ኢሳይያስ 41

41 ¹ደሴቶች ሆይ፣ ዝም ብላችሁ አድምጡኝ፤ ሕዝቦችም ኀይላቸውን ያድሱ። ይቅረቡና ይናገሩ፤ ለፍርድ አብረን እንቅረብ።

²ከምሥራቅ አንዱን ያስነሣው፣ በጽድቅ ጠርቶ እንዲከተለው ያደረገው ማን ነው? ሕዝቦችን አሳልፎ ይሰጠዋል፤ ነገሥታትንም በፊቱ ያስገዛል፤ በሰይፉ ትቢያ፣ በቀስቱም ነፋስ እንደሚገፋው ገለባ ያደርጋቸዋል። ³ያሳድዳቸዋል፤ በሰላም ያልፋል፤ እግሩ ባልተጓዘበት መንገድ። ⁴ይህን ያደረገና የፈጸመ፣ ትውልዶችንም ከመጀመሪያ የጠራ ማን ነው? አባት እኔ ነኝ፤ ፊተኛው እኔ፣ ከኋለኞችም ጋር ነኝ፤ እኔ ነኝ።

⁵ደሴቶች አይተው ፈሩ፤ የምድር ዳርቻዎችም ተንቀጠቀጡ፤ ተቃርበውም መጡ። ⁶እያንዳንዱ ባልንጀራውን ይረዳል፤ ወንድሙንም፣ “በርታ!” ይለዋል። ⁷ባለ ጥበቡ ወርቅ አንጥረኛውን ያበረታታል፤ በመዶሻ የሚያስተካክለውም ብረቱን የሚቀጠቅጠውን ያበረታታል፤ ስለ ብየዳውም፣ “መልካም ነው” ይላል፤ እንዳይነቃነቅም በችንካር ያጠብቁታል።

⁸አንተ ግን እስራኤል ሆይ፣ አገልጋዬ፣ የመረጥኩህ ያዕቆብ፣ የወዳጄ የአብርሃም ዘር፣ ^a a v8 እስራኤል እዚህ የአባታችን አገልጋይ ተብሎ ተጠርቷል፤ በኢሳይያስ የኋለኞቹ መዝሙሮች (ኢሳይያስ 42፣ 49፣ 50፣ 52–53) ውስጥ ያለው የተለየው የአገልጋዩ ማንነት ግን ጥሪውን የሚፈጽም እውነተኛው እስራኤል የሆነው ኢየሱስ ነው። ⁹ከምድር ዳርቻ የወሰድኩህ፣ ከሩቅ ማዕዘኖቿም የጠራሁህ፣ እንዲህ ብዬ የተናገርኩህ፤ “አንተ አገልጋዬ ነህ፤ መርጬሃለሁ እንጂ አልጣልሁህም።” ¹⁰“አትፍራ፤ ከአንተ ጋር ነኝና አትደንግጥ፤ አባትህ ነኝና፤ አበረታሃለሁ፣ እረዳሃለሁም፣ በጽድቄ ቀኝ እጄም እደግፍሃለሁ። ^b b v10 “አባትህ ነኝ” የሚለው የዕብራይስጡን “አምላክህ ነኝ” የሚለውን የኪዳን አገላለጽ ያስተላልፋል — አባታችን ራሱን ከሕዝቡ ጋር እንደ ሩቅ አምላክ ሳይሆን እንደ አባት ያስተሳስራል።

¹¹እነሆ፣ በአንተ ላይ የሚቈጡ ሁሉ ያፍራሉ፤ ይዋረዳሉም፤ የሚከራከሩህ እንደ ኢምንት ይሆናሉ፤ ይጠፋሉም። ¹²የሚዋጉህን ትፈልጋቸዋለህ፤ ነገር ግን አታገኛቸውም፤ የሚጣሉህ ፈጽሞ እንደ ኢምንት ይሆናሉ።” ¹³እኔ አባትህ ቀኝ እጅህን እይዛለሁና፤ እንዲህ የምልህ እኔ ነኝ፤ “አትፍራ፤ የምረዳህ እኔ ነኝ።” ¹⁴አትፍራ፣ ትል የሆንህ ያዕቆብ ሆይ፤ የእስራኤልም ሰዎች ሆይ! የምረዳህ እኔ ነኝ ይላል አባታችን፤ ቤዛህ የእስራኤል ቅዱስ — አባትህ ነው። ^c c v14 “የእስራኤል ቅዱስ” የሚለው ለአባታችን የኢሳይያስ የተለየ መጠሪያ ነው — የራሱ ብሎ ለሚጠራው ሕዝብ በኪዳን ራሱን ያሰረ ቅዱሱ። ¹⁵“እነሆ፣ የመውቂያ መሣሪያ አደርግሃለሁ፣ አዲስና ስለታም፣ ብዙ ጥርስ ያለው፤ ተራሮችን ትወቃለህ፤ ታደቃቸዋለህም፤ ኮረብቶችንም እንደ ገለባ ታደርጋለህ። ¹⁶ታበጥራቸዋለህ፤ ነፋስም ይወስዳቸዋል፤ ዐውሎ ነፋስም ይበትናቸዋል። አንተ ግን በአባታችን ሐሤት ታደርጋለህ፤ በእስራኤልም ቅዱስ ትመካለህ።

