ଯିଶାଇୟ 41 FHB Father's Heart Bible™

41 ¹ହେ ଦ୍ଵୀପସମୂହ, ନୀରବ ହୋଇ ମୋʼ କଥା ଶୁଣ; ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ଆପଣା ଆପଣା ବଳ ନୂତନ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି କଥା କୁହନ୍ତୁ; ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଏକତ୍ର ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉ।

²ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଜଣକୁ କିଏ ଉତ୍ତେଜିତ କଲେ, ଯାହାକୁ ଧାର୍ମିକତାରେ ଆପଣା ପଛେ ପଛେ ଚାଲିବା ନିମନ୍ତେ ଆହ୍ଵାନ କଲେ? ସେ ଜାତିସମୂହକୁ ତାହା ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ତାହା ଆଗରେ ବଶୀଭୂତ କରନ୍ତି; ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାର ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଧୂଳି ତୁଲ୍ୟ, ତାହାର ଧନୁ ଦ୍ଵାରା ବାୟୁ-ତାଡ଼ିତ ନଡ଼ା ତୁଲ୍ୟ କରନ୍ତି। ³ସେ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ନିରାପଦରେ ଆଗକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁ ପଥରେ ତାହାର ପାଦ କେବେ ଯାଇ ନ ଥିଲା। ⁴କିଏ ଏହା ସାଧନ ଓ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଦ୍ୟରୁ ବଂଶାନୁକ୍ରମକୁ ଆହ୍ଵାନ କରିଅଛନ୍ତି? ଆମ୍ଭେ ପିତା—ପ୍ରଥମ, ପୁଣି ଶେଷ ସହିତ; ଆମ୍ଭେ ସେହି।

⁵ଦ୍ଵୀପସମୂହ ଏହା ଦେଖି ଭୀତ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତସୀମାସବୁ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଆସନ୍ତି। ⁶ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଓ ଆପଣା ଭ୍ରାତାକୁ କହେ, “ସାହସୀ ହୁଅ!” ⁷ଶିଳ୍ପକାର ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣକାରକୁ, ପୁଣି ହାତୁଡ଼ି ଦ୍ଵାରା ମସୃଣ କରୁଥିବା ଜଣ ନେହାଇ ଉପରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଜଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଓ ରାଙ୍ଗ ଲଗାଇବା ବିଷୟରେ କହେ, “ଏହା ଉତ୍ତମ”; ପୁଣି ସେମାନେ ତାହା କଣ୍ଟା ଦ୍ଵାରା ଦୃଢ଼ କରନ୍ତି, ଯେପରି ତାହା ବିଚଳିତ ନ ହୁଏ।

⁸ମାତ୍ର ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଆମ୍ଭର ସେବକ, ହେ ଯାକୁବ, ଯାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ମନୋନୀତ କରିଅଛୁ, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ବନ୍ଧୁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ବଂଶ, ^a a v8 ଏଠାରେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବକ ବୋଲି ନାମିତ କରାଯାଇଅଛି; ଯିଶାଇୟଙ୍କ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୀତସମୂହରେ (ଯିଶାଇୟ ୪୨, ୪୯, ୫୦, ୫୨–୫୩) ଥିବା ସେବକଙ୍କର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ଯୀଶୁ, ସେହି ସତ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲ, ଯେ ଏହି ଆହ୍ଵାନ ସଫଳ କରନ୍ତି। ⁹ତୁମ୍ଭକୁ ଆମ୍ଭେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତସୀମାରୁ ଗ୍ରହଣ କଲୁ, ପୁଣି ତାହାର ଦୂରତମ କୋଣରୁ ଆହ୍ଵାନ କଲୁ, ଓ ତୁମ୍ଭକୁ କହିଲୁ, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ସେବକ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛୁ, ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି ନାହୁଁ”। ¹⁰“ଭୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ଅଛୁ; ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହୁଅ ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପିତା। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ବଳବାନ କରିବୁ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସାହାଯ୍ୟ କରିବୁ, ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଧର୍ମମୟ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭକୁ ଧରି ରଖିବୁ। ^b b v10 “ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପିତା” ଏହା ଏବ୍ରୀ ନିୟମ-ସୂତ୍ର “ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ଈଶ୍ଵର”କୁ ଅନୁବାଦ କରେ — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ଦୂରସ୍ଥ ଦେବତା ଭାବରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଜଣେ ପିତା ଭାବରେ ଆପଣାକୁ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧନ କରନ୍ତି।

¹¹ଦେଖ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଲଜ୍ଜିତ ଓ ଅପମାନିତ ହେବେ; ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭର ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ ହୋଇ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ। ¹²ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଖୋଜିବ, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇବ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବତୋଭାବେ ଅବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ ହେବେ।” ¹³କାରଣ ଆମ୍ଭେ, ତୁମ୍ଭର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଧରୁଅଛୁ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛୁ, “ଭୟ କର ନାହିଁ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଅଟୁ।” ¹⁴ଭୟ କର ନାହିଁ, ହେ କୃମି ଯାକୁବ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ! ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଅଟୁ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି; ତୁମ୍ଭର ମୁକ୍ତିଦାତା ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ—ତୁମ୍ଭର ପିତା। ^c c v14 “ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯିଶାଇୟଙ୍କର ବିଶିଷ୍ଟ ଉପାଧି — ସେହି ପବିତ୍ର ଜଣ, ଯେ ଆପଣାକୁ ନିୟମ ଦ୍ଵାରା ଏମନ ଏକ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧନ କରିଅଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେ ଆପଣାର ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ¹⁵“ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଏକ ନୂତନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ବହୁଦନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ଶସ୍ୟମର୍ଦନ-ଯନ୍ତ୍ର ସ୍ଵରୂପ କରୁଅଛୁ; ତୁମ୍ଭେ ପର୍ବତସବୁ ମର୍ଦନ କରି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ, ପୁଣି ଉପପର୍ବତସବୁକୁ ତୁଷ ତୁଲ୍ୟ କରିବ। ¹⁶ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ାଇବ, ପୁଣି ବାୟୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବହି ନେଇଯିବ, ଆଉ ଝଡ଼ ସେମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିବ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବ; ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପଙ୍କଠାରେ ଦର୍ପ କରିବ।

