Παρηγορήστε, Παρηγορήστε τον Λαό μου
Μετά την καταδίκη της εξορίας ο τόνος αλλάζει: μιλήστε τρυφερά, η σκληρή δουλεία της τελείωσε. Ο Πατέρας που ζυγίζει βουνά σε ζυγαριά κρατά και αρνιά στον κόρφο του. Σε ανθρώπους βέβαιους ότι η υπόθεσή τους παραβλέφθηκε, η υπόσχεση είναι ανανεωμένη δύναμη για όσους είναι πρόθυμοι να περιμένουν.
40 1Παρηγορήστε, παρηγορήστε τον λαό μου, λέει ο Πατέρας σας. 2Μιλήστε τρυφερά στην Ιερουσαλήμ, και διακηρύξτε της ότι η σκληρή της δουλεία τελείωσε, ότι η ενοχή της συγχωρήθηκε, ότι πήρε από το χέρι του Πατέρα μας διπλά για όλες τις αμαρτίες της.
3Μια φωνή φωνάζει: Στην έρημο, ετοιμάστε τον δρόμο του Πατέρα μας· κάντε ίσιο δρόμο μέσα στην έρημο για τον Πατέρα μας. a a v3 Και τα τέσσερα Ευαγγέλια εφαρμόζουν αυτή την προφητεία της φωνής που φωνάζει στην έρημο στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, που ετοιμάζει τον δρόμο για τον Ιησού (Μάρκος 1:3, Ματθαίος 3:3, Λουκάς 3:4, Ιωάννης 1:23). Εκείνος του οποίου ετοιμάζεται ο δρόμος είναι ο Ιησούς, μέσα στον οποίο ο Πατέρας μας έρχεται στον λαό του. 4Κάθε κοιλάδα θα υψωθεί, και κάθε βουνό και λόφος θα χαμηλώσει· το ανώμαλο έδαφος θα γίνει ομαλό, και οι τραχείς τόποι θα γίνουν πεδιάδα. 5Και η δόξα του Πατέρα μας θα φανερωθεί, και όλοι οι άνθρωποι θα τη δουν μαζί, γιατί το στόμα του Πατέρα μας μίλησε.
6Μια φωνή λέει: «Φώναξε!» Κι εγώ είπα: «Τι να φωνάξω;» Όλοι οι άνθρωποι είναι σαν το χορτάρι, και όλη η πιστότητά τους είναι σαν το λουλούδι του αγρού. 7Το χορτάρι ξεραίνεται, το λουλούδι μαραίνεται όταν η πνοή του Πατέρα μας φυσήξει πάνω του· αληθινά ο λαός είναι χορτάρι. 8Το χορτάρι ξεραίνεται, το λουλούδι μαραίνεται, αλλά ο λόγος του Πατέρα μας μένει για πάντα.
9Ανέβα σε ψηλό βουνό, Σιών, εσύ που φέρνεις το χαρμόσυνο μήνυμα· ύψωσε με δύναμη τη φωνή σου, Ιερουσαλήμ, εσύ που φέρνεις το χαρμόσυνο μήνυμα. Ύψωσέ την, μη φοβάσαι· πες στις πόλεις του Ιούδα: «Να ο Πατέρας σας!» 10Δες, ο Κυρίαρχος Πατέρας έρχεται με δύναμη, και ο βραχίονάς του κυβερνά γι’ αυτόν· δες, η αμοιβή του είναι μαζί του, και η πληρωμή του πηγαίνει μπροστά του. 11Θα βόσκει το κοπάδι του σαν βοσκός· θα μαζέψει τα αρνιά στην αγκαλιά του και θα τα κρατήσει κοντά στην καρδιά του· θα οδηγεί απαλά εκείνες που θηλάζουν τα μικρά τους. b b v11 Ο Πατέρας μας είναι ο βοσκός που μαζεύει τα αρνιά του και τα κρατάει κοντά στην καρδιά του. Ο Ιησούς ανέλαβε την ίδια αυτή φροντίδα του βοσκού όταν είπε: «Εγώ είμαι ο καλός βοσκός» (Ιωάννης 10:11). 