Rama Nu Maha Kawasa Nembongan ka Abram
Tilu belas taun jempé, Rama urang sumping salaku El Shaddai, ngaganti ngaran Abram jeung Sarai, sarta ngajadikeun sunat tanda perjangjian dina awak. Abraham seuri ngadéngé bakal boga putra dina umur saratus taun, ménta Ismael waé, sarta poé éta kénéh nyunatan sakabéh urang imahna.
17 1Waktu Abram yuswa salapan puluh salapan taun, Rama urang nembongan ka anjeunna, saur-Na, “Kami teh El Sadai — Rama maneh Nu Maha Kawasa. Masing lulus laku lampah di payuneun Kami, sarta kudu mulus taya cawadeun. a a v1 El Sadai hartina “Allah Nu Maha Kawasa.” Dina ambang jangji perjangjian suci, Rama urang ngabuka jati diri-Na ku jenengan ieu — Nu Maha Kawasa, nu ngan Mantenna pisan iasa maparin putra ka Abraham jeung Sarah dina yuswa kolotna. 2Kami rek nangtukeun perjangjian Kami antara Kami jeung maneh, sarta maneh ku Kami rek dipaparin turunan anu kacida lobana.”
3Tuluy Abram ngarumpuyuk nyuuh, sarta Rama urang ngandika ka anjeunna, saur-Na:
4“Ari Kami, perjangjian Kami teh jeung maneh, sarta maneh bakal jadi bapa pikeun loba bangsa. 5Ngaran maneh moal disebut Abram deui, tapi Abraham, sabab maneh ku Kami geus dijadikeun bapa pikeun loba bangsa. 6Maneh ku Kami rek dijadikeun subur kacida; maneh rek dijadikeun loba bangsa, sarta raja-raja bakal medal ti maneh. 7Kami rek negeskeun perjangjian Kami antara Kami jeung maneh katut turunan maneh sapandeuri, pikeun sakabeh turunan — perjangjian anu langgeng — nya eta Kami jadi Rama pikeun maneh jeung turunan maneh sapandeuri. b b v7 Rumus perjangjian — “jadi Allah pikeun maneh jeung pikeun anak-anak maneh” — ditarjamahkeun jadi “jadi Rama maneh jeung Rama anak-anak maneh,” sabab kitu perjangjian anu keur diadegkeun ku Rama urang: lain hiji kontrak, tapi hiji kulawarga. Mantenna ngabeungkeut Salira jeung Abraham katut saban turunan anu nuturkeun. 8Kami rek maparin ka maneh jeung ka turunan maneh sapandeuri, tanah pangancikan maneh ayeuna salaku urang asing — sakabeh tanah Kanaan — jadi milik salalanggengna; sarta Kami bakal jadi Rama maranehna.”
9Tuluy Rama urang ngandika ka Abraham, “Ari maneh: kudu nyekel pageuh perjangjian Kami, maneh jeung turunan maneh sapandeuri, turun-tumurun. 10Ieu perjangjian Kami anu kudu diestokeun, antara Kami jeung maneh katut turunan maneh sapandeuri: unggal lalaki di antara maneh kabeh kudu disunat. 11Kulup maneh kudu disunatan; ieu bakal jadi tanda perjangjian antara Kami jeung maneh. 12Unggal lalaki di antara maneh, turun-tumurun, kudu disunat dina umur dalapan poe — boh anu lahir di imah maneh, boh anu dibeuli ku perak ti urang asing anu lain turunan maneh. 13Saban jalma anu lahir di imah maneh atawa anu dibeuli ku duit maneh kudu disunat. Perjangjian Kami bakal aya dina daging maneh, hiji perjangjian anu langgeng. 14Saban lalaki anu teu disunat, anu teu disunatan kulupna, bakal dipisahkeun ti bangsana — manehna geus ngarempak perjangjian Kami.”
Jenengan Anyar Sarah
15Tuluy Rama urang ngandika ka Abraham, “Pamajikan maneh ulah disebut Sarai deui — ngaranna Sarah. 16Manehna ku Kami rek diberkahan, malah maneh ku Kami rek dipaparin putra ti manehna. Manehna rek diberkahan — manehna bakal jadi loba bangsa; raja-raja rupaning bangsa bakal medal ti manehna.”
17Abraham ngarumpuyuk nyuuh bari seuri, tuluy ngomong dina hatena, “Naha bisa lahir anak ti lalaki anu geus yuswa saratus taun? Naha Sarah anu geus yuswa salapan puluh taun bisa ngajuru?” 18Tuluy Abraham unjukan ka Rama urang, “Mugi Ismail kenging hirup di payuneun Ama!”
19Tapi Rama urang ngandika, “Lain, pamajikan maneh Sarah bakal ngalahirkeun putra pikeun maneh, sarta eta budak ku maneh kudu dingaranan Isak. Kami rek negeskeun perjangjian Kami jeung manehna, hiji perjangjian anu langgeng pikeun turunanana sapandeuri. c c v19 Jenengan Isak hartina “manehna seuri” — hiji pangeling-eling anu lemes lembut kana seurina Sarah anu kaget waktu jangji eta dipaparinkeun. 20Ari ngeunaan Ismail, Kami geus ngadangu pamenta maneh. Manehna ku Kami rek diberkahan, dijadikeun subur, sarta dipaparin turunan kacida lobana. Manehna bakal ngayuga dua belas pamingpin, sarta ku Kami rek dijadikeun hiji bangsa anu agung. 21Tapi perjangjian Kami rek ditegeskeun ka Isak, anu bakal dilahirkeun ku Sarah pikeun maneh dina waktu kieu taun hareup.”
22Sanggeus anggeus ngandika ka Abraham, Rama urang mesat unggah ninggalkeun anjeunna. 23Tuluy Abraham nyandak Ismail putrana, sakabeh jalma anu lahir di imahna, jeung sakabeh jalma anu dibeuli ku duitna — unggal lalaki di jero imah Abraham — tuluy disunatan kulupna poe eta keneh, cocog jeung timbalan Rama urang ka anjeunna. 24Abraham yuswa salapan puluh salapan taun basa disunatan kulupna. d d v24 Sunat teh tanda lahiriah yen jalma kaasup kana umat perjangjian Rama urang. 25Ismail putrana umur tilu belas taun basa disunatan kulupna. 26Dina poe eta keneh Abraham jeung Ismail putrana disunat. 27Sakabeh lalaki di imahna — anu lahir di imah jeung anu dibeuli ku perak ti urang asing — disunat bareng jeung anjeunna.