Destpêbûn 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Gava Avram nod û neh salî bû, Bavê me lê xuya bû û got: “Ez El-Şaddai, Bavê te yê Karîndar im. Li ber min bimeşe û bêqisûr be. ^a a v1 El-Şaddai tê wateya “Xwedayê Karîndar”. Li ber deriyê soza peymanê, Bavê me xwe bi vî navî eşkere dike: Yê Karîndar ku bi tenê dikare di pîrbûna Îbrahîm û Sarayê de kurekî bide wan. ²Û ezê peymana xwe di navbera min û te de çêkim û ezê te gelekî zêde bikim.”

³Paşê Avram deverû çû erdê û Bavê me bi wî re peyivî û got:

⁴“Ji aliyê min ve, peymana min bi te re ye û tê bibî bavê gelek miletan. ⁵Êdî navê te wê ne Avram be, lê wê Îbrahîm be; çimkî min tu kirî bavê gelek miletan. ⁶Ezê te gelekî berdar bikim; ezê te bikim gelek milet û wê padîşah ji te derkevin. ⁷Ezê di navbera min û te û ziriyeta te ya piştî te de, nifş bi nifş, peymana xwe wekî peymaneke herheyî çêkim, da ku ez ji te re û ji ziriyeta te ya piştî te re bibim Bav. ^b b v7 Formula peymanê, “ji bo ku ez ji te re û ji zarokên te re bibim Xwedê”, wekî “ji bo ku ez bibim Bavê te û Bavê zarokên te” tê wergerandin, çimkî peymana ku Bavê me çêdike ev e: ne girêbestek, lê malbatek. Ew xwe bi Îbrahîm û bi her nifşê ku li pey wî tê ve girê dide. ⁸Ezê welatê ku tu lê wekî xerîb dijî, hemû welatê Kenanê, wekî milkekî herheyî bidim te û ziriyeta te ya piştî te; û ezê bibim Bavê wan.”

⁹Paşê Bavê me ji Îbrahîm re got: “Ji aliyê te ve jî: tu û zarokên te yên piştî te, nifş bi nifş peymana min biparêzin. ¹⁰Ev peymana min e ku hûnê biparêzin, di navbera min û we û ziriyeta te ya piştî te de: divê hemû mêrên di nav we de sinet bibin. ¹¹Hûnê goştê çermê sinetkirina xwe sinet bikin; wê ev ji peymana di navbera min û we de re nîşan be. ¹²Divê nifş bi nifş her nêrê di nav we de, gava heşt rojî bibe, sinet bibe; çi di mala te de çêbûbe, çi jî bi zîv ji xerîbekî ku ne ji ziriyeta te ye hatibe kirîn. ¹³Divê her kesê ku di mala te de çêbûye an jî bi pereyê te hatiye kirîn sinet bibe. Wê peymana min di bedena we de bibe peymaneke herheyî. ¹⁴Her nêrê bêsinet ê ku di goştê çermê sinetkirina xwe de sinet nebûbe, wê ji nav gelê xwe bê qutkirin; wî peymana min şikandiye.”

Navê Nû yê Sarayê

¹⁵Paşê Bavê me ji Îbrahîm re got: “Êdî ji jina xwe re nebêje Seray; navê wê Sara ye. ¹⁶Ezê wê pîroz bikim û bi rastî jî ezê ji wê kurekî bidim te. Ezê wê pîroz bikim; wê ew bibe milet û wê padîşahên gelan ji wê derkevin.”

¹⁷Îbrahîm deverû çû erdê, keniya û di dilê xwe de got: “Ma ji mirovekî sed salî re kur çêdibe? Ma Sara ya nod salî dikare zarok bîne?” ¹⁸Paşê Îbrahîm ji Bavê me re got: “Xwezî Îsmaêl li hizûra te bijî!”

¹⁹Lê Bavê me got: “Na, wê jina te Sara ji te re kurekî bîne û tê navê Îshaq lê bikî. Ezê peymana xwe bi wî re berdewam bikim, wekî peymaneke herheyî ji bo ziriyeta wî ya piştî wî. ^c c v19 Navê Îshaq tê wateya “dikene”: bîranîneke nazik a kenê Sarayê yê bi ecêbmayî, gava ku soz hat dayîn. ²⁰Derbarê Îsmaêl de jî, min te bihîst. Ezê wî pîroz bikim, berdar bikim û gelekî zêde bikim. Wê ew bibe bavê duwanzdeh serekan û ezê wî bikim miletekî mezin. ²¹Lê ezê peymana xwe bi Îshaq re berdewam bikim, yê ku wê Sara sala bê di vê demê de ji te re bîne.”

²²Gava Bavê me gotina xwe bi Îbrahîm re xilas kir, ew ji ba wî hilkişiya jor. ²³Paşê Îbrahîm kurê xwe Îsmaêl, hemû kesên ku di mala wî de çêbûbûn û hemû kesên ku bi pereyê wî hatibûn kirîn, her nêrê di mala Îbrahîm de, girtin û her di wê rojê de, çawa ku Bavê me jê re gotibû, ew di goştê çermê sinetkirina wan de sinet kirin. ²⁴Gava Îbrahîm di goştê çermê sinetkirina xwe de sinet bû, ew nod û neh salî bû. ^d d v24 Sinetkirin nîşana bedenî ya endamtiya di gelê peymana Bavê me de bû. ²⁵Gava kurê wî Îsmaêl di goştê çermê sinetkirina xwe de sinet bû, ew sêzdeh salî bû. ²⁶Her di wê rojê de Îbrahîm û kurê wî Îsmaêl sinet bûn. ²⁷Hemû mêrên mala wî, yên ku di malê de çêbûbûn û yên ku bi zîv ji xerîbekî hatibûn kirîn, bi wî re sinet bûn.