يسعياه 40 FHB Father's Heart Bible™

40 ¹تسلي ڏيو، منهنجي قوم کي تسلي ڏيو، اوهان جو پيءُ فرمائي ٿو. ²يروشلم سان پيار مان ڳالهايو، ۽ کيس اعلان ڪري ٻڌايو تہ سندس سخت خدمت پوري ٿي چڪي آهي، سندس ڏوھ معاف ڪيو ويو آهي، ۽ هن اسان جي پيءُ جي هٿان پنهنجن سڀني گناهن جو ٻيڻو بدلو ورتو آهي.

³هڪ آواز پڪاري ٿو تہ بيابان ۾ اسان جي پيءُ جو رستو تيار ڪريو؛ ريگستان ۾ اسان جي پيءُ لاءِ سڌو شاهي رستو ٺاهيو. ^a a v3 چارئي انجيلن ۾ بيابان ۾ پڪارڻ واري هن آواز جي پيشنگوئي يوحنا بپتسما ڏيندڙ تي لاڳو ڪئي وئي آهي، جيڪو يسوع لاءِ رستو تيار ڪري ٿو (مرقس 1:3، متي 3:3، لوقا 3:4، يوحنا 1:23). جنهن جو رستو تيار ڪيو ٿو وڃي سو يسوع آهي، جنهن ۾ اسان جو پيءُ پنهنجي قوم وٽ ٿو اچي. ⁴هر واديءَ کي مٿي ڪيو ويندو، ۽ هر جبل ۽ ٽڪريءَ کي هيٺ ڪيو ويندو؛ ناهموار زمين هموار ٿيندي، ۽ ڏکيا هنڌ ميدان بڻجي ويندا. ⁵پوءِ اسان جي پيءُ جو جلوو ظاهر ٿيندو، ۽ سڀ ماڻهو گڏجي ان کي ڏسندا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي وات اهو چيو آهي.

⁶هڪ آواز چوي ٿو تہ ”پڪار!“ تڏهن مون چيو تہ ”ڇا پڪاريان؟“ سڀ ماڻهو گاھ جهڙا آهن، ۽ سندن سڀ وفاداري ٻنيءَ جي گل جهڙي آهي. ⁷جڏهن اسان جي پيءُ جو ساھ ان تي ڦوڪ ڏئي ٿو، تڏهن گاھ سڪي وڃي ٿو، گل ڪومائجي وڃي ٿو؛ بيشڪ ماڻهو گاھ آهن. ⁸گاھ سڪي وڃي ٿو، گل ڪومائجي وڃي ٿو، پر اسان جي پيءُ جو ڪلام سدائين قائم رهي ٿو.

