مرقس 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹فسح ۽ بي خميري مانيءَ جي عيد کان ٻه ڏينهن اڳ، سردار ڪاهن ۽ شريعت جا عالم ڳولي رهيا هئا تہ يسوع کي ڪهڙي حيلي سان پڪڙي قتل ڪيون. ²ڇاڪاڻ تہ هنن چيو تہ ”عيد جي ڏينهن ۾ نہ، متان ماڻهن ۾ هنگامو ٿي پوي.“

³جڏهن هو بيت عنيا ۾ شمعون ڪوڙهيءَ جي گهر ۾ ماني جي ميز تي ٽيڪ ڏيئي ويٺو هو، تڏهن هڪ عورت سنگ مرمر جي شيشيءَ ۾ ڏاڍو قيمتي خالص ناردين جو عطر کڻي آئي. شيشي ڀڃي عطر سندس مٿي تي هاريائين. ⁴ڪي ماڻهو ڪاوڙجي پاڻ ۾ چوڻ لڳا تہ ”هن عطر کي ائين ڇو ضايع ڪيو ويو؟ ⁵ڇاڪاڻ تہ هي عطر ٽن سؤ کان وڌيڪ دينارن ۾ وڪامي ها ۽ اهي پئسا غريبن کي ڏنا وڃن ها.“ پوءِ ان عورت کي ڌمڪايائون.

⁶پر يسوع چيو تہ ”ان کي ڇڏي ڏيو. ڇو تنگ ٿا ڪريو؟ هن مون لاءِ هڪ سهڻو ڪم ڪيو آهي. ⁷ڇاڪاڻ تہ غريب تہ هميشه اوهان وٽ آهن، ۽ جڏهن بہ چاهيو تڏهن انهن سان ڀلائي ڪري سگهو ٿا، پر آءٌ هميشه اوهان وٽ نہ هوندس. ⁸جيڪو هن کان ٿي سگهيو سو ڪيائين؛ منهنجي جسم تي دفن لاءِ اڳواٽ ئي تيل مَلي ڇڏيائين. ⁹آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ سڄي دنيا ۾ جتي ڪٿي بہ خوشخبريءَ جو اعلان ٿيندو، اتي هن جيڪو ڪيو آهي سو سندس يادگيريءَ ۾ ٻڌايو ويندو.“

¹⁰پوءِ يهودا اسڪريوتي، جيڪو ٻارهن مان هڪ هو، سردار ڪاهنن وٽ ويو تہ يسوع کي هنن جي حوالي ڪري. ¹¹اها ڳالهہ ٻڌي هو خوش ٿيا ۽ کيس پئسا ڏيڻ جو واعدو ڪيائون. تنهنڪري هو يسوع کي حوالي ڪرڻ جو موقعو ڳولڻ لڳو.

شاگردن جو فسح جي تياري ڪرڻ

¹²بي خميري مانيءَ جي عيد جي پهرين ڏينهن، جڏهن فسح جو گھيٽو ذبح ڪندا هئا، تڏهن سندس شاگردن کانئس پڇيو تہ ”تون ڪٿي ٿو چاهين تہ اسان وڃي تو لاءِ فسح جي ماني کائڻ جي تياري ڪريون؟“

¹³پنهنجن شاگردن مان ٻن کي موڪلي چيائين تہ ”شهر ۾ وڃو؛ اتي اوهان کي پاڻيءَ جو گھڙو کنيل هڪ ماڻهو ملندو. ان جي پٺيان وڃو، ¹⁴۽ جتي بہ هو اندر وڃي، اتي گهر جي مالڪ کي چئجو تہ ’استاد ٿو چوي تہ منهنجو مهمان خانو ڪٿي آهي، جتي آءٌ پنهنجن شاگردن سان گڏ فسح جي ماني کايان؟‘ ¹⁵پوءِ هو اوهان کي هڪ وڏو مٿئين منزل جو ڪمرو ڏيکاريندو، جيڪو سجايل ۽ تيار هوندو؛ اتي اسان لاءِ تياري ڪريو.“

¹⁶شاگرد نڪري شهر ۾ ويا ۽ جيئن هن کين چيو هو تيئن سڀ ڪجهه ڏسي فسح جي تياري ڪيائون.

¹⁷جڏهن شام ٿي، تڏهن يسوع ٻارهن سان گڏ آيو.