¹⁷ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖୀ ଓ ଦରିଦ୍ର ଲୋକମାନେ ଜଳ ଖୋଜନ୍ତି, ମାତ୍ର କିଛି ନ ଥାଏ, ପୁଣି ତୃଷ୍ଣାରେ ସେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ଵା ଶୁଷ୍କ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ, ତୁମ୍ଭର ପିତା, ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବୁ; ଆମ୍ଭେ, ଇସ୍ରାଏଲର ପିତା, ସେମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବୁ ନାହିଁ। ¹⁸ଆମ୍ଭେ ବୃକ୍ଷଶୂନ୍ୟ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନସବୁ ଉପରେ ନଦୀ, ପୁଣି ଉପତ୍ୟକାସବୁ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଝର ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିବୁ; ଆମ୍ଭେ ମରୁଭୂମିକୁ ଜଳାଶୟ, ପୁଣି ଶୁଷ୍କ ଭୂମିକୁ ଜଳ-ନିର୍ଝର କରିବୁ। ¹⁹ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଏରସ, ବବୁଳ, ମେହେନ୍ଦି ଓ ଜୀତ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ କରିବୁ; ଆମ୍ଭେ ମରୁଭୂମିରେ ଦେବଦାରୁ, ଅର୍ମୋନ ଓ ତାଶୂର ବୃକ୍ଷ ଏକତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବୁ, ²⁰ଯେପରି ସେମାନେ ଦେଖି ଜାଣିବେ, ଏକତ୍ର ବିବେଚନା କରି ବୁଝିବେ ଯେ, ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ ଏହା ସାଧନ କରିଅଛି, ପୁଣି ଆମ୍ଭେ, ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ, ଏହା ସୃଷ୍ଟି କରିଅଛୁ।”

²¹ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୁହାରି ଉପସ୍ଥାପନ କର, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରମାଣସବୁ ଆଣ, ଏହା ଯାକୁବର ରାଜା କହନ୍ତି। ²²ସେମାନେ ସେହିସବୁ ଆଣନ୍ତୁ, ପୁଣି ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଯାଉଅଛି, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତୁ। ପୂର୍ବକାଳର ଘଟଣାସବୁ କଅଣ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ସେହିସବୁ ବିବେଚନା କରି ସେମାନଙ୍କ ଫଳ ଜାଣି ପାରିବୁ; ଅବା ଭବିଷ୍ୟତର ବିଷୟସବୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ। ²³ଏଣିକି ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବୁ ଯେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେବତା ଅଟ; ଭଲ କର, ଅବା ମନ୍ଦ କର, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଏକତ୍ର ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ଓ ଭୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବୁ। ²⁴ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କର୍ମ ଅବସ୍ତୁ ଅପେକ୍ଷା ହୀନ; ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରେ, ସେ ଘୃଣ୍ୟ।

²⁵ଆମ୍ଭେ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଜଣକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲୁ, ଆଉ ସେ ଆସିଅଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦିଗରୁ ଆମ୍ଭ ନାମରେ ଡାକୁଥିବା ଜଣ ଆସିଅଛି; ସେ କର୍ଦ୍ଦମ ତୁଲ୍ୟ ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଦଳିତ କରେ, ଯେପରି କୁମ୍ଭକାର ମାଟି ଦଳେ, ସେହିପରି। ²⁶ଆଦ୍ୟରୁ କିଏ ଏହା ଘୋଷଣା କଲା, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣି ପାରିବୁ, ପୁଣି ପୂର୍ବରୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ କହି ପାରିବୁ, “ସେ ଯଥାର୍ଥ”? ଏହା ଘୋଷଣା କରିବାକୁ କେହି ନ ଥିଲା, ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ କେହି ନ ଥିଲା, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବାକୁ କେହି ନ ଥିଲା। ²⁷ଆମ୍ଭେ ପ୍ରଥମେ ସିୟୋନକୁ କହିଲୁ, “ଦେଖ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି!” ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଏକ ସୁସମାଚାର-ପ୍ରଚାରକ ଦେଲୁ। ²⁸“ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ଦେଖିଲେ, କେହି ନାହିଁ; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି କୌଣସି ମନ୍ତ୍ରଣାଦାତା ନାହିଁ, ଯେ ଆମ୍ଭେ ପଚାରିଲେ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରେ। ²⁹ଦେଖ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଅବସ୍ତୁ; ସେମାନଙ୍କ ଢଳା ପ୍ରତିମାସବୁ ଶୂନ୍ୟ ବାୟୁ ତୁଲ୍ୟ।”