Η Κλήση των Εθνών
Ένας κατακτητής σηκώνεται από την ανατολή και τα έθνη σπεύδουν να καρφώσουν τα είδωλά τους για να μην πέσουν. Ο Πατέρας, αντίθετα, πιάνει το χέρι του Ισραήλ, τον αποκαλεί σκουλήκι Ιακώβ και του λέει να μη φοβάται. Τα είδωλα προκαλούνται να προβλέψουν οτιδήποτε, και δεν απαντούν τίποτα.
41 1Ακούστε με σιωπηλά, νησιά· ας ανανεώσουν οι λαοί τη δύναμή τους. Ας πλησιάσουν και ας μιλήσουν· ας πλησιάσουμε μαζί για κρίση.
2Ποιος ξεσήκωσε έναν από την ανατολή, καλώντας τον με δικαιοσύνη να τον ακολουθεί; Παραδίνει έθνη σ’ αυτόν και υποτάσσει βασιλιάδες μπροστά του· τους κάνει σκόνη με το σπαθί του, άχυρο σκορπισμένο απ’ τον άνεμο με το τόξο του. 3Τους καταδιώκει και περνάει με ασφάλεια, σε μονοπάτι που ποτέ δεν πάτησαν τα πόδια του. 4Ποιος το έκανε και το πραγματοποίησε αυτό, καλώντας τις γενιές απ’ την αρχή; Εγώ είμαι ο Πατέρας—ο πρώτος, και με τους τελευταίους· εγώ είμαι αυτός.
5Τα νησιά το είδαν και φοβούνται· τα πέρατα της γης τρέμουν· πλησιάζουν και έρχονται. 6Ο καθένας βοηθάει τον γείτονά του και λέει στον αδελφό του: «Κάνε κουράγιο!» 7Ο τεχνίτης ενθαρρύνει τον χρυσοχόο, κι αυτός που λειαίνει με το σφυρί εκείνον που χτυπάει το αμόνι, λέγοντας για τη συγκόλληση: «Είναι καλή»· και το στερεώνουν με καρφιά για να μην κουνιέται.
8Εσύ όμως, Ισραήλ, δούλε μου, Ιακώβ, που σε διάλεξα, απόγονε του Αβραάμ, του φίλου μου, a a v8 Ο Ισραήλ ονομάζεται εδώ δούλος του Πατέρα μας· η ξεχωριστή μορφή του Δούλου στα μεταγενέστερα άσματα του Ησαΐα (Ησαΐας 42, 49, 50, 52–53) είναι ο Ιησούς, ο αληθινός Ισραήλ που εκπληρώνει την κλήση. 9εσύ που σε πήρα από τα πέρατα της γης, και σε κάλεσα από τις πιο μακρινές γωνιές της, λέγοντάς σου: «Εσύ είσαι ο δούλος μου· σε διάλεξα και δεν σε απέρριψα». 10«Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου· μην τρομάζεις, γιατί εγώ είμαι ο Πατέρας σου. Θα σε ενδυναμώσω, θα σε βοηθήσω, θα σε στηρίξω με το δίκαιο δεξί μου χέρι. b b v10 Το «εγώ είμαι ο Πατέρας σου» αποδίδει την εβραϊκή φράση της διαθήκης «εγώ είμαι ο Θεός σου» — ο Πατέρας μας δεσμεύεται με τον λαό του όχι ως μια μακρινή θεότητα αλλά ως Πατέρας.