¹⁸جڏهن اهي ٽيڪ ڏيئي ماني کائي رهيا هئا، تڏهن يسوع چيو تہ ”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ اوهان مان هڪڙو، جيڪو مون سان گڏ ماني کائي رهيو آهي، مون کي حوالي ڪندو.“

¹⁹هو ڏکارجڻ لڳا ۽ هڪ هڪ ڪري کانئس پڇڻ لڳا تہ ”ڇا آءٌ آهيان؟“

²⁰هن کين چيو تہ ”ٻارهن مان هڪڙو، جيڪو مون سان گڏ ٿالهيءَ ۾ ماني ٻوڙي ٿو. ²¹ابنِ آدم تہ ائين ٿو وڃي جيئن سندس باري ۾ پاڪ ڪتابن ۾ لکيل آهي، پر ان ماڻهوءَ لاءِ ڏاڍي مصيبت آهي جيڪو کيس حوالي ٿو ڪري—جيڪڏهن هو ڪڏهن پيدا ئي نہ ٿئي ها تہ ان لاءِ چڱو هو.“

²²جڏهن اهي ماني کائي رهيا هئا، تڏهن ماني کڻي، برڪت ڏيئي، ڀڃي، کين ڏنائين ۽ چيائين تہ ”وٺو؛ هي منهنجو جسم آهي.“

²³پوءِ پيالو کڻي، شڪر ڪري، کين ڏنائين، ۽ سڀني ان مان پيتو.

²⁴هن کين چيو تہ ”هي منهنجو عهد جو رت آهي، جيڪو گھڻن لاءِ وهايو وڃي ٿو. ²⁵آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ جيستائين اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ انهيءَ ڏينهن نئون ڪري نہ پيئندس، تيستائين انگورن جو رس وري ڪڏهن نہ پيئندس.“ ^a a v25 يسوع جيڪا بادشاهي کڻي آيو، سا اسان جي پيءُ جي پنهنجي حڪومت آهي — اهو خانداني گهر جيڪو اسان جو پيءُ پنهنجن ٻارن لاءِ تيار ڪري رهيو آهي.

²⁶پوءِ هڪ حمد ڳائي هو زيتون جي جبل ڏانهن نڪري ويا.

يسوع جو پطرس جي انڪار جي اڳڪٿي ڪرڻ

²⁷يسوع کين چيو تہ ”اوهين سڀ ٿاٻو کائيندا، ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ ’آءٌ ريڍار کي ماريندس، ۽ رڍون ڇڙوڇڙ ٿي وينديون.‘ ²⁸پر جڏهن آءٌ جيئرو ٿي اُٿندس، تڏهن آءٌ اوهان کان اڳ گليل ۾ ويندس.“

²⁹پطرس کيس چيو تہ ”جيتوڻيڪ سڀ ڦري وڃن تہ بہ آءٌ نہ ڦرندس.“

³⁰يسوع کيس چيو تہ ”آءٌ توکي سچ ٿو چوان تہ اڄ، هن ئي رات، ڪڪڙ جي ٻه ڀيرا ٻانگ ڏيڻ کان اڳ تون ٽي ڀيرا مون کان انڪار ڪندين.“

³¹پر هن زور ڏئي چيو تہ ”جيڪڏهن مون کي تو سان گڏ مرڻو بہ پوي، تہ بہ آءٌ توکان ڪڏهن انڪار نہ ڪندس.“ سڀني اهڙو ئي چيو.

فرزند جو پاڻ کي پيءُ جي حوالي ڪرڻ

³²هو هڪ هنڌ تي پهتا جنهن کي گتسمني سڏيندا آهن، ۽ هن پنهنجن شاگردن کي چيو تہ ”جيستائين آءٌ دعا گھران، تيستائين هتي ويهو.“

³³پطرس، يعقوب ۽ يوحنا کي ساڻ کڻي، ڏاڍو ڏکايل ۽ پريشان ٿيڻ لڳو.

³⁴هن کين چيو تہ ”منهنجو جيءُ ڏک سبب موت جهڙو ٿي پيو آهي. هتي ترسو ۽ جاڳندا رهو.“

³⁵ٿورو اڳتي وڃي، زمين تي ڪري پيو ۽ دعا گھريائين تہ جيڪڏهن ٿي سگهي تہ اها گھڙي کانئس ٽري وڃي.

³⁶هن چيو تہ ”ابا، اي پيءُ، تو لاءِ سڀ ڪجهه ممڪن آهي. هي پيالو مون کان هٽائي ڇڏ—پر جيڪو آءٌ چاهيان ٿو اهو نہ، بلڪ جيڪو تون چاهين ٿو اهو ٿئي.“ ^b b v36 ”ابا“ اهو ويجھو ۽ ٻار جهڙي ڀروسي وارو نالو آهي جيڪو يسوع اسان جي پيءُ لاءِ استعمال ڪيو. پولس اسان کي ٻڌائي ٿو تہ اسان جو پيءُ هي ساڳيو روح جو رڙ هر بحال ٿيل ٻار کي ڏئي ٿو (رومين 8:15؛ گلتين 4:6).

