Troos, troos my volk
Ná die vonnis van ballingskap verander die toon: praat teer, haar harde diens is verby. Die Vader wat berge op 'n weegskaal weeg, dra ook lammers teen sy bors. Vir mense wat seker is dat hulle saak oor die hoof gesien is, is die belofte vernieude krag vir dié wat bereid is om te wag.
40 1Troos, troos my volk, sê julle Vader. 2Spreek vriendelik met Jerusalem, en verkondig aan haar dat haar harde diens voltooi is, dat haar skuld vergewe is, dat sy dubbel vir al haar sondes uit ons Vader se hand ontvang het.
3’n Stem roep uit: In die woestyn, berei die weg van ons Vader; maak ’n reguit grootpad deur die woestyn vir ons Vader. a a v3 Al vier die Evangelies pas hierdie profesie van die stem wat in die woestyn roep op Johannes die Doper toe, wat die weg vir Jesus berei (Markus 1:3, Matteus 3:3, Lukas 3:4, Johannes 1:23). Die Een wie se weg berei word, is Jesus, in wie ons Vader na sy volk toe kom. 4Elke dal sal opgehef word, en elke berg en heuwel verlaag word; die ongelyke grond sal gelyk word, en die rowwe plekke sal ’n vlakte word. 5En die heerlikheid van ons Vader sal geopenbaar word, en alle mense sal dit saam sien, want die mond van ons Vader het gespreek.
6’n Stem sê: “Roep uit!” En ek het gevra: “Wat moet ek uitroep?” Alle mense is soos gras, en al hulle trou is soos die blom van die veld. 7Die gras verdor, die blom verwelk wanneer die asem van ons Vader daarop waai; sekerlik is die mense gras. 8Die gras verdor, die blom verwelk, maar die woord van ons Vader bly vir ewig staan.
9Klim op ’n hoë berg, Sion, boodskapper van die goeie nuus; verhef jou stem met krag, Jerusalem, boodskapper van die goeie nuus. Verhef dit, moenie bang wees nie; sê vir die stede van Juda: “Hier is julle Vader!” 10Kyk, die soewereine Vader kom met krag, en sy arm heers vir hom; kyk, sy beloning is by hom, en sy vergelding gaan voor hom uit. 11Hy sal sy kudde oppas soos ’n herder; hy sal die lammers in sy arms bymekaarmaak en hulle teen sy hart dra; hy sal dié wat kleintjies het, saggies lei. b b v11 Ons Vader is die herder wat sy lammers bymekaarmaak en hulle teen sy hart dra. Jesus het hierdie selfde herdersorg opgeneem toe hy gesê het: “Ek is die goeie herder” (Johannes 10:11). 12Wie het die waters in die holte van sy hand gemeet, en die hemele met die breedte van sy hand afgemeet, die stof van die aarde in ’n maat ingesluit, en die berge op ’n weegskaal en die heuwels in ’n balans geweeg? 13Wie het die Gees van ons Vader gerig, of hom as sy raadgewer onderrig? 14Met wie het hy beraadslaag, en wie het hom laat verstaan? Wie het hom die pad van geregtigheid geleer, en hom kennis geleer, en hom die weg van insig gewys? 15Die nasies is soos ’n druppel uit ’n emmer, en word gereken soos die stof op die weegskaal; hy tel die eilande op soos fyn stof. 16Libanon is nie genoeg om te brand nie, en sy diere is nie genoeg vir ’n brandoffer nie. 17Al die nasies is soos niks voor hom nie; hulle word deur hom gereken as minder as niks en as leegheid. 18Met wie sal julle ons Vader dan vergelyk? Of watter gelykenis sal julle met hom vergelyk? 19’n Afgodsbeeld! ’n Ambagsman giet dit, en ’n goudsmid oortrek dit met goud en giet silwer kettings daarvoor. 20Wie te arm is vir so ’n offer, kies hout wat nie verrot nie; hy soek ’n vakkundige ambagsman uit om ’n afgodsbeeld op te rig wat nie sal omval nie. 21Weet julle nie? Hoor julle nie? Is dit nie van die begin af aan julle vertel nie? Het julle nie van die grondlegging van die aarde af verstaan nie? 22Hy troon bo die gewelf van die aarde, sy inwoners daaronder is soos sprinkane; hy sprei die hemele uit soos ’n dun sluier, en span dit op soos ’n tent om in te woon. 23Hy bring die vorste tot niks, en maak die heersers van die aarde soos leegheid. 24Hulle is skaars geplant, skaars gesaai, hulle stam het skaars in die grond wortel geskiet, of hy blaas op hulle en hulle verdor, en die storm waai hulle soos kaf weg.
25“Met wie sal julle my dan vergelyk, dat ek soos hy moet wees?” sê die Heilige.
26Kyk op na die hemele en sien: wie het hierdie dinge geskep? Hy wat hulle leërskare volgens getal uitbring, wat hulle almal by die naam roep; omdat hy groot in sterkte en magtig in krag is, ontbreek nie een nie. 27Waarom sê jy, Jakob, en kla jy, Israel: “My weg is vir ons Vader verborge, en my Vader verontagsaam my reg”? 28Het julle dit nie geweet nie? Het julle dit nie gehoor nie? Ons Vader is die ewige Vader, die Skepper van die eindes van die aarde. Hy word nie moeg of mat nie; niemand kan sy insig deurgrond nie. 29Hy gee krag aan die vermoeides, en vermeerder sterkte vir die kragteloses. 30Selfs jongelinge sal moeg en mat word, en jongmanne sal uitgeput neerval; 31maar dié wat op ons Vader wag, sal nuwe krag kry; hulle sal met vlerke opstyg soos arende; hulle sal hardloop en nie moeg word nie; hulle sal loop en nie mat word nie.