پيدائش 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹جڏهن ابرام ننانوي سالن جو ٿيو، تڏهن اسان جو پيءُ کيس ظاهر ٿي فرمايائين تہ ”آءٌ ايل شداءِ آهيان — تنهنجو قادر مطلق پيءُ. منهنجي اڳيان هل ۽ بي عيب ٿيءُ. ^a a v1 ايل شداءِ جو مطلب آهي ”قادر مطلق خدا“. عهد جي واعدي جي در تي اسان جو پيءُ پاڻ کي هن نالي سان ظاهر ڪري ٿو — اهو قادر مطلق جيڪو ابراهيم ۽ ساره کي سندن پوڙهائپ ۾ فقط پاڻ ئي پٽ ڏئي سگهي ٿو. ²مان پنهنجو عهد پنهنجي ۽ تنهنجي وچ ۾ قائم ڪندس ۽ توکي ڏاڍو وڌائيندس.“

³پوءِ ابرام منهن ڀر ڪري پيو، تڏهن اسان جي پيءُ ساڻس ڳالهائيندي فرمايو تہ

⁴”منهنجي طرفان، تو سان منهنجو عهد آهي، ۽ تون ڪيترن ئي قومن جو ابو ٿيندين. ⁵هاڻي کان تنهنجو نالو ابرام نہ رهندو، پر ابراهيم ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ مون توکي ڪيترن ئي قومن جو ابو ڪيو آهي. ⁶مان توکي ڏاڍو ميوادار ڪندس، توکي ڪيترين ئي قومن ۾ بدلائيندس، ۽ تو مان بادشاهه پيدا ٿيندا. ⁷مان پنهنجو عهد پنهنجي ۽ تنهنجي ۽ تنهنجي پٺيان تنهنجي اولاد جي وچ ۾ سڀني نسلن لاءِ قائم ڪندس — هڪ دائمي عهد — تہ جيئن مان تنهنجو ۽ تنهنجي پٺيان تنهنجي اولاد جو پيءُ ٿيان. ^b b v7 عهد جو فارمولو — ”تو لاءِ ۽ تنهنجي ٻارن لاءِ خدا ٿيڻ“ — هن طرح ترجمو ڪيل آهي ”تنهنجو ۽ تنهنجي ٻارن جو پيءُ ٿيڻ“، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ اهو ئي عهد ڪري رهيو آهي: ڪو معاهدو نہ، پر هڪ ڪٽنب. هو پاڻ کي ابراهيم ۽ ايندڙ هر نسل سان وابسته ڪري ٿو. ⁸مان توکي ۽ تنهنجي پٺيان تنهنجي اولاد کي اها زمين ڏيندس جتي تون پرديسي ٿي رهين ٿو — ڪنعان جي سموري زمين — هميشہ جي ملڪيت طور؛ ۽ مان سندن پيءُ ٿيندس.“

⁹پوءِ اسان جي پيءُ ابراهيم کي فرمايو تہ ”تو لاءِ، منهنجو عهد نڀاءِ، تون ۽ تنهنجي پٺيان تنهنجا ٻار پنهنجن نسلن تائين. ¹⁰هي منهنجو عهد آهي جيڪو نڀائڻو آهي، منهنجي ۽ تنهنجي ۽ تنهنجي پٺيان تنهنجي اولاد جي وچ ۾: اوهان مان هر مرد جو ختنو ٿيڻ گهرجي. ¹¹پنهنجي کل جي گوشت جو ختنو ڪريو؛ اهو منهنجي ۽ اوهان جي وچ ۾ عهد جو نشان ٿيندو. ¹²اوهان مان هر مرد جو نسل در نسل اٺن ڏينهن جي عمر ۾ ختنو ٿيڻ گهرجي — اوهان جي گهر ۾ ڄائل هجي يا اهڙي پرديسيءَ کان چاندي ڏئي خريد ڪيل هجي جيڪو اوهان جي اولاد مان ناهي. ¹³اوهان جي گهر ۾ ڄائل يا اوهان جي پئسي سان خريد ڪيل هر ڪنهن جو ختنو ٿيڻ گهرجي. منهنجو عهد اوهان جي جسم ۾ هڪ دائمي عهد ٿي رهندو. ¹⁴جنهن نامختون مرد جي کل جي گوشت جو ختنو نہ ٿيو هجي، سو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو — ڇاڪاڻ تہ هن منهنجو عهد ٽوڙيو آهي.“

