يشعياه 40 FHB Father's Heart Bible™

40 ¹ستاسو پلار فرمائى چې، زما قوم ته تسلى ورکړئ، تسلى ورکړئ. ²يروشلم سره په نرمۍ خبرې وکړئ، او هغې ته اعلان وکړئ چې د هغې سخت خدمت پوره شو، چې د هغې ګناه بخښلے شوه، چې هغې د خپلو ټولو ګناهونو دپاره د زمونږ پلار د لاس نه دوه چنده واخستل.

³يو آواز اوچتيږى چې، په بيابان کښې د زمونږ پلار دپاره لار تيار کړئ؛ په صحرا کښې د زمونږ پلار دپاره سيده شاهراه جوړه کړئ. ^a a v3 ټولې څلور اِنجيلونه دا د بيابان کښې چغې وهونکى آواز پېشګوئى په يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى باندې تطبيقوى چې د عيسىٰ دپاره يې لار تياروله (مرقس ۱:۳، متى ۳:۳، لوقا ۳:۴، يوحنا ۱:۲۳). هغه چې لار يې تياريږى عيسىٰ دے، چې د هغۀ په وسيله زمونږ پلار خپل قوم ته راځى. ⁴هره دره به اوچته شى، او هر غر او غونډۍ به ټيټ شى؛ ناهموار ځمکه به هواره شى، او کلک ځايونه به دښته شى. ⁵او د زمونږ پلار لوئى به ښکاره شى، او ټول خلق به دا په ګډه وينى، ځکه چې د زمونږ پلار خولې دا فرمائيلى دى.

⁶يو آواز وائى چې، ”چغې ووهه!“ او ما ووئيل چې، ”زۀ څۀ چغې ووهم؟“ ټول خلق د واښو په شان دى، او د هغوئ ټوله وفادارى د پټى د ګل په شان ده. ⁷واښۀ وچيږى، ګل ورژيږى کله چې د زمونږ پلار ساه پرې لګيږى؛ يقيناً خلق واښۀ دى. ⁸واښۀ وچيږى، ګل ورژيږى، خو د زمونږ پلار کلام تل دپاره ولاړ دے.