¹⁷ድኻዎችና ችግረኞች ውሃ ሲፈልጉ፣ ባይገኝም፣ ምላሳቸውም በጥም ሲደርቅ፣ እኔ አባትህ እመልስላቸዋለሁ፤ እኔ የእስራኤል አባት አልተዋቸውም። ¹⁸በተራቆቱ ኮረብቶች ላይ ወንዞችን እከፍታለሁ፤ በሸለቆዎችም ውስጥ ምንጮችን አፈልቃለሁ፤ በረሃውን የውሃ ኵሬ አደርጋለሁ፤ ደረቁንም መሬት የሚፈስ ምንጭ አደርጋለሁ። ¹⁹በምድረ በዳ እተክላለሁ፤ ዝግባን፣ ግራርን፣ ባርሰነጢንን፣ ወይራንም፤ በበረሃም ጥድን፣ ቌጥንና ሰርበትን አንድ ላይ አኖራለሁ፣ ²⁰አይተው እንዲያውቁ፣ አስተውለውም እንዲረዱ፣ አብረው፤ ይህን እጄ እንዳደረገው፣ እኔም የእስራኤል ቅዱስ እንደ ፈጠርሁት።”

²¹ክሳችሁን አቅርቡ ይላል አባታችን፤ ማስረጃችሁን አምጡ ይላል የያዕቆብ ንጉሥ። ²²ያምጧቸው፤ የሚሆነውንም ይንገሩን። የቀደሙትን ነገሮች ንገሩን፤ ምን እንደ ነበሩ፣ አስተውለን ፍጻሜያቸውን እንድናውቅ፤ ወይም የሚመጣውን ነገር ንገሩን። ²³ወደ ፊት የሚመጣውን ንገሩን፤ አማልክት እንደ ሆናችሁ እናውቅ ዘንድ፤ መልካም አድርጉ፣ ወይም ክፉ አድርጉ፤ ተደናግጠን አብረን በፍርሃት እንሞላ ዘንድ። ²⁴እነሆ፣ እናንተ ኢምንት ናችሁ፤ ሥራችሁም ከኢምንት ያነሰ ነው፤ የሚመርጣችሁ ሁሉ አስጸያፊ ነው።

²⁵ከሰሜን አንዱን አስነሣሁ፤ መጥቶአልም፤ ከፀሐይ መውጫም ስሜን የሚጠራ፤ ገዦችን እንደ ለሰለሰ ጭቃ ይረግጣል፤ ሸክላ ሠሪ ጭቃ እንደሚረግጥ። ²⁶ይህን ከመጀመሪያ ጀምሮ ማን ተናገረ፣ እናውቅ ዘንድ፤ አስቀድሞስ፣ “ትክክል ነው” እንል ዘንድ ማን ነገረ? የተናገረ ማንም አልነበረም፤ ያወጀም የለም፤ ቃላችሁን የሰማም የለም። ²⁷ለጽዮን አስቀድሜ፣ “እነሆ፣ እነዚህ ናቸው!” ያልሁ እኔ ነኝ፤ ለኢየሩሳሌምም የምሥራች አብሳሪ ሰጠሁ። ²⁸“ነገር ግን ባየሁ ጊዜ፣ ማንም የለም፤ ከእነዚህ መካከል የምጠይቀው ጊዜ መልስ ሊሰጠኝ የሚችል አማካሪ የለም። ²⁹እነሆ፣ ሁሉም ሐሰት ናቸው፤ ሥራቸውም ከንቱ ነው፤ የቀለጡ ጣዖቶቻቸውም ባዶ ነፋስ ናቸው።”