Asan’ny Apostoly 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Rehefa voafaritra fa handeha an-tsambo ho any Italia izahay, dia natolotra ho an’ny kapiteny iray atao hoe Jolio, avy amin’ny vondrona miaramila Imperialy, i Paoly sy ny gadra hafa. ²Niakatra sambo avy any Adramitio izahay, izay handeha hankany amin’ireo seranana eny amoron-dranomasin’i Azia, dia niainga. Nomba anay i Aristarka, Makedoniana avy any Tesalonika. ³Ny ampitso dia nandefa tany Sidona izahay. Nitondra tsara an’i Paoly i Jolio ka namela azy handeha any amin’ny namany mba hikarakaraina. ⁴Avy teo dia niala izahay ka nandeha teo amin’ny lafiny voaro tamin’i Kipra, satria nanohitra anay ny rivotra. ⁵Rehefa nita ny ranomasina malalaka teo anoloan’i Kilikia sy Pamfilia izahay, dia tonga tao Mira any Lykia. ⁶Tao no nahitan’ilay kapiteny sambo avy any Aleksandria nandeha ho any Italia, ka nampiakariny tao izahay. ⁷Nandeha miadana andro maro izahay ka sahirana vao tonga teo anoloan’i Knido. Satria nanakana anay ny rivotra, dia nandeha teo amin’ny lafiny voaro tamin’i Krete izahay, teo anoloan’i Salmona. ⁸Sahirana nanaraka ny morontsiraka izahay vao tonga tao amin’ny Seranana Tsara, toerana akaikin’ny tanànan’i Lasea.

⁹Efa be ny fotoana very—ary efa nandalo koa ny Fifadiana, ka mampidi-doza ny mandeha an-tsambo ankehitriny. Dia nampitandrina azy ireo i Paoly hoe: ^a a v9 Ny «Fifadiana» dia ny Andro Fanavotana, tamin’ny fararano — rehefa nandalo izany, dia efa nikatona ny vanim-potoana azo handehanana an-dranomasina am-pilaminana. ¹⁰«Ry olona ô, hitako fa hitondra loza sy fatiantoka lehibe ity dia ity, tsy ho an’ny entana sy ny sambo ihany, fa ho an’ny ainantsika koa.» ¹¹Fa ny kapiteny kosa dia nino ny mpitondra sambo sy ny tompon’ny sambo mihoatra noho ny tenin’i Paoly. ¹²Satria tsy mety honenana amin’ny ririnina ilay seranana, dia nanapa-kevitra ny maro hanohy ny dia, ka antenainy fa mety hahatonga any Foiniky, seranan’i Krete mitodika any atsimo-andrefana sy avaratra-andrefana, ary hitoetra any amin’ny ririnina.

Ny tafio-drivotra tany an-dranomasina

¹³Rehefa nifofofofo malefaka ny rivotra atsimo, dia noheverin’izy ireo fa tratra ny nokasainy, ka nanainga ny vato fiara izy ary nandeha teo akaikin’i Krete. ¹⁴Fa tsy ela dia nidina avy tamin’ilay nosy ny rivotra mahery vaika toy ny tafio-drivotra, izay antsoina hoe Avaratra-Atsinanana. ¹⁵Voasambotra ny sambo ka tsy nahatohitra ny rivotra, dia nanaiky izahay ka nentin’ny rivotra. ¹⁶Rehefa nandeha teo ambanin’ny nosy kely antsoina hoe Kaoda izahay, dia sahirana vao nahavonjy ny sambo kely. ¹⁷Rehefa nasandratra tao anaty sambo izany, dia nampiasain’izy ireo tady mba hamehezana ny vatan’ny sambo. Satria natahotra izy ireo fandrao ho voadaka any amin’ny fasika any Sirty, dia nampidininy ny fitaovana fampihenana ny hafainganam-pandehany, ka nentina nandeha izy. ^b b v17 Ny Sirty dia faritra malaza ho ratsy, feno fasika mihetsika teo amoron-dranomasin’i Afrika Avaratra, izay natahotra ny mpandeha sambo fahiny. ¹⁸Nentin’ny tafio-drivotra mafy loatra izahay, ka ny ampitso dia nanomboka nanipy entana tany anaty ranomasina izy ireo. ¹⁹Ary tamin’ny andro fahatelo dia ny tànany mihitsy no nanipiany ny fitaovan’ny sambo tany anaty ranomasina. ²⁰Nandritra ny andro maro dia tsy niseho ny masoandro sy ny kintana, ary mbola nitohy ny tafio-drivotra mahery, ka tsy nanana fanantenana intsony izahay ny hovonjena.

