Lipaya, Lipaya ang Akon Katawohan

Pagkatapos sang sentensya sang pagkabihag, nagabag-o ang tono: maghambal sing malinong, natapos na ang iya mabug-at nga pag-alagad. Ang Amay nga nagatimbang sang kabukiran sa timbangan nagabitbit man sang mga kordero sa iya dughan. Sa mga tawo nga sigurado nga ginpasagdan ang ila kaso, ang saad amo ang pagbag-o sang kusog para sa mga andam maghulat.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–2, 25

Kapitulo 40.

Lipaya, lipaya ang akon katawohan, nagasiling ang inyo Amay. Maghambal kamo sing malolo sa Jerusalem, kag ibantala sa iya nga natapos na ang iya mabudlay nga pag-alagad, nga ginpatawad na ang iya sala, nga nabaton niya gikan sa kamot sang aton Amay ang doble para sa tanan niya nga mga sala.

May tingug nga nagasinggit: Sa kamingawan, ihanda ninyo ang dalan sang aton Amay; maghimo kamo sing tadlong nga dalanon sa desierto para sa aton Amay. ^a Ang tagsa ka nalupyakan igabayaw pataas, kag ang tagsa ka bukid kag bakolod pagapaubuson; ang di-patag nga duta mangin-patag, kag ang masiot nga mga lugar mangin-kapatagan. Kag ang himaya sang aton Amay igapahayag, kag ang tanan nga tawo makakita sini sing tingob, kay ang baba sang aton Amay naghambal.

May tingug nga nagasiling, “Magsinggit ka!” Kag nagsiling ako, “Ano ang akon isinggit?” Ang tanan nga tawo kaangay sang hilamon, kag ang tanan nila nga pagkamatutum kaangay sang bulak sang latagon. Ang hilamon nagakalaya, ang bulak nagakupos kon ang ginhawa sang aton Amay magahuyop sa sini; sa pagkamatuud ang katawohan hilamon. Ang hilamon nagakalaya, ang bulak nagakupos, apang ang pulong sang aton Amay magapadayon sa gihapon.

Magtaklad ka sa mataas nga bukid, Sion, manugdala sang maayong balita; bayawa ang imo tingug sing kusog, Jerusalem, manugdala sang maayong balita. Bayawa ini, dili ka magkahadluk; isiling sa mga syudad sang Juda, “Yari ang inyo Amay!” Yari karon, ang Soberano nga Amay nagakari nga may kusog, kag ang iya butkon nagagahum para sa iya; yari karon, ang iya balus yara sa iya, kag ang iya bayad nagauna sa iya. Pagabantayan niya ang iya panong subong sang manugbantay sang mga karnero; tipunon niya ang mga kordero sa iya mga butkon kag kuguson sila malapit sa iya tagiposoon; tuytuyan niya sing mahinay ang mga nagapatiti. ^b Sin-o ang nagtakus sang mga tubig sa palad sang iya kamot, kag nagsukat sang mga langit sa kasangkad sang iya kamot, nagtakus sang yab-ok sang duta sa takusan, kag nagkilo sang mga bukid sa timbangan kag sang mga bakolod sa talaksan? Sin-o ang nagtuytoy sang Espiritu sang aton Amay, ukon subong nga iya manuglaygay nagtudlo sa iya? Kay sin-o sia nagpakitambag, kag sin-o ang nagpaintiende sa iya? Sin-o ang nagtudlo sa iya sang banas sang katarungan, kag nagtudlo sa iya sang ihibalo, kag nagpakita sa iya sang dalan sang paghangup? Ang mga pungsod kaangay sang isa ka tulo gikan sa timba, kag ginaisip subong sang yab-ok sa timbangan; ginasakwat niya ang mga isla subong sang mapino nga yab-ok. Ang Lebanon indi igo nga sunogon, kag ang iya mga sapat indi igo para sa isa ka halad nga sinunog. Ang tanan nga mga pungsod daw wala sa atubangan niya; ginakabig niya sila subong nga kubos pa sa wala kag kahaw-ang. Ti sa kay sin-o ninyo ipaanggid ang aton Amay? Ukon ano nga dagway ang ipaanggid ninyo sa iya? Isa ka diosdios! Ginahulma ini sang panday, kag ginahaklapan sang platero sing bulawan kag ginahulma para sa iya ang mga talikala nga pilak. Ang bisan sin-o nga imol para sa amo nga halad nagapili sing kahoy nga indi madunot; nagapangita sia sing batid nga panday agud magtindog sing isa ka diosdios nga indi matumba. Wala bala kamo makahibalo? Wala bala kamo makabati? Wala bala ini ginsugid sa inyo halin sa ginsuguran? Wala bala kamo makahangup halin sa mga sadsaran sang duta? Nagalingkod sia sa trono sa ibabaw sang kahawaan sang duta, ang mga pumoluyo sini sa idalum daw mga apan; ginahumlad niya ang mga langit subong sang manipis nga kurtina, ginatukod ini subong sang isa ka tolda nga pagapuy-an. Ginahimo niya nga wala ang mga principe, kag ginahimo ang mga manugdumala sang duta subong nga kahaw-ang. Bag-o pa lang sila natanum, bag-o pa lang nasab-ug, bag-o pa lang nakagamut ang ila puno sa duta, kon maghuyop sia sa ila nagakalaya sila, kag ginapalid sila sang bagyo subong sang upa.

“Ti sa kay sin-o ninyo ako ipaanggid, agud ako mangin-kaangay niya?” nagasiling ang Isa nga Balaan.

Tangla kamo sa mga langit kag tan-awa: sin-o ang nagtuga sini? Sia nga nagpagwa sang ila kadamuan sa numero, nga nagatawag sa ila tanan sa ngalan; kay daku sia sa kusog kag gamhanan sa gahum, wala sing bisan isa nga nawala. Ngaa nagasiling ka, Jacob, kag nagareklamo, Israel, “Natago ang akon dalan gikan sa aton Amay, kag wala ginasapak sang akon Amay ang akon kinamatarung”? Wala bala kamo makahibalo? Wala bala kamo makabati? Ang aton Amay amo ang Amay nga walay katapusan, ang Manunuga sang mga ukbong sang duta. Wala sia nagakaluya ukon nagakapoy; wala sing bisan sin-o nga makatungkad sang iya paghangup. Ginahatagan niya sang gahum ang ginakapoy, kag ginadugangan ang kusog sang maluya. Bisan ang mga pamatan-on magakaluya kag magakapoy, kag ang mga soltero magakahulog nga ginakapoy; apang ang mga nagahulat sa aton Amay magapabag-o sang ila kusog; magalupad sila sa mga pakpak subong sang mga agila; magadalagan sila kag indi magakapoy; magalakat sila kag indi magakaluya.