³⁷هو موٽي آيو، کين ننڊ ۾ ڏٺائين ۽ پطرس کي چيائين تہ ”شمعون، تون ستو پيو آهين؟ ڇا تو کان هڪ گھڙي بہ جاڳي نہ سگهيو؟ ³⁸جاڳندا رهو ۽ دعا گھرو، تہ جيئن آزمائش ۾ نہ پئو. روح تہ تيار آهي، پر جسم ڪمزور آهي.“

³⁹هو وري وڃي ساڳيا لفظ چئي دعا گھرڻ لڳو. ⁴⁰هن وري کين ستل ڏٺو، ڇاڪاڻ تہ سندن اکيون ڳريون ٿي ويون هيون، ۽ کين خبر نہ پئي تہ کيس ڇا جواب ڏين.

⁴¹هو ٽيون ڀيرو آيو ۽ چيائين تہ ”اڃا ستا پيا آهيو ۽ آرام ڪري رهيا آهيو؟ بس ڪيو—گھڙي اچي پهتي آهي. ڏسو، ابنِ آدم گنهگارن جي هٿن ۾ حوالي ڪيو وڃي ٿو. ⁴²اُٿو، هلون؛ ڏسو، منهنجو حوالي ڪندڙ اچي پهتو آهي.“

يسوع جو گنهگارن جي حوالي ٿيڻ

⁴³اڃا هو ڳالهائي ئي رهيو هو تہ يهودا—جيڪو ٻارهن مان هڪ هو—اچي پهتو، ۽ ساڻس گڏ سردار ڪاهنن، شريعت جي عالمن ۽ بزرگن جي طرفان تلوارون ۽ لٺيون کنيل هڪ ميڙ هو. ⁴⁴سندس حوالي ڪندڙ کين هڪ نشان ڏنو هو تہ ”جنهن کي آءٌ چمان سو ئي هو آهي—کيس پڪڙي مضبوطيءَ سان وٺي وڃجو.“ ⁴⁵هو فوراً يسوع وٽ آيو ۽ ”ربي!“ چئي کيس چميائين. ⁴⁶پوءِ هنن کيس هٿ وجهي پڪڙي ورتو. ⁴⁷ويجھو بيٺلن مان هڪ ڄڻي پنهنجي تلوار ڪڍي، وڏي سردار ڪاهن جي نوڪر کي هڻي سندس ڪن ڪٽي ڇڏيو.

⁴⁸يسوع کين چيو تہ ”ڇا اوهين چور وانگر مون کي پڪڙڻ لاءِ تلوارون ۽ لٺيون کڻي نڪتا آهيو؟ ⁴⁹آءٌ هر ڏينهن هيڪل ۾ اوهان سان گڏ تعليم ڏيندو هوس، ۽ اوهان مون کي نہ پڪڙيو. پر پاڪ ڪتاب پورا ٿيڻ ڏيو.“

⁵⁰پوءِ سڀ کيس ڇڏي ڀڄي ويا. ⁵¹هڪ جوان رڳو ڪتان جي چادر ڍڪيل سندس پٺيان هلي رهيو هو. هنن ان جوان کي پڪڙيو، ⁵²پر هو ڪتان جي چادر ڇڏي ننگو ڀڄي ويو.

يسوع جو وڏي مجلس اڳيان

⁵³هو يسوع کي وڏي سردار ڪاهن وٽ وٺي ويا، ۽ سڀ سردار ڪاهن، بزرگ ۽ شريعت جا عالم گڏ ٿيا. ⁵⁴پطرس پري پري کان پٺيان هلندو وڏي سردار ڪاهن جي صحن تائين اندر هليو آيو ۽ پهريدارن سان گڏ ويهي باھ تي پاڻ کي گرم ڪرڻ لڳو. ⁵⁵سردار ڪاهن ۽ سڄي مجلس يسوع کي قتل ڪرڻ لاءِ سندس خلاف شاهدي ڳولي رهيا هئا، پر ڪابہ نہ لڌائون. ⁵⁶ڇاڪاڻ تہ ڪيترن ئي سندس خلاف ڪوڙي شاهدي ڏني، پر سندن شاهديون هڪ ٻئي سان نہ ملنديون هيون. ⁵⁷ڪي ٻيا اُٿي بيهي سندس خلاف ڪوڙي شاهدي ڏيئي چوڻ لڳا تہ ⁵⁸”اسان کيس چوندي ٻڌو تہ ’آءٌ هي هٿن سان ٺهيل هيڪل ڊاهي ڇڏيندس ۽ ٽن ڏينهن ۾ ٻي ٺاهيندس جيڪا هٿن سان ٺهيل نہ هوندي.‘“ ⁵⁹پر انهيءَ بابت بہ سندن شاهدي هڪ ٻئي سان نہ ملي.

