Endi bosma nashrda

Havoriylar 27 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Pavlus Rimga qarab yoʻlga chiqadi

Pavlus suzishni davom ettirmaslik haqida ogohlantiradi, lekin uning soʻzi rad etiladi. Shimoli-sharqiy boʻron kemani oʻn toʻrt kun haydaydi, toki hamma umidini uzguncha. U ularga Otamizning farishtasi har bir jonni vaʼda qilganini aytadi, soʻng non ulashadi. Kema qum sayozligida parchalanadi va 276 kishining hammasi qirgʻoqqa yetib oladi.

27-bob.

Italiyaga suzib borishimiz haqida qaror qabul qilingach, Pavlusni va boshqa baʼzi mahbuslarni Imperator qoʻshinidan Yuliy ismli yuzboshiga topshirishdi. Osiyo sohili boʻylab joylashgan bandargohlarga yoʻl oladigan, Adramit shahridan kelgan kemaga chiqib, dengizga suzib ketdik. Salonikalik makedoniyalik Aristarx biz bilan birga edi. Ertasi kuni Sidon shahriga yetib keldik. Yuliy Pavlusga mehribonlik koʻrsatib, uning doʻstlari oldiga borib, ulardan gʻamxoʻrlik olishiga ruxsat berdi. U yerdan dengizga chiqib, shamollar qarshi esgani uchun Kiprning shamoldan panaroq tomonidan suzib oʻtdik. Kilikiya va Pamfiliya roʻparasidagi ochiq dengizni suzib oʻtgach, Likiyadagi Mira shahriga yetib keldik. U yerda yuzboshi Italiyaga suzib boradigan Iskandariya kemasini topib, bizni unga chiqardi. Koʻp kunlar sekin suzib, zoʻrgʻa Knid shahriga yetib keldik. Shamol bizga toʻsqinlik qilgani uchun, Salmona yaqinidan, Krit orolining shamoldan panaroq tomonidan suzdik. Sohil boʻylab zoʻrgʻa suzib, Laseya shahri yaqinidagi “Goʻzal bandargohlar” degan joyga yetib keldik.

Koʻp vaqt yoʻqotildi — hatto Roʻza kuni ham oʻtib ketdi, endi suzish xavfli boʻlib qoldi. Shuning uchun Pavlus ularni ogohlantirib dedi: a a v9 “Roʻza kuni” — bu kuzda nishonlanadigan Poklanish kuni edi; u oʻtib ketgach, dengizda xavfsiz sayohat qilish fasli amalda yopilardi. “Birodarlar, bu safar nafaqat yuk va kemaga, balki jonlarimizga ham falokat va ogʻir zarar keltirishini koʻryapman.” Lekin yuzboshi Pavlusning soʻzlaridan koʻra kema boshligʻi bilan kema egasiga koʻproq ishondi. Bandargoh qishlashga yaroqsiz boʻlgani uchun, koʻpchilik janubi-gʻarb va shimoli-gʻarbga qaragan Krit bandargohi — Finikega amallab yetib borib, u yerda qishlashni umid qilgan holda, suzishni davom ettirishga qaror qilishdi.

Dengizdagi boʻron

Janub shamoli yengil esganda, maqsadlariga erishdik deb oʻylab, langarni koʻtarib, Krit sohili boʻylab yaqindan suzib ketishdi. Lekin koʻp oʻtmay, oroldan “Shimoli-sharqiy” deb atalgan boʻronli shamol esib keldi. Kema shamolga tutilib, unga qarshi turolmadi, shuning uchun biz boʻysunib, oqim boʻylab suzaverdik. Kavda deb atalgan kichik orolning panasidan suzib oʻtib, kemaning qutqaruv qayigʻini zoʻrgʻa saqlab qoldik. Uni kemaga tortib olgach, kema korpusini arqonlar bilan mahkamlashdi. Sirt qumliklariga oʻtirib qolishdan qoʻrqib, dengiz langarini tushirishdi va oqim ularni surib ketaverdi. b b v17 Sirt — Shimoliy Afrika sohilidagi doimo siljib turadigan qumliklarning mashhur hududi boʻlib, qadimgi dengizchilar undan qoʻrqishardi. Boʻron bizni shu qadar shiddatli urdiki, ertasi kuni ular yukni dengizga tashlay boshlashdi. Uchinchi kuni oʻz qoʻllari bilan kemaning jihozlarini dengizga tashlashdi. Koʻp kunlar davomida na quyosh, na yulduzlar koʻrindi, shiddatli boʻron avj olaverdi, nihoyat qutulishdan butun umidimizni yoʻqotdik.