12Ποιος μέτρησε τα νερά στη χούφτα του, και σημάδεψε τους ουρανούς με το άνοιγμα της παλάμης του, έκλεισε το χώμα της γης σε ένα μέτρο, και ζύγισε τα βουνά στη ζυγαριά και τους λόφους στην πλάστιγγα; 13Ποιος καθοδήγησε το Πνεύμα του Πατέρα μας, ή σαν σύμβουλός του τον δίδαξε; 14Ποιον συμβουλεύτηκε, και ποιος τον έκανε να καταλάβει; Ποιος του δίδαξε τον δρόμο της δικαιοσύνης, και του δίδαξε τη γνώση, και του έδειξε τον δρόμο της σύνεσης; 15Τα έθνη είναι σαν μια σταγόνα από κουβά, και λογαριάζονται σαν τη σκόνη στη ζυγαριά· σηκώνει τα νησιά σαν λεπτή σκόνη. 16Ο Λίβανος δεν είναι αρκετός για να καεί, ούτε τα ζώα του αρκετά για ολοκαύτωμα. 17Όλα τα έθνη είναι σαν το τίποτα μπροστά του· τα θεωρεί λιγότερο από το τίποτα και κενό. 18Με ποιον λοιπόν θα παρομοιάσετε τον Πατέρα μας; Ή με ποια εικόνα θα τον συγκρίνετε; 19Ένα είδωλο! Ένας τεχνίτης το χύνει, και ένας χρυσοχόος το επικαλύπτει με χρυσάφι και φτιάχνει ασημένιες αλυσίδες γι’ αυτό. 20Όποιος είναι πολύ φτωχός για μια τέτοια προσφορά διαλέγει ξύλο που δε σαπίζει· ψάχνει έναν επιδέξιο τεχνίτη για να στήσει ένα είδωλο που δε θα πέσει. 21Δεν ξέρετε; Δεν ακούτε; Δε σας το είπαν από την αρχή; Δεν καταλάβατε από τα θεμέλια της γης; 22Αυτός κάθεται στον θρόνο του πάνω από τον θόλο της γης, και οι κάτοικοί της από κάτω μοιάζουν με ακρίδες· απλώνει τους ουρανούς σαν λεπτό πέπλο, στήνοντάς τους σαν σκηνή για κατοικία. 23Αυτός φέρνει τους άρχοντες στο τίποτα, και κάνει τους κυβερνήτες της γης σαν το κενό. 24Μόλις φυτευτούν, μόλις σπαρθούν, μόλις ριζώσει ο βλαστός τους στο έδαφος, φυσάει πάνω τους και ξεραίνονται, και η καταιγίδα τους παρασύρει σαν άχυρο.
25«Με ποιον λοιπόν θα με συγκρίνετε, ώστε να του μοιάζω;» λέει ο Άγιος.
26Σηκώστε τα μάτια σας στους ουρανούς και δείτε: ποιος τα δημιούργησε αυτά; Εκείνος που βγάζει τη στρατιά τους με αριθμό, καλώντας τα όλα με το όνομά τους· επειδή είναι μεγάλος σε δύναμη και ισχυρός σε εξουσία, κανένα δε λείπει. 27Γιατί λες, Ιακώβ, και παραπονιέσαι, Ισραήλ: «Ο δρόμος μου είναι κρυμμένος από τον Πατέρα μας, και ο Πατέρας μου αγνοεί το δίκιο μου»; 28Δεν το ξέρετε; Δεν το ακούσατε; Ο Πατέρας μας είναι ο αιώνιος Πατέρας, ο Δημιουργός των περάτων της γης. Δεν αποκάμνει ούτε κουράζεται· κανείς δεν μπορεί να βυθομετρήσει τη σύνεσή του. 29Δίνει δύναμη στον κουρασμένο, και αυξάνει την ισχύ του αδύναμου. 30Ακόμα και οι νέοι θα αποκάμουν και θα κουραστούν, και οι νεαροί θα πέσουν εξαντλημένοι· 31αλλά εκείνοι που περιμένουν τον Πατέρα μας θα ανανεώσουν τη δύναμή τους· θα πετάξουν ψηλά με φτερά σαν αετοί· θα τρέξουν και δε θα κουραστούν· θα περπατήσουν και δε θα αποκάμουν.