ୍ଟାର ମୁକୁଟ ବୁଣି ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଦେଲେ। ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ହେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ନମସ୍କାର!” ସେମାନେ ବାଡ଼ିରେ ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଆଘାତ କରି, ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଛେପ ପକାଇ ଓ ଆଣ୍ଠୋଇ ପଡ଼ି ପରିହାସରେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କଲା ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ବାଇଗଣୀ ବସ୍ତ୍ର କାଢ଼ିନେଇ ତାହାଙ୍କ ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ, ତତ୍ପରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବାହାରକୁ ଘେନିଗଲେ।

ପୁତ୍ର କ୍ରୁଶରେ ହତ ହେଲେ

ଆଲେକ୍ଜାନ୍ଦର ଓ ରୂଫସଙ୍କ ପିତା କୂରୀଣୀୟ ଶିମୋନ ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ଆସୁଥିଲା, ଆଉ ସେ ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିବାରୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୁଶ ବହିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ ବଳାଇଲେ। ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗଲ୍‌ଗଥା ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଘେନିଗଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ କପାଳ ସ୍ଥାନ। ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧରସ ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ।

ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ। ଆଉ କିଏ କଅଣ ପାଇବ, ତାହା ପାଇଁ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କରି ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଆପଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଗ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରାତଃକାଳ ନଅ ଘଣ୍ଟା ଥିଲା। ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗର ଯେଉଁ ଲିଖିତ ବିଜ୍ଞପ୍ତି ଥିଲା, ତାହା ଏହି — ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା। ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଦୁଇ ଜଣ ବିଦ୍ରୋହୀକୁ, ଜଣକୁ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ। ^a

ଆଉ ପଥିକମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକ ହଲାଇ ତାହାଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରି କହିଲେ, “ବାଃ! ତୁମ୍ଭେ ତ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗି ତିନି ଦିନରେ ତାହା ନିର୍ମାଣ କର, ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କର ଓ କ୍ରୁଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସ!”

ସେହିପରି ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କରି କହିଲେ, “ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲା; ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରୁ ନାହିଁ। ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବେ କ୍ରୁଶରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖି ବିଶ୍ଵାସ କରିବୁ।” ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ନିନ୍ଦା କଲେ।

ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ

ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଅପରାହ୍ନ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଦେଶ ଉପରେ ଅନ୍ଧକାର ଘୋଟିଗଲା।

ଅପରାହ୍ନ ତିନି ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକ ପକାଇ କହିଲେ, “ଏଲୋୟୀ, ଏଲୋୟୀ, ଲାମା ଶବକ୍‌ଥାନୀ?” ଯାହାର ଅର୍ଥ, “ହେ ମୋହର ଈଶ୍ଵର, ହେ ମୋହର ଈଶ୍ଵର, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋତେ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଅଛ?”

ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କେତେକ ଲୋକ ତାହା ଶୁଣି କହିଲେ, “ଶୁଣ, ସେ ଏଲୀୟଙ୍କୁ ଡାକୁଅଛି।”

ଜଣେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଗୋଟିଏ ସ୍ପଞ୍ଜ ଅମ୍ଳ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତାହା ଗୋଟିଏ ନଳରେ ଲଗାଇ ତାହାଙ୍କୁ ପିଇବାକୁ ଦେଲା, ପୁଣି କହିଲା, “ଛାଡ଼ିଦିଅ, ଏଲୀୟ ତାହାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ନେବା ନିମନ୍ତେ ଆସନ୍ତି କି ନାହିଁ, ଦେଖିବା।”

ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକ ପକାଇ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କଲେ। ଆଉ ମନ୍ଦିରର ବିଚ୍ଛେଦବସ୍ତ୍ର ଉପରୁ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିରି ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା। ଯେଉଁ ଶତସେନାପତି ଯୀଶୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା, ସେ ତାହାଙ୍କ ଏପ୍ରକାର ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ ଦେଖି କହିଲା, “ସତ୍ୟ, ଏ ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ।”

କେତେକ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ମଧ୍ୟ ଦୂରରୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରିୟମ, ଯାକୁବ ଜୁନିଅର ଓ ଯୋସିଙ୍କ ମାତା ମରିୟମ ଓ ଶାଲୋମୀ ଥିଲେ। ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କର ଅନୁଗମନ କରି ତାହାଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ; ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଥିବା ଅନେକ ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।

ସମାଧିରେ ରଖାଗଲା

ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ସେହି ଦିନ ଆୟୋଜନ ଦିବସ, ଅର୍ଥାତ୍ ବିଶ୍ରାମବାରର ପୂର୍ବ ଦିନ ଥିଲା। ତେଣୁ ଅରିମାଥୀୟା ନଗରର ଯୋଷେଫ, ଯେ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ମହାସଭା-ସଭ୍ୟ ଥିଲେ ଓ ନିଜେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ, ସେ ସାହସ କରି ପୀଲାତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶରୀର ମାଗିଲେ। ଯୀଶୁ ଯେ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ଏଥିରେ ପୀଲାତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ଆଉ ଶତସେନାପତିକୁ ଡାକି ସେ ବହୁ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ମରିଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ପଚାରିଲେ। ଶତସେନାପତି ନିକଟରୁ ତାହା ଜାଣି ସେ ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ଶରୀର ଦେଲେ। ଯୋଷେଫ ସରୁ ବସ୍ତ୍ର କିଣି ଶରୀର ଓହ୍ଲାଇ ଆଣି ସେହି ବସ୍ତ୍ରରେ ଗୁଡ଼ାଇ ପଥର କାଟି ନିର୍ମିତ ଗୋଟିଏ ସମାଧିରେ ରଖିଲେ, ତତ୍ପରେ ସମାଧି ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଗୋଟିଏ ପଥର ଗଡ଼ାଇ ଦେଲେ। ମଗ୍‌ଦଲୀନୀ ମରିୟମ ଓ ଯୋସିଙ୍କ ମାତା ମରିୟମ, ତାହାଙ୍କୁ କେଉଁଠାରେ ରଖାଗଲା, ତାହା ଦେଖିଲେ।