11Να, όλοι όσοι οργίζονται εναντίον σου θα ντροπιαστούν και θα καταντροπιαστούν· αυτοί που σου αντιστέκονται θα γίνουν ένα τίποτα και θα χαθούν. 12Θα αναζητήσεις αυτούς που σε πολεμούν, μα δεν θα τους βρεις· αυτοί που σε μάχονται θα γίνουν ένα απόλυτο τίποτα». 13Γιατί εγώ, ο Πατέρας σου, κρατώ το δεξί σου χέρι· εγώ είμαι αυτός που σου λέει: «Μη φοβάσαι, εγώ είμαι αυτός που σε βοηθάει». 14Μη φοβάσαι, σκουλήκι Ιακώβ, άνθρωποι του Ισραήλ! Εγώ είμαι αυτός που σε βοηθάει, λέει ο Πατέρας μας· ο Λυτρωτής σου είναι ο Άγιος του Ισραήλ—ο Πατέρας σου. c c v14 Το «ο Άγιος του Ισραήλ» είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος του Ησαΐα για τον Πατέρα μας — ο άγιος που δεσμεύτηκε με διαθήκη με έναν λαό που τον ονομάζει δικό του. 15«Να, σε κάνω αλωνιστικό δοκάνι, καινούριο και κοφτερό, με πολλά δόντια· θα αλωνίσεις τα βουνά και θα τα συντρίψεις, και θα κάνεις τους λόφους σαν άχυρο. 16Θα τα λιχνίσεις, και ο άνεμος θα τα παρασύρει, και η θύελλα θα τα σκορπίσει. Εσύ όμως θα χαίρεσαι στον Πατέρα μας· στον Άγιο του Ισραήλ θα καυχιέσαι.
17Όταν οι φτωχοί και οι άποροι ζητούν νερό, και δεν υπάρχει, και η γλώσσα τους στεγνώνει από τη δίψα, εγώ, ο Πατέρας σου, θα τους απαντήσω· εγώ, ο Πατέρας του Ισραήλ, δεν θα τους εγκαταλείψω. 18Θα ανοίξω ποτάμια πάνω στα γυμνά υψώματα, και πηγές μέσα στις κοιλάδες· θα κάνω την έρημο λίμνες νερού, και την ξερή γη πηγές που αναβλύζουν. 19Θα φυτέψω στην ερημιά τον κέδρο, την ακακία, τη μυρτιά, και την ελιά· θα βάλω στην έρημο το κυπαρίσσι, τον πλάτανο, και το πεύκο μαζί, 20για να δουν και να γνωρίσουν, να σκεφτούν και να καταλάβουν μαζί, ότι το χέρι μου το έκανε αυτό, ότι εγώ, ο Άγιος του Ισραήλ, το δημιούργησα».
21Παρουσιάστε την υπόθεσή σας, λέει ο Πατέρας μας· φέρτε τις αποδείξεις σας, λέει ο Βασιλιάς του Ιακώβ. 22Ας τα φέρουν, και ας μας πουν τι πρόκειται να συμβεί. Πείτε μας τα περασμένα, ποια ήταν, για να τα σκεφτούμε και να μάθουμε την έκβασή τους· ή αναγγείλετέ μας τα μελλούμενα. 23Πείτε μας τι πρόκειται να γίνει στο εξής, για να μάθουμε ότι είστε θεοί· κάντε καλό, ή κάντε κακό, για να τρομάξουμε και να γεμίσουμε φόβο μαζί. 24Δείτε, εσείς δεν είστε τίποτα, και το έργο σας είναι λιγότερο από το τίποτα· όποιος σας διαλέγει είναι ένα βδέλυγμα.
25Ξεσήκωσα έναν από τον βορρά, και ήρθε, από την ανατολή του ήλιου έναν που επικαλείται το όνομά μου· καταπατά άρχοντες σαν λάσπη, σαν αγγειοπλάστης που ζυμώνει τον πηλό. 26Ποιος το ανήγγειλε απ’ την αρχή, για να το ξέρουμε, και από πριν, για να πούμε: «Έχει δίκιο»; Δεν υπήρχε κανείς που να το αναγγείλει, κανείς που να το διακηρύξει, κανείς που άκουσε τα λόγια σας. 27Εγώ πρώτος είπα στη Σιών: «Δες, εδώ είναι!» και έδωσα στην Ιερουσαλήμ έναν αγγελιοφόρο καλών ειδήσεων. 28«Μα όταν κοιτάζω, δεν υπάρχει κανείς· ανάμεσα σ’ αυτούς δεν υπάρχει σύμβουλος που, όταν ρωτήσω, να μπορεί να δώσει απάντηση. 29Δείτε, όλοι τους είναι μια πλάνη· τα έργα τους είναι ένα τίποτα· τα χυτά είδωλά τους είναι άδειος άνεμος».
