قومونه رابلل شوى

یو فاتح له ختیځ څخه راپورته کیږي او قومونه بیړه کوي چې خپل بتان په میخونو ټینګ کړي ترڅو ونه غورځي. پلار پر ځای یې د اسرائیل لاس نیسي، هغه چینجی یعقوب بولي او ورته وايي چې مه ویرېږه. بتانو ته ننګونه کیږي چې هر څه وړاندوینه وکړي، او هیڅ ځواب نه ورکوي.

څپرکی 41.

اے ساحلو، خاموشۍ سره ما ته غوږ شئ؛ قومونه دې خپل ځواک تازه کړى. دوى دې رانژدے شى او خبرې وکړى؛ راځئ چې يوځائ د انصاف دپاره رانژدے شُو.

چا د مشرق نه يو کس راپاڅولو، او په صداقت سره يې راوبللو چې د هغۀ پيروى وکړى؟ هغه قومونه هغۀ ته سپارى او بادشاهان د هغۀ په مخکښې تابع کوى؛ هغه يې په خپله تُوره خاورې کوى، او په خپل لېندۍ يې د هوا وړلے بوس ګرځوى. هغه د هغوئ تعاقب کوى او په امن سره مخ ته ځى، په داسې لار چې د هغۀ پښې پرې هيچرې نۀ وى تللى. چا دا کار سرته ورسولو او وکړو، چې د شروع نه يې نسلونه راوبلل؟ زۀ پلار يم — اول، او د اخرينو سره؛ زۀ هم هغه يم.

ساحلو دا وليدل او وېرېږى؛ د زمکې څنډې رپېږى؛ هغوئ رانژدے کيږى او راځى. هر څوک د خپل ګاونډى مدد کوى او خپل ورور ته وائى چې، ”زړۀ ښۀ کړه!“ کاريګر زرګر ته حوصله ورکوى، او هغه څوک چې په هتوړى سره هواروى هغه چا ته چې په سندان باندې ضرب لګوى، د ټانکې په حقله وائى چې، ”دا ښۀ ده“؛ او هغه په ميخونو سره کلکوى چې خوزيدلے نۀ شى.

خو تۀ، اے اِسرائيله، زما خادمه، اے يعقوبه، چې ما ټاکلے يې، د اِبراهيم اولاده، زما دوسته، ^a تۀ هغه يې چې ما د زمکې د څنډو نه راوستې، او د هغې د ليرو ګوټونو نه مې راوبللې، تا ته مې ووئيل چې، ”تۀ زما خادم يې؛ ما تۀ ټاکلے يې او رد مې نۀ يې کړے.“ ”مۀ يرېږه، ځکه چې زۀ ستا سره يم؛ مۀ ګبرابېږه، ځکه چې زۀ ستا پلار يم. زۀ به تا ته طاقت درکوم، زۀ به ستا مدد کوم، زۀ به تۀ په خپل صادق ښى لاس سره ساتم. ^b

وګوره، هغه ټول چې په تا غصه کيږى شرمنده او رُسوا به شى؛ هغه څوک چې ستا مخالفت کوى د هيڅ په شان به شى او هلاک به شى. تۀ به هغه څوک لټوې چې ستا سره جنګيږى، خو ته به يې ونۀ مومې؛ هغه څوک چې ستا سره جنګ کوى بالکل د هيڅ په شان به وى.“ ځکه چې زۀ، ستا پلار، ستا ښے لاس نيسم؛ زۀ هغه يم چې تا ته وايم چې، ”مۀ يرېږه، زۀ هغه يم چې ستا مدد کوم.“ مۀ يرېږه، اے چينجى يعقوبه، اے د اِسرائيل سړيو! زۀ هغه يم چې ستا مدد کوم، زمونږ پلار فرمائى؛ ستا خلاصونکے د اِسرائيل پاک ذات دے — ستا پلار. ^c ”وګوره، زۀ تۀ د دانو وهلو يو اوزار جوړوم، نوے او تيز، چې ډېر غاښونه لرى؛ تۀ به غرونه ووهې او ماتې به يې کړې، او غونډۍ به د بوسو په شان کړې. تۀ به يې بادوې، او هوا به يې وړى، او طوفان به يې خواره کړى. خو تۀ به په زمونږ پلار خوشحالېږې؛ د اِسرائيل په پاک ذات به فخر کوې.