ساره جو نئون نالو

¹⁵پوءِ اسان جي پيءُ ابراهيم کي فرمايو تہ ”پنهنجي زال کي هاڻي ساري نہ سڏ، سندس نالو ساره آهي. ¹⁶مان کيس برڪت ڏيندس ۽ سندس ذريعي توکي ضرور پٽ بہ ڏيندس. مان کيس برڪت ڏيندس — هوءَ قومن جي ماءُ ٿيندي؛ ان مان ماڻهن جا بادشاهه پيدا ٿيندا.“

¹⁷ابراهيم منهن ڀر ڪري، کلندي، پنهنجي دل ۾ چيو تہ ”ڇا سؤ سالن جي ماڻهوءَ کي پٽ ٿي سگهي ٿو؟ ڇا نوي سالن جي ساره ٻار ڄڻي سگهي ٿي؟“ ¹⁸پوءِ ابراهيم اسان جي پيءُ کي چيو تہ ”ڪاش اسماعيل تنهنجي حضور ۾ جيئرو رهي!“

¹⁹پر اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”نہ، تنهنجي زال ساره تو لاءِ پٽ ڄڻيندي ۽ تون سندس نالو اسحاق رکندين. مان ساڻس پنهنجو عهد قائم ڪندس، سندس پٺيان سندس اولاد لاءِ هڪ دائمي عهد. ^c c v19 اسحاق نالي جو مطلب آهي ”هو کلي ٿو“ — ساره جي ان حيرت وارين کلڻ جي هڪ نرم ياد، جڏهن واعدو ڏنو ويو هو. ²⁰اسماعيل جي باري ۾، مون تنهنجي ٻڌي آهي. مان کيس برڪت ڏيندس، ميوادار ڪندس ۽ ڏاڍو وڌائيندس. هو ٻارهن اڳواڻن جو ابو ٿيندو، ۽ مان کيس وڏي قوم بڻائيندس. ²¹پر مان پنهنجو عهد اسحاق سان قائم ڪندس، جنهن کي ساره ايندڙ سال هن وقت تو لاءِ ڄڻيندي.“

²²جڏهن اسان جي پيءُ ابراهيم سان ڳالهائي پورو ڪيو، تڏهن هو ساڻس وٽان مٿي هليو ويو. ²³پوءِ ابراهيم پنهنجي پٽ اسماعيل کي، پنهنجي گهر ۾ ڄاول هر ڪنهن کي ۽ پنهنجي پئسي سان خريد ڪيل هر ڪنهن کي — ابراهيم جي گهر جي هر مرد کي — وٺي، ساڳئي ڏينهن انهن جي کل جي گوشت جو ختنو ڪيائين، جيئن اسان جي پيءُ کيس فرمايو هو. ²⁴ابراهيم جڏهن پنهنجي کل جي گوشت جو ختنو ٿيو، تڏهن ننانوي سالن جو هو. ^d d v24 ختنو اسان جي پيءُ جي عهد واري قوم سان تعلق جو جسماني نشان هو. ²⁵سندس پٽ اسماعيل جڏهن پنهنجي کل جي گوشت جو ختنو ٿيو، تڏهن تيرهن سالن جو هو. ²⁶ساڳئي ڏينهن ابراهيم ۽ سندس پٽ اسماعيل جو ختنو ٿيو. ²⁷سندس گهر جا سڀ مرد — گهر ۾ ڄاول ۽ پرديسيءَ کان چاندي ڏئي خريد ڪيل — ساڻس گڏ مختون ٿيا.