⁹هڪ اوچي جبل تي چڙهي وڃ، اي صيون، خوشخبري ٻڌائيندڙ؛ اي يروشلم، خوشخبري ٻڌائيندڙ، پنهنجو آواز زور سان بلند ڪر. بلند ڪر، ڊڄ نہ؛ يهوداه جي شهرن کي چؤ تہ ”هيءُ آهي اوهان جو پيءُ!“ ¹⁰ڏسو، حڪمران پيءُ طاقت سان اچي ٿو، ۽ سندس ٻانهن سندس لاءِ حڪومت ڪري ٿي؛ ڏسو، سندس اجر ساڻس گڏ آهي، ۽ سندس بدلو سندس اڳيان هلي ٿو. ¹¹ڌنار وانگر پنهنجو ڌڻ سنڀاليندو؛ رڍن جي ٻچن کي پنهنجين ٻانهن ۾ گڏ ڪندو ۽ پنهنجي دل سان لڳائي کڻندو؛ ٻچن واريون رڍون نرميءَ سان هلائيندو. ^b b v11 اسان جو پيءُ اهو ڌنار آهي جيڪو پنهنجن رڍن جي ٻچن کي گڏ ڪري پنهنجي دل سان لڳائي کڻي ٿو. اها ئي ڌنار واري سنڀال يسوع پاڻ تي کنئي جڏهن پاڻ چيائين تہ ”آءٌ سٺو ڌنار آهيان“ (يوحنا 10:11). ¹²ڪنهن پنهنجي هٿ جي ٻوڪ سان پاڻيءَ کي ماپيو آهي، ۽ پنهنجي هٿ جي بالشت سان آسمان کي نشان ڏنو آهي، زمين جي مٽيءَ کي ماپي ۾ سمايو آهي، ۽ جبلن کي ڪنڊي ۾ ۽ ٽڪرين کي ترازيءَ ۾ تورايو آهي؟ ¹³ڪنهن اسان جي پيءُ جي روح کي هدايت ڏني آهي، يا سندس صلاحڪار ٿي کيس سيکاريو آهي؟ ¹⁴هن ڪنهن کان صلاح ورتي، ۽ ڪنهن کيس سمجھ ڏني؟ ڪنهن کيس انصاف جو رستو سيکاريو، ۽ کيس علم سيکاريو، ۽ سمجھ جو رستو ڏيکاريو؟ ¹⁵قومون ڊول مان ڦڙي جهڙيون آهن، ۽ ترازيءَ تي مٽيءَ جي ذري برابر ڳڻيون وڃن ٿيون؛ هو ٻيٽن کي باريڪ مٽيءَ وانگر کڻي ٿو. ¹⁶لبنان ٻارڻ لاءِ ڪافي ناهي، ۽ نڪي سندس جانور ساڙڻ واري قرباني لاءِ ڪافي آهن. ¹⁷سڀ قومون سندس اڳيان ڪجھ ناهن؛ هو کين ڪجھ کان بہ گھٽ ۽ بيڪار سمجھي ٿو. ¹⁸تہ پوءِ اوهين اسان جي پيءُ کي ڪنهن سان ڀيٽيندؤ؟ يا ڪهڙي مثال کي ساڻس برابر ڪندؤ؟ ¹⁹بت! ڪاريگر ان کي ڍاري ٿو، ۽ سونار ان تي سون چڙهائي ٿو ۽ ان لاءِ چانديءَ جون زنجيرون ڍاري ٿو. ²⁰جيڪو اهڙي نذر لاءِ ڏاڍو غريب آهي، سو اهڙو ڪاٺ چونڊي ٿو جيڪو نہ سڙندو؛ هو هڪ هنرمند ڪاريگر ڳولي ٿو جيڪو اهڙو بت کڙو ڪري جيڪو نہ ڪرندو. ²¹ڇا اوهان نہ ٿا ڄاڻو؟ ڇا اوهان نہ ٿا ٻڌو؟ ڇا شروعات کان اوهان کي ٻڌايو نہ ويو آهي؟ ڇا زمين جي بنيادن کان وٺي اوهان نہ سمجھيو آهي؟ ²²هو زمين جي گنبد مٿان تخت تي ويٺو آهي، هيٺ ان جا رهاڪو ٽڏن جهڙا آهن؛ هو آسمان کي باريڪ پردي وانگر پکيڙي ٿو، ۽ رهڻ لاءِ خيمي وانگر کوڙي ٿو. ²³هو اميرن کي ڪجھ بہ نہ ڪري ڇڏي ٿو، ۽ زمين جي حڪمرانن کي بيڪار بڻائي ٿو. ²⁴اڃا مس لڳايا ويا آهن، اڃا مس پوکيا ويا آهن، سندن ٿڙ اڃا مس زمين ۾ پاڙ پڪڙي آهي، تہ هو ان تي ڦوڪ ڏئي ٿو ۽ اهي سڪي وڃن ٿا، ۽ طوفان کين ڀُس وانگر اڏائي کڻي وڃي ٿو.

²⁵”پوءِ اوهين مون کي ڪنهن سان ڀيٽيندؤ تہ آءٌ ساڻس جهڙو ٿيان؟“ پاڪ ذات فرمائي ٿو.

²⁶مٿي آسمان ڏانهن نهاريو ۽ ڏسو تہ هنن کي ڪنهن پيدا ڪيو آهي؟ جيڪو سندن لشڪر کي ڳڻپ سان ٻاهر آڻي ٿو، سڀني کي نالي سان سڏي ٿو؛ ڇاڪاڻ تہ هو طاقت ۾ وڏو ۽ قدرت ۾ زورآور آهي، ڪو هڪ بہ گم ناهي. ²⁷اي يعقوب، تون ڇو ٿو چوين، ۽ اي اسرائيل، ڇو ٿو شڪايت ڪرين تہ ”منهنجو رستو اسان جي پيءُ کان لڪل آهي، ۽ منهنجو پيءُ منهنجي حق کي نظرانداز ڪري ٿو“؟ ²⁸ڇا تو نہ ڄاتو آهي؟ ڇا تو نہ ٻڌو آهي؟ اسان جو پيءُ ابدي پيءُ آهي، زمين جي ڇيڙن جو خالق. هو نہ بيهوش ٿئي ٿو نہ ٿڪجي ٿو؛ ڪوبہ سندس سمجھ جي ٿاھ نہ ٿو لهي سگھي. ²⁹هو ٿڪلن کي طاقت ڏئي ٿو، ۽ بي طاقتن جي زور کي وڌائي ٿو. ³⁰نوجوان بہ ٿڪجي ۽ هارجي پوندا، ۽ جوان ٿڪجي ڪري پوندا؛ ³¹پر جيڪي اسان جي پيءُ جو انتظار ڪن ٿا، سي پنهنجي طاقت نئين ڪندا؛ اهي عقابن وانگر پرن سان مٿي اڏامندا؛ اهي ڊوڙندا ۽ نہ ٿڪبا؛ اهي هلندا ۽ بيهوش نہ ٿيندا.