کله چې غريبان او محتاجان اوبۀ لټوى، او هيڅ نۀ وى، او د هغوئ ژبې د تندې نه وچې شوې وى، نو زۀ، ستا پلار، به هغوئ ته جواب ورکوم؛ زۀ، د اِسرائيل پلار، به هغوئ پرېنۀږدم. زۀ به په وچو غونډيو باندې سيندونه راجارى کړم، او په درو کښې چينې؛ زۀ به صحرا د اوبو حوضونه کړم، او وچه زمکه بهېدونکې چينې. زۀ به په بيابان کښې کينوم ديار، کيکر، مانړ، او زيتون؛ زۀ به په صحرا کښې کېنوم سرو، چنار، او صنوبر يوځائ، دې دپاره چې هغوئ وګورى او پوه شى، غور وکړى او يوځائ درک کړى، چې دا کار زما لاس کړے دے، چې ما، د اِسرائيل پاک ذات، دا پېدا کړے دے.“

خپله مقدمه وړاندې کړئ، زمونږ پلار فرمائى؛ خپل ثبوتونه راوړئ، د يعقوب بادشاه فرمائى. هغوئ دې يې راوړى، او مونږ ته دې ووائى چې څۀ به کيږى. مونږ ته د اولنيو شيانو په حقله ووايئ، چې هغه څۀ وُو، چې مونږ پرې غور وکړو او د هغو انجام معلوم کړو؛ يا مونږ ته د راتلونکو شيانو خبر راکړئ. مونږ ته ووايئ چې له دې نه وروسته څۀ به راشى، چې مونږ پوه شُو چې تاسو خدايان ياست؛ ښۀ وکړئ، يا بد وکړئ، چې مونږ ګبرابه شُو او يوځائ په وېره ډک شُو. وګورئ، تاسو هيڅ ياست، او ستاسو کار د هيڅ نه هم کم دے؛ څوک چې تاسو غوره کوى هغه نفرت وړ دے.

ما د شمال نه يو کس راپاڅولو، او هغه راغلے دے، د نمر د راختو نه يو داسې کس چې زما نوم اخلى؛ هغه حاکمان داسې پښو لاندې کوى لکه ګاره، لکه کُلال چې خټه پښو لاندې کوى. چا دا د شروع نه اعلان کړو، چې مونږ پوه شُو، او د مخکښې نه، چې مونږ ووايو چې، ”هغه رښتينے دے“؟ هيڅوک نۀ وو چې اعلان يې کړے وى، هيڅوک چې خبر يې ورکړے وى، هيڅوک چې ستاسو خبرې يې اورېدلې وى. زۀ اول وم چې صيون ته مې ووئيل، ”وګوره، دا دى هغوئ!“ او ما يروشلم ته د زيرى ورکوونکے ورکړو. ”خو کله چې زۀ وګورم، هيڅوک نۀ وى؛ د دوى په مينځ کښې هيڅ داسې مشير نشته چې، کله چې زۀ پوښتنه وکړم، جواب راکړے شى. وګوره، دوى ټول دوکه دى؛ د دوى کارونه هيڅ دى؛ د دوى اچولے شوى بتان خالى هوا دى.“

لمن‌لیکونه

^aيشعياه 41:8 — دلته اِسرائيل د زمونږ پلار خادم بللے شوے دے؛ د اشعياه په وروستنيو سندرو کښې (اشعياه ۴۲، ۴۹، ۵۰، ۵۲-۵۳) د هغه خادم جلا څېره عيسىٰ دے، رښتينے اِسرائيل چې دا بلنه پوره کوى.
^bيشعياه 41:10 — ”زۀ ستا پلار يم“ د عبرانى لوظ فقره ”زۀ ستا خُدائ يم“ ژباړى — زمونږ پلار ځان له خپلو خلقو سره د يو ليرې خُدائ په شان نه، بلکې د يو پلار په شان تړى.
^cيشعياه 41:14 — ”د اِسرائيل پاک ذات“ د اشعياه خاص لقب دے د زمونږ پلار دپاره — هغه پاک ذات چې ځان يې په لوظ سره د هغو خلقو سره تړلے دے چې هغه يې خپل بولى.