Odamlar uzoq vaqt ovqatsiz qolgach, Pavlus ularning oʻrtasida turib dedi: “Birodarlar, menga quloq solib, Kritdan suzib chiqmasligingiz kerak edi; shunda bu falokat va zararni oʻzingizdan uzoqlashtirgan boʻlardingiz. Endi sizlardan dalda topishingizni iltimos qilaman: sizlardan birortangiz jonidan ayrilmaydi, faqat kema halok boʻladi. Kecha men tegishli boʻlgan va xizmat qiladigan Otamizning farishtasi yonimda turib c c v23 Pavlus uzoqdagi bir xudoni emas, balki oʻzi tegishli boʻlgan Otani nomlaydi — choʻkayotgan kemada ham u Otasining gʻamxoʻrligidagi oʻgʻildir. shunday dedi: «Qoʻrqma, Pavlus. Sen Qaysar oldida turishing kerak, mana — Otamiz sen bilan suzayotganlarning barcha jonini senga baxsh etdi.» Shuning uchun dalda toping, birodarlar — men Otamizga ishonaman: menga aytilganidek boʻladi. Lekin biz qaysidir orolga borib oʻtirib qolishimiz kerak.”

Kema halokati

Oʻn toʻrtinchi kechasi, biz hamon Adriatika dengizi boʻylab surib borilayotganimizda, dengizchilar yarim tun chamasida quruqlik yaqinlashayotganini sezishdi. Ular chuqurlikni oʻlchab, 120 fut deb topishdi; birozdan keyin yana oʻlchab, toʻqson fut deb topishdi. d d v28 Yunoncha matnda yigirma, keyin oʻn besh quloch oʻlchovi keltirilgan — tez qisqarib borayotgan chuqurlik dengizchilarga quruqlik xavfli darajada yaqinligidan ogohlantirardi. Qoyalarga urilib ketishdan qoʻrqib, kema orqasidan toʻrtta langar tashlashdi va kun yorishishini duo qilishdi. Dengizchilar kema oldidan langar tashlamoqchi boʻlgan boʻlib, qutqaruv qayigʻini dengizga tushirib, kemadan qochib ketmoqchi boʻlishdi. Pavlus yuzboshi bilan askarlarga dedi: “Bu odamlar kemada qolmasa, sizlar qutula olmaysizlar.” Shunda askarlar qutqaruv qayigʻini ushlab turgan arqonlarni kesib, uni oqim boʻylab ketishiga qoʻyib yuborishdi.

Tong otishidan oldin Pavlus hammani ovqatlanishga undab dedi: “Bugun sizlar hech narsa yemay, ovqatsiz, tahlikada kutayotganingizning oʻn toʻrtinchi kuni. Shuning uchun ovqatlanishingizni iltimos qilaman — bu omon qolishingiz uchundir. Sizlardan birortangizning boshingizdan bir tola soch ham yoʻqolmaydi.” Shuni aytib, u non olib, hammaning oldida Otamizga shukr qildi, uni sindirib, yeya boshladi. Ularning hammasi dalda topib, oʻzlari ham ozroq ovqat yeyishdi. Kemada hammamiz boʻlib 276 kishi edik. Ovqatdan toʻyishgach, bugʻdoyni dengizga tashlab, kemani yengillatishdi. Kun yorishganda ular quruqlikni tanimadilar, lekin qumli sohili boʻlgan qoʻltiqni koʻrib qolishdi va iloji boʻlsa, kemani oʻsha yerga olib borib oʻtqazishni rejalashtirdilar. Ular langarlarni kesib, dengizda qoldirdilar, shu bilan birga rul arqonlarini ham yechdilar. Soʻng old yelkanni shamolga tortib, sohil tomon yoʻl olishdi. Lekin ikki oqim tutashgan joydagi qumlikka urilib, kemani qumga oʻtqazib qoʻyishdi — kemaning oldi qismi qimirlamay qattiq botib qoldi, toʻlqinlarning zarbi esa orqa qismini parchalab tashladi.

Askarlar mahbuslardan birortasi suzib qochib ketmasligi uchun, ularni oʻldirishni rejalashtirdilar. Lekin yuzboshi Pavlusni qutqarishni istab, ularni bu rejadan toʻxtatdi va suza oladiganlarga avval suvga sakrab, sohilga chiqishni buyurdi, qolganlarga esa — baʼzilari taxtalarda, baʼzilari kema parchalarida chiqishni buyurdi. Shunday qilib, hamma eson-omon quruqlikka yetib oldi.