⁹اے صيون، د ښو خبرونو قاصده، په يو اوچت غر وخيژه؛ اے يروشلم، د ښو خبرونو قاصده، خپل آواز په زور اوچت کړه. اوچت يې کړه، مۀ يرېږه؛ د يهوداه ښارونو ته ووايه چې، ”دا ستاسو پلار دے!“ ¹⁰ګوره، باختيار پلار په زور راځى، او د هغۀ بازو د هغۀ دپاره حکومت کوى؛ ګوره، د هغۀ اجر د هغۀ سره دے، او د هغۀ انعام د هغۀ مخکښې ځى. ¹¹هغه به د شپون په شان خپلې رمې ته رمجه کوى؛ هغه به ورمېږان په خپلو بازوګانو کښې راټول کړى او د خپل زړۀ سره نژدې به يې يوسى؛ هغه به هغه چې وړوکى ورته وى په نرمۍ رهبرى کوى. ^b b v11 زمونږ پلار هغه شپون دے چې خپل ورمېږان راټولوى او د خپل زړۀ سره نژدې يې يوسى. عيسىٰ دغه شان د شپون پالنه واخسته کله چې يې وفرمائيل چې، ”زۀ ښۀ شپون يم“ (يوحنا ۱۰:۱۱). ¹²چا د خپل لاس په تالو کښې اوبۀ پېمانه کړې، او د خپل لاس په لوئوالى سره آسمانونه کچه کړل، او د ځمکې خاوره يې په پېمانه کښې راونغښته، او غرونه يې په تلو کښې او غونډۍ يې په تراز کښې تللې؟ ¹³چا د زمونږ پلار روح ته لار ښودلې ده، يا د هغۀ د مشير په حېث هغۀ ته سمبوت ورکړے دے؟ ¹⁴هغۀ د چا سره مشوره وکړه، او چا هغه پوه کړو؟ چا هغۀ ته د اِنصاف لار وښودله، او چا هغۀ ته علم ورزده کړو، او د پوهې لار يې هغۀ ته وښودله؟ ¹⁵قومونه د بوکۍ د يوې څاڅکى په شان دى، او د تلو په خاورو کښې شمارلى شوى دى؛ هغه ټاپوګان د نرمې خاورې په شان اوچتوى. ¹⁶لبنان د سوزولو دپاره بس نۀ دے، او نۀ د هغۀ ژوى د سوزوۍ قربانۍ دپاره بس دى. ¹⁷ټول قومونه د هغۀ په مخکښې هيڅ په شان دى؛ هغه يې د هيڅ نه هم کم او د خالى په شان ګڼى. ¹⁸نو تاسو به زمونږ پلار د چا سره مثال کړئ؟ يا د کومې شکل سره به هغه مقابله کړئ؟ ¹⁹يو بت! يو کاريګر هغه اچوى، او يو زرګر هغه په سرو زرو باندې پوښى او د هغۀ دپاره د سپينو زرو ځنځيرونه جوړوى. ²⁰هر هغه څوک چې د دغه قربانۍ دپاره ډېر غريب وى هغه داسې لرګے غوره کوى چې نۀ ورستيږى؛ هغه يو ماهر کاريګر لټوى چې داسې بت ودروى چې نۀ راپرځيږى. ²¹آيا تاسو نۀ پوهيږئ؟ آيا تاسو نۀ اورئ؟ آيا تاسو ته د شروع نه نۀ دى وئيلى شوى؟ آيا تاسو د ځمکې د بنيادونو نه نۀ يئ پوه شوى؟ ²²هغه د ځمکې د ګنبد نه پاس په تخت ناست دے، او د هغې خلق لاندې د ملخانو په شان دى؛ هغه آسمانونه د يو نري پردې په شان غوړوى، او د اوسېدو دپاره يې د يو خيمى په شان خوروى. ²³هغه اميران هيڅ ته راولى، او د ځمکې حاکمان د خالى په شان کوى. ²⁴هغوئ لا تازه کرلى شوى وى، لا تازه شيندلى شوى وى، د هغوئ ساقه لا تازه په ځمکه کښې ريښه نيولې وى، چې هغه پرې ساه واچوى او هغوئ وچ شى، او طوفان يې د بوسو په شان لرې بوزى.

²⁵قُدوس فرمائى چې، ”نو تاسو به زۀ د چا سره مقابله کوئ، چې زۀ د هغۀ په شان شم؟“

²⁶آسمانونو ته پاس وګورئ او وينئ چې، دا چا پېدا کړل؟ هغه چې د هغوئ لښکر په شمېر راباسى، او ټول په نوم رابلى؛ ځکه چې هغه په زور کښې لوئ او په طاقت کښې زورور دے، نو يو يې هم نۀ کميږى. ²⁷اے يعقوبه، تۀ ولې وايې، او اے اِسرائيله، تۀ ولې شکايت کوې چې، ”زما لار د زمونږ پلار نه پټه ده، او زما پلار زما حق ته پام نۀ کوى“؟ ²⁸آيا تۀ نۀ يې پوه شوے؟ آيا تا نۀ دى اورېدلى؟ زمونږ پلار ابدى پلار دے، د ځمکې د څنډو پېدا کوونکے دے. هغه نۀ ستړے کيږى او نۀ وړودى؛ د هغۀ پوهه هيڅوک نۀ شى درک کولے. ²⁹هغه ستړى ته طاقت ورکوى، او بې‌طاقته ته زور زياتوى. ³⁰حتىٰ ځوانان به ستړى او وړودى شى، او هلکان به ستومانه راپرځى؛ ³¹خو هغه څوک چې د زمونږ پلار اِنتظار کوى هغوئ به خپل زور بيا نوے کړى؛ هغوئ به د عقابانو په شان په وزرونو الوزى؛ هغوئ به منډه ووهى او نۀ به ستړى کيږى؛ هغوئ به ګرځى او نۀ به ستومانه کيږى.