ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ, എന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ
പ്രവാസത്തിന്റെ വിധിക്കു ശേഷം സ്വരം മാറുന്നു: ആർദ്രമായി സംസാരിക്കുക, അവളുടെ കഠിനസേവനം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മലകളെ ത്രാസിൽ തൂക്കുന്ന പിതാവ് കുഞ്ഞാടുകളെ മാറോടണച്ചു ചുമക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തങ്ങളുടെ കാര്യം അവഗണിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നവരോടുള്ള വാഗ്ദത്തം, കാത്തിരിക്കാൻ മനസ്സുള്ളവർക്കു പുതുക്കപ്പെട്ട ശക്തിയാണ്.
40 1എന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ, ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ എന്ന് നിങ്ങളുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. 2യെരൂശലേമിനോട് ആർദ്രമായി സംസാരിക്കുവിൻ; അവളുടെ കഠിനസേവ പൂർത്തിയായി, അവളുടെ കുറ്റം ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടു, അവളുടെ സകല പാപങ്ങൾക്കും ഇരട്ടി നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് അവൾക്കു ലഭിച്ചു എന്ന് അവളോട് വിളംബരം ചെയ്യുവിൻ.
3ഒരു ശബ്ദം വിളിച്ചുപറയുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവിൻ; നിർജനപ്രദേശത്തുകൂടി നമ്മുടെ പിതാവിനായി ഒരു നിരന്ന രാജവീഥി ഉണ്ടാക്കുവിൻ. a a v3 മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രവചനം, യേശുവിനായി വഴി ഒരുക്കുന്ന സ്നാപകയോഹന്നാനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി നാലു സുവിശേഷങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുന്നു (മർക്കൊസ് 1:3, മത്തായി 3:3, ലൂക്കൊസ് 3:4, യോഹന്നാൻ 1:23). വഴി ഒരുക്കപ്പെടുന്നവൻ യേശുവാകുന്നു; അവിടുത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. 4എല്ലാ താഴ്വരയും ഉയർത്തപ്പെടും, എല്ലാ മലയും കുന്നും താഴ്ത്തപ്പെടും; നിരപ്പില്ലാത്ത നിലം സമമായിത്തീരും, പരുപരുത്ത സ്ഥലങ്ങൾ സമഭൂമിയായിത്തീരും. 5നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്ത്വം വെളിപ്പെടും, സകല മനുഷ്യരും ഒരുമിച്ച് അതു കാണും; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വായ് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
6ഒരു ശബ്ദം പറയുന്നു: “വിളിച്ചുപറയുക!” “ഞാൻ എന്തു വിളിച്ചുപറയണം?” എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. സകല മനുഷ്യരും പുല്ലുപോലെയാകുന്നു, അവരുടെ സകല വിശ്വസ്തതയും വയലിലെ പൂപോലെയാകുന്നു. 7നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശ്വാസം അതിന്മേൽ ഊതുമ്പോൾ പുല്ലു വാടുന്നു, പൂ വാടിപ്പോകുന്നു; നിശ്ചയമായും ജനം പുല്ലാകുന്നു. 8പുല്ലു വാടുന്നു, പൂ വാടിപ്പോകുന്നു; എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു.
9സുവാർത്താദൂതിയായ സീയോനേ, ഉയർന്ന മലയിൽ കയറുക; സുവാർത്താദൂതിയായ യെരൂശലേമേ, ബലത്തോടെ നിന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുക. ഉയർത്തുക, ഭയപ്പെടരുത്; യെഹൂദാനഗരങ്ങളോട്, “ഇതാ നിങ്ങളുടെ പിതാവ്!” എന്നു പറയുക. 10ഇതാ, പരമാധികാരിയായ പിതാവ് ബലത്തോടെ വരുന്നു, അവിടുത്തെ ഭുജം അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി വാഴുന്നു; ഇതാ, അവിടുത്തെ പ്രതിഫലം അവിടുത്തോടുകൂടെയുണ്ട്, അവിടുത്തെ പ്രതിഫലദാനം അവിടുത്തിനു മുമ്പിൽ പോകുന്നു. 11ഒരു ഇടയനെപ്പോലെ അവിടുന്ന് തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ മേയിക്കും; കുഞ്ഞാടുകളെ തന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ ചേർത്ത് തന്റെ നെഞ്ചോട് അണച്ചു വഹിക്കും; കുഞ്ഞുങ്ങളുള്ളവയെ അവിടുന്ന് സൗമ്യതയോടെ നയിക്കും. b b v11 നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ ചേർത്ത് തന്റെ നെഞ്ചോട് അണച്ചു വഹിക്കുന്ന ഇടയനാകുന്നു. “ഞാൻ നല്ല ഇടയനാകുന്നു” (യോഹന്നാൻ 10:11) എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തപ്പോൾ യേശു ഈ ഇടയപരിപാലനംതന്നെ ഏറ്റെടുത്തു. 12തന്റെ ഉള്ളംകയ്യിൽ വെള്ളം അളന്നതും, ചാൺകൊണ്ട് ആകാശത്തെ അളന്നതും, ഭൂമിയിലെ പൊടി ഒരു അളവിൽ അടക്കിയതും, മലകളെ തുലാസിലും കുന്നുകളെ തട്ടുകളിലും തൂക്കിയതും ആരാകുന്നു? 13നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവിനെ നിയന്ത്രിച്ചതോ, അവിടുത്തെ ആലോചനക്കാരനായി അവിടുത്തേക്ക് ഉപദേശം നൽകിയതോ ആരാകുന്നു? 14അവിടുന്ന് ആരോട് ആലോചിച്ചു, ആര് അവിടുത്തേക്ക് ഗ്രാഹ്യം നൽകി? ആര് അവിടുത്തേക്ക് ന്യായത്തിന്റെ പാത പഠിപ്പിച്ചു, ആര് അവിടുത്തേക്ക് പരിജ്ഞാനം പഠിപ്പിച്ചു, ആര് അവിടുത്തേക്ക് വിവേകത്തിന്റെ വഴി കാണിച്ചുകൊടുത്തു? 15ജനതകൾ തൊട്ടിയിൽനിന്നുള്ള ഒരു തുള്ളിപോലെയാകുന്നു, തുലാസിലെ പൊടിയായി എണ്ണപ്പെടുന്നു; അവിടുന്ന് ദ്വീപുകളെ നേർത്ത പൊടിപോലെ എടുത്തുയർത്തുന്നു. 16ലെബാനോൻ ദഹിപ്പിക്കാൻ മതിയാകുന്നില്ല, അതിലെ മൃഗങ്ങൾ ഒരു ഹോമയാഗത്തിന് മതിയാകുന്നില്ല. 17സകല ജനതകളും അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ ശൂന്യംപോലെയാകുന്നു; അവ അവിടുത്തേക്ക് ശൂന്യത്തെക്കാൾ നിസ്സാരവും വ്യർഥവുമായി കരുതപ്പെടുന്നു. 18എന്നാൽ നിങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിനെ ആരോട് ഉപമിക്കും? അഥവാ ഏതു സാദൃശ്യം അവിടുത്തോട് താരതമ്യം ചെയ്യും? 19ഒരു വിഗ്രഹം! ഒരു ശില്പി അതു വാർത്തുണ്ടാക്കുന്നു, ഒരു തട്ടാൻ അതിനെ സ്വർണംകൊണ്ടു പൊതിയുന്നു, അതിനായി വെള്ളിച്ചങ്ങലകൾ വാർക്കുന്നു. 20അത്തരം ഒരു വഴിപാടിന് കഴിയാത്തവിധം ദരിദ്രനായവൻ ചീഞ്ഞുപോകാത്ത മരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; മറിഞ്ഞുവീഴാത്ത ഒരു വിഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കാൻ അവൻ വിദഗ്ധനായ ഒരു ശില്പിയെ അന്വേഷിക്കുന്നു. 21നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നില്ലയോ? ആദിമുതൽ നിങ്ങളോട് അറിയിച്ചിട്ടില്ലയോ? ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾമുതൽ നിങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ലയോ? 22ഭൂമിയുടെ വൃത്തത്തിനു മീതെ അവിടുന്ന് സിംഹാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്നു, അതിന്റെ നിവാസികൾ താഴെ വെട്ടുക്കിളികളെപ്പോലെയാകുന്നു; നേർത്ത ഒരു തിരശ്ശീലപോലെ അവിടുന്ന് ആകാശത്തെ വിരിക്കുന്നു, വസിക്കാനുള്ള ഒരു കൂടാരമായി അതിനെ നിവർത്തുന്നു. 23അവിടുന്ന് പ്രഭുക്കന്മാരെ ശൂന്യമാക്കുന്നു, ഭൂമിയിലെ ഭരണാധികാരികളെ വ്യർഥമാക്കുന്നു. 24അവ നട്ടുകഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ, വിതച്ചുകഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ, അവയുടെ തണ്ട് നിലത്തു വേരൂന്നിയതേയുള്ളൂ, അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവയുടെമേൽ ഊതുന്നു, അവ വാടിപ്പോകുന്നു, കൊടുങ്കാറ്റ് അവയെ പതിർപോലെ പാറ്റിക്കളയുന്നു.
25“ഞാൻ ആരോട് തുല്യനായിരിക്കേണ്ടതിന് നിങ്ങൾ എന്നെ ആരോട് താരതമ്യം ചെയ്യും?” എന്ന് പരിശുദ്ധൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.
26ആകാശത്തേക്ക് കണ്ണുയർത്തി നോക്കുവിൻ: ഇവയെ സൃഷ്ടിച്ചതാരാണ്? അവയുടെ സൈന്യത്തെ എണ്ണപ്രകാരം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന്, അവയെ ഒക്കെയും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്ന അവിടുന്ന്; ശക്തിയിൽ മഹാനും ബലത്തിൽ വീര്യവാനും ആകയാൽ, ഒന്നുപോലും കുറയുന്നില്ല. 27യാക്കോബേ, നീ എന്തിന് പറയുന്നു, ഇസ്രായേലേ, നീ എന്തിന് പരാതിപ്പെടുന്നു, “എന്റെ വഴി നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്റെ അവകാശം എന്റെ പിതാവ് അവഗണിക്കുന്നു” എന്ന്? 28നീ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലയോ? നീ കേട്ടിട്ടില്ലയോ? നമ്മുടെ പിതാവ് നിത്യനായ പിതാവും ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനും ആകുന്നു. അവിടുന്ന് ക്ഷീണിക്കുകയോ തളരുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; അവിടുത്തെ വിവേകം ആർക്കും അളക്കാനാവില്ല. 29തളർന്നവർക്ക് അവിടുന്ന് ശക്തി നല്കുന്നു, ബലഹീനർക്ക് ബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു. 30യുവാക്കൾപോലും ക്ഷീണിച്ചു തളരും, യൗവനക്കാർ ക്ഷയിച്ചു വീഴും; 31എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ ശക്തി പുതുക്കും; കഴുകന്മാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ച് അവർ ഉയരത്തിൽ പറക്കും; അവർ ഓടും, തളരുകയില്ല; അവർ നടക്കും, ക്ഷീണിക്കുകയില്ല.