⁶⁰وڏي سردار ڪاهن وچ ۾ اُٿي بيهي يسوع کان پڇيو تہ ”تون ڪو جواب نہ ٿو ڏين؟ هي ماڻهو تنهنجي خلاف ڇا شاهدي ٿا ڏين؟“ ⁶¹هو چپ رهيو ۽ ڪو جواب نہ ڏنائين. وڏي سردار ڪاهن وري کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون مسيح، مبارڪ جو فرزند آهين؟“ ^c c v61 ”مبارڪ“ يهودين جو هڪ احترام وارو انداز آهي، جنهن ۾ خدا جو نالو سڌو وٺڻ کانسواءِ ”خدا“ چيو وڃي ٿو.

⁶²يسوع چيو تہ ”آءٌ آهيان؛ ۽ اوهين ابنِ آدم کي قادر مطلق جي ساڄي هٿ تي ويٺل ۽ آسمان جي ڪڪرن سان ايندي ڏسندا.“ ^d d v62 يسوع وڏي سردار ڪاهن کي اهو ئي خدائي نالو ٻڌائي ٿو جيڪو اسان جي پيءُ موسيٰ کي ٻرندڙ جھاڙيءَ وٽ ڏنو هو — ’آءٌ آهيان‘ (خروج 3:14). صدر مجلس ان دعويٰ کي ساڳئي گھڙي سمجھي ورتو ۽ کيس ڪفر جي الزام ۾ ڏوهاري قرار ڏنائون (آيت 64).

⁶³تڏهن وڏي سردار ڪاهن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي چيو تہ ”هاڻي اسان کي ٻين شاهدن جي ڪهڙي ضرورت آهي؟ ⁶⁴اوهان سندس ڪفر ٻڌو آهي. اوهان جو ڇا فيصلو آهي؟“ تڏهن سڀني کيس قتل جي لائق قرار ڏنو. ⁶⁵ڪي سندس مٿان ٿُڪڻ، منهن ڍڪڻ ۽ مُڪا هڻڻ لڳا، ۽ کيس چوڻ لڳا تہ ”نبوت ڪر!“ پوءِ پهريدارن کيس چماٽون هنيون.

پطرس جو فرزند کان انڪار ڪرڻ

⁶⁶جڏهن پطرس هيٺ صحن ۾ هو، تڏهن وڏي سردار ڪاهن جي نوڪرياڻين مان هڪ آئي، ⁶⁷۽ پطرس کي باھ تي پاڻ کي گرم ڪندي ڏسي، ان ڏانهن نهاري چيائين تہ ”تون بہ ناصري يسوع سان گڏ هئين.“

⁶⁸پر هن انڪار ڪندي چيو تہ ”مون کي خبر ناهي ۽ نہ ئي سمجھ ۾ اچي ٿو تہ تون ڇا ٿي چوين.“ پوءِ هو ٻاهر دروازي تائين ويو، ۽ ڪڪڙ ٻانگ ڏني. ^e e v68 ڪن اڳين قلمي نسخن ۾ ”۽ ڪڪڙ ٻانگ ڏني“ ناهي. مرقس اڪيلو ٻن ڀيرن ٻانگ ڏيڻ جو ذڪر ڪري ٿو (14:30)، تنهنڪري اها سٽ احوال سمجھڻ لاءِ اهم آهي.

⁶⁹نوڪرياڻيءَ هن کي ڏٺو ۽ وري ويجھو بيٺلن کي ٻڌايائين تہ ”هي ماڻهو انهن مان آهي.“ ⁷⁰پر هن وري انڪار ڪيو. ٿوري دير کان پوءِ ويجھو بيٺلن وري پطرس کي چيو تہ ”تون ضرور انهن مان آهين، ڇاڪاڻ تہ تون گليلي آهين.“ ⁷¹هو پاڻ تي لعنتون وجهڻ ۽ قسم کڻڻ لڳو تہ ”آءٌ انهيءَ ماڻهوءَ کي نہ ٿو سڃاڻان جنهن جي تون ڳالهہ ٿو ڪرين.“ ⁷²ساڳئي گھڙي ڪڪڙ ٻيو ڀيرو ٻانگ ڏني. پطرس کي يسوع جا اهي لفظ ياد آيا تہ ”ڪڪڙ جي ٻه ڀيرا ٻانگ ڏيڻ کان اڳ تون ٽي ڀيرا مون کان انڪار ڪندين.“ پوءِ هو ڏاڍو ڏکي ٿي روئڻ لڳو.