Maxxanfameera

Isaayyaas 41 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Saboonni Waamaman

Mo'ataan bahaa irraa ka'a, saboonni waaqolii isaanii akka hin kuffine qabxii rukutuuf ariifatu. Abbaan immoo harka Israa'el qabata, raammoo Yaaqoob jedhee waamee akka hin sodaanne itti hima. Waaqonni waan tokko iyyuu dura akka himan dhiyeeffamu, deebii tokko illee hin kennan.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–29

Boqonnaa 41.

Yaa biyyoonni qarqara galaanaa, ana duratti callisaan dhaggeeffadhaa; sabni humna isaanii haa haaromsan. Isaan haa dhiyaatanii haa dubbatan; nuti walumaan murtiif haa dhiyaannu.

Eenyutu nama baha biiftuu irraa kaase, qajeelummaadhaan isa waamee duukaa akka bu'u? Inni sabootas isatti dabarsee kenna, mootota immoo isa duratti gadi deebisa; billaa isaatiin awwaara, iddaa isaatiin immoo xaaxii qilleensi baasu godha. Inni isaan hordofee nagaan darba, karaa miilli isaa takkumaa itti hin deemin. Eenyutu kana raawwatee hojjete, dhaloota jalqabaa eegalee waamee? Ani Abbaa dha—inni jalqabaa, kan dhumaa wajjin jirus; ani isuma.

Biyyoonni qarqara galaanaa kana arganii sodaatan; handaarri lafaa hollata; isaan dhiyaatanii dhufu. Tokkoon tokkoon isaanii ollaa isaa in gargaara, obboleessa isaattis «Jajjabaadhu!» jedha. Ogeessi hojii harkaa ogeessa warqee in jajjabeessa, kan dhaan sirreessus isa sukkuma rukutu in jajjabeessa; waa'ee walitti makuu «Gaarii dha» jedha; akka hin sochoofneefis musmaaraadhaan in hidha.

Garuu ati Israa'el, garbicha koo, Yaaqoob isa ani filadhe, sanyii Abrahaam hiriyaa koo, a a v8 Asitti Israa'el garbicha Abbaa keenyaa jedhamee waamameera; fakkiin garbichaa adda ta'e faaruuwwan Isaayyaas boodaa keessatti (Isaayyaas 42, 49, 50, 52–53) Yesus dha, Israa'el dhugaa isa waamicha sana raawwatu. ati isa ani handaara lafaa irraa fudhadhe, golee ishee fagoo irraas waamee, «Ati garbicha koo dha; ani si filadhe, si hin gatinis» siin jedhe. «Hin sodaatin, ani si wajjin jira; hin mufatin, ani Abbaa kee dha. Ani si jajjabeessa, ani si gargaara, harka mirga koo qajeelaadhaan si deeggara. b b v10 «Ani Abbaa kee dha» jechuun jecha kakuu Ibirootaa «Ani Waaqayyo kee dha» jedhu ibsa; Abbaan keenya saba isaatiif waaqa fagoo ta'ee osoo hin taʼin Abbaa ta'ee of hidha.

Kunoo, warri sitti aaran hundinuu in qaanfamu, in salphatu; warri sitti mormanis akka homaa hin taaneetti ta'anii in badu. Ati warra si waraanan in barbaadda, isaan hin argattu; warri sitti lolan guutumaan akka homaa hin taaneetti in ta'u.» Sababii ani Abbaan kee harka kee isa mirgaa qaba; ani isa siin akkana jedhu dha, «Hin sodaatin, ani isa si gargaaru dha». Yaa raammoo Yaaqoob, yaa namoota Israa'el, hin sodaatin! Ani isa si gargaaru, jedha Abbaan keenya; furaan kee isa Qulqulluu Israa'el, Abbaa kee dha. c c v14 «Isa Qulqulluu Israa'el» maqaa Isaayyaas isa beekamaa Abbaa keenyaaf kenne dha—isa qulqulluu saba isaa kan ofii isaa jedhee waamu wajjin kakuudhaan of hidhe. «Kunoo, ani si meeshaa midhaan itti dhaqan godha, haaraa fi qara qabeessa, ilkaan baay'ee qabu; ati tulluuwwan in tumxa, in caccabsita, gaarreen immoo akka habaqii in godhatta. Isaan in haamsita, qilleensis in fudhata, bubbeen immoo in facaasa. Ati garuu Abbaa keenyatti in gammadda; isa Qulqulluu Israa'el keessatti in boonta.

Yeroo hiyyeeyyii fi rakkattoonni bishaan barbaadanii, hin argatin, arrabni isaanii dheebuudhaan gogee, ani Abbaan kee isaanitti in deebisa; ani Abbaan Israa'el isaan hin dhiisu. Gaarreen qullaa irratti lageen, gammoojjii keessattis burqaawwan in banaa; lafa onaa haroo bishaanii, lafa goga burqaa dhangala'u in godha. Gammoojjii keessatti birbirsa, akaakiyaa, mirtii fi ejersa in dhaaba; lafa onaa keessa saayiprasii, pilaanii fi paayinii walitti in kaa'a, akka isaan arganii beekaniif, xiyyeeffatanii akka hubataniif walumaan, harki koo kana akka hojjete, ani isa Qulqulluu Israa'el akka uume.»

Dubbii keessan dhiyeessaa, jedha Abbaan keenya; ragaa keessan fidaa, jedha Mootiin Yaaqoob. Isaan haa fidan, wanta ta'uuf jiru nutti haa himan. Wantoota duraanii maal akka turan nutti himaa, akka nuti xiyyeeffannee xumura isaanii beeknuuf; yookaan wantoota dhufuuf jiran nutti labsaa. Wanta as booda dhufu nutti himaa, akka isin waaqolii taatan beeknuuf; gaarii godhaa yookaan hamaa godhaa, akka nuti walumaan rifannee sodaadhaan guutamnuuf. Kunoo, isin homaa miti, hojiin keessan homaa irra gadi dha; isa isin filatu jibbisiisaa dha.

Ani nama kaaba irraa kaase, innis dhufe; baha biiftuu irraa nama maqaa koo waamu; inni bulchitoota akka dhoqqee in dhidhiisa, akka ogeessa okkotee dhoqqee dhidhiisuu. Eenyutu jalqaba irraa nutti hime, nuti akka beeknuuf, dursees nuti akka «Inni qajeelaa dha» jennuuf? Nama nutti hime tokkollee hin turre, nama labse tokkollee hin turre, dubbii keessan nama dhaga'e tokkollee hin turre. Ani isa jalqabaa Xiyoonitti, «Kunoo, isaan kunooti!» jedhe; Yerusaalemiifis lallabaa oduu gaarii kenne. «Garuu yeroon ilaalu, nama tokkollee hin jiru; isaan kana keessa gorsaan yeroon gaafadhu deebii kennuu danda'u hin jiru. Kunoo, isaan hundinuu dhaba; hojiin isaanii homaa miti; waaqolii isaanii kan tolfaman qilleensa duwwaa dha.»