Saba Koo Jajjabeessaa, Jajjabeessaa

Murtii boojuu booda sagaleen jijjiirama: ofeeggannoodhaan dubbadhaa, tajaajilli ishee jabaan xumurameera. Abbaan tulluuwwan madaallii irratti madaalu, ilmoo hoolaas laphee isaatti baata. Namoota dubbiin isaanii dagatame amananiif, abdiin jabinni haaromfamu warra eeguuf fedhaniif.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–2, 25

Boqonnaa 40.

Saba koo jajjabeessaa, jajjabeessaa, jedha Abbaan keessan. Yerusaalemitti garaa laafinaan dubbadhaa; itti labsaas, akka hojiin ishee cimaan xumurame, akka cubbuun ishee dhiifame, akka cubbuu ishee hundumaaf harka Abbaa keenyaa irraa dachaa fudhatte.

Sagaleen tokko waamaa jira: Gammoojjii keessatti karaa Abbaa keenyaa qopheessaa; lafa onaa keessatti Abbaa keenyaaf daandii guddaa qajeelaa tolchaa. ^a Sululli hundinuu ol in ka'a, tulluun hundii fi gaarri hundi gad in buufama; lafti wal hin qixxaanne qixxaa'a, bakki jajjaboon diriira in ta'a. Ulfinni Abbaa keenyaas in mul'ata, namni hundinuu waliin in arga, waan afaanni Abbaa keenyaa dubbateef.

Sagaleen tokko «Iyyi!» jedha. Anis «Maal iyyaa?» jedhe. Namni hundinuu marga fakkaata, amanamummaan isaanii hundinuu akka daraaraa dirree ti. Yeroo afuurri Abbaa keenyaa isa irra afuufu, margi in goga, daraaraan in nama'a; dhugumaan namni marga dha. Margi in goga, daraaraan in nama'a, dubbiin Abbaa keenyaa garuu bara baraan in dhaabata.

Tulluu dheeraa irra ba'i, yaa Siyoon, ergamaa oduu gaarii; sagalee kee humnaan ol fudhadhu, yaa Yerusaalem, ergamaa oduu gaarii. Ol fudhadhu, hin sodaatin; magaalota Yihudaatti «Kunoo Abbaan keessan!» jedhi. Kunoo, Abbaan Bulchaan humnaan in dhufa, irreen isaas isaaf in bulcha; kunoo, mindaan isaa isa wajjin jira, gatiin isaas fuula isaa dura in deema. Akka tiksaa tokkootti hoolota isaa in tiksa; hoolota xixiqqoo irree isaatiin walitti in qaba, onnee isaatti dhi'eessees in baata; kanneen ilmaan qaban suuta suutaan in geggeessa. ^b Eenyutu bishaan garaa harka isaatiin safare, waaqa bal'ina harka isaatiin mallatteesse, awwaara lafaa safara keessa galchee, gaarreen madaalliidhaan, tulluuwwan immoo madaalli biraatiin madaale? Eenyutu Hafuura Abbaa keenyaa qajeelche, yookaan gorsaa isaa ta'ee isa barsiise? Eenyuun mari'ate, eenyutus isa hubachiise? Eenyutu karaa murtii isa barsiise, beekumsa isa barsiise, karaa hubannoos isa agarsiise? Saboonni akka dibbee okkotee irraa ti, akka awwaara madaala irra jiruutti lakkaa'amu; odoloota akka awwaara xiqqaa in fudhata. Lebaanoon bobeessuuf hin ga'u, bineensonni ishees aarsaa gubamuuf hin ga'an. Saboonni hundinuu fuula isaa dura akka homaa ti; isa biratti homaa irra gadi fi duwwaa ta'anii lakkaa'amu. Kanaaf eenyutti Abbaa keenya fakkeessitu? Yookaan fakkeenya maalii isa wajjin madaaltu? Waaqa tolfamaa! Ogeessi tokko isa in baasa, warqeessaan warqeedhaan isa uffisa, foolii meetii isaaf in baasa. Namni aarsaa akkasii dhiyeessuuf hiyyeessa ta'e, muka hin ruqqifamne in filata; ogeessa ogummaa qabu, waaqa tolfamaa hin kufne dhaabsisuuf in barbaada. Isin hin beektanii? Hin dhageessanii? Jalqabumaa irraa isinitti hin himamnee? Bu'uura lafaa irraa hin hubannee? Inni marsaa lafaa olitti teessa, namoonni ishee isa gad akka hanqaaquu ti; waaqa akka golgaa dhiphaa in babal'isa, akka dunkaana jiraachuuf in diriirsa. Ilmaan mootii gara homaatti in fida, bulchitoota lafaa akka duwwaatti in godha. Akkuma dhaabamanii, akkuma facaafamanii, akkuma hundeen isaanii lafa keessa jabaatee, yommuu isaan irratti afuufu in gogu, bubbeen cimaan akka daaraatti isaan in fudhata.

«Kanaaf eenyutti na fakkeessitu, akka ani isa fakkaatuuf?» jedha Isa Qulqulluun.

Waaqatti ol ilaalaa, ilaalaas: eenyutu kana uume? Inni loltoota isaanii lakkoofsaan baasu, hunda maqaadhaan waamu; sababii inni humnaan guddaa fi jabinaan cimaa ta'eef tokko iyyuu hin dhabamu. Yaa Yaaqoob, maaliif jetta, yaa Israa'el, maaliif iyyita, «Karaan koo Abbaa keenya irraa dhokateera, Abbaan koo mirga koo tuffata» jechuudhaan? Hin beektanii? Hin dhageessanii? Abbaan keenya Abbaa bara baraa ti, Uumaa fiixee lafaa ti. Inni hin dadhabu, hin dhiphatus; namni tokko iyyuu hubannoo isaa sakatta'uu hin danda'u. Inni nama dadhabeef humna in kenna, nama humna hin qabneef jabina in dabala. Dargaggoonni iyyuu in dadhabu, in dhiphatu, dargaggoonni dadhabanii in kufu; warri Abbaa keenya eeggatan garuu jabina isaanii in haaromfatu; akka risaa baalli isaanii ol in barrisu; in fiiganii hin dadhabu; in deemanii hin dhiphatu.