²¹Rehefa ela izy ireo tsy nihinana, dia nitsangana teo afovoany i Paoly ka niteny hoe: «Ry olona ô, tokony nihaino ahy ianareo ary tsy niala tany Krete; dia ho voaro tamin’izao loza sy fatiantoka izao ianareo. ²²Ary ankehitriny dia mamporisika anareo aho mba hatanjaka ny fonareo: tsy hisy ho very ny ain’ny anankiray aminareo, fa ny sambo ihany no ho very. ²³Tamin’ny alina teo dia nitsangana teo anilako ny anjelin’i Raintsika, Izay Azy aho ary Izay ompiko, ^c c v23 Tsy andriamanitra lavitra no tononin’i Paoly, fa ny Ray Izay Azy izy — na dia ao anaty sambo mivaky aza, dia zanaka eo ambany fiahian’ny Rainy izy. ²⁴ary niteny hoe: “Aza matahotra, Paoly. Tsy maintsy hijoro eo anatrehan’i Kaisara ianao, ary indro, nomen’i Raintsika anao ny ain’izay rehetra miara-mandeha sambo aminao.” ²⁵Koa mahereza, ry olona ô—matoky an’i Raintsika aho: ho tahaka izay nolazaina tamiko ihany izany. ²⁶Nefa tsy maintsy hianjera any amin’ny nosy iray isika.»

Ny fahavakisan’ny sambo

²⁷Tamin’ny alina fahefatra ambin’ny folo, raha mbola entin’ny rivotra eny amin’ny Ranomasina Adriatika izahay, dia teo ho eo amin’ny antsasak’alina no nahatsapa ny tantsambo fa manakaiky tany. ²⁸Nandrefy izy ka hitany fa zato sy roapolo tongotra; rehefa nandroso kely, dia nandrefy indray izy ka hitany fa sivifolo tongotra. ^d d v28 Ny Grika dia milaza roapolo vavatra dia dimy ambin’ny folo — ny halalin’ny rano nihena haingana dia nampitandrina ny tantsambo fa akaiky loatra ny tany. ²⁹Satria natahotra fandrao ho voadaka amin’ny vatolampy, dia nanipy vato fiara efatra avy tao ambadiky ny sambo izy ary nangataka mba hazavaina ny andro. ³⁰Nitady handositra ny sambo ny tantsambo ka nampidina ny sambo kely tany amin’ny ranomasina, ary nody ho hanipy vato fiara avy eo anoloan’ny sambo. ³¹Nilaza tamin’ny kapiteny sy ny miaramila i Paoly hoe: «Raha tsy mitoetra ao anaty sambo ireo lehilahy ireo, dia tsy ho voavonjy ianareo.» ³²Dia notapahin’ny miaramila ny tady mihazona ny sambo kely ka navelany ho lasa.

³³Teo akaikin’ny maraina, dia nampirisika ny rehetra hihinana i Paoly ka niteny hoe: «Ity no andro fahefatra ambin’ny folo niandrasanareo tamin’ny ahiahy, tsy nihinana, ka tsy nisy nohaninareo. ³⁴Koa mampirisika anareo aho hihinana—ho amin’ny fahavelomanareo izany. Tsy hisy ho very na dia singany iray aza amin’ny lohanareo rehetra.» ³⁵Rehefa nilaza izany izy, dia naka mofo ka nisaotra an’i Raintsika teo anatrehan’izy rehetra, dia nanapaka izany ary nanomboka nihinana. ³⁶Dia nahazo herim-po izy rehetra ary nihinana koa. ³⁷Dia olona 276 izahay rehetra tao anaty sambo. ³⁸Rehefa voky ny sakafo izy, dia nanamaivana ny sambo tamin’ny fanipazana ny vary tany anaty ranomasina. ³⁹Rehefa mazava ny andro, dia tsy fantany ny tany, nefa nahatsikaritra helodrano misy moron-drano fasika izy, ka nikasa, raha azo atao, hanosika ny sambo ho any. ⁴⁰Notapahiny ny vato fiara ka navelany tao anaty ranomasina, ary tamin’izay ihany dia nesoriny ny tady mamehy ny familiana. Dia nasandratra ny lay kely teo anoloana mba hitondran’ny rivotra izy ka nankany amin’ny moron-drano. ⁴¹Fa rehefa nandona tany fasika teo amin’ny fihaonan’ny onja roa izy, dia nanosika ny sambo hianjera—niraikitra tsy mihetsika ny lohany, fa ny herin’ny onja kosa nahavaky ny vodin’ny sambo.

⁴²Nikasa ny hamono ny gadra ny miaramila, mba tsy hisy hilomano ka handositra. ⁴³Fa ny kapiteny, satria naniry hamonjy an’i Paoly, dia nanakana azy ireo tamin’ny fikasany, ary nandidy ireo mahay milomano mba handroso hifoka aloha ka hankany an-tanety, ⁴⁴ary ny sisa—ny sasany teo ambony tahony, ny sasany teo ambony potipotin’ny sambo. Dia tonga soa aman-tsara teo an-tanety izy rehetra.