ኢሳይያስ 40

40 ¹ሕዝቤን አጽናኑ፣ አጽናኑ፤ ይላል አባታችሁ። ²ኢየሩሳሌምን በርኅራኄ አነጋግሩ፤ ጭንቅ ዘመኗ እንደ ተፈጸመ፣ በደሏ እንደ ተሰረየ፣ ስለ ኀጢአቷም ሁሉ ከአባታችን እጅ ዕጥፍ እንደ ተቀበለች ዐውጁላት።

³አንድ ድምፅ እንዲህ ብሎ ይጮኻል፤ በምድረ በዳ የአባታችንን መንገድ አዘጋጁ፤ በበረሃውም ለአባታችን ቀጥተኛ አውራ ጎዳና አስተካክሉ። ^a a v3 አራቱም ወንጌሎች ይህን በምድረ በዳ የሚጮኸውን ድምፅ ትንቢት ለኢየሱስ መንገድ ለሚያዘጋጀው ለመጥምቁ ዮሐንስ ይጠቅሱታል (ማርቆስ ፩፥፫፣ ማቴዎስ ፫፥፫፣ ሉቃስ ፫፥፬፣ ዮሐንስ ፩፥፳፫)። መንገዱ የተዘጋጀለት ኢየሱስ ነው፤ አባታችንም በእርሱ በኩል ወደ ሕዝቡ ይመጣል። ⁴ሸለቆ ሁሉ ከፍ ይላል፤ ተራራና ኮረብታ ሁሉ ዝቅ ይላል፤ ጠማማው መሬት ይስተካከላል፤ ሸካራውም ስፍራ ሜዳ ይሆናል። ⁵የአባታችንም ክብር ይገለጣል፤ ሰዎችም ሁሉ በአንድነት ያዩታል፤ የአባታችን አፍ ተናግሯልና።

⁶አንድ ድምፅ፣ “ጩኽ!” አለ። እኔም፣ “ምን ልጩኽ?” አልሁ። ሰዎች ሁሉ እንደ ሣር ናቸው፤ ታማኝነታቸውም ሁሉ እንደ መስክ አበባ ነው። ⁷የአባታችን እስትንፋስ ሲነፍስበት ሣር ይደርቃል፤ አበባም ይጠወልጋል፤ በእውነት ሕዝቡ ሣር ነው። ⁸ሣር ይደርቃል፤ አበባም ይጠወልጋል፤ የአባታችን ቃል ግን ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል።

⁹የምሥራች አብሣሪ ጽዮን ሆይ፣ ወደ ረጅም ተራራ ውጪ፤ የምሥራች አብሣሪ ኢየሩሳሌም ሆይ፣ ድምፅሽን በኀይል አንሺ፤ አንሺው፤ አትፍሪ፤ ለይሁዳ ከተሞች፣ “እነሆ አባታችሁ!” በዪ። ¹⁰እነሆ፣ ሉዓላዊው አባት በኀይል ይመጣል፤ ክንዱም ስለ እርሱ ይገዛል፤ እነሆ፣ ዋጋው ከእርሱ ጋር ነው፤ ብድራቱም በፊቱ ይሄዳል። ¹¹እንደ እረኛ መንጋውን ይጠብቃል፤ ጠቦቶቹን በክንዱ ይሰበስባል፤ ደረቱም ላይ አቅፎ ይሸከማቸዋል፤ የሚያጠቡትንም በቀስታ ይመራል። ^b b v11 አባታችን ጠቦቶቹን ሰብስቦ በደረቱ ላይ አቅፎ የሚሸከም እረኛ ነው። ኢየሱስ፣ “መልካም እረኛ እኔ ነኝ” ባለ ጊዜ ይህንኑ የእረኝነት እንክብካቤ ተቀበለ (ዮሐንስ ፲፥፲፩)። ¹²ውሃዎችን በእጁ ዕፍኝ የለካ፣ ሰማያትንም በስንዝሩ የለካ፣ የምድርን ትቢያ በመስፈሪያ የሰፈረ፣ ተራሮችንም በሚዛን ኮረብቶችንም በመለኪያ የመዘነ ማን ነው? ¹³የአባታችንን መንፈስ የመራ፣ ወይም መካሪ ሆኖ ያስተማረው ማን ነው? ¹⁴ማንን አማከረ? ማንስ አስተዋለው? የፍርድን መንገድ ማን አስተማረው? ዕውቀትንስ ያስተማረው፣ የማስተዋልንም መንገድ ያሳየው ማን ነው? ¹⁵አሕዛብ ከባልዲ እንደሚንጠባጠብ ጠብታ ናቸው፤ በሚዛንም ላይ እንዳለ ትቢያ ይቈጠራሉ፤ ደሴቶችን እንደ ረቂቅ ትቢያ ያነሣል። ¹⁶ሊባኖስ ለማገዶ አይበቃም፤ እንስሶቹም ለሚቃጠል መሥዋዕት አይበቁም። ¹⁷አሕዛብ ሁሉ በፊቱ እንደ ኢምንት ናቸው፤ በእርሱ ዘንድ ከኢምንትም ያነሱ፣ እንደ ከንቱ ተቈጥረዋል። ¹⁸እንግዲህ አባታችንን በማን ትመስሉታላችሁ? ወይስ በምን ምሳሌ ታስተያዩታላችሁ? ¹⁹ጣዖትን ባለ ሙያ ይቀርጸዋል፤ አንጥረኛም በወርቅ ይለብጠዋል፤ ለእርሱም የብር ሰንሰለት ያበጃል። ²⁰እንዲህ ያለ መባ ለማቅረብ የሚያጥረው ሰው የማይበሰብስ እንጨት ይመርጣል፤ የማይወድቅ ጣዖት ለማቆም የተካነ ባለ ሙያ ይፈልጋል። ²¹አታውቁምን? አትሰሙምን? ከጥንት ጀምሮ አልተነገራችሁምን? ከምድር መሠረት ጀምሮ አላስተዋላችሁምን? ²²በምድር ክበብ ላይ ተቀምጦ ይኖራል፤ ነዋሪዎቿም እንደ አንበጣ ናቸው፤ ሰማያትን እንደ ስስ መጋረጃ ይዘረጋል፤ ለመኖሪያም እንደ ድንኳን ይተክላቸዋል። ²³መሳፍንትን ኢምንት ያደርጋል፤ የምድርንም ገዦች እንደ ከንቱ ያደርጋል። ²⁴ገና እንደ ተተከሉ፣ ገና እንደ ተዘሩ፣ ግንዳቸውም ገና በምድር ላይ ሥር እንደ ሰደደ፣ ይነፍስባቸዋል፤ ይደርቃሉም፤ ዐውሎ ነፋስም እንደ ገለባ ይጠርጋቸዋል።

²⁵“እንግዲህ እንድመስለው በማን ታስተያዩኛላችሁ?” ይላል ቅዱሱ።

²⁶ዐይናችሁን ወደ ላይ አንሥታችሁ ሰማያትን ተመልከቱ፤ እነዚህን ማን ፈጠራቸው? ሠራዊታቸውን በቍጥር የሚያወጣ፣ ሁሉንም በየስማቸው የሚጠራ እርሱ ነው፤ በኀይሉ ታላቅ፣ በብርታቱም ኀያል ስለ ሆነ አንዱም አይጐድልም። ²⁷ያዕቆብ ሆይ፣ አንተም እስራኤል ሆይ፣ “መንገዴ ከአባታችን ተሰውሯል፤ አባቴም መብቴን ችላ ይላል” ብለህ ለምን ታጕረመርማለህ? ²⁸አላወቅህምን? አልሰማህምን? አባታችን የዘላለም አባት፣ የምድርንም ዳርቻ የፈጠረ ነው፤ አይደክምም፤ አይታክትም፤ ማስተዋሉም አይመረመርም። ²⁹ለደከሙ ኀይልን ይሰጣል፤ ለሚዝሉም ብርታትን ይጨምራል። ³⁰ጕልማሶች እንኳ ይደክማሉ፤ ይታክታሉም፤ ጐበዞችም ዝለው ይወድቃሉ፤ ³¹አባታችንን የሚጠባበቁ ግን ኀይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይበራሉ፤ ይሮጣሉ፤ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ፤ አይደክሙም።